Op volle sterkte vertrokken we naar het gevreesde Zutphen 1.
Aan de rand van de vesting lieten wij onze voertuigen achter en via de
via de zuidelijke stadspoort slopen wij naar binnen. Niets van
vijandige beschietingen. Integendeel. Wij werden zeer gastvrij
onthaald. Ook wel logisch want de ridders van Zutphen1 wisten van te
voren wel dat ze ons, eenmaal binnen, toch wel een kopje kleiner zouden
maken. Dit team, met een ratinggemiddelde dat in de promotieklasse niet
zou misstaan, had de eerste drie wedstrijden gewonnen met
respectievelijk 7-1, 7-1 en 6 ½ - 1 ½.
Als we in de klassieke opstelling zouden spelen vreesden wij ook met
ongeveer dezelfde cijfers aan de schandpaal te worden genageld. Daarom
hadden wij een list bedacht. De betere spelers zouden de punten op de
laagste borden moeten pakken en de zwakkere broeders zouden als
kanonnenvoer dienen op de eerste borden. Dit laatste deel van de list
is volledig geslaagd maar voor de rest kwam het plan minder goed uit de
verf.
Ik zelf, Arie, speelde aan bord 1 tegen Gert-Jan Ludden ( 2225). Het was dus onbegonnen werk. Hoewel, in het begin ging het niet eens zo slecht. Nadat de dames waren geruild stonden mijn stukken minder actief en verloor ik de kwaliteit en de partij. 1-0
Frank speelde aan bord 2 en verloor in de opening een volle toren. Hij probeerde nog gebruik te maken van het ruimtelijk overwicht maar er was geen houden aan. 2-0
Gerald aan bord 3 gaf lange tijd goed partij. Hij was wel een pion kwijtgeraakt maar met lopers van wisselende kleuren nog niet kansloos. De zwarte pionnen rukten echter steeds verder op en weer verloor Gerald een pion. Toen was het nog vechten tegen beter weten in. 3-0
Johan met zwart op bord 4 leek een prachtige aanval te hebben. Hij behield heel lang het initiatief in de partij. De tegenstander kon alleen maar aan verdedigen denken. Een halfje had er toch op z'n minst ingezeten. Maar Johan maakte in tijdnood een beslissend foutje en verloor alsnog. Balen! 4-0.
Hiermee was deel één van de list gelukt. Nu moesten de punten komen van de laagste borden.
Aan bord 5 speelde hans Hertgers. Remise was zeker haalbaar geweest. Lang was de stelling gelijk met lopers van wisselende kleur. Tegen middernacht verloor Hans een pion en wat later de gehele pot. 5-0
Miguel aan bord 6 heeft volgens mij niet echt kansen gehad. Hij raakte de kwaliteit en een pion achter. Daarentegen had hij nog wel een aanvalletje op de tegenstanders Koning maar dat leverde ook niets op. 6-0
Aan bord 7 speelde André. In het eindspel hadden beide spelers een toren en een aantal pionnen. De tegenstander één meer dan André. Deze pluspion ging gaandeweg aan de wandel richting het promotieveld. Echter de ondersteunen toren stond gelukkig voor de pion in plaats van er achter. Deze pion kon André dan ook veroveren maar niet voor niets. De tegenstander veroverde ook weer een pion. André ging de finale in met K+T+ 1 pion. De tegenstander K+T+2 pionnen. Bekwaam wist André remise te houden. 6- ½ . De hatelijke "nul" was in ieder geval weg.
Carlo aan bord 8. Lang leek de partij in even wicht maar op een bepaald moment raakte Carlo een pionnetje kwijt. Met nog veel stukken op het bord naderde de tijdnoodfase. Althans voor de tegenstander. Die zat beneden de 5 minuten. Carlo nog ruim boven de 10 minuten. Hij dacht heel lang na. Had nog 3 minuten over en gaf toen op. De stelling was verloren. 7 ½ - ½
Conclusie:
De Gelderse strijd tussen de ridders uit Zutphen en de boerenstand uit
Beekbergen was eigenlijk geen echt gevecht. Zelfs de list was
boerenbedrog. Het halfje dat uiteindelijk werd gehaald moest nota bene
worden verzorgd door een geïmporteerde , hondstrouwe, stadhouder
uit Zuid Holland.
Arie