VDS Snelschaakkampioenschap, 4 januari 2007

Erwin Greven nieuwe VDS snelschaakkampioen van 2007

Eindstand          Paringstabel per ronde          Kies een andere editie          Terug naar nieuws

Op 4 januari 2007 (gelukkig nieuwjaar allemaal!) werd het nieuwe jaar bij VDS op de inmiddels traditionele wijze geopend met het snelschaakkampioenschap. Het was de zevende editie van dit kampioenschap dat dus sinds 2001 op de agenda staat. Vooraf was al zeker dat VDS dit jaar een nieuwe snelschaakkampioen zou krijgen want de kampioen van de afgelopen drie jaren schitterde door afwezigheid. Verder had de toernooileiding (dat ben ik dus) bedacht dat niet de drie hoogst eindigende spelers een prijs zouden krijgen, maar dat alleen de kampioen bij voorbaat zeker was van een prijs en dat het lot vervolgens zou beschikken over de twee andere prijzen die beschikbaar waren. Dit was gedaan om tegemoet te komen aan de klacht dat altijd dezelfde personen met de prijzen gaan strijken. De totale prijzenkast bestond overigens uit drie flessen wijn, dus de strijd zou hard worden.

Na twee van de elf te spelen ronden gingen Frans van den Berg en Harry Mulder gezamenlijk aan kop met 2 uit 2. Voor Harry kwam dit resultaat mede door een bye in de eerste ronde, waarover hij zijn onvrede niet onder stoelen of banken stak. Mopperend liep hij te verkondigen dat hij wel wist hoe het kwam dat de "computer" hem niet had ingedeeld. Alle zogenaamde pech van de afgelopen weken bij elkaar optellend kon het volgens hem geen toeval meer zijn en moest hier wel menselijke sturing aan te pas zijn gekomen. Tja, van zo'n gevoel van onvrede word je natuurlijk agressief en dan ga je je tegenstanders te lijf. Gelukkig deed Harry dat op een sportieve manier, maar wel nietsontziend! In de derde ronde moesten Harry en Frans dus tegen elkaar, want zo werkt Zwitsers nu eenmaal. Na afloop van deze partij hoorden we Harry nog steeds klagen over de wedstrijdleiding: "Wanneer krijg ik nu eens een tegenstander?" Deze vraag impliceert meteen de uitslag van dit toptreffen: Harry had van Frans gewonnen en ging nu alleen aan kop, gevolgd door Erwin Greven en Carlo Buijvoets die allebei 2˝ uit drie hadden door twee keer te winnen en onderling te remiseren. Over de overwinning van Carlo in de derde ronde valt ook nog wel iets te melden. Hij moest met wit tegen Frank London spelen en dat wordt tegenwoordig bijna altijd een Caro Kann waarin Carlo dan 5 Pg5 speelt, een zet die volgens Frank niet goed kan zijn. Zoals het in deze partij ging, was er niet daadwerkelijk sprake van een theoretische discussie maar meer van het elkaar proberen in combinaties af te troeven. Carlo won die strijd, maar dat kostte wel de nodige tijd. Met een (gepromoveerde) dame had hij nog slechts weinig seconden over toen Frank zijn koning op d5 zette. Na weer een schaakje bleek dat het pardoes mat was. Wat al te enthousiast werd dit resultaat door Carlo met luid gejuich begroet, niet zozeer om Frank te pesten maar meer omdat de tijdsdruk overwonnen was. Frank maakte later bij de prijsuitreiking nog een stekelige opmerking over dit voorval, maar inmiddels is het per e-mail helemaal gladgestreken.

Harry kreeg in ronde 4 waarom hij gevraagd had: een tegenstander van formaat. Na afloop van deze partij tegen Erwin vroeg ik Harry de uitslag waarop hij enkel zei: "Hou je mond." Omdat Carlo ook gewonnen had, waren er nu dus twee koplopers, Erwin en Carlo met 3˝ punt gevolgd door een drietal met 3 punten, te weten Harry, Frans en André Schols.

In ronde 5 won Carlo van Frans, Erwin van André en Frank London (alweer een echte tegenstander) van Harry. Daardoor kwam het drietal dat op 3 punten stond niet naderbij en liepen de beide koplopers dus verder uit, nu op 1 vol punt gevolgd door Frank London.

Ronde 6 was ook een goede ronde voor de twee koplopers. Erwin versloeg Frank London en Carlo won van Frits Wilbrink. Hierdoor kreeg het tweetal nu een voorsprong van anderhalf punt op de naaste belagers Harry en André.

In ronde 7 zette Erwin zijn zegereeks voort door Frits Wilbrink te verslaan. Carlo kon het tempo even niet meer bijbenen en verloor van André terwijl Harry door Gerald Visch op een nul getrakteerd werd. Door dit alles werd Erwin nu alleen koploper, op 1 punt gevolgd door Carlo die weer een halfje voor stond op André. Harry viel weg uit de top en Frank London klom naar plaats 4 door een overwinning op onze voorzitter.

Bij aanvang van ronde 8 werd Carlo door Frits de Heus ingelicht over een opspelend fysiek probleem waardoor Frits zich uit het toernooi wilde terugtrekken. Dat kan natuurlijk gebeuren, maar de indeling van de ronde was al gemaakt en zo waren er twee spelers zonder tegenstander in deze ronde. Jammer, maar niets aan te doen. Carlo moest ook verder schaken en al snel bleek dat ook in deze ronde de druk voor hem te groot was. In een Franse partij tegen Harry dacht hij het simpel te kunnen bolwerken, maar hij maakte een standaard fout die hem een stuk kostte. Aangeslagen blunderde hij enkele zetten later op weer een klassieke manier zijn dame weg om vervolgens op te geven. Carlo was in ieder geval deze avond niet de tegenstander waarom Harry vroeg in het toernooi gevraagd had! Erwin, André en Frank London wonnen alledrie hun partij en zo stond Carlo plotseling op een met Frank gedeelde derde plaats, twee punten achter Erwin en een halfje achter André.

In ronde 9 hervond Carlo zichzelf door Gerald te verslaan, maar de drie andere podiumkandidaten bleven ook gewoon winnen. Erwin versloeg de voorzitter, André won van Harry en Frank wees zijn buurman Arie van Veen met een nul terug. Geen verschuivingen in de top na deze ronde, derhalve.

Ronde 10 kende hetzelfde scenario. De partijen Erwin tegen Frans, André tegen Gerald, Frank tegen Frits en Carlo tegen Frank Nelemans eindigden allemaal in een overwinning voor de eerstgenoemden en de top 4 bleef dus weer ongewijzigd, met dien verstande dat plaats 3 al enkele ronden lang op basis van weerstandspunten wisselde tussen Frank en Carlo.

De laatste ronde moest dus uitsluitsel brengen over het definitieve podium. Erwin was bij aanvang van deze ronde al zeker van de eerste plaats, maar André, Frank en Carlo moesten nog strijden voor hun plek. André hield tegen de voorzitter zijn zenuwen in bedwang en pakte het punt en dus de tweede plaats. Carlo versloeg Johan op tijd, hoe anders zou ik bijna zeggen. Frank had niet kunnen aantonen over stalen zenuwen te beschikken en zijn partij tegen Frans verloren. Daardoor eindigde Carlo op de derde plaats en werd Frank tenslotte vierde. Harry Mulder eindigde op een zeer verdienstelijke vijfde plaats waarmee hij erg tevreden was.

Wat restte was de prijsuitreiking. Winnaar en snelschaakkampioen van VDS 2007, Erwin Greven, mocht als eerste naar voren komen om de felicitaties in ontvangst te nemen en een fles wijn uit te zoeken. Hij koos voor de Zuid Afrikaanse wijn met de toepasselijke naam Voorspoed. Vervolgens mocht hij uit dertien briefjes die op de kop op tafel lagen, er twee trekken. Op het eerste briefje dat hij aanwees stond het nummer 4. Dat betekende dat Frank London als tweede een fles wijn mocht uitzoeken. Dit was natuurlijk tot mijn eigen ongenoegen omdat ik Frank in een harde strijd tijdens de laatste ronden net achter me had weten te houden en nu werd hij beloond voor zijn vierde plaats. Hoe onrechtvaardig kan de wereld in elkaar steken? De derde fles werd een prooi voor de nummer 12 op de ranglijst, onze voorzitter. Die gun je zo'n meevaller natuurlijk altijd. Daarmee kwam een eind aan de zevende editie van het Snelschaakkampioenschap van VDS, maar niet nadat de toernooilijder (bewust met ij ipv ei) tijdens het napraten van de nummer twee op de ranglijst nog een klacht in ontvangst kon nemen over het feit dat hij geen prijs had gewonnen. De klacht is door de voltallige leiding (dat ben ik dus) unaniem als niet ontvankelijk gekwalificeerd! Wat is democratie toch een mooi systeem.

Carlo Buijvoets

Nr.

Naam

Tot.

WS

SB

1.

Erwin Greven

10.5

62.0

57.75

2.

André Schols

9.0

64.5

46.50

3.

Carlo Buijvoets

8.5

63.5

42.75

4.

Frank London

7.5

66.0

38.75

5.

Harry Mulder

7.0

68.0

33.75

6.

Frits Wilbrink

6.0

66.5

21.75

7.

Frans van den Berg

6.0

65.5

26.50

8.

Johan van Ommen

5.0

58.5

16.75

9.

Hans Hertgers

5.0

49.5

14.75

10.

Arie van Veen

4.5

66.0

18.25

11.

Gerald Visch

4.0

67.0

15.50

12.

Chris Plante

4.0

62.0

12.75

13.

Frank Nelemans

4.0

55.5

10.75

14.

Bram Rook

3.0

54.0

7.25

15.

Frits de Heus

1.0

39.0

4.00

top

Nr.

Naam

In de cellen staan per ronde achtereenvolgens de tegenstander, de kleur en de score

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

1

Erwin Greven

14 z 1

3 w ˝

8 z 1

5 w 1

2 z 1

4 w 1

6 z 1

11 w 1

12 w 1

7 z 1

10 z 1

2

André Schols

4 w 0

9 z 1

6 w 1

13 z 1

1 w 0

7 z 1

3 w 1

10 w 1

5 z 1

11 z 1

12 w 1

3

Carlo Buijvoets

15 w 1

1 z ˝

4 w 1

10 z 1

7 w 1

6 w 1

2 z 0

5 z 0

11 w 1

13 z 1

8 z 1

4

Frank London

2 z 1

8 w ˝

3 z 0

11 w 1

5 z 1

1 z 0

12 w 1

13 w 1

10 z 1

6 w 1

7 z 0

5

Harry  Mulder

+

6 z 1

7 w 1

1 z 0

4 w 0

10 w 1

11 z 0

3 w 1

2 w 0

12 z 1

14 w 1

6

Frits Wilbrink

13 z 1

5 w 0

2 z 0

14 w 1

9 w 1

3 z 0

1 w 0

+

8 z 1

4 z 0

11 w 1

7

Frans van den Berg

11 z 1

12 w 1

5 z 0

8 w 1

3 z 0

2 w 0

10 z 0

14 w 1

9 z 1

1 w 0

4 w 1

8

Johan van Ommen

9 w 1

4 z ˝

1 w 0

7 z 0

15 z 1

13 w ˝

+

12 z 0

6 w 0

14 z 1

3 w 0

9

Hans Hertgers

8 z 0

2 w 0

+

12 w 1

6 z 0

11 z 0

14 w ˝

15 z 1

7 w 0

10 w ˝

13 z 1

10

Arie van Veen

12 z 0

11 w 1

14 z 1

3 w 0

13 w 1

5 z 0

7 w 1

2 z 0

4 w 0

9 z ˝

1 w 0

11

Gerald Visch

7 w 0

10 z 0

15 w 1

4 z 0

14 z 1

9 w 1

5 w 1

1 z 0

3 z 0

2 w 0

6 z 0

12

Chris  Plante

10 w 1

7 z 0

13 w 0

9 z 0

+

15 w 1

4 z 0

8 w 1

1 z 0

5 w 0

2 z 0

13

Frank Nelemans

6 w 0

+

12 z 1

2 w 0

10 z 0

8 z ˝

15 w 1

4 z 0

14 z ˝

3 w 0

9 w 0

14

Bram    Rook

1 w 0

15 z 1

10 w 0

6 z 0

11 w 0

+

9 z ˝

7 z 0

13 w ˝

8 w 0

5 z 0

15

Frits de Heus

3 z 0

14 w 0

11 z 0

+

8 w 0

12 z 0

13 z 0

9 w 0

-

-

-

top