Dan deel 1 van het kampioenschap zelf. Weten we het nog? Vorig jaar werden alle drie delen gewonnen door Erwin Greven die dan ook de regerend Rapidkampioen van Beekbergen is. Wel scoorde hij in elk van de drie opeenvolgende delen steeds een halfje minder uit zijn zeven partijen. Hij begon met 6½ en eindigde met 5½ uit zeven. Die trend heeft hij dit keer versterkt doorgezet, want in deel 1 van het nieuwe kampioenschap scoorde Erwin slechts 3 punten. Vier keer moest hij zijn koning omleggen, één keer tegen de winnaar, die van buiten onze club komt, en liefst drie keer tegen hem zo bekende VDS'ers. Er is natuurlijk nog niets verloren voor Erwin aangezien de kampioen bepaald wordt aan de hand van de twee beste resultaten uit de drie delen, maar we kunnen toch wel spreken van een erg valse start voor hem. Hopelijk hervindt hij zich voor de externe competitie begint!

Zoals gezegd, deel 1 werd gewonnen door iemand van buiten de club, Thomas de Hoop, die alle partijen deze avond wist te winnen en dus van het begin tot het eind de ranglijst aanvoerde. Hierbij de felicitaties voor hem en hopelijk maakt hij ook in deel 2 en 3 zijn opwachting.
De tweede prijs ging alweer naar iemand van buiten onze club. René Renders van SV De Oppositie uit Deventer eiste met een score van 5 punten die plaats voor zich op. Hij verloor alleen van de winnaar van deze avond en van de regerende kampioen Erwin Greven.
De derde plaats, tenslotte ging naar André Schols die evenveel punten scoorde als Frans van den Berg, maar deze op SB-score en weerstandspunten voor bleef, een situatie die zich vorig seizoen tijdens deel 1 ven het kampioenschap ook al voor deed tussen deze beide heren, alleen ging het toen om de plaatsen twee en drie!

Verslag van deel 2
De tweede ronde van het VDS Open Rapidkampioenschap van Beekbergen vond plaats op donderdag 27 november 2003. Aan deze ronde deden vijftien schakers mee, waarvan twee van andere verenigingen. Barend Tempelman van de Schaakmaat was wederom present, evenals bij deel 1, en van SV De Oppositie uit Deventer gaf de voorzitter Jeroen Smeenk acte de présence. Grote afwezigen waren de nummers 1 en 2 van de eerste ronde, Thomas de Hoop van de Schaakmaat en René Renders van De Oppositie. Van René heb ik wel de toezegging dat hij bij de laatste ronde zal proberen aanwezig te zijn. Wat betreft Thomas de Hoop, groot kanshebber voor de hoofdprijs, over hem wist Willem Frouws te vertellen dat hij wel van plan was geweest om te komen. Blijkbaar is er iets mis gegaan met het regelen van vervoer. Ik ga ervan uit dat hij in de derde ronde zijn kans op de hoofdprijs wel zal komen waarnemen.

Evenveel punten als Frans van den Berg scoorde Willem van Diggele die, na een hardwerkend verblijf in zijn Franse Chateau, goed uitgerust aan de start verscheen en eindelijk weer eens een klinkende prestatie neerzette. Op basis van de SB-score moest hij echter genoegen nemen met de derde prijs. Hij bleef Carlo Buijvoets eveneens op basis van de SB-score nog net voor. En dat was ook terecht, want in hun onderlinge partij heeft Willem Carlo keurig van het bord gecombineerd. Carlo eindigde dus ook op 5 uit 7.

André Schols, de derde prijswinnaar van deel 1 met 4½ uit 7, deed het in deel 2 erg goed en had na 5 ronden slechts één puntje afgegeven tegen Erwin. Toen sloeg voor hem het noodlot toe. In een glad gewonnen stelling met een toren meer tegen Frans van den Berg liet André het liggen in de zesde ronde. Frans won die partij alsnog en zwaar aangeslagen door die misser verloor André vervolgens ook in de laatste ronde tegen Carlo. Zo bleef André op 4 punten en een vijfde plaats steken. Evenveel punten scoorde Frank London, zoals gezegd de enige die de winnaar een halfje afhandig wist te maken. Op basis van de SB-score moest Frank André echter voorrang verlenen.

Achter Frank treffen we de vreemde eenden in de bijt, Jeroen Smeenk en Barend Tempelman in gezelschap van Harm Schoten, Frits Wilbrink en Johan van Ommen. Allen scoorden ze 50% uit zeven partijen. Ronduit tegenvallend zien we daarachter op de 12^e plaats de nummer één van de Interne Competitie, Willem Frouws. Hij scoorde slechts 3 uit 7. Hij wordt gevolgd door Frank Nelemans met 2½ punt, Bram Rook met 2 punten en, ten tweede male de laatste, Arie van Veen met 1½ punt. Voor alledrie geldt dat ze 1 punt voor een vrije ronde hebben gekregen. Hetzelfde geldt daarnaast ook voor Johan, Willem Frouws, Barend en Harm.

De balans opmakend moet gesteld worden dat, wanneer Thomas de Hoop in de laatste ronde aanwezig zal zijn, de strijd om de hoofdprijs bijzonder spannend kan gaan worden, met waarschijnlijk als scherprechter de partij tussen hem en Erwin. De strijd daarachter om de derde plaats is ook nog lang niet beslist. Kandidaten voor die stek zijn vooralsnog Frans van den Berg, Willem van Diggele, Carlo Buijvoets en René Renders. Ik voorzie een spannend slot aan dit kampioenschap waarin hard gestreden zal gaan worden om de ereplaatsen.

Verslag van deel 3
De derde ronde van het VDS Open Rapidkampioenschap van Beekbergen vond plaats op donderdag 25 maart 2004. Aan deze ronde deden zestien schakers mee waaronder slechts één niet VDS'er, te weten titelpretendent Thomas de Hoop van de Schaakmaat die de eerste ronde met een 100% score op zijn naam had weten te schrijven. Opvallende afwezigen waren Erwin Greven, de belangrijkste kanshebber om Thomas van de eindoverwinning af te houden nadat Erwin de tweede ronde met 6½ uit 7 had weten te winnen, en René Renders van De Oppositie, de nummer twee uit de eerste ronde. Erwin was op vakantie en René was herstellende van een buikgriep. Twee debutanten deden mee in de derde ronde, te weten Kees van Es en Harry Mulder. Omdat zij voor het eerst meespeelden, kwamen zij dus bij voorbaat niet voor een plaats in de eindrangschikking in aanmerking maar konden zij alleen spelen voor de rondeprijzen. Aanvankelijk werd gestart met vijftien deelnemers, maar halverwege de eerste ronde deed Harry Mulder zijn intrede en de wedstrijdleider begon direct druk op hem uit te oefenen om zich alsnog als deelnemer in te laten schrijven zodat er niet elke ronde iemand een bye hoefde te krijgen. Harry was gevoelig voor dit argument, deed zijn jas uit en nam plaats tegenover Harm Schoten die de eerste ronde vrij was geloot.
Kanshebber Thomas de Hoop kwam goed uit de startblokken en na drie partijen was er slechts één die met hem in de pas was blijven lopen. Dat was Carlo Buijvoets die evenals Thomas met 3 uit 3 op 100% stond. Op 1 punt achterstand stond op dat moment een drietal bestaande uit André Schols, Frits Wilbrink en Kees van Es. In de vierde partij moesten de twee koplopers tegen elkaar in het strijdperk treden en hoezeer Carlo ook had gehoopt op een remise of zelfs winst, hij moest het onderspit delven en werd terugverwezen naar de gedeelde tweede plaats waar hij nu samen met Kees een punt achterstand had op de eerste plaats. André en Frits hadden in een onderling treffen het punt gedeeld en stonden dus nu op anderhalf punt afstand van Thomas samen met Johan van Ommen die zich bij hen had gevoegd. Een partij later waren het Frits en Carlo die op een gedeelde tweede plaats stonden met nu anderhalf punt achterstand op Thomas die bleef winnen. Met 5 uit 5 had hij nog steeds de ideale score. Achter Frits en Carlo formeerde zich nu een pelotonnetje achtervolgers met 3 punten, bestaande uit André, Willem Frouws, Kees, Harm en Johan. Weer een partij later was Frits uit de kop van de ranglijst weggevallen na een nederlaag tegen Carlo die eigenlijk onverdiend was omdat Carlo hem in een mindere stelling door de vlag had gejaagd. Het achtervolgend peloton was uitgedund tot twee personen, Frits en Willem. Ook bij Thomas begon de verzuring nu toe te slaan. Hij had in de zesde partij remise gespeeld tegen Johan en zijn voorsprong op Carlo liep terug tot één punt met nog één ronde te gaan. Zou er dan toch nog een wondertje gebeuren? In de laatste partij trof Thomas de gedeelde nummer drie Willem Frouws en Carlo moest met zwart tegen André. Willem wist Thomas zijn tweede halfje af te snoepen waarna voor Thomas met 6 punten de overwinning van de derde ronde een feit was. In die andere partij werd Carlo hardhandig opgebracht door André waarna zelfs een podiumplaats voor Carlo buiten bereik bleef. André legde uiteindelijk beslag op de tweede plaats met 5 punten en Willem Frouws werd derde met evenveel punten als Carlo (4½) maar een betere SB-score. Zo kreeg Carlo, na de eerste drie ronden gedeeld eerste te hebben gestaan en de volgende drie ronden tweede, uiteindelijk helemaal niets.

Carlo Buijvoets