Kweeperen
en Herfstbladeren
(Bericht van een Melancholicus)
De eindigheid der dingen werd mij afgelopen zaterdag weer eens pijnlijk
duidelijk.
Je moet wel een masochist zijn als je op een stralende herfstdag de strijd op
het schaakbord aangaat met een doorsnee-1900-rating-schaker uit Wageningen.
Maximale duur 6 uur, plus 5 uur rijtijd. Goed, er waren wat pluspuntjes: je
zoon legt een paar kilo kweeperen in je Hyundai Getz
(driedeurs), je ziet wat vrienden en de speelzaal is van Meesterklasse-niveau.
Over de uitslag zullen we kort zijn, VDS - Wageningen 2 werd een pijnlijke 2 –
6 nederlaag.
De uitslagen kunt u zien op de OSBO-site. Erwin deed
zijn plicht en Frits en George een beetje. Voor het eerst sinds de Diocletiaanse jaartelling gingen de Londonders
met twee nullen naar huis. Ja, naar huis, zo snel mogelijk.
Ik veegde wat herfstbladeren van mijn Hyundai Getz
(driedeurs), opende het portier en werd overweldigd door de geur van de
kweeperen. Ineens werd het mij oneindig droef te moede. Honderden verloren
schaakpartijen marcheerden als vermoeide soldaten door mijn hersenpan.
Na twee pak tissues kon ik geheel uitgeput beginnen aan mijn terugreis naar T.
Frank, uw melancholicus