VDS Open Rapidkampioenschap van Beekbergen 2008 - 2009

terug naar Nieuws toernooireglement

deel 1 deel 2 deel 3 eindstand

In het seizoen 2008-2009 organiseert VDS voor de zevende keer het VDS Open Rapidkampioenschap van Beekbergen. Dit is een "open" toernooi, zodat iedereen de Rapidkampioen kan worden. Het toernooi wordt verspreid over een drietal donderdagavonden gespeeld. Voor het geldende reglement en de speeldata kun je op de link boven aan deze pagina klikken.

Er worden per speelavond zeven partijen gespeeld volgens het Zwitsers systeem. De bedenktijd is 15 minuten per persoon, per partij.

top

Deel 1
Het gaat goed met ons rapidtoernooi. Dit keer deden er maar liefst vier niet-leden van VDS mee en dat is verheugend. Het betrof Cees van Bohemen, Theo Visschedijk en Leen van den Berg van Schaakstad Apeldoorn en Henri Jansen van de Voorster SC. Onze nieuwe clubleden Rob Amato en John Brand waren ook van de partij en voor John was het de eerste keer dat hij onze clubavond bezocht. Voorts was de bezetting één van de sterksten die we ooit gehad hebben, mede omdat ook Martijn London meedeed. Geen makkelijke partijtjes meer, maar van het begin tot het eind vechten voor elk punt. Dat hebben we, en vooral ik, geweten.
Achttien deelnemers waren er en de gemiddelde rating van hen bedroeg 1772 en dat is warempel nog 2 punten meer dan onze Offerkoning achter zijn naam heeft staan. Hierbij moet ik wel vermelden dat ik John Brand, die als laatst genoteerde KNSB-rating een getal in de 1900 noemde, door mij was “ingeschaald” op 1750 omdat hij al lange tijd uit de roulatie was. Naar eigen zeggen kwam hij “…al is het maar om na maandenlange schaak-inactiviteit volgende week bij het begin van de competitie de stukken weer te herkennen”.

Het toernooi verliep als de Bohemian Rhapsody. Dat wil zeggen dat Cees van Bohemen evenals het bekende nummer van Queen in de jaarlijkse top2000, niet van de eerste plaats af te krijgen was. Het toeval had bepaald dat Cees in de eerste ronde tegen medefavoriet en titelverdediger George van den Esschert moest spelen en Cees won. George was dit keer zelfs niet bij machte om er een halfje uit te slepen. Omdat ook in de eerste ronde de derde favoriet Martijn bij zijn vader over de knie ging, nam Cees eigenlijk meteen al een voorsprong op zijn twee op papier grootste concurrenten. In het vervolg van het toernooi was het alleen Martijn die in de vijfde ronde Cees een halfje wist af te snoepen en zo stond na zes ronden al vast dat de Bohemian Rhapsody ook deze avond weer op 1 zou eindigen. Proficiat, Cees!
Zoals gezegd, George verloor in de eerste ronde een sleutelpartij en kon was voor de rest van het toernooi veroordeeld tot een inhaalrace. Dat ging drie ronden lang goed en na de vierde ronde stond George met 3 punten op een gedeelde tweede plaats, samen met André Schols en Martijn. Daarna kwam George echt in zijn element en scoorde hij twee remises op rij om weer met een winstpartij af te sluiten en met 5 punten te eindigen. Dat was tenslotte voldoende voor de tweede plaats.
Ook Martijn had dus een valse start en evenals George wist hij daarna drie ronden te winnen. In de vijfde ronde scoorde Martijn ook een remise, maar in de zesde ronde werd hij door Rob Amato (!) op een nul getrakteerd. De laatste ronde wist Martijn wel weer te winnen en daardoor eindigde hij met 4½ punt op de derde plaats.
Erwin Greven, gevaarlijke outsider in dit deelnemersveld, liet zich in de eerste ronde niet verrassen door Johan van Ommen, maar in de tweede ronde kwam hij tegen Leen van den Berg niet verder dan remise. Zijn vierde partij verloor hij van Cees en de laatste twee speelde hij remise zodat hij gelijk met Martijn eindigde op 4½ punten. Omdat Martijn een betere SB-score had, kwam hem de derde plaats toe en viel Erwin net buiten de prijzen.
Zo waren de vier hoogste ratinghouders keurig op de eerste vier plaatsen geëindigd. Ze werden op de hielen gevolgd door een kwartet dat de avond met 4 punten had afgesloten. Dat betekent dus dat de uiteindelijke nummer 8 van de avond, Harm Schoten, slechts een half puntje verwijderd bleef van het podium.
Een opmerkelijk feit, mijzelf aangaande, wil ik hier niet onvermeld laten. Ik speelde een belabberd slecht toernooi, wat me de volgende dag nog eens ingepeperd werd door onze Offerkoning. Nadat hij me op de avond zelf nog een hartversterkertje had geschonken (zie afbeelding) met daarin de uiterst bescheiden opdracht “Carlo, ik hoop dat je hier even veel plezier van hebt, als van mijn zeer gewaardeerde en goed gelezen columns. Frank” liet hij mij een dag later, in een hier verder niet ter zake doend verband, per e-mail weten: “Het gaat niet goed met me”, om daarop direct te vervolgen met de opmerking: “Dat doet me denken aan je spel van gisteren.” Van je vrienden moet je het hebben! Maar goed, wat mij dus overkwam was dat ik in de eerste ronde tegen John Brand nog een remise uit het vuur wist te slepen, maar daarna verloor ik twee partijen op rij. In de vierde ronde leek ik tegen Johan mijn derde nul op rij te gaan incasseren, toen geheel onverwacht Harry ‘El Salvador‘ Mulder de speelzaal binnenkwam. Dat gaf mij ineens zoveel positieve stimulans dat ik de partij tegen Johan ten goede wist te keren en won en vervolgens ook in mijn volgende partij een vol punt scoorde. Harry had genoeg gezien en wilde mij klaarblijkelijk niet langer tot steun zijn. Hij vertrok en ik keerde terug naar mijn oude niveau. Ik verloor de laatste twee partijen en wist dat het alleen aan Harry kon hebben gelegen dat ik over de hele avond meer dan een half punt had gescoord. Harry, bedankt! En Frank, ook nog bedankt voor de “Hartverscheurende schimpscheuten”.*

* In zijn recente, zeer gewaardeerde en goed gelezen column “Ik ging dus het Jo de Hollandertoernooi winnen” citeert Frank uit bovenstaand boekje en noemt hij het “Hartverscheurende schimpscheuten”. Toen hij mij het boekje gegeven had en ik even later de titel las, zag ik tot mijn verbazing dat het “Hartversterkende schimpscheuten” heet. Toen ik Frank daar op wees, keek hij ook helemaal verbaasd. Het zal zijn vanwege de mooie alliteratie dat de titel “Hartverscheurende Schimpscheuten” zo’n eigen leven is gaan leiden.**

** Ik bedien mij hier willens en wetens van de voetnoten methode die ook onze zeer gewaardeerde en goed gelezen columnist hanteert om grapjes, woordspelingen en verwijzingen toe te lichten opdat deze niet onopgemerkt blijven!

Carlo Buijvoets

Eindstand deel 1

Nr.	Naam	Rating	Score	WP	SB
1	Cees van Bohemen	2055	6½	28,50	26,25
2	George van den Esschert	1992	5	27,00	16,25
3	Martijn London	2040	4½	28,00	16,75
4	Erwin Greven	1903	4½	28,00	15,25
5	Theo Visschedijk	1861	4	30,00	15,00
6	Rob Amato	1717	4	25,50	14,00
7	Frank London	1770	4	25,50	12,25
8	Harm Schoten	1799	4	24,00	9,50
9	Leen van den Berg	1769	3½	26,50	13,25
10	Henri Jansen	1652	3½	24,50	9,25
11	John Brand	1750	3½	17,00	7,25
12	André Schols	1786	3	27,50	8,00
13	Arie van Veen	1622	3	21,00	7,00
14	Carlo Buijvoets	1764	2½	24,50	7,25
15	Johan van Ommen	1651	2	22,00	3,50
16	Frits Wilbrink	1788	2	21,00	3,50
17	Frank Nelemans	1519	2	20,50	4,50
18	Gerald Visch	1457	1½	20,00	5,25

In deze tabel staat per ronde achtereenvolgens het tegenstandernummer, de kleur en de score

Nr.	Naam	Ronde 1	Ronde 2	Ronde 3	Ronde 4	Ronde 5	Ronde 6	Ronde 7
1	Cees van Bohemen	2 b 1	10 w 1	12 b 1	4 w 1	3 b ½	5 w 1	8 b 1
2	George vd Esschert	1 w 0	16 b 1	15 w 1	7 b 1	5 w ½	4 b ½	6 w 1
3	Martijn London	7 w 0	8 b 1	13 w 1	9 b 1	1 w ½	6 b 0	12 w 1
4	Erwin Greven	15 w 1	9 b ½	7 w 1	1 b 0	12 b 1	2 w ½	5 b ½
5	Theo Visschedijk	13 b 1	7 b ½	9 w ½	10 w 1	2 b ½	1 b 0	4 w ½
6	Rob Amato	9 w 0	14 b 1	11 w 1	12 w 0	10 b 1	3 w 1	2 b 0
7	Frank London	3 b 1	5 w ½	4 b 0	2 w 0	18 b 1	14 w 1	9 b ½
8	Harm Schoten	10 b 0	3 w 0	14 w 1	16 b 1	17 w 1	12 b 1	1 w 0
9	Leen van den Berg	6 b 1	4 w ½	5 b ½	3 w 0	14 b 0	13 w 1	7 w ½
10	Henri Jansen	8 w 1	1 b 0	17 w 1	5 b 0	6 w 0	18 b ½	14 b 1
11	John Brand	14 w ½	13 b 0	6 b 0	18 w 0	16 w 1	17 b 1	15 w 1
12	André Schols	16 w 1	17 b 1	1 w 0	6 b 1	4 w 0	8 w 0	3 b 0
13	Arie van Veen	5 w 0	11 w 1	3 b 0	17 b 0	15 w 1	9 b 0	18 w 1
14	Carlo Buijvoets	11 b ½	6 w 0	8 b 0	15 b 1	9 w 1	7 b 0	10 w 0
15	Johan van Ommen	4 b 0	18 w 1	2 b 0	14 w 0	13 b 0	16 w 1	11 b 0
16	Frits Wilbrink	12 b 0	2 w 0	18 b 1	8 w 0	11 b 0	15 b 0	17 w 1
17	Frank Nelemans	18 b 1	12 w 0	10 b 0	13 w 1	8 b 0	11 w 0	16 b 0
18	Gerald Visch	17 w 0	15 b 0	16 w 0	11 b 1	7 w 0	10 w ½	13 b 0

top

Deel 2
Het blijft goed gaan met ons rapidtoernooi. Ook dit keer deden er weer vier niet-leden van VDS mee en dat is verheugend. Het betrof Cees van Bohemen en Leen van den Berg van Schaakstad Apeldoorn, Henri Jansen van de Voorster SC en René Renders van Pallas. Theo Visschedijk had zich afgemeld omdat hij een optreden had waarbij hij de rol van een man met een lange witte baard en een rode mantel moest spelen. Een geldig excuus, dunkt mij. Ondanks zijn afwezigheid was het toernooi weer sterk bezet met twee 2000-plussers en drie 1900-plussers. Vreemd genoeg was er niemand met een rating in de 1800 en zodoende leken alle anderen bij voorbaat maximaal om de zesde plaats te kunnen strijden.
De opkomst van eenentwintig personen was ook naar tevredenheid, hoewel we graag één persoon extra hadden gehad in verband met het oneven aantal waardoor nu elke ronde iemand een bye moest hebben. Vreemd genoeg wordt de bye door enkelen altijd met gejuich begroet. Klaarblijkelijk zijn de punten toch belangrijker dan een leuke partij schaken. Harry Mulder had aangekondigd de eerste ronde wat later aan te treden en zodoende kreeg hij die eerste ronde de bye. Waar dit toe leidt is automatisch de eerste plaats op de ranglijst na één ronde, want een gewonnen partij in de eerste ronde levert 1 punt op, maar logischerwijs 0 weerstandspunten terwijl je voor een bye de helft van je eigen punten aan weerstandspunten krijgt. Dus na de eerste ronde was Harry onze trotse koploper. Tijd voor de wedstrijdleiding om in te grijpen: Harry moest in de tweede ronde tegen ondergetekende zijn koppositie verdedigen en om Harry niet teveel te pesten speelde ik met zwart geen Frans tegen zijn e4, maar koos ik voor de Scandinavische verdediging. Hoe het Harry verder verging in dit toernooi valt verderop in dit verslag te lezen. Harry heeft zoals altijd zijn eigen belevenissen weer geheel ongekleurd en zeker ook ongecensureerd aan mij doen toekomen. Na twee ronden stond ik dus op 2 uit 2, evenals Hans Hertgers, René Renders, George van den Esschert en Cees van Bohemen. Dat beloofde wat voor Hans en mijzelf in de derde ronde.
En jawel, Hans lootte tegen Cees en ik mocht tegen George spelen: de uitslagen lieten zich raden… zou je denken. Het liep echter anders. Hans en ik wonnen onze partijen tegen alle verwachting in en René won ook, zodat na de derde ronde nog drie spelers op 100% stonden. En waar blijven de andere twee toppers Martijn en Erwin, hoor ik u vragen. Martijn liep in de eerste ronde een gevoelige deuk op door van Erwin te verliezen, die op zijn beurt in de tweede ronde verloor van Cees. Niemand kreeg het cadeau deze avond!
In de vierde ronde werd ik aan René gekoppeld en moest Hans het opnemen tegen André. Hans en ik leefden duidelijk boven onze stand, maar als je Cees te grazen kunt nemen, dan moet André toch ook een te omzeilen klip zijn. Dat bleek echter niet het geval. Hans was de draad kwijt en zou de rest van de avond geen punt meer scoren.
Ik was nog helemaal shaky na mijn enerverende tijdnoodduel tegen George, waarbij ik hem mat zette terwijl de vlag viel, hij mij vervolgens wees op de gevallen vlag en ik hem op mijn beurt meedeelde dat de klok er niet meer toe deed omdat mat de partij had beëindigd. Dat had tot gevolg dat ik in mijn partij tegen René eenvoudig misgreep toen ik een pion wilde slaan en op het moment dat ik die pion in mijn hand had, al zag dat dit mij een stuk ging kosten. Ik gaf meteen op en René ging als enige deelnemer met 100% de vijfde ronde in, gevolgd door een zevental spelers met 3 uit 4. Bij dat peloton van zeven hadden zich ook alle absolute titelpretendenten weer gevoegd, dus de strijd zou hard blijven.
In de vijfde ronde kwamen de eerste haarscheurtjes in het tot dusverre ongeschonden blazoen van René. Tegen André kwam hij niet verder dan remise, een prima prestatie van André natuurlijk. Ikzelf moest tegen Cees en opnieuw was de verwachting dat ik van het bord gezet zou worden. Maar ik toonde veerkracht en wist zowaar een plusremise te scoren. Hans werd door Martijn opzij gezet en Erwin en George deelden onderling het punt, zodat bij het ingaan van de zesde ronde René nog een half punt voorlag op Martijn en nog steeds een heel punt op een zestal anderen.
Ronde 6 koppelde Martijn aan René en deze strijd bleef onbeslist. Een uitgelezen kans voor de overige titelpretendenten om dichterbij te komen, wat Cees en George ook lukte door respectievelijk André en Hans te verslaan. Erwin moest tegen mij spelen. Hij haalde een openingsgrapje in het Frans van stal (1 e4 e6 2 e5 d5 3 exd6 e.p.), maar wist mij daarmee niet te verrassen, want in mijn jeugd en jonge schaakjaren in Groningen hebben we datzelfde geintje ook vaak gespeeld. Ik antwoordde dus a tempo en ik denk dat Erwin daardoor degene was die in de opening verrast werd. De uitslag: ½-½, waarbij opgemerkt dat ook dit een plusremise voor ondergetekende was.
De kop van de ranglijst bij het ingaan van de slotronde zag er nu zo uit:
1. René (5)
2-4. George, Martijn en Cees (4½)
5-7. Carlo, Erwin en Frank L. (4)
De slotronde zou allesbeslissend worden. René, die na de tweede ronde steeds bovenaan had gestaan, moest tegen Cees; Martijn en George, die zich terug in de kop van het veld hadden gevochten, moesten tegen elkaar; Carlo en Frank L. mochten hun Franse trainingsstage een vervolg geven; tenslotte mochten de twee jonge vaders Erwin en Henri, onderling uitmaken welke baby inmiddels de nachtrust het minst verstoort. De laatste ronde zorgde inderdaad voor de nodige verschuivingen in de top van het klassement. René verloor van Cees, George van Martijn, Henri van Erwin en Carlo en Frank speelden remise (what else?), met als gevolg dat René in die slotronde niet alleen zijn koppositie verloor, maar zelfs helemaal van het podium verdween op basis van weerstandspunten. Martijn werd winnaar op weerstandspunten, gevolgd door Cees. Ook Erwin had de weerstandspunten nodig om aan te tonen dat hij René voor kon blijven. Ze werden 3 en 4. Daarachter had zich een groepje van vier gevormd onder aanvoering van George, die dus niet verder kwam dan een vijfde plaats. In punten gelijk met hem eindigden ikzelf, Rob Amato en Frank L.
De winnaars van een heerlijke (?) fles wijn van harte gefeliciteerd en alle deelnemers natuurlijk hartelijk bedankt voor het weer doen slagen van deze avond.

Carlo Buijvoets

Van Harry Mulder ontving ik onderstaande impressie van de avond.

27 november 2008: Rapidtoernooi bij VDS. Dit toernooi wordt doorgaans goed bezocht. Diverse schaakverenigingen zijn meestal vertegenwoordigd. Ook vanavond was dit weer het geval. Het is ook het toernooi waar je van alles kunt verwachten.(!) Maar het is vooral een gezellig toernooi. De eerste ronde stond al weer direct ter discussie. Ene H.J. van een schaakvereniging uit Voorst vertelde mij dat onze competitieleider, die ook vanavond verantwoordelijk was voor de indeling van de partijen (?), tegen hem had gezegd, na een verliespartij, dat hij zich nog wel eens zou revancheren. En wat denkt u? Heel ‘toevallig’ had de computer H.J. uit Voorst gekoppeld aan…..jawel, onze competitieleider. Of het was echt een toevalstreffer of iemand heeft de hele week de tijd gehad om zich voor te bereiden op zijn eerste partij……. Dat rapidschaken niet ‘mijn ding’ is, bleek wel uit mijn eerste paar partijen. Frank London deed hier nog een schepje bovenop en ontmoedigde mij helemaal met de opmerking of schaken in zijn algemeenheid wel ‘mijn ding’ is. Deze opmerking kon ik in mijn broekzak steken. Frank zat toch niet in het bestuur of zo……..? Maar goed, 15 minuten bedenktijd per speler vraagt natuurlijk om schoonheidsfoutjes c.q. blunders. Tegen Carlo, de eerste partij, gaf ik vrij vroeg in de partij zomaar een loper weg. Hierdoor kon mijn ‘schaakvriend’ vrij eenvoudig de partij naar zich toe trekken. Het heeft even geduurd maar Carlo durft in ieder geval geen ‘Frans’ meer tegen mij te spelen. Op mijn e4 antwoordde hij d5, Scandinavisch. Op zich viel ‘dit cadeautje’, mijn loperverlies, nog wel mee want tegen André, in zijn beroemde  Orang Oetang opening, waande ik mij op pakjesavond: “Harry zat te denken wat hij André toch zou schenken………een Dame!! Op de zesde of zevende zet gaf ik hem dit cadeautje al, zodat hij vrij simpel de partij kon uitspelen. Weer een nul. Had Frank dan toch gelijk ? Ik moet toegeven dat ik wel erg blij was met mijn ‘bye’ in de eerste ronde. Had ik tenminste nog een punt. Mijn vierde partij moest ik tegen Henri Jansen, een goede bekende binnen VDS en die nog steeds een naar gevoel had over zijn eerste partij van deze avond……… Het werd een spannende partij. Ondanks dat wij naast een zeer rumoerig bestuurslid zaten, konden wij toch nog redelijk onze aandacht bij de partij houden, een middengambiet wat zeer scherp spel gaf. Ik vond overigens dat de meeste bestuursleden wel erg ‘aanwezig’ waren. Halverwege de avond ging het weer mis. Onze competitieleider was in zijn partij tegen George ruimschoots door zijn vlag gegaan. Winst voor George zou je zeggen. Iedereen had hem inmiddels al gefeliciteerd. Maar nee hoor! Onze competitieleider ‘toverde’ weer een nieuwe spelregel uit de hoge hoed. Niet George maar hij claimde de zege. (??) Hij, als enige, had ergens ‘gelezen’ dat als je laatste zet een matzet is dat het niet uitmaakt of je door de vlag gaat. Natuurlijk kenden meerdere mensen een dergelijke regel maar die was toch niet van toepassing als je al een paar minuten door je vlag bent gegaan………? Maar goed, protesteren heeft toch geen zin.
Terug naar mijn eigen partij: Uiteindelijk was het een zeer sterke pionzet van wit die de zwarte koning deed omvallen. In partij vijf moest ik het opnemen tegen mijn Franse vriend Arie. Een zucht van verlichting slaakte hij toen ik niet e4 maar d4 opende. Er ontstond een Hollandse partij. Ik moet eerlijk bekennen dat hij al snel veel beter kwam te staan. Doordat ik verzuimde te rokeren bleef mijn koning op e 1 het doelwit van vele dreigingen. Ik kon alleen nog maar verdedigen. Arie had me vast en liet niet meer los. Had ik toch maar met e4 geopend………. De zesde partij moest ik het opnemen tegen Gerald. Met zwart kwam er een variant van het Budapester-gambiet op het bord. Hier ben ik, al zeg ik het zelf, wel aardig in thuis. Gerald minder, zo bleek. Toen hij ook nog de Dame verloor was de partij gespeeld. Mijn 2^e (!!) punt was binnen. De zevende en laatste partij werd een weerzien met Frits de Heus. We zaten vorige week in de interne competitie ook al tegenover elkaar. Het werd weer een koningsgambiet met dezelfde winnaar.
In Maart de laatste rapid-ronde. Eens kijken of dat beter zal gaan. Ik blijf het proberen.

Eindstand deel 2

Nr.	Naam	Rating	Score	WP	SB
1	Martijn London	2040	5½	29,50	22,00
2	Cees van Bohemen	2055	5½	27,50	22,25
3	Erwin Greven	1903	5	28,00	18,00
4	René Renders	1975	5	26,50	16,50
5	George van den Esschert	1992	4½	31,00	18,50
6	Carlo Buijvoets	1764	4½	30,50	18,00
7	Rob Amato	1717	4½	24,50	12,75
8	Frank London	1770	4½	22,00	12,25
9	Johan van Ommen	1651	4	26,50	12,00
10	Leen van den Berg	1769	4	24,50	9,25
11	André Schols	1786	3½	26,00	10,00
12	Henri Jansen	1652	3½	24,50	8,75
13	Frans van den Berg	1767	3½	22,00	5,25
14	Hans Hertgers	1685	3	29,00	12,00
15	Frank Nelemans	1519	3	24,50	5,50
16	Arie van Veen	1622	3	24,50	5,25
17	Harry Mulder	1635	3	20,00	4,75
18	Frits Wilbrink	1788	2½	19,50	3,25
19	Frits de Heus	1300	2	19,00	2,50
20	Gerald Visch	1457	2	18,00	1,25
21	Ron Sint Nicolaas	1300	1	17,00	0,25

In deze tabel staat per ronde achtereenvolgens het tegenstandernummer, de kleur en de score

Nr.	Naam	Ronde 1	Ronde 2	Ronde 3	Ronde 4	Ronde 5	Ronde 6	Ronde 7
1	Martijn London	3 z 0	10 w 1	7 z 1	9 w 1	14 z 1	4 w ½	5 w 1
2	Cees van Bohemen	10 z 1	3 w 1	14 z 0	15 w 1	6 z ½	11 w 1	4 z 1
3	Erwin Greven	1 w 1	2 z 0	20 w 1	13 z 1	5 w ½	6 w ½	12 z 1
4	René Renders	15 z 1	16 w 1	18 z 1	6 w 1	11 w ½	1 z ½	2 w 0
5	George vd Esschert	9 z 1	7 w 1	6 z 0	8 w 1	3 z ½	14 w 1	1 z 0
6	Carlo Buijvoets	12 w 1	17 z 1	5 w 1	4 z 0	2 w ½	3 z ½	8 w ½
7	Rob Amato	13 w 1	5 z 0	1 w 0	19 z 1	12 w ½	16 z 1	11 z 1
8	Frank London	21 w 1	14 w 0	16 z 1	5 z 0	15 w 1	9 w 1	6 z ½
9	Johan van Ommen	5 w 0	13 z 1	12 w 1	1 z 0	16 w 1	8 z 0	15 w 1
10	Leen van den Berg	2 w 0	1 z 0	+	18 w ½	13 z ½	19 z 1	14 w 1
11	André Schols	18 w 1	12 z 0	17 w 1	14 w 1	4 z ½	2 z 0	7 w 0
12	Henri Jansen	6 z 0	11 w 1	9 z 0	21 w 1	7 z ½	17 w 1	3 w 0
13	Frans van den Berg	7 z 0	9 w 0	21 z 1	3 w 0	10 w ½	+	20 z 1
14	Hans Hertgers	19 w 1	8 z 1	2 w 1	11 z 0	1 w 0	5 z 0	10 z 0
15	Frank Nelemans	4 w 0	20 z 1	19 w 1	2 z 0	8 z 0	18 w 1	9 z 0
16	Arie van Veen	20 w 1	4 z 0	8 w 0	17 z 1	9 z 0	7 w 0	+
17	Harry Mulder	+	6 w 0	11 z 0	16 w 0	20 z 1	12 z 0	19 w 1
18	Frits Wilbrink	11 z 0	+	4 w 0	10 z ½	19 w 0	15 z 0	21 w 1
19	Frits de Heus	14 z 0	21 w 1	15 z 0	7 w 0	18 z 1	10 w 0	17 z 0
20	Gerald Visch	16 z 0	15 w 0	3 z 0	+	17 w 0	21 z 1	13 w 0
21	Ron Sint Nicolaas	8 z 0	19 z 0	13 w 0	12 z 0	+	20 w 0	18 z 0

top

Deel 3
Ik ben er nog beduusd van!
Op de laatste donderdag van maart werd het derde deel van het VDS Open Rapidkampioenschap van Beekbergen gespeeld en het deelnemersveld telde dan wel niet de vijf toppers die we in deel twee zagen, maar wel drie van hen. Bij die tweede editie schreef ik dat aan het begin van de avond het hoogst haalbare voor de anderen een 6^e plaats werd geacht en dat kwam toen ook keurig uit. Ikzelf legde toen beslag op die zesde plek.
In lijn met wat ik toen schreef, zou je nu verwachten dat het hoogst haalbare voor de lagere ratinghouders (onder de 1800) een vierde plek zou zijn en dat Cees van Bohemen (2055), George van den Esschert (1992) en Erwin Greven (1903) op het podium zouden eindigen. Dat liep dus even anders.

Het verhaal begint in de eerste ronde waarin ikzelf tegen Gerald had geloot. Alle andere partijen waren allang beëindigd en om ons bord had zich weer de gebruikelijke schare ramptoeristen verzameld, want als favoriet in deze partij had ik weliswaar materieel voordeel, maar de tijd verstreek overduidelijk in mijn nadeel. Gerald wachtte dus ook netjes op een remiseaanbod van mij of op het moment dat mijn vlag zou vallen. Supergestresst door de tijdsdruk flitste mijn hand van het bord naar de klok en weer naar het bord om nog net op tijd Gerald mat te zetten. André merkte daarna gelaten op dat ik nog precies één seconde bedenktijd op mijn klok had staan. Kun je het spannender maken? De ramptoeristen dropen natuurlijk teleurgesteld af nadat ik de ramp had weten te voorkomen en ik kon de indeling voor de tweede ronde gaan maken.
Wat gebeurde er met de vermeende top 3 in die eerste ronde? Cees had geremiseerd met Leen van den Berg en George en Erwin hielden elkaar in evenwicht, zodat ze gedrieën na één ronde al op achterstand waren gezet. De eerste ronde kende vier winnaars, te weten: Harry Mulder, Rob Amato, Frits Wilbrink en ondergetekende. Johan van Ommen, die voorafgaande aan het bekendmaken van de indeling van de eerste ronde tegen mij zei dat hij het fijn vond dat we met een oneven aantal waren, omdat hij dan nog een keer een ronde rust kon verwachten, werd door het indelingsprogramma op zijn wenken bediend. Hij was in de eerste ronde vrijgeloot en incasseerde daarmee een punt waardoor ook hij op een gedeelde eerste plaats kwam.

De tweede ronde lootte Johan tegen mij, Frits tegen Rob en moest Harry het opnemen tegen de Orang Oetang van André Schols. Klaarblijkelijk is Harry niet bedreven in oerwoudguerrilla, want hij werd op een nul getrakteerd en viel weg uit de kopgroep. Frits werd door Rob verslagen en ikzelf... Op een bepaald moment in onze partij meende ik te moeten opgeven, omdat Johan met een simpele torenzet mijn laatste toren zou kunnen winnen. Maar Johan miste die opgelegde kans en ik overleefde en wist, mede door de tijdnood (!) van .Johan de partij zelfs te winnen. Rob en ik gingen dus als enigen met 100% de derde ronde in. De ratingtop 3 bleef in ons spoor doordat ze alle drie hun partij wisten te winnen.

Het lag voor de hand dat Rob en ik in een onderlinge partij mochten uitmaken wie zijn 100% kon handhaven in de derde ronde. Deze strijd eindigde echter onbeslist, waarbij Rob met wit wel iets meer initiatief had als ik, maar dit niet had weten te verzilveren.
Cees en Erwin kwamen op gelijke hoogte met ons door te winnen, maar George bleef op achterstand omdat hij tegen André niet verder kwam dan remise. Voor Rob en mij brak dus nu het uur van de waarheid aan. In ronde 4 moesten wij ons gaan meten met de Grote Jongens.

Rob kreeg het vergeleken met mij relatief makkelijk in ronde 4 omdat hij tegen Erwin moest. Mij wachtte een partij tegen absolute topper Cees. Rob wist zijn koppositie tegen Erwin niet waar te maken en hij verloor. Ik speelde een hele behoorlijke en zeker ook spannende partij tegen Cees waarin beide partijen kansen hadden. Op een bepaald meende ik met mijn dame op g7 mat te kunnen geven, maar Cees floot mij terug omdat hij mij zojuist schaak had gezet. Ik moest dus mijn dame spelen in het opheffen van dat schaak en ik kreeg daar slechts een toren voor terug. De stelling was echter dusdanig gecompliceerd dat Cees even later zelf ook in de fout ging en ik de dame terugwon. Ik bleef wel een stuk achter, maar met een loper en een paard voor Cees tegen een loper van mij, waarbij ik ook een of twee pluspionnen had, en met klokken die richting de nul gingen, besloot ik remise aan te bieden en dat werd door Cees geaccepteerd. Nu ging Erwin dus alleen aan kop met 3½ uit 4, gevolgd door George (winst op Frits), Cees, André (winst op Johan) en Carlo.

In ronde 5 kreeg Erwin het met Cees aan de stok. Erwin wist niet voor eenzelfde verrassing te zorgen als ik en hij verloor.
Amper bekomen van de stress van de vorige ronde moest ik opnieuw aan de bak, dit keer met zwart tegen George. Ik koos voor het Wolga Gambiet en wist George thematisch onder druk te krijgen op de damevleugel. De druk was echter niet zodanig dat ik er winst uit wist te slepen. De partij eindigde in remise.
André wist zijn hoge positie niet vast te houden. Hij verloor van Leen, die daardoor, met nog twee ronden te gaan, zich mede op de tweede plaats van de ranglijst had gevochten, naast Erwin, George en mijzelf. Cees ging nu alleen aan kop!

In de zesde ronde kwam dan eindelijk het grote treffen tussen Cees en George. De partij eindigde in remise en dat was dus een uitgelezen kans voor Leen, Erwin en mijzelf om weer gelijk te komen met Cees. Erwin slaagde daarin door André te verslaan en Leen en ik moesten onderling uitmaken wie zich bij de koplopers voegde. De partij verliep enigszins in mijn voordeel, maar het evenwicht werd niet echt verbroken. Leen permitteerde zich dan ook een remiseaanbod, juist op het moment dat ik een kans rook. Ik besloot nog even door te spelen en inderdaad had Leen het gevaar niet gezien. Hij verloor een vol stuk en gaf meteen op.
Met nog één ronde te gaan, stond er nu een drietal aan kop, te weten Cees, Erwin en ik. We hadden elk 4½ punt en op de vierde plek stond George moederziel alleen met 4 punten.

Cees had de hele top van de ranglijst al afgewerkt en werd in de laatste ronde ingedeeld tegen Gerald, een partij die volgens verwachting door Cees gewonnen werd.
Erwin en ik kregen elkaar als toetje en wij wisten dus eigenlijk meteen al wat ons te doen stond, wilden we niet met lege handen naar huis gaan. Ik had wit en koos voor het Koningsgambiet. Erwin koos voor de door mij het lastigst gevonden bestrijdingswijze, maar raakte ergens de kluts kwijt toen hij meende een paard te mogen ontwikkelen dat zijn loper op b4 zou dekken. Dat was een misvatting, want na Lxb4, Pxa5; Da4+ Pc6; d5 verloor Erwin het paard en wist ik uiteindelijk de partij naar me toe te trekken.
George won in de slotronde van Harm Schoten en eindigde daarmee op de derde plaats. Weerstandspunten moesten uitmaken of Cees danwel ikzelf als eerste was geëindigd. Cees bleef mij met een half weerstandspunt voor, maar mijn gedeelde eerste plaats mag een verrassing van formaat worden genoemd. Ik ben er in ieder geval nog steeds beduusd van!

Carlo Buijvoets

Eindstand deel 3

Nr.	Naam	Rating	Score	WP	SB
1	Cees van Bohemen	2055	5,5	28,50	21,25
2	Carlo Buijvoets	1764	5,5	28,00	20,75
3	George van den Esschert	1992	5	29,50	20,00
4	Erwin Greven	1903	4,5	29,50	16,00
5	Leen van den Berg	1769	4	29,50	14,75
6	Rob Amato	1717	4	26,00	13,25
7	Frank London	1770	4	24,50	13,00
8	Harm Schoten	1799	3,5	27,00	10,75
9	Gerald Visch	1457	3,5	25,50	7,00
10	André Schols	1786	3,5	24,50	10,25
11	Frits Wilbrink	1788	3,5	24,00	7,75
12	Henri Jansen	1652	3,5	20,00	7,00
13	Frank Nelemans	1519	3	23,50	7,00
14	Harry Mulder	1635	3	17,50	4,75
15	Johan van Ommen	1651	2,5	21,00	5,00
16	Bram Rook	1378	2,5	21,00	4,50
17	Ron Sint Nicolaas	1300	2	17,00	2,75

In deze tabel staat per ronde achtereenvolgens het tegenstandernummer, de kleur en de score

Nr.	Naam	Ronde 1	Ronde 2	Ronde 3	Ronde 4	Ronde 5	Ronde 6	Ronde 7
1	Cees van Bohemen	5 z ½	8 w 1	13 z 1	2 z ½	4 w 1	3 w ½	9 z 1
2	Carlo Buijvoets	9 w 1	15 z 1	6 z ½	1 w ½	3 z ½	5 w 1	4 w 1
3	George vd Esschert	4 w ½	7 z 1	10 w ½	11 z 1	2 w ½	1 z ½	8 z 1
4	Erwin Greven	3 z ½	16 w 1	5 z 1	6 w 1	1 z 0	10 w 1	2 z 0
5	Leen van den Berg	1 w ½	9 z 1	4 w 0	8 z 1	10 w 1	2 z 0	7 w ½
6	Rob Amato	12 w 1	11 z 1	2 w ½	4 z 0	9 z ½	7 w 0	13 z 1
7	Frank London	16 z ½	3 w 0	8 z 0	13 w 1	11 w 1	6 z 1	5 z ½
8	Harm Schoten	10 w ½	1 z 0	7 w 1	5 w 0	16 z 1	12 z 1	3 w 0
9	Gerald Visch	2 z 0	5 w 0	+	17 z 1	6 w ½	15 z 1	1 w 0
10	André Schols	8 z ½	14 w 1	3 z ½	15 w 1	5 z 0	4 z 0	11 w ½
11	Frits Wilbrink	13 z 1	6 w 0	17 z 1	3 w 0	7 z 0	+	10 z ½
12	Henri Jansen	6 z 0	13 w 0	16 z 1	14 w 1	15 z ½	8 w 0	+
13	Frank Nelemans	11 w 0	12 z 1	1 w 0	7 z 0	17 w 1	14 z 1	6 w 0
14	Harry Mulder	17 w 1	10 z 0	15 w 0	12 z 0	+	13 w 0	16 z 1
15	Johan van Ommen	+	2 w 0	14 z 1	10 z 0	12 w ½	9 w 0	17 z 0
16	Bram Rook	7 w ½	4 z 0	12 w 0	+	8 w 0	17 z 1	14 w 0
17	Ron Sint Nicolaas	14 z 0	+	11 w 0	9 w 0	13 z 0	16 w 0	15 w 1

top

Eindranglijst VDS Open Rapidkampioenschap van Beekbergen 2008-2009
Het totaalklassement na drie ronden, waarbij de regel geldt dat iedereen twee keer moet hebben deelgenomen en dat bij drie deelnames het slechtste resultaat vervalt, is wat mij betreft al even verrassend als de einduitslag van deel 3. Op basis van weerstandspunten eindig ik op de tweede plaats, voor George van den Esschert en Martijn London. De eerste plaats en de titel en de eer en de envelop met inhoud gaan echter overtuigend naar Cees van Bohemen, die met 2 punten voorsprong op de rest, zich terecht een jaar lang Rapidschaakkampioen van Beekbergen mag noemen. Cees onttroont daarmee George. Proficiat, Cees!

Eindranglijst (gebaseerd op de som van de beste twee resultaten)

Nr.	Naam	Score	WP	SB
1	Cees van Bohemen	12,0	57,0	47,50
2	Carlo Buijvoets	10,0	58,5	38,75
3	Martijn London	10,0	57,5	38,75
4	George van den Esschert	10,0	56,5	36,25
5	Erwin Greven	9,5	56,0	33,25
6	Rob Amato	8,5	50,0	26,75
7	Frank London	8,5	47,5	24,50
8	Leen van den Berg	8,0	54,0	24,00
9	Harm Schoten	7,5	51,0	20,25
10	André Schols	7,0	50,5	20,25
11	Henri Jansen	7,0	49,0	18,00
12	Johan van Ommen	6,5	47,5	17,00
13	Frank Nelemans	6,0	48,0	12,50
14	Arie van Veen	6,0	45,5	12,25
15	Frits Wilbrink	6,0	43,5	11,00
16	Harry Mulder	6,0	37,5	9,50
17	Gerald Visch	5,5	43,5	8,25
Niet opgenomen in de eindrangschikking wegens slechts 1 resultaat:
	Theo Visschedijk	4	30,0	15,00
	John Brand	3,5	17,0	7,25
	René Renders	5	26,5	16,50
	Frans van den Berg	3,5	22,0	5,25
	Hans Hertgers	3	29,0	12,00
	Frits de Heus	2	19,0	2,50
	Bram Rook	2,5	21,0	4,50

Tenslotte moet ik nog bekendmaken wie de winnaar is van de ratingprijs. De ratingprijs wordt berekend door de op basis van de rating verwachte score (We) af te trekken van de werkelijk behaalde score (W) in elk deel van het rapidtoernooi. Ook hierbij geldt dat, bij deelname aan alledrie delen van het toernooi, het resultaat van het slechtste deel komt te vervallen (de rode getallen in onderstaande tabel). De ratingprijs wordt vervolgens toegekend aan degene met de hoogste W-We waarde. Die prijs valt, evenals vorig jaar, mijzelf ten deel. In onderstaande tabel is te zien dat ik het meest boven verwachting heb gepresteerd, in deel 2 en 3 van het toernooi. In deel 1 was mijn score ruimschoots beneden verwachting, maar dat resultaat telt dus niet mee voor de totaalstand.
Bij de kolom ‘Som beste 2’ past nog de opmerking dat hier niet per se de twee hoogste W-We waarden zijn opgeteld, maar dat, wanneer iemand voor de eindranglijst deel 1 van het toernooi heeft laten wegstrepen, hier ook de W-We waarde van deel 1 is weggestreept. Zo kan het bijvoorbeeld in het geval van Leen van den Berg zo zijn dat niet de twee hoogste waarden zijn opgeteld voor de vaststelling van het totaal.

Rest mij alle deelnemers hartelijk te danken voor een weer vlekkeloos verlopen toernooi in drie delen en vooral ook aan de deelnemers van buiten VDS de hoop uit te spreken dat zij volgend seizoen weer deelnemen en hopelijk zelfs nog wat meer schakers weten over te halen om mee te doen.

Carlo Buijvoets

Eindranglijst voor de ratingprijs
(de getallen in de kolommen deel 1 t/m 3 geven de W-We waarde weer)

Nr.	Naam	Rating	Deel 1	Deel 2	Deel 3	Som beste 2
1	Carlo Buijvoets	1764	-1,32	1,79	2,26	4,05
2	Rob Amato	1717	1,40	1,26	0,31	2,66
3	Frank Nelemans	1519	0,01	0,73	0,85	1,58
4	Erwin Greven	1903	0,43	0,93	0,16	1,36
5	Cees van Bohemen	2055	1,41	-0,11	-0,07	1,34
6	Frank London	1770	1,04	0,09	0,08	1,13
7	Henri Jansen	1652	0,67	0,32	-0,74	0,99
8	Leen van den Berg	1769	0,36	0,19	0,71	0,90
9	Harm Schoten	1799	0,48		-0,13	0,35
10	George van den Esschert	1992	0,04	-0,69	0,13	0,17
11	Gerald Visch	1457	-0,10	-0,92	0,97	0,05
12	André Schols	1786	-0,10	-0,04	0,04	0,00
13	Arie van Veen	1622	0,24	-0,44		-0,20
14	Johan van Ommen	1651	-0,63	1,37	-1,83	-0,46
15	Martijn London	2040	-1,01	0,18		-0,83
16	Ron Sint Nicolaas	1300		-1,23	-0,24	-1,47
17	Harry Mulder	1635		-1,24	-1,62	-2,86