WDC 2 – VDS 3

terug naar nieuws kies een andere ronde

Een verslag van meerdere schrijvers dit keer. Laten we beginnen met dat van teamleider Frank Nelemans. Hij is kort en bondig:

Een fikse nederlaag, weliswaar geflatteerd, maar daar heb je niets aan.
Harry speelde mooi remise na een vroege fout, waarbij hij een kwaliteit verloor; daarna ging het heel goed en won hij materiaal terug.
Chris had moeten winnen! Hij stond 2 stukken voor, maar raakte in zijn eigen overwicht verstrikt en verknalde alles.
Rein werd langzaam maar zeker de vernieling in geholpen.
De partij van Miguel heb ik helemaal niet gevolgd.
Ikzelf stond lange tijd beter, maar liet het voordeel glippen en kwam in hevige tijdnood zodanig in de knel dat ik roemloos verloor.
Bram deed het geweldig, na 7 of 8 zetten gaf z'n tegenstander al op...

Van de partij die door Frank helemaal niet werd gevolgd heb ik een verslag ontvangen van de nog steeds stevig balende Miguel Tervooren zelf. Het verslag begint met het volgende diagram:

Op de 26e zet maakte ik helaas een grote blunder waarvan ik nu nog baal. Pieter van Zoest speelde 26. g5 en wilde waarschijnlijk met zijn volgende zet zijn paard van d5 naar f6 spelen. Met dit in gedachten speelde ik 26. ... Tdd6?? en voorkwam daarmee dat zijn paard op f6 kwam te staan. Helaas liet ik hiermee wel mat in 3 toe. Pieter speelde natuurlijk direct 27. Txf7+ en toen was het helemaal over. Als ik zijn zet wel had zien aankomen, dan had ik wel iets anders gespeeld. We hadden namelijk even veel materiaal op het schaakbord. Het leek me allemaal in evenwicht voordat ik blunderde. Volgende beter.

Een moment van schaakblindheid zullen we maar zeggen. Wie had daar zeer kort geleden toch ook last van…

De laatste bijdrage van deze wedstrijd komt van de hand van Harry Mulder.

We hadden om 19.00 uur afgesproken bij De Hoge Weye, ons thuishonk, om van daaruit naar Duiven, de thuishaven van WDC, te rijden. Frank N, Rein, Miguel, Bram, Chris en ondergetekende zouden deze klus wel even klaren.(!)
We vertrokken met twee auto’s. Frank had zijn ‘campertje’ bij zich met daarin een rijkelijk gevuld koelkastje.
Mochten we onderweg ergens stranden dan hoefden we ons de eerste 24 uur niet druk te maken… Onze ex-voorzitter, Chris, was de chauffeur van de ‘tweede auto’ met als passagier Bram. Hij vertrouwde ons toe dat hij wel wist waar het was en dat hij toch achter ons bleef rijden omdat Frank de weg ook kende. Nou, dat hebben we geweten... Toen wij de afslag ‘Duiven’ namen keken we achterom… maar geen Chris. Ach, hij weet toch waar het is……..We kwamen ruim op tijd, 19.40 uur, bij de speelzaal aan. Nog steeds geen Chris en Bram. Om 19.55 uur begonnen we ons toch zorgen te maken waar ze bleven. Ik had al aan Frank gevraagd of hij geen vuurpijlen in zijn camper had liggen maar die had hij thuis gelaten ….Frank, Rein en Miguel gingen alvast naar binnen en ik bleef buiten staan wachten. Eindelijk, om 20.05 uur kwamen ze eraan. Ik heb maar niet gevraagd hoe het mogelijk was om die ene hoofdweg in Duiven te missen want we moesten snel naar de zaal om aan onze partijen te beginnen.
Gezien mijn waanzinnige hoge rating (!) was het logisch dat ik aan bord 1 moest plaatsnemen….Mijn tegenstander was Ron Berends. Voor sommigen een bekende, voor mij: ‘nooit van gehoord’. De enige Berends die ik ken speelt bij Heerenveen en kan niet voetballen. Het was geen familie, vertrouwde mijn tegenstander mij toe. Op bord 2, Chris, op 3 Rein, op 4 Miguel, op 5 de Neel en last but not least, Bram op 6.

Ik opende mijn partij met 1. e4. Ik kreeg als antwoord 1…- c5.  Nu kon ik kiezen uit meerdere openingsmogelijkheden. Ik koos voor ‘de Grand Prix’. Deze opening had ik een beetje ‘bekeken’ dankzij Frank L die mij hierover een boek had gegeven. Ik hoopte hiermee mijn tegenstander te kunnen verrassen. Dat lukte. Zijn gezichtsuitdrukking verried dat hij hier niet blij mee was. Toch was ik het zelf die door een blunder, ik wil het schaakblindheid noemen, een ‘kwal’ achter kwam te staan. Totaal niet de bedoeling! Het enige voordeel, naar later bleek, wat mij dit opleverde was dat ik het volledige initiatief kreeg met twee fantastisch samenwerkende paarden met in hun kielzog een zeer sterke loper. Mijn tegenstander was hierdoor verplicht om alleen maar te verdedigen. Dit soort stellingen ligt me wel. Uiteindelijk moest hij ‘de kwal teruggeven’ en ontstond er een redelijk gelijkwaardige stelling. Toch zat er nog een ‘offermogelijkheid’ in, dacht ik. Ik heb hier lang naar zitten kijken maar gezien mijn resultaten van mijn laatste partijen in de competitie koos ik voor een rustige aanpak dit keer (Teambelang!). Dit kostte me wel heel veel moeite. Ik informeerde bij onze teamleider of ik remise mocht aanbieden en kreeg van hem, Bram had zijn partij in 8 zetten(!) al gewonnen, groen licht. De heer Berends accepteerde het aanbod en na uitvoerig de partij te hebben geanalyseerd waren we beiden wel tevreden over de puntendeling. Ook hebben we nog gekeken naar mijn ‘offermogelijkheid’ maar het bleek hoogst twijfelachtig of deze rendement zou hebben opgeleverd. In de overige varianten bleek Wit toch telkens wel licht in het voordeel maar of dat uiteindelijk de winst zou brengen bleef onduidelijk. ½ - ½ en dat aan het eerste bord, ik was tevreden. Overigens, de grootste winst die ik vanavond behaalde was het gevecht tegen de klok. Bij mijn remiseaanbod had ik nog 55 minuten over!!! Wat een luxe! Ik had me immers voorgenomen dat ik vandaag sneller moest spelen wat me dus prima is gelukt.

Dit was natuurlijk een geweldige opsteker voor mij omdat ik in de clubcompetitie het één en ander heb laten liggen. De partij, vorige week, tegen Arie, was daar zo’n voorbeeld van. Volgens mij heeft Arie zelf ook gezien dat hij niet mocht klagen. Dit bleek wel uit de volgende passage in zijn verslag. Ik citeer:

“Tot aan zet 18 had Harry doorlopend een voordeel dat rond de +1.00 schommelde. Dus gewoon goed”.

Nou Arie, daar heb je écht geen computer voor nodig hoor! Als zwart 1….-e6 speelt heb je als Wit sowieso de eerste twintig zetten dik voordeel!! Sjonge, jonge, dat probeer ik jou en je ‘vriendjes’ al vele jaren duidelijk te maken.
Ik hoop dat je nu eindelijk ‘het licht hebt gezien’ omdat de computer jou nu wél heeft overtuigd! Al die jaren met zwart stond je dus, in de opening, gewoon slecht! Wil je dit ook even tegen je ‘Franse –vriendjes’ Carlo en Frits zeggen?

Terug naar Duiven.

De stand was nu 1½ - ½. De duidelijke overwinning van Bram en mijn remise moesten ‘de rest’ van het team toch geweldig motiveren, denk je. Maar helaas. Ik begreep dat Miguel een cruciale fout maakte waardoor hij pardoes mat werd gezet. Even later zag ik Rein de handdoek in de ring gooien nadat hij lange tijd toch had geprobeerd om met een stuk achterstand de partij naar z’n hand te zetten. De Neel en onze ex-voorzitter stonden nog in het strijdperk. Chris stond twee stukken voor maar zijn plusstukken (mooi woord) stonden veel te passief en deden dus nauwelijks mee aan het spel. Ik zag dat zijn tegenstander de partij met een fraaie combinatie ten einde bracht waardoor de stand 3½ - 1½ werd. Alleen ‘De Neel’ kon het leed nog enigszins verzachten. Het was echt een partij waar je ‘in moest zitten’ want voor de omstanders was het een ingewikkelde stelling. In de zaal waren nog meer teams aan het strijden. Toen ik daar een kijkje ging nemen zag ik even later vanuit mijn ooghoeken dat Frank zijn tegenstander feliciteerde wat betekende dat wij met 4½ - 1½ naar huis gestuurd werden. Jammer.
“Ik voelde mij net als Suarez bij Ajax. Je speelt in een heel goed team maar je moet toch in je eentje de kar trekken………(!).“

Individuele resultaten VDS 3 in de OSBO-competitie 2009-2010 klasse 3G, ronde 1

Bord	WDC 2 (1512)	VDS 3 (1529)	4½ - 1½
1	R. Berendsen (1706)	Harry Mulder (1673)	½ - ½
2	T. Wolters (1485)	Chris Plante (1571)	1 – 0
3	R. Whiteley (1613)	Rein Takken (1472)	1 – 0
4	P. van Zoest (1432)	Miguel Tervooren (1593)	1 – 0
5	G. Arends (1505)	Frank Nelemans (1488)	1 – 0
6	L. vd Laan (1328)	Bram Rook (1377)	0 – 1

top