VDS 2 – Variant

terug naar nieuws kies een andere ronde

Uw trouwe columnist is ditmaal de verslaglegger, de barman, de wedstrijdleider en de opvanghulp (maar daarover later). Op de site van de KNSB stond een item over de schaakvrijwilliger van het jaar. Ik nomineer de Neel, na een avond de honneurs waargenomen te hebben. Gesjouw met kratten, tassen chips en theedoeken en deed ik nog niet eens de inkoop. Bij andere verenigingen huren ze een echtpaar in om de bar te runnen. En als ook nog het koffie-apparaat twee keer overloopt, laat maar. Vlug naar de wedstrijd:

Harm, 1 – 0
Onze vogelaar (de VDS-top wil hem niet kwijt) had de hele partij een schijnbaar(?) licht voordeeltje, maar de winst haalde hij in het dubbele toreneindspel. Zijn nog jongere tegenstander ging met twee torens aan de pion op b2 hangen. Tegen de bekende regel: toreneindspelen moet je agressief behandelen.

Rob, 0 – 1
Dit nieuwe jeugdlid heeft nog wat inburgeringsproblemen. Hij kwam nooit goed los uit zijn gedrukte stelling.

John (links) en Rob: “Wij hebben geen recht van spreken, want allebei verloren.”

Frits, 0 – 1
Het dipje van Frits begint een dip te worden. De hele partij niet lekker gestaan.

Frans, ½ – ½
Frans stond de ganse partij remise. De tegenstander sloeg, uit clubliefde, een remiseaanbod echter af. Dat kan gebeuren, maar een uurtje en een dame en een paar stukken later werd de vrede toch gesloten.

John, 0 – 1
Zie Rob. John kreeg de torens niet in het spel en dan win je niet.

Johan, 1 – 0
De tegenstander van onze bariton (of was het bas) pleegde al in een vroegtijdig stadium een dame-zelf-opsluiting.

Hans, 1 – 0
Onze meervoudig kampioen kwam in een stelling T+D en vrijpion tegen T+D. Razend moeilijk om hier voordeel uit te halen. Niet voor Hans, met een schijn-offer kreeg hij zijn pion tot dame.

Veel bekijks bij de partij van Gerald (rechts)

Gerald, ½ – ½
De leukste partij voor de kijkers en dat waren er veel. Als wedstrijdleider was ik bijna genoodzaakt dranghekken te plaatsen. Gerald stond gewonnen, maar ook verloren.
Remise was volgens beide spelers de beste uitkomst. Indachtig de het credo van de Fide:
Gens una sumus en dat gold ook voor de totaalstand 4 – 4.
Spannend! Om een van de tegenstanders te citeren: “Het had net zo goed andersom kunnen zijn”.

Individuele resultaten VDS 2 in de OSBO-competitie 2008-2009 klasse 2B, ronde 2

Bord	VDS 2 (1697)	Variant (1748)	4 - 4
1	Harm Schoten (1799)	R. Rieksen (1727)	1 – 0
2	Rob Amato (1717)	K. Rieksen (1684)	0 – 1
3	Frits Wilbrink (1788)	R. Huberts (1830)	0 – 1
4	Frans van den Berg (1767)	R. Knuiman (1820)	½ - ½
5	John Brand (0000)	R. Kniest (1718)	0 – 1
6	Johan van Ommen (1651)	T. Hageman (1812)	1 – 0
7	Hans Hertgers (1685)	L. Huberts (1830)	1 – 0
8	Gerald Visch (1457)	R. Lucassen (1561)	½ - ½

Verder werden we deze avond verrast met het bezoek van manspersoon met pet en wilde haardos, die ook een potje wilde schaken. Een nieuw lid is altijd prettig, dus liet ik hem twee keer met opzet met remise wegkomen. Bij de bestelling van een bokbiertje bespeurde ik een licht Frans accent en tevens werd al snel duidelijk dat hij die nacht geen slaapplaats in het vooruitzicht had. Mijn clubliefde werd wel erg op de proef gesteld toen bleek dat hij ook nog met een hond van onduidelijk merk en jaartal op de proppen kwam.

Uw columnist zal nu het eindbeeld schetsen. Des morgens werd mij, achter mijn verse Volkskrant en een been losjes op mijn koffietafel, toegevoegd: “Het eitje was wel erg hard gekookt”.

Frank, nog steeds…met pensioen

Onderstaande reactie van John Brand kwam een dag na plaatsing van het wedstrijdverslag bij de redactie binnen. Voorafgaand aan deze reactie wil ik even duidelijk stellen dat het bovenstaande verslag weliswaar van Frank London afkomstig is, maar dat de foto’s met onderschriften van mij afkomstig zijn. En laat ik er dan meteen maar aan toevoegen dat ik mij verheug op een treffen met John.
Carlo Buijvoets

Kort samengevat:
De opening volgens het boekje.
Mijn Koning (niet gerokeerd) werd daarna lekker bezig houden door zijn Lopers.
Mijn Torens hadden een vrije dag.
Mijn pionnetjes moesten een eindspel spelen tegen een overmacht van vijandelijke soortgenoten.
En daar wilde ik ze niet aan blootstellen.

Maarrrr....
De op de site geplaatste (1e) foto met begeleidende tekst van onze huisjournalist, de heer F. London, getuigt wel van veel onbegrip en weinig inlevingsvermogen van zijn zijde. Om dit even duidelijk recht zetten: onze geachte teamcaptain, de heer Amato, en ik zijn hier in gesprek over de te volgen tactiek. Tactiek ja, iets waar u waarschijnlijk nog nooit van gehoord heeft heer London. Rob (ja ik mag hem gewoon bij zijn voornaam noemen) vroeg mijn visie. En aangezien wij wel gaan voor het kampioenschap, maar niet te snel aan kop willen staan (dan ben je het wild waar op gejaagd wordt!), gaf ik Rob het advies een paar partijen "weg" te geven teneinde de gewenste 4-4 eindstand te bereiken.
In goed overleg besloot ik mijzelf op te offeren en ik adviseerde Rob dat ook te doen.
Een snelle, maar correcte (zoals later zou blijken!) analyse van de nog bezig zijnde partijen had mij geleerd dat we dan precies op de gewenste uitslag zouden uitkomen.
Rob volgde mijn advies op en deed een paar klungelige zetjes met een gezicht alsof hij echt niet beter wist (goed gespeeld Rob) en streek, quasi geschokt, de vlag.
Omdat ik mijzelf iets daarvoor al had gehouden aan onze afspraak, was ons doel bereikt.

Kortom, heer London, een goed diepte-interview met de hoofdpersonen in kwestie was hier op zijn plaats geweest.
Een gemiste kans.
Jammer dat u niet verder komt dan een demagogische ondertiteling en, alsof dat nog niet genoeg is, een aantal cynische opmerkingen m.b.t. deze fijne, sympathieke spelers. Kunt u trouwens liplezen?!. Tijdens het maken van de foto was u minstens een mijl verwijderd!
Afsluitend: Vooralsnog ga ik er van uit dat dit een incident is. Zo niet, dan is wat mij betreft de toon gezet. En wat ik daar mee bedoel zult u wel merken bij onze eerstvolgende onderlinge partij. Dan geen cadeautjes meer van mijn kant in de vorm van het accepteren van een angstig remiseaanbod.
En ik hoop maar dat er dan iemand is die een foto maakt van u meneer London, op het moment dat u met een vertwijfeld gezicht uw nutteloze verzet moet staken. Met of zonder ondertiteling.

top