VDS Open Rapidkampioenschap van Beekbergen 2007 - 2008

terug naar Nieuws        toernooireglement

deel 1             deel 2           deel 3              eindstand

In het seizoen 2007-2008 organiseert VDS voor de zesde keer het VDS Open Rapidkampioenschap van Beekbergen. Dit is een "open" toernooi, zodat iedereen de Rapidkampioen kan worden. Het toernooi wordt verspreid over een drietal donderdagavonden gespeeld. Voor het geldende reglement en de speeldata kun je op de link boven aan deze pagina klikken.

Er worden per speelavond zeven partijen gespeeld volgens het Zwitsers systeem. De bedenktijd is 15 minuten per persoon, per partij.

top

Deel 1
Gelukkig, we waren met een even aantal. In zo’n geval accepteer je de aanwezigheid van De Molenaar toch wat makkelijker. Ja, HIJ had zijn komst al aangekondigd met het volgende e-mailtje:

Of je het leuk vindt of niet, reken aankomende donderdag maar op mij.

Hoewel ik wel zal spelen onder protest omdat ik het niet eens ben met “Artikel 3: Leiding“ van de reglementen.

Nou, dan weet je het wel. De intriges en verdachtmakingen zullen niet van de lucht zijn en als wedstrijdleider van de avond ga je zwaar weer tegemoet. Maar goed, het is een open toernooi en iedereen mag meedoen, dus heb ik hem maar teruggemaild dat HIJ welkom was. Uiteindelijk had ik altijd nog Artikel 3 achter de hand!!!

Artikel 3: Leiding
De algemene leiding van het toernooi berust bij de wedstrijdleider van VDS. Hij is belast met de uitvoering en handhaving van dit reglement en beslist bij geschillen en onvoorziene gevallen die zich mogelijk voordoen

Ik geloof dat het eerste was wat HIJ om kwart over acht tegen mij zei, nadat hij stipt om acht uur was binnengekomen: “Wat beginnen jullie weer laat. Dat is tegenwoordig ook normaal hier, hè?” En daarmee was de toon gezet. Als iedereen om acht uur binnenkomt kan ik toch niet om acht uur beginnen met het toernooi. Dan moeten de deelnemers wel om kwart voor acht aanwezig zijn, toch…
Nog even dreigde ik in mijn openingswoord, een beroep doend op artikel 3, om er een thematoernooi van te maken waarbij de verplichte openingszet 1. e4 e6!! –voor de kenners: dit is de onvolprezen Franse Opening- zou zijn, maar nog net op tijd realiseerde ik mij dat HIJ dat wel eens als een blijk van waardering voor zijn aanwezigheid zou kunnen opvatten omdat HIJ altijd zo tegen deze opening fulmineert en HIJ dan in staat zou worden gesteld er de hele avond tegen tekeer te gaan. Daarom heb ik er maar vanaf gezien.
Dus het werd gewoon rapid met 15 minuten bedenktijd. De eerste ronde stelde HEM meteen in staat om één van zijn zogenaamde Franse vrienden het vuur na aan de schenen te leggen. HIJ moest tegen Arie van Veen. HIJ had zelf zwart en je zag hem kijken op een manier van “hier klopt iets niet”. Jammer genoeg voor Arie moest hij dus met wit en kon hij niet Frans spelen. De teleurstelling bij Arie was zo groot dat hij deze opgelegde kans om met een overwinning te beginnen, niet aangreep. Arie kwam een dame achter maar zelfs dat was voor HEM niet genoeg om te winnen. De partij eindigde in remise en we kunnen gerust stellen dat dit voor Arie een verloren halfje betekende, maar HIJ zal er ongetwijfeld anders over denken. Maar goed, het voorgaande illustreert voldoende de schaakcapaciteiten van onze gast en ik wil nu ingaan op de schakers die niet met noppen onder de schoenen achter het bord zitten.

VDS had deze avond nog meer bezoekers van buiten de club. Oude bekende Willem Frouws was op komen draven. Frank London had Hans Festen meegnomen. En Theo Visschedijk nam ook voor het eerst deel aan het rapidtoernooi. Verder was er natuurlijk het weerzien met de Vrienden Door Strijd die niet aan het Jo de Hollandertoernooi hadden deelgenomen: de kersverse en zichtbaar trotse vader Erwin Greven, de nog steeds goedgebruinde Frits Wilbrink en de nog immer veel tijd gebruikende en goed bij stem zijnde Johan van Ommen.

In de eerste ronde was er meteen al een topper doordat ondergetekende, Carlo Buijvoets, ingedeeld was tegen George van den Esschert. George greep tot mijn grote schrik naar de Franse Opening en toen wist ik eigenlijk meteen al dat ik kansloos was. George wreef het er op een bepaald moment nog even fijntjes in door op te merken: “Nu heb ik twee pluspionnen en de betere stelling!” Tja, de positieve kant van de medaille voor mij was dat ik zo noodgedwongen een Zwitsers Gambiet kon spelen en de hoogste speler in rating de rest van de avond niet meer tegen zou komen achter het bord.
Een andere topper in de eerste ronde was de partij Erwin Greven – Theo Visschedijk. Hoewel ik vorige week schreef dat we voorlopig niets te duchten zouden hebben van Erwin nu hij met een pasgeboren baby natuurlijk geen oog meer dicht zou doen, viel mij aan het begin van de avond al op dat Erwin geen wallen onder de ogen had en er bijzonder uitgerust uitzag. Hoe doet hij dat toch? Laat hij zijn vrouw elke nacht in haar eentje voor de baby zorgen terwijl hijzelf in een geluiddichte kamer van het huis bivakkeert? Het is voor mij een groot raadsel, maar het leidde er wel toe dat de op voorhand kansloos geachte Erwin de partij wist te winnen.
Een derde topontmoeting was de partij Willem Frouws – Frank London. We kennen Frank onder meer als de remisekampioen, een titel die hij ooit in de wacht wist te slepen. Hij deed deze titel eer aan door ook in deze partij te remiseren.

In de tweede ronde speelde George met wit tegen Arie. Als dit geen Franse partij is geweest dan weet ik het ook niet meer, maar De Molenaar zal tevreden hebben kunnen zien dat zijn Franse vriend Arie op een nul werd getrakteerd.
Erwin speelde met wit tegen de altijd gevaarlijke André Schols die meer dan eens heeft bewezen goed met weinig tijd om te kunnen gaan. Dat bleek ook nu weer, want de favoriet Erwin kwam niet verder dan remise. Of zou het toch de ontbrekende nachtrust zijn?
Theo Visschedijk wist zijn tweede partij, tegen Hans Festen, wel te winnen en kwam dus op 50%, evenals ondergetekende die het echter aanmerkelijk moeilijker kreeg tegen Anton Rietveld dan hij verwacht had. Anton maakte mij duidelijk dat hij in de afgelopen zomercompetitie wel degelijk het een en ander van het schaakspel heeft opgestoken.
Na twee ronden was de situatie zo dat er drie deelnemers op 100% stonden. Dat waren George, Harm Schoten en Frits Wilbrink.

In de derde ronde speelden Harm en George tegen elkaar en moest dus in ieder geval één van hen zijn 100% score verliezen. Dat werd Harm en doordat in deze ronde twee ex-remisekampioenen, Frits Wilbrink en Frank London, tegen elkaar speelden met de welhaast vanzelfsprekende uitslag remise, was het vanaf nu George die als enige op 100% stond en de ranglijst aanvoerde. Doordat Erwin weer “gewoon” won, van Frank Nelemans dit keer, kwam hij samen met Frits op de tweede plaats op slechts een halfje achter George. De vierde plaats werd gedeeld door een peloton van zes subtoppers, bestaande uit André, Frank L., Willem, Theo, Harm en ikzelf.

In ronde 4 kreeg George opnieuw de kans om af te rekenen met een directe concurrent en hij deed dat ook. Frits werd door hem verslagen en nu was alleen Erwin nog een directe bedreiging omdat hij had gewonnen van Harm. André deed goede zaken door mij op een dikke nul te trakteren. Een dezer dagen ga ik echt een jachtgeweer kopen om die Orang Oetang mee af te schieten. Theo liep in zijn partij tegen Willem tegen zijn tweede nul aan en Frank L. werd door zijn buurman Arie verrassend verslagen.

De vijfde ronde werd dus de ronde van de waarheid voor George en Erwin. In een onderlinge confrontatie mochten zij om de eerste plaats vechten. Het werd remise en George hield daardoor de eerste plaats met minimale voorsprong in handen. Erwin bleef tweede en kreeg gezelschap van Willem, die Frits had terugverwezen naar de middenmoot. Op de vierde plek na vijf ronden stond Arie die alweer voor een verrassing had gezorgd door André te verslaan. Achter Arie stond een viertal met drie punten op de gedeelde vijfde plaats. Dat waren André, Theo, Hans en ik. Ik moet zeggen dat ikzelf wel heel veel geluk had in de vijfde ronde. Ik speelde tegen Frank L. onze gebruikelijke variant in de Caro Kann (met 5. Pg5) en kwam niet daverend uit de opening. Toen Frank op een bepaald moment met een dameschaakje een paard van mij dacht te winnen zag ik het aanvankelijk niet en bijna had ik mijn koning verplaatst. Ik moet hulp van boven hebben gehad toen ik mijn koning nog net niet aanraakte om eerst nog even te kijken hoe ik dat paard kon redden. De oplossing was simpel en doeltreffend: toren slaat dame, uit! Dat detail had Frank dus gemist en ik ook bijna.

In de zesde ronde kreeg George het met Willem aan de stok en ook van deze tegenstander wist hij zich zonder puntverlies te ontdoen. Erwin versloeg Arie die niet voor een derde verrassing kon zorgen en daardoor stond Erwin nu weer alleen op de tweede plaats. Op de derde plaats stonden André, Willem en ik met een vol punt achterstand op Erwin en anderhalf op George. André had Hans verslagen en ik kreeg opnieuw een dame cadeau, dit keer van Theo. Nadat Theo met wit tegen mijn Franse verdediging 2. De2 had gespeeld (wie hebben wij dat eerder zien doen?) richtte hij later in een onoverzichtelijke stelling een batterij van loper en dame op mijn pion op b7 en ik hield die pion verdedigd met een dame en een paard. Toen Theo niet verder leek te komen, speelde hij een paard tussen zijn dame en loper en ontmantelde zo zijn batterij. Daardoor kon ik mijn paard verplaatsen en vervolgens speelde Theo in een moment van schaakblindheid toch Dxb7. Ik incasseerde de dame en het punt.

In de laatste ronde hield mijn geluk aan. Mijn twee concurrenten om de derde plaats, André en Willem, moesten het opnemen tegen respectievelijk George en Erwin. Beiden werden ze op een nul getrakteerd. En ik kreeg Arie als tegenstander. Altijd lastig, want Arie speelt Frans! Meestal speel ik tegen hem de doorschuifvariant, maar nu besloot ik maar weer eens de Tarrasch-variant te spelen (met 3. Pd2 ipv e5). Dat bekwam Arie slecht. Een woeste aanval op zijn koningsstelling werd door hem onderschat en hij werd volledig onder de voet gelopen. Zo werd ik met het nodige geluk derde en werd uiteindelijk de vierde plaats gedeeld door een vijftal bestaande uit André, Willem, Theo, Harm en Johan.

Voorafgaand aan de prijsuitreiking liep HIJ alweer met een fles wijn in de hand rond. “Ik heb hem maar vast uitgekozen,” zei HIJ, “ik ben toch in de prijzen gevallen?” Ik raadpleegde de ranglijst en kon HEM meedelen dat HIJ er net naast greep met zijn vierde plek… van onderen! Teleurgesteld zette HIJ de fles terug. George van den Esschert had als winnaar van de avond de eerste keus, Erwin Greven –geen spoor van vermoeidheid!- de tweede en ik kreeg de overgebleven fles. Toen George mij even later zei dat hij de fles aan zijn moeder wilde geven, raadde ik hem aan dat niet te doen en beloofde ik hem mijn argument daarvoor in dit verslag te vermelden. Welnu, lees het volgende, verheugende bericht uit de Volkskrant van zaterdag 1 september 2007.

In 2003 nam 123test.nl een algemene IQ-test af bij ruim 400 Nederlanders en Vlamingen.
De hoogste IQ-scores werden gevonden bij hoogopgeleide mannen van middelbare leeftijd die niet roken,
aan (denk)sport doen, niet in god geloven en een duidelijke politieke voorkeur hebben.
Het opmerkelijkste resultaat: deze slimmeriken drinken geregeld alcohol.

Rest mij iedereen te danken voor de sportieve deelname aan het rapidtoernooi en een welgemeend PROOST uit te roepen.

Vrijdag, the morning after. Ik had mij natuurlijk tegoed gedaan aan mijn derde prijs een avond eerder en ik zit nog maar net achter mijn computer of… PLING! You’ve got mail!
Ik meteen naar mijn mailbox en jawel hoor, HIJ kon het weer niet laten. HIJ moest ook zonodig weer ZIJN impressie van de avond aan het digitale papier toevertrouwen. Oké, wie weet is HIJ volgend seizoen weer goed voor €60 contributie, dus plaats ik ZIJN bijdrage maar weer. Maar voor de kenners: je hoeft het niet te lezen hoor.

Carlo Buijvoets

VDS organiseerde weer het voor een ieder toegankelijke rapid-schaaktoernooi. Omdat ik aankomend jaar niet in de gelegenheid ben om deel te nemen aan de competitie leek het mij een leuk om vanavond mee te doen. Natuurlijk had ik een stille hoop om ook weer tegen mijn twee “Franse vrienden” te moeten spelen. Dat zou betekenen dat de eerste twee punten in de knip zaten. Misschien waren dat er zelfs drie, want via de site kreeg ik de mededeling dat er een nieuwe speler, uit Ugchelen, zich had aangemeld die tegen 1. e4 ook met “Frans” antwoordt. Ik hoorde dat dit kereltje wel een aardig potje kon schaken en ik stond dan ook te popelen om deze “Fransman” op een vette nul te trakteren. Net zoals die andere twee. Misschien dat hij dan die afschuwelijke, achterhaalde verdediging ook nooit meer op zijn repertoire zou zetten.
Toen ik binnenkwam zag ik de paniek toeslaan bij de toernooileider. Het zweet brak hem aan alle kanten uit. Voor diegenen die het nog niet wisten, de toernooileider is één van die “Fransmannen”. Hij was weer druk aan het goochelen achter het beeldschermpje waarop de wedstrijden zichtbaar moesten worden. Ik kon nog net even over zijn schouder meekijken en zag tot mijn genoegen dat ik de eerste partij was gekoppeld, met wit, jawel… aan Arie! Dus het eerste punt kwam, zoals gehoopt, lekker makkelijk aanwaaien. Toen ik de zaal weer inliep om mij tussen de andere spelers te begeven zag ik nog wel dat de toernooileider blééf goochelen met het toetsenbord. Zal de spanning wel wezen, dacht ik nog. Toen de toernooi-directeur een ieder welkom had geheten, begon hij de wedstrijden op te lezen die, zoals hij benadrukte, het programma zelf had samengesteld. Overbodige informatie leek mij. Ik had tenslotte mijn partij al gezien. Maar wat schetste mijn verbazing? Ik werd weliswaar gekoppeld aan Arie, maar moest plaatsnemen achter….de zwarte(!) stukken!!? Waar heb ik dit toch eerder meegemaakt?? Het kwam me allemaal zo bekend voor.
Ik wou er natuurlijk wat van zeggen maar voor ik ook maar één woord kon uitbrengen wees meneer de directeur een ieder, luid en duidelijk, op artikel 3 van het reglement. Protesten waren dus kansloos. Mijn tegenstander Arie was zichtbaar blij en vertrouwde mij toe dat hij toch wel opgelucht was dat HIJ niet achter de zwarte stukken hoefde plaats te nemen. Een nieuwe zeperd had hij geen zin in. Ondanks deze tegenslag en teleurstelling trakteerde ik Arie ook met zwart op een opening waar hij op het einde van de avond nog van duizelde. Gezien de tijdnood waarin ik kwam en de wanhopige blik van mijn tegenstander leek het mij humaan om remise voor te stellen. Mijn tegenstander was hier zo blij mee en bedankte mij omdat ik hem, terwijl hij hopeloos verloren stond, dit halfje gunde.
Ik hoopte dat “het programma” mij deze avond toch nog een keer aan één van die andere twee zou koppelen. Maar op één of andere manier “ontsnapten” zij elke nieuwe ronde weer.
De rest van de partijen gingen voor mij met ups en downs. Briljante zetten werden afgewisseld met vreselijke blunders.
Zoals bij VDS gewoon is, was het weer een gezellige en mooie schaakavond. Het volgende rapid-toernooi staat gepland voor eind november. Ik zal er zeker zijn. Er was nog één merkwaardig detail. Bij de prijsuitreiking bleek ineens dat de derde prijs behaald was door de toernooi-directeur.(?) Ik zou toch zweren dat toen ik die avond rond liep en o.a. de partijen van deze man observeerde, dat hij toch zeker 5 van de 7 partijen straal verloren stond. Ik kan me natuurlijk vergissen… maar toch.
Tot de volgende keer.

Harry Mulder

Eindstand deel 1

Nr.

Naam

Rating

Score

WP

SB

1

George van den Esschert

1964

6,5

30

27,00

2

Erwin Greven

1883

6

29,5

24,25

3

Carlo Buijvoets

1754

5

27

16,50

4

André Schols

1772

4

30,5

15,50

5

Willem Frouws

1798

4

29,5

13,50

6

Theo Visschedijk

1847

4

25,5

10,50

7

Harm Schoten

1795

4

25,5

9,50

8

Johan van Ommen

1653

4

23,5

11,00

9

Arie van Veen

1684

3,5

29

10,25

10

Frits Wilbrink

1748

3,5

25,5

9,75

11

Frank Nelemans

1541

3,5

23

8,50

12

Hans Festen

1700

3,5

22,5

9,25

13

Frank London

1807

3

23,5

7,25

14

Gerald Visch

1499

3

18,5

3,00

15

Harry Mulder

1649

2,5

20

2,75

16

Anton Rietveld

1200

2

20,5

1,00

17

Ron Sint Nicolaas

1200

1

18,5

0,00

18

Lidy Rietveld

1200

0

19

0,00

In deze tabel staat per ronde achtereenvolgens het tegenstandernummer, de kleur en de score

Nr.

Naam

Ronde 1

Ronde 2

Ronde 3

Ronde 4

Ronde 5

Ronde 6

Ronde 7

1

George van den Esschert

3 z 1

9 w 1

7 z 1

10 w 1

2 z ½

5 w 1

4 z 1

2

Erwin Greven

6 w 1

4 z ½

11 w 1

7 z 1

1 w ½

9 z 1

5 w 1

3

Carlo Buijvoets

1 w 0

16 z 1

8 w 1

4 z 0

13 w 1

6 z 1

9 w 1

4

André Schols

16 z 1

2 w ½

5 z ½

3 w 1

9 z 0

12 w 1

1 w 0

5

Willem Frouws

13 w ½

15 z 1

4 w ½

6 z 1

10 w 1

1 z 0

2 z 0

6

Theo Visschedijk

2 z 0

12 w 1

14 z 1

5 w 0

17 z 1

3 w 0

13 z 1

7

Harm Schoten

18 z 1

8 z 1

1 w 0

2 w 0

12 z 0

15 w 1

14 z 1

8

Johan van Ommen

14 z 1

7 w 0

3 z 0

15 w 1

11 w ½

10 z ½

16 w 1

9

Arie van Veen

15 w ½

1 z 0

16 w 1

13 z 1

4 w 1

2 w 0

3 z 0

10

Frits Wilbrink

17 w 1

11 z 1

13 w ½

1 z 0

5 z 0

8 w ½

12 z ½

11

Frank Nelemans

12 z 1

10 w 0

2 z 0

14 w 1

8 z ½

13 w 0

18 z 1

12

Hans Festen

11 w 0

6 z 0

15 w 1

17 z 1

7 w 1

4 z 0

10 w ½

13

Frank London

5 z ½

18 w 1

10 z ½

9 w 0

3 z 0

11 z 1

6 w 0

14

Gerald Visch

8 w 0

17 z 1

6 w 0

11 z 0

16 w 1

18 z 1

7 w 0

15

Harry Mulder

9 z ½

5 w 0

12 z 0

8 z 0

18 w 1

7 z 0

17 w 1

16

Anton Rietveld

4 w 0

3 w 0

9 z 0

18 w 1

14 z 0

17 w 1

8 z 0

17

Ron Sint Nicolaas

10 z 0

14 w 0

18 z 1

12 w 0

6 w 0

16 z 0

15 z 0

18

Lidy Rietveld

7 w 0

13 z 0

17 w 0

16 z 0

15 z 0

14 w 0

11 w 0

top

Deel 2
Wat een opkomst! Met 22 deelnemers kende deel 2 van het rapidtoernooi een van de hoogste opkomsten die VDS ooit met dit toernooi gerealiseerd heeft. Het betekent een evenaring van de record opkomst in deel 2 van het toernooi op 25 november 2004. Bovendien kende het toernooi dit keer in de top een speelsterkte die ongeëvenaard is in het verleden. Met Cees van Bohemen (2065) van Schaakstad Apeldoorn, Martijn London (2042) uit de eigen kweek, George van den Esschert (1964) voorheen SV Ugchelen en sinds dit seizoen VDS, René Renders (1884) voorheen DSV De Oppositie en tegenwoordig spelend voor DSG Pallas en SC Raalte en tenslotte Erwin Greven (1883) ook uit de eigen kweek afkomstig, bedroeg de gemiddelde rating van de top vijf 1967 punten. Het leek aan het begin van de avond duidelijk dat deze vijf personen om de prijzen zouden schaken.
Behalve de reeds genoemde gastspelers waren er nog enkele deelnemers die niet intern bij VDS meespelen. Dat waren Jeroen Smeenk, Hans Festen, Willem van Diggele en Harry Mulder.

De eerste ronde kende meteen al een topontmoeting. Erwin en Martijn mochten elkaar het leven zuur proberen te maken en Martijn trok aan het langste eind waardoor Erwin, die voor aanvang van het toernooi nog vol goede moed was (“Ik ga voor de prijzen, ondanks al die ratingkanonnen.”) al meteen tot een inhaalrace werd gedwongen. Alle andere toppers wonnen gewoon hun partij.
Een andere opmerkelijke uitkomst van de indeling in ronde 1 was, evenals gebeurde bij deel 1 in september, dat Arie van Veen met wit tegen onze Molenaar moest spelen terwijl we uit talrijke vlugschriften van de zwartspeler weten dat hij o zo graag zijn “Franse vrienden” met wit wil bestrijden. Hij gaf mij dan ook tijdens het toernooi al te kennen dat hij de indeling weer allesbehalve vertrouwde en dat hij van mening was dat het overduidelijk doorgestoken kaart was. Ik was verstandig en reageerde maar niet op hem.

In de tweede ronde moesten weer twee toppers het tegen elkaar opnemen. René en Cees hielden elkaar in evenwicht en deelden uiteindelijk het punt. Je zou denken dat dit een uitgelezen kans was voor Erwin om dichterbij de top te komen, maar hij vergaloppeerde zich en verloor van Harry Mulder. Dat was niet de enige grote verrassing in deze ronde, want wat te denken van de overwinning van Ron Sint Nicolaas op Frits Wilbrink. Na twee ronden kwam er al enige tekening in de ranglijst. George, Martijn, André en Carlo waren de enige vier spelers met 2 punten gevolgd door René en Cees met 1½.

Zoals het Zwitsers werkt werden de eerste vier spelers op de ranglijst voor ronde 3 tegen elkaar ingedeeld en zo mocht André tegen Martijn en Carlo tegen George spelen. Carlo en André wensten elkaar veel sterkte aan het begin van de nieuwe ronde en verloren vervolgens allebei hun partij. René en Cees wonnen ook allebei hun partijen en kwamen daardoor op de plaatsen 3 en 4 na drie ronden. Erwin kwam door een overwinning op Anton Rietveld van de hatelijke nul af.

In ronde 4 was er weer een knaller te bewonderen. De nummers 1 en 2 tegen elkaar, ofwel Martijn tegen George. Deze partij werd gewonnen door Martijn en hij ging daarna alleen aan kop. De overige toppers wonnen hun partijen, behalve Erwin, die verloor van de Deventer huisschaker Jeroen Smeenk en werd daardoor helemaal uitgeschakeld voor de prijzen. Door de winst van Carlo en Frank London nestelden deze twee zich naast George in de subtop met 3 uit 4.

In ronde 5 speelde de top 6 tegen elkaar. Cees en Martijn hielden elkaar in evenwicht, George won van René en Frank London versloeg Carlo met een fraai mat met torens en paarden midden op het bord! Het kan haast geen toeval zijn geweest dat Frank L. juist na deze ronde vroeg om even een tussenstand opgelezen te krijgen. Die zag er als volgt uit:
1. Martijn London (4½ uit 5)
2. George van den Esschert, Cees van Bohemen en Frank London (4)
5. René Renders en Harm Schoten (3½)

René was dus de grote verliezer van ronde 5, maar hij sloeg onmiddellijk terug in ronde 6 door Martijn te verslaan. Frank London werd door Cees verslagen en Harm door George en daardoor kwamen George en Cees gezamenlijk aan kop met 5 punten, gevolgd door René en Martijn met 4½. Daarachter volgden Carlo, Frank L. en Jeroen met 4 punten en Harm en Arie met 3½.

In de slotronde moesten George en Cees tegen elkaar spelen en deze partij eindigde in remise. Martijn versloeg Carlo en in een Deventer onderonsje werd Jeroen (“Het was niet verdiend. Hij had net dat ene kleine gelukje in de stelling en greep die kans!”) door René op een nul getrakteerd. Daardoor eindigden er vier spelers op 5½ uit 7. Best of the rest werd Harm (4½) door Frank L. te verslaan en daarachter eindigde een vijftal op 4 punten, waaronder zich Erwin geschaard had.

Volgens het reglement beslist bij gelijk eindigen van spelers eerst het aantal weerstandspunten en vervolgens de SB-score. Omdat George en Martijn ook daarmee exact gelijk stonden, werd besloten twee vluggertjes te laten beslissen over wie de uiteindelijke nummer 1 van de avond was. Beide partijtjes eindigden in remise en dus werd besloten om een verlenging met telkens één vluggertje te laten spelen. Er werd om de kleur geloot en in het eerste vluggertje van de verlenging viel meteen al de beslissing omdat Martijn door de vlag ging. Daardoor werd George de winnaar van deel 2.

Het was intussen ruim na twaalven toen de prijsuitreiking plaatsvond. George had de eerste keus uit de wijnkelder van de penningmeester, Martijn mocht als tweede kiezen en René kreeg tenslotte de overgebleven fles. Cees van Bohemen was op weerstandspunten vierde geworden en viel buiten de prijzen. Hij was overigens wel de enige ongeslagen speler van deze avond. We hopen hem en alle anderen terug te zien bij deel 3 van het toernooi dat op de laatste donderdag van maart gespeeld zal worden.

Carlo Buijvoets

Ingezonden brief

12-12-2007
Schaakvriend Carlo,

Op 29 november werd het 2e rapid toernooi gehouden van dit seizoen. Ik had me er veel van voorgesteld. De eerste ronde was “uit voorzorg” handmatig bepaald. Aangezien je maar 7 partijen speelt is het uitgesloten dat je twee keer dezelfde persoon treft. Het was de organisatie er alles aangelegen om met zwart niet tegen ondergetekende te spelen. (Waarschijnlijk toch bang voor de bevestiging) Arie werd daarom bewust met wit aan mij gekoppeld. Carlo had zichzelf, met alle respect voor zijn tegenstander, op een makkelijke tegenstander getrakteerd. Dit alles om mij te ontlopen. Op zich heb ik met al deze manipulaties en goochelkunsten geen moeite. Die waren immers bekend. Waar ik echt verdrietig van ben geworden is het feit dat deze spelers zichzelf nog steeds geen andere opening hebben aangeleerd. Ondanks alles blijven ze zichzelf hardnekkig voor de gek houden. Dat ze nog steeds met “Frans” hun gelijk willen halen is in en in triest. Alle voorbeelden en feiten ten spijt. Maar goed, ik merk dat ik er niet meer tegen kan. Ik hoop dat er in de toekomst “andere krachten” zullen opstaan die meer succes hebben. Ik stop ermee.
Eigenlijk was het misschien wel beter zo dat de eerste ronde doorgestoken kaart was. Aan de ene kant wil je ze voor de zoveelste keer een lesje leren maar aan de andere kant wil je eigenlijk ook niet meer geconfronteerd worden met deze flut-opening. Toen ik vanavond tegen Frits moest had ik de stille hoop dat hij wél “genezen” was. Frits, toch de verstandigste van de drie, stelde me vreselijk teleur om op mijn 1. e4 toch weer met 1. … - e6 te antwoorden. Omdat ik toch wel een zwak heb voor Frits antwoordde ik met 2. h4? en 3. h5?. Dit om de gebruikelijke paden te vermijden en hem niet van het bord te willen vegen. Ook gaf ik hem hierdoor de kans om zijn fout te herstellen. Door deze anti-ontwikkelingszetten probeerde ik er voor te zorgen dat zwart toch nog een beetje spel kreeg. Maar zelfs met zulke belachelijke openingszetten kwam wit volledig op winst te staan. “Ik kwam er niet aan te pas” zei mijn tegenstander, “gelukkig dat jij de dame verspeelde”. Hij blij en ik? Ach ik, wat zal ik zeggen? Thuisgekomen stelde ik mij de vraag of ik dit nog allemaal wel wil. De makkelijkste weg is natuurlijk niet met 1. e4 te openen maar dan blijf je dat eeuwige gezeur horen. Eigenlijk zou ik me erbij moeten neerleggen. Maar helaas dat is voor mij onmogelijk. Als je missie niet dát brengt wat je jezelf oplegt dan moet je je conclusies trekken. Het gaat jullie goed!

Groeten
Harry Mulder

Het verbaasde mij al hogelijk dat mijn mailbox zo stil bleef na deel 2 van het Rapidtoernooi, maar op de 12e dag van de 12e maand kwam dan toch het allang niet meer verwachtte “PLING”, bericht van de Molenaar. Opmerkelijk is de milde opening van het verhaal: “Schaakvriend” in plaats van het sarcastische “Franse Vriend” of iets dergelijks. Zou hij dan toch eindelijk tot inkeer zijn gekomen? Als hij verderop weer met allerlei insinuaties aan het adres van de wedstrijdleider komt, moet ik die vraag natuurlijk ontkennend beantwoorden. Wat mij echter treurig stemt, is dat onze Molenaar zich moegestreden toont. Hij dreigt zijn schaakcarrière aan de wilgen te hangen en zijn strijdbijl te begraven. Zo kennen we hem niet en daarom, toen ik dat las, dacht ik: “Dat kan geen toeval zijn in deze tijd, waarin er een zeer aantrekkelijke vacature in voetballand is: trainer van het Engelse nationale team! Zou hij op die functie azen?” Hoe het ook zij, mocht hij daar al een gooi naar willen doen, dan geef ik hem weinig kans, want iemand die de strijd tegen het Frans staakt, heeft in Engeland, de historische aartsvijand van de Fransen, toch niets te zoeken. Ik verwacht de Molenaar dan ook met hangende pootjes terug bij deel 3 van het Rapidtoernooi en aan het begin van het volgende seizoen. Maar tot het zover is ga ik genieten van de rust in mijn mailbox.
Harry, ze zullen je missen!

Carlo Buijvoets

Eindstand deel 2

Nr.

Naam

Rating

Score

WP

SB

1

George van den Esschert (w.n.s.)

1964

5,5

31,5

23,25

2

Martijn London

2042

5,5

31,5

23,25

3

René Renders

1884

5,5

31

22,75

4

Cees van Bohemen

2065

5,5

27

18,75

5

Harm Schoten

1795

4,5

22

10,75

6

Carlo Buijvoets

1754

4

30

15,00

7

Frank London

1807

4

29

13,50

8

Jeroen Smeenk

1833

4

26

12,50

9

Arie van Veen

1684

4

25

12,00

10

Erwin Greven

1883

4

22,5

10,50

11

Frank Nelemans

1541

3,5

25,5

10,50

12

Frits Wilbrink

1748

3,5

23,5

11,00

13

Hans Festen

1700

3,5

23

9,25

14

André Schols

1772

3

24,5

7,50

15

Johan van Ommen

1653

3

24

5,50

16

Gerald Visch

1499

3

22,5

5,50

17

Ron Sint Nicolaas

1200

3

19

4,50

18

Harry Mulder

1649

2,5

25,5

7,75

19

Willem van Diggele

1653

2,5

18,5

2,75

20

Frits de Heus

1300

2

17,5

1,00

21

Anton Rietveld

1200

1

21

0,00

22

Lidy Rietveld

1200

0

19

0,00

In deze tabel staat per ronde achtereenvolgens het tegenstandernummer, de kleur en de score

Nr.

Naam

Ronde 1

Ronde 2

Ronde 3

Ronde 4

Ronde 5

Ronde 6

Ronde 7

1

George van den Esschert

15 w 1

11 b 1

6 w 1

2 b 0

3 w 1

5 b 1

4 w ½

2

Martijn London

10 w 1

7 b 1

14 w 1

1 w 1

4 b ½

3 b 0

6 w 1

3

René Renders

13 b 1

4 w ½

16 b 1

9 w 1

1 b 0

2 w 1

8 b 1

4

Cees van Bohemen

21 w 1

3 b ½

18 w 1

15 b 1

2 w ½

7 b 1

1 b ½

5

Harm Schoten

12 b ½

8 w 0

22 b 1

20 w 1

16 b 1

1 w 0

7 w 1

6

Carlo Buijvoets

8 b 1

9 w 1

1 b 0

13 w 1

7 b 0

12 w 1

2 b 0

7

Frank London

19 w 1

2 w 0

8 b 1

14 b 1

6 w 1

4 w 0

5 b 0

8

Jeroen Smeenk

6 w 0

5 b 1

7 w 0

10 b 1

21 w 1

15 b 1

3 w 0

9

Arie van Veen

18 w 1

6 b 0

17 w 1

3 b 0

11 b ½

16 w 1

12 b ½

10

Erwin Greven

2 b 0

18 b 0

21 w 1

8 w 0

17 b 1

11 w 1

14 b 1

11

Frank Nelemans

17 w 1

1 w 0

13 b 0

19 b 1

9 w ½

10 b 0

15 w 1

12

Frits Wilbrink

5 w ½

17 b 0

19 w ½

18 b 1

14 w 1

6 b 0

9 w ½

13

Hans Festen

3 w 0

19 b 1

11 w 1

6 b 0

15 w 0

18 b ½

20 w 1

14

André Schols

20 b 1

16 w 1

2 b 0

7 w 0

12 b 0

19 w 1

10 w 0

15

Johan van Ommen

1 b 0

22 w 1

20 b 1

4 w 0

13 b 1

8 w 0

11 b 0

16

Gerald Visch

22 w 1

14 b 0

3 w 0

17 b 1

5 w 0

9 b 0

18 w 1

17

Ron Sint Nicolaas

11 b 0

12 w 1

9 b 0

16 w 0

10 w 0

21 b 1

22 w 1

18

Harry Mulder

9 b 0

10 w 1

4 b 0

12 w 0

20 b 1

13 w ½

16 b 0

19

Willem van Diggele

7 b 0

13 w 0

12 b ½

11 w 0

22 b 1

14 b 0

21 w 1

20

Frits de Heus

14 w 0

21 b 1

15 w 0

5 b 0

18 w 0

22 b 1

13 b 0

21

Anton Rietveld

4 b 0

20 w 0

10 b 0

22 w 1

8 b 0

17 w 0

19 b 0

22

Lidy Rietveld

16 b 0

15 b 0

5 w 0

21 b 0

19 w 0

20 w 0

17 b 0

top

Deel 3
Evenals bij deel 1 van dit toernooi bedroeg de opkomst bij deel 3 ook achttien personen. Zo komt het gemiddelde over de drie delen op negentien deelnemers. Dé titelkandidaat na twee delen was George van den Esschert, maar dan moest hij zich wel ratingkanon Cees van Bohemen van het lijf weten te houden. Cees heeft ongeveer dezelfde rating als Bert Meester en we weten uit het heel recente verleden dat George zich op dit niveau heel goed kan weren.
Het ging lange tijd gelijk op en zowel George als Cees wisten hun eerste drie partijen te winnen. In de derde ronde moesten de twee titanen het tegen elkaar opnemen en George zette mijn eerdere woorden kracht bij door remise te spelen. Dus ook na dit onderling treffen bleef het gelijk.
In de vijfde ronde moest Cees zich Henk Greevenbosch van het lijf houden en kreeg George het aan de stok met Erwin Greven. Beiden hadden ze dus pittige tegenstand te duchten, maar wederom bleef de stand gelijk omdat ze allebei wonnen.
Toen kwam de zesde ronde en daarin moest Cees tegen Johan van Ommen en George tegen Frits Wilbrink aantreden. Cees had niet veel moeite met Johan, maar Frits, de kampioenendoder uit het snelschaaktoernooi van januari, deed zijn bijnaam “de Slager van Beekbergen” eer aan door gehakt van George te maken. Voor het eerst deze avond kwam er een schifting aan de top van et klassement en met nog slechts één ronde te gaan kunnen we hier met een goed Nederlands woord spreken van een Vorentscheidung. Cees moest in de laatste ronde tegen de Slager, maar die had zijn kruit klaarblijkelijk verschoten en wist niet nog eens te stunten. Zo won Cees deel 3 van het Rapidtoernooi en werd George, na een overwinning op Harm Schoten in de laatste ronde, zeer verdienstelijk tweede.

Achter de eerste en de tweede plaats was de strijd om de derde plek minstens zo hevig om ook in aanmerking te komen voor die laatste heerlijke fles druivensap. Het aantal kandidaten dat zich in deze strijd mengde bedroeg zeven en bestond uit Johan van Ommen, Henk Greevenbosch, Harm Schoten, Frits Wilbrink, René Renders, André Schols en Erwin Greven.
Om met de laatste te beginnen, Erwin stak niet in zijn gebruikelijke vorm en hoewel hij na 4 ronden 3 punten had verzameld, voorkwamen twee nullen in ronde 5 en 6 dat hij voor een prijs in aanmerking kwam.
André Schols stond na 4 ronden op twee punten en liep daarmee eigenlijk achter de feiten aan. Twee overwinningen en een nederlaag in de laatste drie ronden brachten hem uiteindelijk op hetzelfde puntentotaal als Erwin, namelijk 4, en dat was niet voldoende voor een podiumplaats.
René Renders uit Deventer stak ook niet in zijn gebruikelijke vorm en hij kampt waarschijnlijk met hetzelfde probleem als Erwin, te weten een pasgeboren telg in huis. Daar kan natuurlijk geen fles wijn van welke soort dan ook tegenop en zo moest ook René zich uiteindelijk tevreden stellen met een score van 4 uit 7 en een plaats naast het podium.
Kampioenendoder Frits Wilbrink kwam in de zesde ronde, nadat hij George gefileerd had, ook op 4 punten en het verlies in de laatste ronde tegen Cees bracht hem dus niet verder. Ook Frits kwam uiteindelijk een halfje tekort.
Harm Schoten moest in de eerste ronde tegen Cees en speelde zo noodgedwongen een Zwitsers gambiet. Na vier ronden had Harm 2½ punt gescoord en deed hij weer mee in de strijd om eremetaal. De anderhalve punt die hij in ronde 5 en 6 toevoegde aan zijn totaal, waren voldoende om in de strijd te blijven, maar verlies in de laatste ronde tegen George hielden ook Harm net buiten bereik van het podium.
Dan komen we bij Henk Greevenbosch. Van Henk ontving ik gedurende het toernooi de klacht dat er alleen rode wijn in het prijzenpakket zat. Hij voegde daaraan toe dat hij naar eigen verwachting beter zou schaken als er ook witte wijn te winnen zou zijn. Dit geeft al aan dat Henk het ook net niet redde deze avond. Hij verzamelde wel een halfje meer dan het eerder genoemde vijftal, maar ook Johan van Ommen schaakte 4½ punt bij elkaar en Johan deed dat tegen net iets hoger op de eindranglijst geplaatste spelers dan Henk. Met andere woorden: Johan werd uiteindelijk derde op weerstandspunten, en dat terwijl hij eerder die dag aan de telefoon tegen mij nog zijn twijfels over zijn deelname had geuit omdat hij nog steeds niet helemaal hersteld was van een griepje.

Voor de klassering van de resterende deelnemers verwijs ik naar de eindstand.

Eindstand deel 3

Nr.

Naam

Rating

Score

WP

SB

1

Cees van Bohemen

2065

6,5

28,0

25,25

2

George van den Esschert

1964

5,5

31,0

23,75

3

Johan van Ommen

1653

4,5

28,5

15,50

4

Henk Greevenbosch

1875

4,5

27,5

13,50

5

Harm Schoten

1795

4

31,5

15,25

6

Frits Wilbrink

1748

4

31,0

16,50

7

René Renders

1884

4

26,5

12,75

8

André Schols

1772

4

24,5

10,50

9

Erwin Greven

1883

4

23,5

10,00

10

Frank London

1807

3,5

27,0

10,50

11

Theo Visschedijk

1847

3,5

22,0

8,50

12

Carlo Buijvoets

1754

3

26,0

9,50

13

Gerald Visch

1499

3

19,0

4,00

14

Frank Nelemans

1541

3

18,5

3,00

15

Harry Mulder

1649

3

16,5

3,00

16

Bram Rook

1371

2

21,0

1,00

17

Anton Rietveld

1200

1

18,5

0,00

18

Lidy Rietveld

1200

0

20,5

0,00

In deze tabel staat per ronde achtereenvolgens het tegenstandernummer, de kleur en de score

Nr.

Naam

Ronde 1

Ronde 2

Ronde 3

Ronde 4

Ronde 5

Ronde 6

Ronde 7

1

Cees van Bohemen

5 w 1

16 z 1

10 w 1

2 z ½

4 w 1

3 z 1

6 w 1

2

George van den Esschert

8 w 1

7 z 1

4 w 1

1 w ½

9 z 1

6 z 0

5 w 1

3

Johan van Ommen

13 w 1

4 w 0

12 z 1

5 z ½

6 w 1

1 w 0

10 z 1

4

Henk Greevenbosch

18 w 1

3 z 1

2 z 0

12 w 1

1 z 0

8 w 1

7 z ½

5

Harm Schoten

1 z 0

15 w 1

8 z 1

3 w ½

7 z ½

9 w 1

2 z 0

6

Frits Wilbrink

9 z 1

10 w 0

14 z 1

7 w 1

3 z 0

2 w 1

1 z 0

7

René Renders

14 z 1

2 w 0

16 z 1

6 z 0

5 w ½

11 z 1

4 w ½

8

André Schols

2 z 0

14 w 1

5 w 0

11 z 1

13 w 1

4 z 0

17 w 1

9

Erwin Greven

6 w 0

18 z 1

11 w 1

10 z 1

2 w 0

5 z 0

12 z 1

10

Frank London

15 w 1

6 z 1

1 z 0

9 w 0

12 z ½

16 w 1

3 w 0

11

Theo Visschedijk

12 z ½

17 w 1

9 z 0

8 w 0

14 z 1

7 w 0

13 w 1

12

Carlo Buijvoets

11 w ½

13 z 1

3 w 0

4 z 0

10 w ½

15 z 1

9 w 0

13

Gerald Visch

3 z 0

12 w 0

15 z 1

17 w 1

8 z 0

18 w 1

11 z 0

14

Frank Nelemans

7 w 0

8 z 0

6 w 0

18 z 1

11 w 0

17 z 1

16 w 1

15

Harry Mulder

10 z 0

5 z 0

13 w 0

16 w 1

17 z 1

12 w 0

18 z 1

16

Bram Rook

17 z 1

1 w 0

7 w 0

15 z 0

18 w 1

10 z 0

14 z 0

17

Anton Rietveld

16 w 0

11 z 0

18 w 1

13 z 0

15 w 0

14 w 0

8 z 0

18

Lidy Rietveld

4 z 0

9 w 0

17 z 0

14 w 0

16 z 0

13 z 0

15 w 0

top

Eindranglijst VDS Europinie Open Rapidkampioenschap van Beekbergen 2007-2008
In het verslag van deel 3 van het rapidtoernooi is al wel onthuld dat de strijd om de eerste plaats in het totaalklassement van het rapidtoernooi zou gaan tussen George van den Esschert en Cees van Bohemen. George had na deelnames in deel 1 (6½ punt) en deel 2 (5½ punt) een totaal van 12 punten bij elkaar gesprokkeld terwijl Cees alleen had deelgenomen aan deel 2 en daarin had hij evenals George 5½ punt gescoord. Met de wetenschap dat Cees deel 3 op zijn naam schreef met een score van 6½ punt waarmee hij George een vol punt voor bleef, kunnen we concluderen dat Cees en George allebei op een totaal van 12 punten zijn geëindigd. Volgens het reglement moesten weerstandspunten dus uitmaken wie van beiden de uiteindelijk toernooiwinnaar was geworden en dat bleek George te zijn. George verwerft zich daarmee het recht om zich gedurende een heel jaar de Rapidschaakkampioen van Beekbergen te mogen noemen en daarvoor werd hij bovendien beloond met een gevulde envelop. Proficiat, George!

Eindranglijst (gebaseerd op de som van de beste twee resultaten)

Nr.

Naam

Score

WP

SB

1

George van den Esschert

12,0

62,5

50,75

2

Cees van Bohemen

12,0

55,0

44,00

3

Erwin Greven

10,0

53,0

34,75

4

René Renders

9,5

57,5

35,50

5

Carlo Buijvoets

9,0

57,0

31,50

6

Harm Schoten

8,5

57,0

26,00

7

Johan van Ommen

8,5

52,5

26,50

8

André Schols

8,0

55,0

26,00

9

Frits Wilbrink

7,5

56,5

27,50

10

Frank London

7,5

56,0

24,00

11

Arie van Veen

7,5

54,0

22,25

12

Theo Visschedijk

7,5

47,5

19,00

13

Frank Nelemans

7,0

48,5

19,00

14

Hans Festen

7,0

45,5

18,50

15

Gerald Visch

6,0

41,5

9,50

16

Harry Mulder

5,5

45,5

10,75

17

Ron Sintnicolaas

4,0

37,5

4,50

18

Anton Rietveld

3,0

41,5

1,00

19

Lidy Rietveld

0,0

39,5

0,00

Niet opgenomen in de eindrangschikking wegens slechts 1 resultaat:

 

Martijn London

5,5

31,5

23,25

 

Henk Greevenbosch

4,5

27,5

13,5

 

Willem Frouws

4

29,5

13,50

 

Jeroen Smeenk

4

26

12,50

 

Willem van Diggele

2,5

18,5

2,75

 

Bram Rook

2

21

1

 

Frits de Heus

2

17,5

1,00


Alvorens over te gaan tot de bekendmaking van de winnaar van de ratingprijs wil ik eerst nog even een ingezonden bericht van mijn skivriend in dit verslag plaatsen. Het bericht maakt duidelijk dat, hoewel mijn skivriend links en rechts vraagtekens zet bij de gang van zaken, ook de critici een zeer tevreden gevoel over kunnen houden aan hun deelname aan het open rapidtoernooi van VDS.

Carlo, schaakvriend,

Bij alle toernooien, of het nu voetbal is of schaken is de laatste partij van de dag of avond, dé partij die de sporter altijd zal bijblijven. Voor mij betekende dat dat ik met een goed gevoel huiswaarts ging. Hoe was dat bij jouw ? Hoe was ook alweer jouw laatste partij van de avond? Had het niet iets te maken met “een valletje in het  Morra-gambiet ?” of heb ik dat verkeerd begrepen? Ik dacht namelijk dat de hééle zaal het daarover had. Als dit inderdaad betrekking had op jouw laatste partij dan ben ik toch blij dat ik de partij die ík tegen jouw speelde op “de klok” verloor. Ik probeerde achter het bord “nieuwtjes” te vinden om zo de saaie zwarte-verdediging nog enigszins een vrolijke wending te geven. Gelukkig ben ik hierin geslaagd maar vergat de tijd. Ach, had ik de theorie maar gevolgd……..
Maar goed, al met al was het weer een geslaagde avond. Goede opkomst, én gezellig. Ik vond het overigens wel weer knap hoe jij, Carlo-Kazan-Buijvoets, de indelingen weer op het scherm toverde. Ook bij de prijsuitreiking werd vriend en vijand verrast.“Iemand van de organisatie” had een prijs verzonnen die je kon winnen als je een bepaalde rating-score of zoiets had gehaald. Niemand begreep hier wat van maar niemand keek raar op toen bekend werd wie deze vage prijs had gewonnen……….
Schrijf me in ieder geval maar weer in voor dit toernooi jaargang 2008/2009.

Groetjes
Harry Mulder

Harry heeft het al een beetje onthuld, maar ik wil er toch nog even over uitweiden. Mijn eigen deelname aan het rapidtoernooi is natuurlijk altijd een beetje tricky omdat ook de toernooileiding en de wedstrijdleiding bij mij rusten. Stel dat je dan als prutser eerste klas een keer in de prijzen valt, dan kun je natuurlijk vragen verwachten. Daarom ben ik des te gelukkiger met het winnen van de ratingprijs, een prijs waarvoor André Schols, gediplomeerd wedstrijdleider, de verantwoordelijkheid voor het toekennen ervan op zich heeft genomen. Ik heb de prijs niet in het derde deel van het toernooi verdiend, daarvoor waren mijn resultaten te slecht, maar in de delen 1 en 2. In mijn allerlaatste partij van deel 3 werd ik verslagen door Erwin Greven die nota bene een reeds eerder door hem tegen mij beproefd valletje in het Morragambiet ten tweede male succesvol zag zijn. Kijk, dat Harry dat dan moet aangrijpen om mij nog even een trap na te geven vanwege zijn verloren Franse partij tegen mij, dat zegt natuurlijk meer over Harry dan over mij. Ik geef ruiterlijk toe dat ik mij in de partij tegen Erwin als de spreekwoordelijke EZEL voor de tweede keer aan dezelfde steen heb gestoten. Maar toch heb ik intussen mooi “The Bootleg series volumes 1-3” van Bob Dylan kunnen aanschaffen van mijn verdiende ratingprijs! En Harry, wat houd jij -behalve een goed gevoel- over aan dit rapidtoernooi???
Ik ben in ieder geval wel blij dat Harry zich ondanks zijn kritiek toch heeft voorgenomen ook volgende seizoen weer deel te nemen aan het rapidtoernooi en ik wil hem nu alvast van harte Hals- und Beinbruch wensen voor dat toernooi.

Carlo Buijvoets

Eindranglijst voor de ratingprijs
(de getallen in de kolommen deel 1 t/m 3 geven de W-We waarde weer)

Nr.

Naam

Rating

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Som beste 2

1

Carlo Buijvoets

1754

1,37

1,10

-0,56

2,47

2

George van den Esschert

1964

1,31

0,90

1,05

2,36

3

Johan van Ommen

1653

0,20

-0,37

2,13

2,33

4

Frank Nelemans

1541

0,89

1,09

-0,18

1,98

5

René Renders

1884

0

1,60

-0,52

1,60

6

Ron Sintnicolaas

1200

-0,59

1,40

0,00

1,40

7

Erwin Greven

1883

1,53

-0,96

-0,40

1,13

8

Harm Schoten

1795

-0,42

0,09

0,87

0,96

9

Cees van Bohemen

2065

0

0,10

0,81

0,91

10

Frits Wilbrink

1748

-0,43

-0,64

1,19

0,76

11

Arie van Veen

1684

0,55

0,08

0,00

0,63

12

Gerald Visch

1499

-0,54

0,31

0,24

0,55

13

André Schols

1772

0,30

-0,88

0,01

0,31

14

Frank London

1807

-1,48

0,80

-0,54

0,26

15

Anton Rietveld

1200

0,41

-0,80

-0,37

0,04

16

Hans Festen

1700

-0,17

-0,49

0,00

-0,17

17

Theo Visschedijk

1847

-0,69

0

-1,27

-0,69

18

Harry Mulder

1649

-1,25

-0,65

-1,26

-1,90

19

Lidy Rietveld

1200

-1,60

-1,84

-1,37

-2,97

top