Er worden per speelavond zeven partijen gespeeld volgens het Zwitsers systeem. De bedenktijd is 15 minuten per persoon, per partij.

De opkomst deze avond was tegenvallend met slechts elf man, maar dat deed aan de gezelligheid niets af. Onverwacht afwezig waren Kees van Es en Willem Frouws. Kees voerde een week later als excuus aan dat hij een tante van ongeveer 95 jaar op bezoek had die avond en dat hij haar toch echt niet voor een dichte deur kon laten staan. Willem voegde daar aan toe dat zijn excuus 27 jaar was. Beide heren zijn bij deze verontschuldigd voor hun afwezigheid. Pluspunt bij die geringe opkomst was dat er twee personen van buiten onze club deelnamen, te weten Leen van den Berg van Schaakstad Apeldoorn en Jeroen Smeenk van De Oppositie te Deventer. Jeroen had in het voorbije seizoen ook al eens een ronde meegedaan en was als zodanig reeds een bekend gezicht.

De eerste prijs van deze avond, een envelop met € 25, was voor Leen van den Berg die met 6 uit 7 het toernooi op zijn naam schreef. Hij had een goede start en na vier ronden stond hij nog steeds op 100%. Maar in de vijfde ronde was onze ex-clubkampioen Erwin Greven hem te machtig. Leen liep tegen zijn enige nul van de avond aan.

De andere prijzen van deze avond gingen naar de regerend en de ex-clubkampioen van VDS, te weten Harm Schoten (€ 15) en Erwin Greven (€ 10). Zij scoorden beiden 5 uit 7, maar Harm bleef Erwin op weerstandspunten ruim voor.
Achter de prijswinnaars eindigde een peloton van vijf spelers met 4 uit 7, aangevoerd door Jeroen Smeenk die de meeste weerstandspunten van dat vijftal had. Jeroen wist weliswaar niet te scoren tegen de winnaar van de avond, maar hij hield wel de nummers twee en drie op remise. Verder behoorden tot de groep van vijf Frits Wilbrink, André Schols, Carlo Buijvoets en Frank London.

In de achterhoede vinden we tenslotte Frans van den Berg, die met 3 uit 7 een tegenvallende prestatie neerzette, Arie van Veen (2 uit 7), die voor het rapid niet geschapen lijkt te zijn, en hekkensluiter Maarten Zalme (1 uit 7).

Carlo Buijvoets

Alvorens over te gaan tot de prijswinnaars van deze avond, eerst het volgende. Het viel mij op dat mijn veelvuldig schrijven op dit medium over de strijd om het remisekampioenschap van VDS zijn sporen heeft nagelaten bij de leden. Bijna elke remise tijdens het toernooi werd welhaast verontschuldigend aan mij meegedeeld. Toch valt het remisepercentage van het toernooi erg mee. Negen van de zevenenzeventig partijen eindigden in een puntendeling en dat is een kleine 12%. Maar wie speelden er dan remise. Natuurlijk lieten de strijders om de kampioenstitel op dit punt, Frank London en Frits Wilbrink, zich niet onbetuigd. Beiden kwamen zij twee keer tot remise. Dit aantal werd ook gehaald door Erwin Greven en Eddy Sander (lid van Twello, Pallas en De Oppositie). Dit illustere viertal moet daarmee de tweede plaats op deze ranglijst delen. En wie was er dan remisekampioen van de avond? Die titel was voor niemand anders weggelegd dan de hoogste ratinghouder onder de deelnemers, Bert Meester! Door drie keer remise te spelen en bovendien te verliezen in de laatste ronde van Jeroen Smeenk, die nota bene de euvele moed had om tegen Bert te openen met 1. g4?!, kwam de op basis van zijn rating (2022) gedoodverfde winnaar Bert niet verder dan een uiteindelijke vijfde plaats op de ranglijst, zeer verrassend in mijn ogen.
Een blik op de ratinglijst van de deelnemers aan dit toernooi laat nog meer verrassingen zien. De twee volgende hoogstgeplaatste deelnemers, Erwin Greven (1854) en Willem Frouws (1839), deelden in de malaise en bleven keurig achter Bert op de plaatsen 6 en 9. Daarmee is al verklapt dat het drietal prijswinnaars van deze avond verrassend genoemd mag worden.

Nadat hij in deel 1 van het Rapidkampioenschap verstek moest laten gaan in verband met de drukte rondom zijn verhuizing, kwam René Renders (De Oppositie) deze avond wel onder het motto "veni, vidi, vici". Slechts één remise hoefde hij toe te staan aan Bert Meester en zijn zes andere partijen won hij soeverein. Met een score van 6½ uit 7 is hij dan ook de terechte winnaar van de eerste prijs.
Op de tweede plaats eindigde de winnaar van deel 1, Leen van den Berg (Schaakstad Apeldoorn). Hij verloor alleen zijn partij tegen René en speelde remise tegen Bert. Dat leverde hem een eindscore op van 5½ punten en daarmee de tweede prijs. Door dit resultaat en dat van René zal de strijd om de felbegeerde titel Rapidkampioen van Beekbergen in deel 3 een zeer spannende worden. Voorlopig dicht ik René de beste kansen toe omdat hij een halfje voor ligt op Leen die met 6 punten deel 1 op zijn naam schreef. Hierbij ga ik er natuurlijk wel van uit dat beide matadoren ook in deel 3 hun opwachting zullen maken.
De derde prijs viel toe aan Jeroen Smeenk (De Oppositie) die, zoals reeds vermeld, de enige was die onze Meester op een nul wist te trakteren. Met twee verliespartijen tegen de nummers 1 en 2 van deze avond en vijf overwinningen sprokkelde Jeroen in totaal 5 punten bij elkaar.
Alle drie prijswinnaars van harte gefeliciteerd!
Rest mij de nummer 4 van de avond onder jullie aandacht te brengen. Na een onbedoeld dubbel Zwitsers Gambiet met twee verliespartijen tegen Bert Meester en Frans van den Berg in de ronden 1 en 2, had Carlo Buijvoets een bar slechte start van de avond. Hij achtte zichzelf al meteen kansloos voor een goede klassering, maar het Zwitsers Gambiet heeft ook zijn voordelen. Je krijgt vervolgens niet de sterkste tegenstanders en daartegen kun je het moreel weer opvijzelen. Zo kon het gebeuren dat Carlo met vervolgens vijf overwinningen op rij het toernooi afsloot met 5 punten. Ongemerkt had hij zich naar de subtop teruggevochten met in de laatste ronde een fraaie overwinning op Erwin, om uiteindelijk op weerstandspunten, en dat is dan weer een nadeel van het Zwitsers Gambiet, Jeroen niet voorbij te kunnen streven op de ranglijst.
Tenslotte moeten Roel Obbink (De Schaakmaat) en Eddy Sander nog vermeld worden als deelnemers van buiten VDS. Roel is met drie overwinningen en vier verliespartijen als zestiende geëindigd met 3 punten. Eddy eindigde op de zevende plaats met vier punten door drie overwinningen, twee remises en twee verliespartijen. Had Eddy in de laatste ronde tegen Leen van den Berg gewonnen, dan was hij als tweede geëindigd en hadden we bovendien de curieuze situatie gehad dat op de plaatsen 1 tot en met 4 de vier deelnemers van De Oppositie (Carlo speelt niet alleen bij VDS maar ook bij De Oppositie) hadden gestaan. Helaas voor Eddy en De Oppositie heeft het niet zo mogen zijn.

Carlo Buijvoets

Ronde 3

Op donderdag 31 maart 2005 is deel 3 van het VDS Europinie Open Rapidkampioenschap van Beekbergen gespeeld, een kampioenschap dat uit drie delen bestaat. Elk deel bestaat uit een Zwitsers toernooi van zeven ronden. Deze avond bestond het deelnemersveld uit 17 personen waarbij opviel dat een groot kanshebber voor de eindoverwinning, René Renders, winnaar van deel 2 met 6,5 uit 7, ontbrak. Dat bracht het aantal kanshebbers op de eindoverwinning terug naar twee. Het had er alle schijn van dat deze strijd alleen tussen Erwin Greven en Leen van den Berg uitgevochten zou gaan worden. Leen had daarbij de beste papieren met twee eerdere scores van 6 en 5,5 tegen Erwin 5 en 4 punten. Maar een overwinning in hun onderlinge partij zou Erwin al naast Leen kunnen brengen in het eindklassement als beiden verder geen punten zouden morsen. Kortom, er was nog van alles mogelijk. Behalve Leen van den Berg van Schaakstad waren er nog drie deelnemers van buiten VDS aanwezig, te weten Jeroen Smeenk (De Oppositie Deventer), Rien van Hattum en Eddy Sander (beide Twello en De Oppositie).

Zoals gezegd, de strijd om de titel ging vooral tussen Erwin en Leen. In de eerste twee ronden maakten beiden geen fouten en wonnen ze hun partijen. In de derde ronde moest Leen tegen André Schols spelen en die was hem net even te machtig. Leen wist de schade echter beperkt te houden tot een half punt verlies, maar door de overwinning in die ronde van Erwin kwam deze wel dichterbij.

In de vierde ronde wonnen zowel Erwin (van André Schols) als Leen (van Jeroen) weer hun partij en bleef Leen algemeen klassementsaanvoerder. Daar zou in de vijfde ronde echter verandering in kunnen komen. In die ronde mochten de kemphanen om de titel het tegen elkaar opnemen. Na de eerdere remise van Leen een uitgelezen kans voor Erwin om erop en erover te gaan, temeer daar hij met wit mocht spelen. Het lukte evenwel niet en de partij eindigde in remise. Daardoor had Erwin de zaak niet langer in eigen hand en werd hij afhankelijk van een misstap van Leen om nog in aanmerking te komen voor de eindoverwinning. Misschien was het deze tegenvaller die hem in de volgende ronde een fatale misstap liet begaan.

Tegen Carlo Buijvoets kreeg Erwin zoals zovaak het Morra Gambiet voorgeschoteld en weer had hij het moeilijk. Erwin won vroeg in de partij weliswaar een tweede pion maar verkeek zich op de mogelijkheden van wit. Op een bepaald moment was de diagramstelling ontstaan nadat Erwin Db8-b6 had gespeeld om het wegspelen van het paard op d4 onaantrekkelijk te maken in verband met de mogelijkheid van Dxf2+. Carlo zag hier echter zijn kans schoon en speelde 1. Pxf5+!!, een zet die Erwin duidelijk verraste, getuige zijn antwoord 1. … Dxf2+. Na dit antwoord wist Carlo even niet wat hem overkwam maar al snel was hij weer helemaal bij de les en deelde hij Erwin mee dat dit een onreglementaire zet was omdat hijzelf schaak stond. In de partij volgde toen 1. … exf5 2. Dd6+ Ke8 3. Pc7+ Dxc7 4. Dxc7 Ta7 5. Dd6 Pe7 6. Dd4 Ta6 7. Dxg7 d5 8. Tc7 Td7 9. Dh8+ Kf7 10. Dxh7+ Kf6 11. Txc8 en hier gaf Erwin gedesillusioneerd op. Leen, die had weten te winnen van (achter)naamgenoot Frans van den Berg, had de titel veilig gesteld. Daar zou de laatste ronde niets meer aan kunnen veranderen.

In die laatste ronde moest Leen het tegen Carlo opnemen. Ondanks zware tegenstand van Carlo die in het eindspel van twee pionnen achterstand terugkwam, lukte het niet Leen nog eens af te stoppen. Carlo verloor op tijd en de strijd was voorbij. Leen werd eerste met een score van 6 uit 7.

Ook Erwin won zijn laatste partij tegen Willem Frouws en bleef zodoende op de tweede plaats steken met 5½ punten.

Als derde eindigde clubkampioen Harm Schoten met 5 punten nadat hij alleen van Erwin verloren had in de eerste ronde en twee keer remise speelde tegen Carlo en in de laatste ronde tegen Frits Wilbrink. Na afloop toonde Frank London zich verheugd met de nieuwe kampioen omdat het, zo zei Frank, de eerste keer was dat hij eerste was geworden in een toernooi. Het is hem gegund!

Carlo Buijvoets

Leen van den Berg heeft met overwinningen in de eerste en in de derde ronde van het VDS Europinie Open Rapidkampioenschap van Beekbergen beslag weten te leggen op de titel. Een jaar lang mag hij zich Rapidschaakkampioen van Beekbergen noemen. In de derde ronde wist hij in een onderlinge strijd Erwin Greven van zich af te houden die uiteindelijk de tweede plaats voor zich opeist na een derde plaats in de eerste ronde en een tweede plaats in de derde ronde. Als derde is de clubkampioen van VDS Beekbergen geëindigd, Harm Schoten. Hij behaalde in de eerste ronde een tweede plaats en in de derde ronde een derde. Het was voor het toernooi jammer dat de winnaar van de tweede ronde door privé-omstandigheden in de derde ronde verstek moest laten gaan. Hij was ongetwijfeld een geduchte concurrent voor de eindoverwinning geweest.
Carlo Buijvoets