VDS 1 maakt er één punt van in Zwolle

terug naar nieuws kies een andere ronde

Zaterdag 21 november. Met ons eerste team moeten we ’s middags om 1 uur aantreden tegen ZSG uit Zwolle. Voor onze eerste bordspeler Martijn betekent dit min of meer een thuiswedstrijd, want hij woont in Zwolle, maar de rest vertrekt vanuit Apeldoorn en Deventer. Wij zijn allemaal keurig op tijd en de wedstrijd kan beginnen. Mijn eigen tegenstander laat even op zich wachten en als hij, na ruim 5 minuten van zijn bedenktijd kwijt te zijn geraakt, op komt draven, voel ik me al gauw een beetje winnaar. Mijn vierde zet zet hem dusdanig aan het denken dat hij na zijn vijfde zet al 28 minuten van zijn bedenktijd kwijt is en ik nog maar 4. Mijn tegenstander vond overigens wel het juiste antwoord, dus de tijd was niet verkeerd besteed! Maar laten we even snel de andere borden langslopen.

Op bord twee speelt Bert Meester een Siciliaanse partij waarin zijn tegenstander vervaarlijk met twee paarden in de aanval gaat. Het ziet er even niet zo best uit voor Bert, met de nadruk op even, want zijn tegenstander vergaloppeert zich, ziet een simpele penning over het hoofd en verliest na een schaakje op de tweede rij een vol stuk. Om 2 uur kunnen wij ons eerste punt bijschrijven en kan Bert (een uurtje later weliswaar) met de trein naar huis.
Bert stuurde mij over dit miniatuurtje het volgende bericht.

Hoewel mijn spel in de promotieklasse tot nu toe vergelijkbaar is met dat in de voor mij zo desastreus verlopen zomercompetitie vliegen de punten me tot nu toe om de oren. Ook tegen ZSG ging het weer snel mis want al na 8 zetten speelde ik in een theoretische stelling die ik al vele malen op het bord heb gehad a tempo de verkeerde zet. Het kostte me op de 12e zet een pion en op dat moment kon ik zeker niet bevroeden dat mijn tegenstander, al te zeer gefixeerd op het behoud van zijn extra pion, op de 16e zet op zou geven.
Wit: Boris de Jonge (1930)  Zwart: Bert Meester (2042)
1 e4 c5
2 Pf3 Pc6
3 d4 cxd4
4 Pxd4 Pf6
5 Pc3 e6
6 Pdb5 d6
7 Lf4 e5
8 Lg5 Le7 ? (a6 is standaard (de Sveshnikov variant uit het Siciliaans, die ik al tig keer heb gespeeld) en noodzakelijk om het paard naar a3 te jagen maar ik speelde a tempo Le7 en verlies simpel een pion)
9 Lxf6 gxf6
10 Pd5 0-0
11 Pxe7+ Dxe7
12 Dxd6 Dxd6
13 Pxd6 Pb4 (een lastig zetje,maar Rybka (+1,17 voor wit) gelooft er niet in)
14 Ld3 (Rybka +0,27. Beter 14 0-0-0 Pxa2+ 15 Kb1 Pb4, materieel weer gelijk maar wit staat duidelijk beter)
14 ... Td8
15 Pxc8 Taxc8 (met allerlei valstrikken)
16 Kd2 (ogenschijnlijk de enige manier om de extra pion te behouden na 16 .. Pxd3 17 cxd3 Tc4 18 The1 Tcd4 19 Te3)

16 ... Txc2+ (de pion op c2 stond slechts ogenschijnlijk 2 keer gedekt, wit gaf gelijk op)

Na het succes van Bert duurde het vijf kwartier voor de volgende beslissing viel. Aan bord 1 kreeg Martijn tegen zijn eigen Stonewall ook een muurtje van zijn tegenstander op het bord voorgeschoteld. Degelijk metselwerk derhalve en dit werd dan ook na 12 zetten al met een puntendeling (op voorstel van de Zwollenaar) bezegeld.

Niet lang na Martijn (ongeveer een kwartiertje) kwam ook de ouwe London remise overeen met zijn tegenstander. In een Grand Prix kwam Frank niet verder en besloot hij zelf de puntendeling voor te stellen na 19 zetten. Geaccepteerd en de tussenstand werd 1-2.

Om 4 uur was het Erwin die, na in een Siciliaan een stuk te zijn voorgekomen, het volle punt wist binnen te slepen. Daarmee kwam de tussenstand op 1-3 en zag het er rooskleurig uit voor ons team.

Weer een half uurtje later hoorde ik Frits Wilbrink, invaller voor teamleider George van den Esschert en spelend aan bord 8, in overleg met Martijn overwegen om op remise aan te sturen. Gelukkig heeft hij dat plan niet ten uitvoer gebracht, want even later bleek Frits in een Franse afruilvariant te sterk voor zijn tegenstander en hij bracht de tussenstand op 1-4.

Verliezen kon dus niet meer, maar hoe was de situatie aan de andere borden?
Op bord 4 speelde Henk Greevenbosch een moeilijke partij en objectief gezien stond hij verloren.
Op bord 7 stond Harm Schoten zeker niet slechter en een remise lag hier minstens in de lijn van de verwachting.
Op bord 6 speelde ikzelf een zware partij waarbij ik steeds het gevoel heb gehad iets beter te staan.
Samenvattend kunnen we zeggen dat de algemene verwachting was dat VDS de wedstrijd zou gaan winnen, maar toen kwamen de Zwollenaren op dreef.

Tegen half vijf hoorde ik aan het bord naast mij een diepe zucht en zag ik Harm de hand uitsteken naar zijn tegenstander. Een niet al te moeilijk probleem had Harm verkeerd aangepakt en dat kostte hem zodanig veel materiaal (ik meen een volle toren) dat hij meteen opgaf. Een dikke tegenvaller voor ons natuurlijk: 2-4.

Daarna begon bij mij, maar meer nog bij mijn tegenstander de tijd te dringen. Ik had gedurende de hele partij wat initiatief gehad en vele varianten bekeken en juist nu de tijd begon te dringen verraste mijn tegenstander mij en kon ik alle varianten in mijn hoofd overboord zetten en moest ik opnieuw beginnen met de stelling te bestuderen. Ik raakte de draad kwijt en begon tot overmaat van ramp en grote ergernis van mijn reisgenoot voor de volgende dag (Frank en ik zouden zondag naar de Patron in Frankrijk vertrekken), mee te vluggeren met mijn tegenstander. Die was in dat vluggeren veel meer bedreven dan ik (rating +327!) en ook mijn partij ging verloren, misschien wel onnodig: 3-4.

Het lot van VDS lag nu in handen van Henk en die stond al een tijdje niet best. Hij had mij, de plaatsvervangend teamleider, al eens gevraagd of hij niet gewoon op mocht geven, maar dat was toen nog iets te vroeg. Henk en zijn tegenstander haalden de tijdcontrole en er kwam een verlenging. Henk had kort daarvoor al eens wat te drinken aangeboden gekregen van zijn tegenstander, maar toen afgeslagen in de veronderstelling dat het wel snel gedaan zou zijn met hem, maar even later hoorde ik hem zeggen: “Nu lust ik toch wel een kop thee.” Die kreeg hij toen alsnog, maar meer dan dat leverde de verlenging Henk niet op. Hij verloor naar verwachting, hoewel hij zich als een leeuw heeft verdedigd. De eindstand kwam daarmee op 4-4.

VDS liet zo welbeschouwd één matchpunt liggen in Zwolle, maar een gelijk spel voor Schaakdorp tegen het Grote Zwolle is ook niet mis. Vooraf hadden we ervoor getekend. Maar toch… het blijft jammer!

Carlo Buijvoets

OSBO Promotieklasse: ronde 3

	ZSG (1939)	VDS (1868)	4 - 4
1	B. van Gelder (2065)	M. London (2045)	½ - ½
2	B. de Jonge (1930)	B. Meester (2042)	0 - 1
3	M. Hoffer (1951)	E. Greven (1886)	0 - 1
4	G. van Bennekom (1944)	H. Greevenbosch (1860)	1 - 0
5	J. Webbink (1944)	F. London (1731)	½ - ½
6	D. Lukic (2127)	C. Buijvoets (1800)	1 - 0
7	A. Knap (1762)	H. Schoten (1809)	1 - 0
8	A. de Vries (1792)	F. Wilbrink (1771)	0 - 1

top