12-1-2010

Drama in Terwolde…………….

Vandaag moesten we spelen met het derde tegen Twello. “Deze nog ff winnen en dan staan we safe,” was de veel gesproken zin vóór aanvang. Immers, zij stonden zelfs onder ons... Er waren tijden dat je voor een uitwedstrijd, buiten de plaats, door de voorzitter werd opgehaald………Dus Gerald ?….Maar tegenwoordig schijnt dat er niet meer bij te zijn. “Verzamelen om 19.15 uur bij de zaal” was de strenge doch dringende mededeling die wij vorige week  meekregen van onze ‘leider’ Frank. Tegenspreken was zinloos.

Ik arriveerde om 19.10 uur. Onze ‘ex’ voorzitter was al aanwezig. Ron, onze chauffeur, kwam precies 19.15 uur, man van de tijd, binnen. Het had ook z’n voordelen dat je niet wordt opgehaald door een voorzitter... Ron kwam namelijk ‘voorrijden’ in een prachtige ‘vette Volvo’ voorzien van lederen stoelbekleding én, jawel, stoelverwarming ! Niet verkeerd gezien de buitentemperatuur welke zelfs de ‘de rayonhoofden’ bezighoudt. Eerst had ik het niet door dat de warmte vanuit de stoel er de oorzaak van was dat mijn zitvlak aangenaam verwarmd werd. Ik vreesde even dat ik wat had laten ‘lopen’….

Op de heenweg vroegen we ons niet af óf we zouden winnen vanavond maar met hóeveel we zouden winnen. Ook bespraken we de resultaten van ons eerste én tweede team. We waren unaniem van mening en in de veronderstelling dat het bestuur eerdaags wel met een andere teamindeling op de proppen zou komen. Immers, na een goede start van het eerste zien we nu dat dit team zich in een negatieve spiraal bevindt. Over het tweede nog maar gezwegen……….. Wij als ‘derde team’ stonden er véél beter voor , dachten we……Dus dat er spelers van ons team overgeheveld zouden worden leek ons duidelijk. Het bestuur zal ongetwijfeld binnenkort de vereniging hierover inlichten.

Bij aankomst in Terwolde werden we naar de speelzaal gebracht. Binnengekomen bleek al duidelijk dat de verwarming het af had laten weten. Ik kreeg direct al weer heimwee naar de Volvo van Ron. Wat was het koud daarbinnen !    

Mijn tegenstander maakte wat flauwe grapjes en ik werd hierdoor, ongevraagd, vreselijk gemotiveerd om hem even  ‘de oren te wassen’.  Mijn favoriete opening kwam op het bord. Schaakblindheid, arrogantie, onderschatting, hoe je het ook wilt noemen, maar op de 9^e zet verloor ik heel kinderlijk, als een beginneling, de dame. Veel te snel stuurde ik mijn stukken op pad. Niet zo verwonderlijk want op het bord ging het precies zoals ík het wou. Mijn tegenstander begon al zenuwachtig en voorzichtig  zijn stukken te verzetten omdat hij zich totaal niet ‘happy’ voelde met de voorgeschotelde opening. In plaats van het rustige d 3 te spelen dacht ik hem nóg meer in vertwijfeling te kunnen brengen als ik direct d 4 zou spelen. Veel te snel gespeeld !. Waarschijnlijk was ik nog met mijn gedachten bij afgelopen donderdag bij ons snelschaaktoernooi. Daar speelde ik ook al als ‘een krant’. Maar goed, d 4, nog niets aan de hand. Afruilen en dan een prachtige stelling overhouden om tot een vernietigende aanval over te gaan ! Dacht ik…….. Na het afruilen van de instaande stukken en totaal het gevaar gemist te hebben stond mijn dame, plotseling,  keurig gepend (!). Natuurlijk kon ik meteen opgeven maar boos op mezelf en mijn tegenstander de snelle winst niet gunnende, speelde ik door. “Dat was een foutje, hé?” opperde mijn tegenstander. “Dat weet ik ook wel ! …Einstein !!” was mijn reactie.

Direct spookte het door mijn hoofd om de uitnodiging van mijn ‘tennismaatje’ maar te accepteren die mij afgelopen week weer heeft gevraagd om volgend seizoen het bord weer in te ruilen voor gravel. Zo’n blunder is natuurlijk vreselijk demotiverend. Het grappige was dat ik hierna de gehele partij het initiatief had en de hele trukendoos open moest treken om hem te verleiden tot een fout. Op een gegeven moment gaf ik ‘schaak’ met de loper. Ik hoopte dat hij dit schaak zou opheffen door, simpelweg, deze loper te slaan met zijn a-pion. Het koste hem een half uur bedenktijd om te beseffen dat als hij dit offer zou aannemen hem ‘zwaar weer’ te wachten stond. Bij aanname zou mijn paard zo’n beetje zij hele verdedigingslinie kunnen verzwakken en misschien was er dan zelfs nog meer te halen. Hij zag er, helaas, van af.

Ik bleef zijn koningsstelling belagen maar toen hij de koning naar een veilig veld kon brengen was mijn verzet gebroken.

Mijn vreselijke blunder in deze partij had ik tegen beter weten in proberen ongedaan te maken. 1-0.

Op hetzelfde moment verloor de tegenstander van Ron zijn dame zodat het gelukkig weer gelijk werd. 1-1

Ron heeft dit seizoen in de OSBO 100% score !!. Het zal moeilijk worden om hem te behouden voor het derde……

Ik moet eerlijk zeggen dat ik door mijn chagrijnigheid niets van de overige partijen heb meegekregen. Bram sleepte er nog een halfje uit, klasse. Chris, Miguel en onze captain moesten ook opgeven waardoor wij, HET DERDE, 1 ½ - 4 ½ verloren.

Onbegrijpelijk………………Dit zal bij velen als een bom inslaan…………………

Ongetwijfeld zal onze captain meer verslag doen over de andere partijen. Tot donderdag.

Harry