VDS 1 eindelijk thuis

terug naar nieuws kies een andere ronde

Zaterdag 12 december. VDS mag eindelijk echt thuis spelen in de Promotieklasse van de OSBO. Nadat we onze eerste thuiswedstrijd noodgedwongen uit moesten spelen in Arnhem (en verloren) waren we vandaag dus gastheer voor de koplopers van UVS 2 uit Nijmegen. Verrassende koplopers, want op basis van de gemiddelde rating zou je het team van UVS niet op de eerste plaats verwachten. Ze hadden alle drie wedstrijden nog gewonnen en aan VDS de taak om die serie tot een eind te brengen. We moesten het nog steeds stellen zonder onze teamleider George van den Esschert en dit keer was ook Harm Schoten afwezig. Met twee invallers aan de borden 7 en 8 trokken wij ten strijde.

Aan bord 2 was het Bert Meester die als eerste een resultaat boekte. “Eindelijk een gewone overwinning in de promotieklasse” verzuchtte hij net voordat hij het punt incasseerde. Hij was door zijn tegenstander min of meer gedwongen geweest een stuk te offeren en wist daar vervolgens wel raad mee. De zwarte koning kwam verschrikkelijk op de tocht te staan en Bert had vrij spel met zijn dame en even later een toren daarbij. De Nijmegenaar kon alleen nog mat voorkomen door zijn dame te geven voor een toren en ook dan was het volgens mij slechts kortstondig uitstel van executie geweest. We namen dus weer een voorsprong dank zij Bert.

De volgende beslissing viel aan bord 5 waar Frank London eerst nog een remiseaanbod geweigerd had zien worden, maar een tijdje later het halfje toch veilig stelde toen zijn tegenstander niet meer zag hoe hij verder moest. Frank heeft wel behoorlijk staan keepen, was mijn indruk, want op de damevleugel kwam zijn tegenstander na een b4-opening (van wie kennen we dat toch?) behoorlijk opzetten met zijn pionnen. Maar we weten allemaal dat Frank een meester is in het remisespelen. De tussenstand: 1½-½.

Nu was het de beurt aan Johan van Ommen om als invaller aan bord 7 de partij te beëindigen. Johan was al veel eerder bij mij gekomen om me te melden dat hij te lang had nagedacht en geen uitweg uit de problemen meer kon vinden. Hij was zwaar onder vuur komen te liggen en toen zijn tegenstander met een toren en een paard de koningsstelling van Johan bedreigde, was het afgelopen. Johan liet het zich niet verder uitleggen en gaf op. De tussenstand werd nu gelijk: 1½-1½.

Een korte tijd later was het onze andere invaller Hans Hertgers die aan bord 8 VDS weer op voorsprong zette. Hans had een spannende partij waarin hij een kwaliteit had gegeven voor een koningsaanval. Een loperoffer op h7 werd door zijn tegenstander wijselijk niet aangenomen, maar daarna pende Hans met een listige loperzet de zwarte dame op de koning. Het duurde nog wel een tijdje omdat Hans voorzichtig moest manoeuvreren met zijn dame tegen een loper en een toren, maar de winst liet hij zich niet meer ontgaan. Tussenstand: 2½-1½.

Al vroeg in de middag, na de winst van Bert, had Henk Greevenbosch (bord 4) aan mij gevraagd of hij remise mocht aannemen. Hijzelf voelde er wel voor en hij zei erbij dat hij anders vreesde voor een nederlaag. Ik had geen goed zicht op de resterende partijen, vroeg Martijn wat zijn inschatting was en zei vervolgens tegen Henk dat hij zelf mocht beslissen. Een kwartiertje later zag ik dat Henk nog steeds schaakte en ik vroeg hem waarom hij de remise niet had aangenomen. “Martijn vond dat ik beter nog even door kon spelen”, was zijn antwoord. Achteraf was dat een verkeerde beslissing, want de stelling van Henk ging van kwaad tot erger en toen ik laat op de middag een kijkje nam, zag ik dat hij een kwaliteit plus één of twee pionnen achterstond. Het gevolg was dan ook als deze materiaalverhouding doet vermoeden, een nederlaag voor Henk. Het is niet zijn eerste halfje dat hij, zich opofferend voor het team, verspeelt. De tussenstand was weer gelijk: 2½-2½.

Nu waren er nog drie partijen gaande die geen van drieën goed leken voor ons. Een pion achter op bord 1, een opgesloten loper op bord 3 en een kwaliteit achter op bord 6. Hoe redden wij ons hier uit?

Ikzelf speelde aan bord 6 en al geruime tijd eerder, rond mijn 20^e zet, had ik Frank gevraagd hoe de situatie was en of ik op remise kon spelen. In dat stadium lag zetherhaling in mijn partij voor de hand en hadden mijn tegenstander en ik al twee keer dezelfde stelling op het bord gehad. Frank zei dat het beter was om door te spelen en dus week ik af en ging verder met mijn partij. Mijn stelling werd er langzaam maar zeker niet beter op en toen de tijdnood zich aandiende zag ik mij genoodzaakt een kwaliteit te offeren omdat ik anders een hele belangrijke pion zou verliezen (zie diagram).

Vanuit de diagramstelling speelde ik 36. Txd5 omdat ik na Td2 Pxe3 geen enkele kans meer voor mijzelf zag. Nu zadelde ik zwart op met een dubbelpion en had ik nog mogelijkheden om de stelling gesloten te houden. Ik moest wel nog vier zetten in anderhalve minuut spelen om de tijdcontrole te halen terwijl mijn tegenstnder heel wat ruimer in de tijd zat. Er volgde 36. … exd5 37. Pc2 Tfe8 38. Kf2 Pd6 39. Lf3 Pe4+ 40. Lxe4 Txe4 waarna de tijdcontrole zonder verdere kleerscheuren gehaald was en ik kon gaan nadenken over een remiseweg, want op meer dan dat hoopte ik natuurlijk niet meer. Na 41. Pd4 Tde8 42. Te1 Kg7 stond de volgende stelling op het bord.

Nu zag ik kans om mijn toren naar de g-lijn te spelen om vervolgens mijn e-pion vanaf g3 te kunnen gaan dekken. Mijn toren staat iets actiever op die g-lijn wat misschien wel cruciaal is in deze stelling. Na 43. Tg1 mag zwart natuurlijk niet happen op e3 wegens Pf5+ en torenverlies. Er volgde nog 43. … Kf6 44. Tg3 h6 45. h4 Tg8 46. Pf3 Tge8 47. Pd4 waarna remise overeen werd gekomen. Zwart zag niet hoe hij verder moest komen zonder een kwaliteit terug te offeren en het was te onduidelijk om dat risico te nemen. Ik moet zeggen dat de remise voelde als een overwinning, nadat ik noodgedwongen de kwaliteit had moeten offeren. De tussenstand bleef dus gelijk: 3-3.

Aan het eerste bord had Martijn inmiddels zijn pion achterstand weggepoetst en keek zijn tegenstander tegen een iets mindere stelling aan omdat hij een geïsoleerde dubbelpion op de e-lijn had terwijl de zwarte pionnen netjes in slagorde naast elkaar op het bord stonden. Er gloorde hoop in de harten van de VDS’ers omdat op het derde bord ernstig met verlies rekening werd gehouden. Met elk nog een paard en vier pionnen was het echter moeilijk om een winstplan te bedenken en klaarblijkelijk nog moeilijker om dat te vinden, want een tijdje later werd remise overeengekomen en bleef de tussenstand dus gelijk: 3½-3½.

Op bord 3 speelde Erwin Greven tegen de enige invaller van onze gasten. Ik hoorde dat de Nijmegenaren wegens plotselinge ziekte van iemand uit hun eerste team, ’s ochtends een vaste kracht hadden moeten afstaan en zelf op zoek waren gegaan naar een invaller. De eerste elf pogingen waren mislukt en uiteindelijk hadden ze Frans Nijenhuys (1565) bereid gevonden om mee te gaan naar Beekbergen. Onze gasten spraken al steeds vol lof over het door Frans vertoonde spel, en dat mocht ook wel. Met ruim 300 minder ratingpunten dan Erwin wist hij onze man meer dan aan het wankelen te brengen. Een fraai gespeeld eindspel leverde Frans op b8 opgesloten loper op. Hoewel hij nu een stuk achter stond, kon Erwin dankzij een gunstige pionnenstructuur nog net de vijandelijke koning buiten de deur houden. Toen Frans hoorde dat de stand gelijk was en zijn partij de laatste was die nog aan de gang was, ging hij akkoord met remise waardoor ook de einduitslag gelijk werd: 4-4. Het moet gezegd, gezien zijn lage rating vond ik dat Frans het huzarenstukje van de dag heeft afgeleverd. Mijn complimenten! Maar die gaan natuurlijk ook uit naar Erwin die ondanks de moeilijke stelling zijn partij nog net de veilige remisehaven wist binnen te loodsen.

Tenslotte mag niet onvermeld blijven dat Frank Nelemans de hele middag de bar gedraaid heeft en ons natuurlijk van support heeft voorzien, evenals daar waren: Rob Amato, Arie van Veen, Gerald Visch en Frits Wilbrink. Ze waren er niet allemaal de hele middag, maar toch… Wij hadden er steun aan. Eigenlijk verwacht je dan dat alle VDS’ers die in Beekbergen wonen toch even hun gezicht komen laten zien bij het eerste optreden van hun club in de promotieklasse in eigen huis, maar uh… waar was uh…???
Niet dat ik hem gemist heb hoor!

Carlo Buijvoets

OSBO Promotieklasse: ronde 4

	VDS (1839)	UVS 2 (1818)	4 - 4
1	M. London (2045)	A. Sprinkhuizen (1996)	½ - ½
2	B. Meester (2042)	M. de Kruyf (1813)	1 - 0
3	E. Greven (1886)	F. Nijenhuys (1565)	½ - ½
4	H. Greevenbosch (1860)	R. van der Spoel (1865)	0 - 1
5	F. London (1731)	L. Hofman (1800)	½ - ½
6	C. Buijvoets (1800)	C. Verstegen (1860)	½ - ½
7	J. van Ommen (1650)	K. Wüstefeld (1852)	0 - 1
8	H. Hertgers (1696)	P. Friessen (1794)	1 - 0

top