KAMPIOEN!

Staan we er mooi op of niet? Glimmend van trots. Het is gelukt. Kampioen !! Op de foto ontbreekt Hans Hertgers die op vakantie is. Jammer voor hem. Hoewel er beroerdere redenen zijn om af te moeten zeggen. Gerald had geluk en mocht invallen. Wat hij maar al te graag deed.

Hans haalde vier punten uit zes wedstrijden en was een paar keer de machtswinner. Vandaar zijn foto hierboven. Serieus aan het werk in zijn partij tegen Olst.

Ook mag ik natuurlijk Frank London niet vergeten. Hij viel in tegen Lochem en haalde een heel belangrijk half punt. Is dat dan een foto waard? Zeker wel.

De foto werd gemaakt tijdens het 70 jarig jubileum in het Max Euwe centrum in Amsterdam.
Opa is nog niet veel veranderd.

De avond:
Het zag er allemaal erg goed uit voor ons. Objectief gesproken kon het kampioenschap ons bijna niet meer ontgaan maar daar waren we stuk voor stuk nog lang niet zo zeker van.
De ambiance was geweldig. Hotel restaurant de Taveerne in Twello heeft een warme gemoedelijke uitstraling. We hebben er bovendien nog goede herinneringen aan. Eens vierden we daar ons 65 jarig jubileum. Schaakvereniging Twello had het allemaal geweldig georganiseerd. Met zo'n kleine 50 schakers was het wel wat vol maar een beetje tegen elkaar aan schurken, kan ook geen kwaad in deze tijd. Verder was er koffie, thee, fris, bier en jenever en niet te vergeten de bitterballen.
Ook aan meelevende supporters hadden we geen gebrek. Zelfs vrouwelijke. Minie en Erma, relaties van respectievelijk André en Arie Verder waren Carlo en Erwin ook bijna de hele avond present. Ook geen ongezellige types.

Dat we er allemaal serieus tegen aan gingen mag wel blijken uit het feit dat we om 23.00 uur alle zes nog achter het bord zaten. Rondom waren er heel wat partijen uit geschaakt en het begon steeds gezelliger en rumoeriger te worden. De wedstrijdleider, vol plichtsbesef, was hier niet blij mee maar hij was dan ook wel zo ongeveer de enige. Tja, je moet wat!

Eigenlijk hadden we ons om niets zorgen gemaakt. Nog vóór we zelfs maar een half puntje hadden gescoord werd ons om elf uur het kampioenschap in de schoot geworpen. Op dat moment had onze concurrent "Ons Genoegen" namelijk verloren van Pallas. Toch een vreemde gewaarwording en in contrast met onze serieuze, verbeten inzet. Dan in één keer hoeft het niet meer. Het had natuurlijk ook invloed op het vervolg van de wedstrijd. Binnen een half uur waren al onze partijen uitgespeeld.

Harm:
Harm had een pionnetje gewonnen maar was er niet heel erg blij mee. In de eindfase hadden beide spelers nog enkele pionnen, een loper van gelijke kleur en een toren. De tegenstander van Harm had voor elf uur al eens remise aangeboden maar we wilden geen enkel risico lopen om ergens een halfje tekort te komen en Harm schaakte dus door. Op het moment van het verlies van Ons Genoegen werd meteen tot remise besloten.
23.05 uur: VDS2 - Twello 2 : ½ - ½

Arie:
Ik zelf won in de opening ook een pionnetje en was er wel blij mee. Lang heb ik plezier gehad van dat pionnetje want het blokkeerde de bewegingsvrijheid van veel stukken van mijn tegenstander. Zonder dat ik eigenlijk grote fouten maakte worstelde mijn tegenstander zich uit de problemen. Werkelijk knap zoals hij dat deed. Het pluspionnetje raakte ik kwijt. De stelling was bar ingewikkeld maar leek gelijkwaardig ( Rybka vond dat ook de volgende dag). Mijn tegenstander dacht er net zo over en bood remise aan. Als het had gemoeten was ik nog wel doorgegaan maar nu was het tijd voor een biertje.
23.15 uur: VDS2 - Twello 2 : 1 - 1

Gerald:
Invalbeurten van Gerald in de Osbocompetitie staan vaak garant voor een vol punt. Ook deze avond. Op een bepaald moment stond Gerald de kwaliteit en een pion voor. Daarna werd het steeds minder voor de tegenstander van Gerald. Uiteindelijk gaf hij op.
23.15 uur: VDS2 - Twello 2 : 2 - 1

Rob:
Rob wilde hoe dan ook winnen. Eerst zadelde hij de tegenstander met een dubbelpion op de f-lijn op, waardoor de lijn voor de witte Koning open kwam te liggen. Hierdoor ontstonden er natuurlijk aanvalskansen. De tegenstander van Rob wist dit nog aardig te beheersen maar op een bepaald moment kreeg Rob een sterk bezette D-lijn met twee torens en een Dame. Het was nog ingewikkeld genoeg maar Rob bleef geconcentreerd doorspelen en haalde de winst binnen. Rob opgelucht en wij allemaal eigenlijk ook.
23.15 uur: VDS2 - Twello 2 : 3 - 1

André:
Meestal vroeg klaar. Daar leek het nu aanvankelijk ook wel op. André won snel twee pionnen waar er later nog één bij kwam. Dus ja wat wil je nog meer. De tegenstander wilde echter niet vroeg naar huis en verzette zich tot het uiterste. Uiteindelijk belandde André in een ogenschijnlijke remisevariant. Toen de tegenstander remise aanbood accepteerde André dat dan ook. Vermoedelijk tevreden met het kampioenschap want als het werkelijke had gemoeten had er waarschijnlijk wel meer ingezeten.
23.20 uur: VDS2 - Twello 2 : 3 ½ - 1 ½

John:
Onverstoorbaar tijdens zijn Osbowedstrijden . Altijd tot het eind geconcentreerd. Ook nu. Langzaam maar zeker kreeg John enig overwicht. Op zet 29 kon hij met een loper de dame van de tegenstander pennen. Het was minder dramatisch als dat het er op het eerste gezicht uit zag maar toch werd hier de aanval definitief ingezet. Een oprukkende e-pion zette extra druk. De tegenstander werd in het nauw gezet. Uiteindelijk leverde dit de winst op.
John met 6 punten uit zeven wedstrijden is hiermee het best scorende teamlid geworden. 23.20 uur: VDS2 - Twello 2: 4 ½ - 1 ½. Dus ook op eigen kracht hadden we het gered.

Hierna maakten wij er nog een gezellig avondje van. Er ontstond een uitgelaten stemming en we werden wat al te rumoerig. Vriendelijk werden verzocht om naar voren naar het café te gaan. Ook niet erg. Samen met de supporters schaarden wij ons aan de lange stamtafel. Daar hebben we het kampioenschap verder gepast gevierd. Zal ik maar zeggen. Het deed mij sterk denken aan de zogenaamde derde helft bij het voetballen van vroeger.

01.15 uur. Op naar huis. Einde van een top avond. Met dank aan de chauffeur van dienst, Minie, die ons weer veilig thuisbracht.

Hieronder nog een paar fotootjes, die alles zeggen over onze concentratie.