Vriendschap Door Strijd

opgericht 8 maart 1936
Beekbergen

ERGOTHERAPIE

We speelden al meer dan een jaar in de kantine van het plaatselijk bejaardencentrum. Aanvankelijk had-den we er een beetje tegenop gezien, maar de voorspelling van de directrice “U zult van onze oude mensen echt geen last hebben, die komen ‘s avonds niet meer van hun kamer af” werd voor 100% bewaarheid. Nou ja, 99.
Op een avond botste een oud mannetje achter een rollator tegen de glazen deur en gebaarde, dat hij naar binnen wilde. Een van onze jonge leden hielp hem, het mannetje liep een beetje rond en ging toen zitten naast het bord waar Willem van Asten en Carel Bosch een van hun zenuwslopende partijen speelden. Na enige tijd vroeg onze voorzitter, of hij zelf ook een partijtje wilde spelen, maar dat wilde hij niet.
Maar de week daarop was hij er weer en toen wilde hij wel. Simon Passier, een van de ook al ouderen, voor wie het sociëteitsgehalte van de club belangrijker is dan het competitieve element, was zijn tegen-stander. “Hoe speelt hij?” vroeg ik hem tegen tienen, toen het mannetje weer was opgestapt. “O, hij kent de regels”, was diens antwoord.
De week daarop werd hij lid. De weken daarop speelde hij met Passier en diens kornuiten, won wel eens een keer, maar verloor meestal. Hij speelde ook erg snel en verdween tegen tien uur.
En toen kwam de griepepidemie en konden we geen volledig derde team opstellen. En dus deden we voorzichtig een beroep op hem. Och, hij vond het best. Hij vond eigenlijk alles best. Maar hij won wel binnen achttien zetten.
Zou hij ook willen meedoen aan de uitwedstrijd drie weken later? Onze voorzitter, die ook in het derde speelde, had een grote auto, waar een rollator gemakkelijk in kon. Dat vond ons mannetje ook goed. Hij won weer, al duurde het dit keer langer en al viel hij op de terugweg in slaap.
Kortom, hij maakte dat seizoen 5 uit 5 en werd daarmee topscorer van de club, boven mensen die 7 en 8 partijen hadden gespeeld.

En toen kwam het nieuwe seizoen. En het bericht, vijf minuten over acht, dat onze clubkampioen betrok-ken was bij een verkeersongeval en dat de politie hem niet wou laten gaan.
“Zet dat ouwe mannetje aan het eerste bord”, zei Japikse, het lid dat zich altijd met alles bemoeit. “Die heeft nog nooit voor onze club verloren!”
Het idee was niet zo gek. Het bord onbezet laten is onbeleefd jegens de tegenstander en betekent sowieso een nul. Iemand uit het tweede laten invallen – er deden al twee invallers mee en veel kans zou die ook niet maken, want de knaap die aan bord 1 van onze gasten zat, had een rating van ver boven de 2000. Dus vroegen wij onze hoogbejaarde en hij vond het weer goed.
Dit keer dacht hij na. En er ontstond na een kleine twee uur enige onrust achter zijn bord. Ach, onrust is niet het goede woord. Een soort geëlektriseerde sfeer, dat er iets bijzonders staat te gebeuren. Ik ging ook eens kijken. Onze man stond goed, heel goed zelfs, eigenlijk gewonnen.
Om half elf gaf zijn tegenstander op. “U bent een hele sterke”, zei hij. “Tjonge, jonge, ik hoop dat ik ook zo kan spelen, als ik zo oud ben als u.”
Onze man hapte een beetje naar adem. Een dieprode blos was op zijn wangen verschenen. “Ik eh, heb gespeeld voor VAS 2. In de jaren vijftig. We zijn nog een keer kampioen van Nederland geworden. Voor VAS 1. De enige keer dat een tweede tiental kampioen van Nederland werd. En nu ga ik naar bed. Ik voel me heel raar.”
Hij stiefelde de zaal uit. Eén van ons – ik weet niet wie – begon te applaudisseren. De rest volgde. Ook onze tegenstanders.
“Hé”, zei Carel een uur later, toen we de zaal gingen opruimen. “Daar staat zijn rollator nog!”

Kale Harry.

Bezoekers - VCNT

Vandaag 5

Gisteren 16

Week 21

Maand 461

Totaal 63912

Currently are 28 guests and no members online

Links

      

SCHAAKSITE.NL

VDS -activiteiten

ma di wo do vr za zo
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
Datum : donderdag 20 April 2017
21
22
23
24
25
26
27
Datum : donderdag 27 April 2017
28
29
30
© Copyright 2019 | Vriendschap Door Strijd

Please publish modules in offcanvas position.