Nadat ik het leuke verslag van Arie over ons 2e team las, bekropen mij de kriebels om ook in de pen te klimmen.
Het is fijn om te constateren dat er gelukkig nog teams van onze roemruchte vereniging zijn, die wel kunnen presteren…
Ook het 3e team heeft namelijk een zeer goede prestatie neergezet door van een gelijkwaardige tegenstander te winnen.
De wedstrijd begon om 20.00 uur in Deventer (Pallas 5) en ik was nog maar net op tijd. Na een uur spelen hoorde ik tot mijn aangename verrassing dat Bram zijn partij als eerste! gewonnen had. Vanuit een solide verdediging spelend wist hij zijn tegenstander met een mooie combinatie mat te zetten, een prestatie van formaat.
Vervolgens was het Frank Nelemans die voor ons een half punt kon bijschrijven, de stelling was door beide spelers als potremise getaxeerd.
Zelf kon ik met wit spelend in een door mij geliefde gesloten stelling, mooie velden krijgen voor mijn paarden, en kon de witte loper van mijn tegenstander Hans Roeloffs buiten spel zetten. Doordoor speelde ik eigenlijk met een stuk meer en kon de partij dan ook rond 23.00 uur bijschrijven. Opgelucht ben ik over het feit dat ik de vrije plaats op het 1e bord (welke ontstaan is doordat " de verlosser" dit jaar andere contractuele verplichtingen heeft), tot nu toe redelijk kan invullen. Zelf mis ik overigens wel zijn interessante bijdragen en zijn polemiek met Carlo, die toen min of meer uitgedaagd was om een bijdrage te leveren, inspiratie of geen inspiratie…
Inmiddels was de stand ruim in ons voordeel, maar Ron ging met de zwarte stukken met ruime achterstand het eindspel in en verloor (onverzettelijk tot het laatst strijdend) helaas zijn partij onvermijdelijk.
Ook onze sympathieke Miquel verloor helaas zijn partij, doordat zijn tegenstander Piet Ypma een zeer goede partij speelde. Piet liet zijn stukken, (waaronder loper en paard) zeer goed samenwerken en in de fase van het middenspel kwamen zijn centrumpionnen steeds verder naar voren. We weten dat Miquel zeer slim is en altijd nog wel een goede truc in huis heeft, maar Piet liet zich de kaas niet meer van het brood eten.
Inmiddels was de stand weer gelijk geworden en was de partij van Rein beslissend geworden. Gelukkig had Rein de partij in een voor hem zeer voordelig eindspel weten te manoeuvreren en wist op slimme wijze een vrijpion te creëren die tot dame promoveerde en ons aldus de zwaarbevochten overwinning bezorgde.
Frank deelde mij mee dat hij nog even polshoogte ging nemen bij ons 1e en ik vond dat een goed idee en besloot ook even te gaan kijken. Dat had ik beter niet kunnen doen, ter plekke aangekomen waren alleen nog de partijen van Carlo en Erwin bezig, beiden in de tijdnoodfase. Beiden verloren hun partij en de stemming was als een grafstemming. Terecht, want ons 1e had kansloos verloren en geen enkele speler had weten te winnen. Een feit dat in de historie van VDS nog nimmer is voorgekomen, maar goed dit is reeds op de website vermeld en hoeft eigenlijk niet nogmaals aangestipt te worden … De heren stonden in een kringetje bij elkaar te analyseren, waar het allemaal mis was gegaan. Het scheen dat Bert de beste relatieve prestatie had geleverd door een half uur na te denken over een remise aanbod en deze maar te accepteren. Wellicht dat aan "de afvallige" een aanbod kan worden gedaan om weer terug te keren. Gevreesd moet echter worden dat hij liever blijft bridgen en wie geeft hem ongelijk.
Frank had inmiddels de stemming beter aangevoeld dan ik, want hij was wijselijk al snel aan de afwas gegaan.
Ik zelf heb waarschijnlijk teveel rond gelopen met een smile op mijn gezicht, want toen ik wegging hoorde ik nog de flarden van de navolgende conversatie: Frank: "We hebben verdiend gewonnen, Gerald speelde trouwens een goede partij en behaalde een overwinning" Verliezend speler van eerste team: " O, daarom kwam hij zeker kijken …"
Met wederom een smile op mijn gezicht stapte ik in de auto…
Gerald