VDS 2 bestijgt de Olympus

terug naar nieuws kies een andere ronde individuele resultaten

De gezamenlijke slotronde in klasse 3C van de OSBO-competitie op 18 april 2008 was voor VDS 2 de dag van de waarheid. Voor VDS 2 gold hetzelfde als voor PSV in de eredivisie twee dagen later: “In Arnhem moest minimaal gelijk gespeeld worden om het kampioenschap te behalen!” Ons team stond op een riante eerste plaats, op twee matchpunten afstand van een drietal achtervolgers en wij moesten het opnemen tegen de nummer laatst. “Wat kan er dan nog misgaan?” denk je dan. De avond daarvoor had onze teamleider tijdens de interne competitieronde al gewaarschuwd dat in meerdere gevallen waarbij de lijstaanvoerder tegen de nummer laatst had moeten spelen, de uitslagen verrassend waren geweest en dus waren wij gewaarschuwd. Maar toch, aangekomen in het Olympus College in Arnhem waar de wedstrijd gespeeld werd, was de sfeer onder de VDS’ers lacherig en heerste volop optimisme. Misschien hadden we wel iets te veel het gevoel dat er niets meer mis kon gaan.
Ons team moest het deze avond doen met twee invallers omdat Arie van Veen en Hans Hertgers afwezig waren. Speciaal voor deze gelegenheid hadden we mijn skivriend Harry Mulder uit de wei gehaald en weer lid gemaakt van de club zodat hij mee mocht spelen, want onze voorzitter en eerdere invaller Chris Plante zat thuis in de lappenmand. We moesten dus wel een beroep doen op Harry en gelukkig was hij bereid om zijn vrijdagavond op te offeren voor zijn schaakvrienden. Toen ik Harry ’s middags met een prikkelend mailtje probeerde scherp te krijgen voor de wedstrijd, kreeg ik van hem prompt als antwoord:
“Ach Carlo, De geschiedenis herhaalt zich. In1983 werd Cruijff gehaald om Feyenoord kampioen te maken. Nu, exact 25 jaar later haalt VDS 2 ene Harry Mulder...”
Met het zelfvertrouwen van Harry, die het hele jaar alleen nog maar in het rapidtoernooi had meegespeeld en verder niet geschaakt had, zat het dus wel snor.
De andere invaller, Gerald Visch, draait gewoon zijn partijen in de interne competitie mee en doet dat zeer behoorlijk. Hem op scherp zien te krijgen was niet nodig, hij was bijzonder gemotiveerd om deze wedstrijd te winnen omdat er volgend seizoen dan twee extra borden extern te verdelen zijn en Gerald wil maar wat graag een vaste plaats in het tweede team hebben.
Met deze wetenschap nam de wedstrijd een aanvang.

Het gebeurt niet vaak, maar deze avond was ik, Carlo Buijvoets, aan bord 2 als eerste klaar. Ik moest spelen tegen ene Fischer die, gevraagd door Harm of hij familie van… was, ten antwoord gaf: “Dat niet, maar wel van dezelfde speelsterkte!” Dat gaf mij de extra motivatie om het maar weer eens met het Koningsgambiet te proberen met op de derde zet Lc4, de zet die de grote Bobby ook speelde in plaats van Pf3. Mijn tegenstander nam het gambiet aan en trok vervolgens wat al te driest van leer door op zet 7 al over te gaan tot een stukoffer (zie diagram).

Stelling na 7. … Pxe4??

Fischer dacht dat ik het paard niet met de dame mocht nemen vanwege Te8, maar ik deed het toch. Er volgde 8. Dxe4 Te8 9. Pe5 met dubbele aanval op f7 waarmee tevens de toren verloren dreigt te gaan, dus speelde zwart 9. … d5 10. Lxd5 Te7 11. 0-0 Pd7 12. Dxf4 Pxe5 13. dxe5 Dd7?? 14. Dxb4 (en nu staat wit gewoon twee stukken voor) 14. … c6 15. Lb3 a5 16. Df4 b5 en nu de mokerslag 17. e6 George wees mij er achteraf op dat ik met zwart of wit altijd wel een keer tot e6 probeerde te komen. Toen ik dit later aan Harry meedeelde trok hij een heel vies gezicht. 17. … Da7+ het schaak der wrake! 18. Le3 en zwart gaf op. Het was nog niet eens 9 uur!

Harry Mulder (voorovergebogen staand) trok een heel vies gezicht
toen Carlo (zittend) hem zijn voorlaatste zet 17. e6 liet zien

“Kijk, zo liet Fischer zich oprollen”, lijkt Carlo (2^e van links) zijn teammaten te zeggen

De kop was er dus af en we lagen op koers voor het kampioenschap, maar het nadeel van zelf zo vroeg klaar zijn met je partij, is dat je alle tijd hebt om bij anderen te kijken en daar ziet wat er allemaal mis gaat of kan gaan terwijl je zelf helemaal geen invloed op het wedstrijdverloop hebt. Oké, in mijn geval heb je al je maximale bijdrage geleverd, maar toch, ik speel liever mijn partij zonder me over andere borden zorgen te hoeven maken. Mijn zorgen heb ik deze avond dus maar verdronken, dat wil zeggen: om 9 uur zat ik al aan het bier!

Naast mij zat Frans van den Berg aan bord 3 en hij was niet lekker uit de opening gekomen. Hij stond een pion achter en ik maakte mij zorgen over onze topscorer. Ik had bovendien de indruk dat Frans sneller speelde dan we van hem gewend zijn en ook dat voelt niet lekker. Groot was dan ook mijn opluchting toen Frans in een toreneindspel een variant vond die de witspeler geen enkele kans bood om verder te komen waardoor de remise op dit bord weldra een feit was.

Kort nadat Frans zijn halfje had veiliggesteld, kreeg onze teamcaptain Frank Nelemans aan bord 5 een remiseaanbod. Ik ging even snel de borden langs om te kijken wat raadzaam wat ik zag maakte mij zeer bezorgd omtrent de te verwachten uitslag:
- Harm Schoten (bord 1) stond op het punt om materiaal te verliezen;
- Harry Mulder (bord 4) had een stuk geofferd en, hoewel hij een krachtig initiatief had zag ik nog niet hoe hij verder zou kunnen komen;
- bij Gerald Visch (bord 6) leek de situatie op dat moment in evenwicht.
Dus, met het risico dat Harm en Harry zouden gaan verliezen en dat Gerald remise zou spelen, adviseerde ik Frank, die nog twintig minuten meer bedenktijd op de klok had dan zijn tegenstander, om het remiseaanbod voorlopig gewoon te laten staan en niets te ondernemen. Zo geschiedde.

Harm verloor inderdaad een stuk, maar bij Harry ontwikkelde zich de situatie gunstig, in die zin dat zich mogelijkheden op zetherhaling voor hem aandienden. Toen Harry mij op een bepaald moment vroeg of hij remise door zetherhaling mocht afdwingen, zei ik meteen dat een half punt prima was, niet in de laatste plaats omdat Gerald Visch op bord 6 inmiddels een stuk had gewonnen en goede uitzichten had op partijwinst. Dus Harry dwong de remise af en bracht de stand op 2-1 in ons voordeel.

Nadat deze beslissing gevallen was, werd onze teamleider een beetje nerveus omdat zijn klok nog steeds liep en hij intussen ruim minder tijd over had dan zijn tegenstander. “Ik denk dat ik het remiseaanbod maar accepteer, want anders heb ik straks niet meer genoeg tijd”, zei hij en met het oog op de riante positie waarin Gerald nu verkeerde, zag ik geen bezwaar meer. Dus kwam de tussenstand op 2½-1½ met nog twee partijen gaande.

Omdat we nu in de situatie zaten dat een remise bij Gerald voldoende was voor het kampioenschap, werd onze invaller even terzijde geroepen door Frank en mij. We deelden hem de situatie mee en het feit dat een halfje van hem genoeg was voor de titel, maar zeiden erbij dat hij vanwege de fraaie stelling die hij had, zelf mocht beslissen of hij voor de volle winst wilde gaan of niet. Gerald koos voor dat laatste en speelde door. Hij straalde veel zelfvertrouwen uit en gaf zijn tegenstander in het vervolg geen enkele kans. Toen Gerald korte tijd later ook nog eens een kwaliteit erbij zou gaan winnen, zag de zwartspeler het zinloze van zijn missie in en gaf hij op. De champagne kon ontkurkt worden… maar er was geen champagne. Wel werden wij als kampioensteam in de bloemen gezet en op de foto, maar al deze feestelijkheden ten spijt was Harm nog wel steeds aan het zwoegen op bord 1.

Gerald Visch (r) zit nog na te genieten van zijn overwinning
die VDS 2 definitief het kampioenschap bracht

De blije kampioenen bijeen: (vlnr) Harm Schoten, Frans van den Berg,
teamcaptain Frank Nelemans, Gerald Visch, Harry Mulder en Carlo Buijvoets

De partij van Harm ging dus eigenlijk alleen nog om de eer en het was duidelijk dat zowel Harm als zijn tegenstander zich er alles aan gelegen lieten liggen om die eer niet zomaar te verkwanselen. De strijd op dit bord bleef hard tegen hard en duurde voort. Na verloop van tijd stond Harm in plaats van een stuk alleen nog maar een pion achter en hij bood remise aan, maar daarvan wilde zijn tegenstander niets weten, en terecht. Na een stukkenruil in het centrum had de witspeler de kans om met Td6 de zwarte dame te verjagen en vervolgens met Dxh6+ een dodelijke koningsaanval in te luiden. Hij miste die mogelijkheid echter en maakte een fout waardoor Harm met schaak een pion sloeg en het materiële evenwicht herstelde. Daarna was de remise welhaast gegarandeerd, maar Harm moest nog één lastige klip omzeilen. Er kwam een stelling op het bord waarbij een witte toren een vernietigend aftrekschaak dreigde en het was niet zo voor de handliggend voor Harm om op dat moment torens te ruilen, want hij was immers bezig met een jacht op de witte monarch, maar gelukkig voelde Harm het gevaar, ruilde hij de torens en kon hij daarna, met voor beide spelers nog minder dan vijf minuten op de klok, ook een half punt mee naar huis nemen.

Harm (l) heeft eindelijk de remise veilig gesteld, we waren al meer dan een uur kampioen!

Bedankt voor die Bluhmen

Zo kwam er een eindstand van 4-2 voor VDS op het scorebord en werd ons team met vlag en wimpel kampioen, gesteund door onze supporters Johan van Ommen, George van den Esschert en Frits Wilbrink, waarvoor dank!

Supporters Frits Wilbrink (l) en George van den Esschert (m) in een onderonsje met Carlo (r)

Voor Frans van den Berg kwam er aan het eind van de avond nog een extra prijs uit de koker. Frans was namelijk niet alleen de topscorer van ons team geworden, maar met remises in zijn eerste en laatste partij en daartussenin vijf overwinningen, was hij ook topscorer van de hele poule. Daarvoor werd hij beloond met een prijs en nog even speciaal in de schijnwerpers gezet.

Frans van den Berg (r) kreeg als topscorer in klasse 3C een prijs

Ik kan het niet laten om jullie ook nog even het volgende voor te leggen.
Wanneer we onderstaand naar de eindstand in klasse 3C kijken, dan zien we dat ons team door de resultaten in de overige wedstrijden uiteindelijk met 5-1 had mogen verliezen om toch nog kampioen te worden. In dat geval hadden we niet 12 maar 10 matchpunten gehad en niet 27½ maar 24½ bordpunten en zouden we exact gelijk geëindigd zijn met Bennekom 3. Het onderling resultaat was dan beslissend geweest en wij hadden die wedstrijd tegen Bennekom 3 met 4½-1½ gewonnen. Met andere woorden, mijn vroege winst was ACHTERAF al voldoende geweest voor het kampioenschap. Daarmee wil ik alleen maar zeggen dat ik helemaal in mijn recht stond om deze avond zo vroeg aan het bier te gaan. Alleen, de rechtvaardiging kan pas achteraf gevonden worden!

Verslag: Carlo Buijvoets
Foto’s: Johan van Ommen

1. VDS 2          12  27½  K

2. Bennekom 3     10  24½

3. De Toren 5 j   10  21½

4. Wageningen 5    9  25

5. Schaakstad 6    8  24

6. Rhenen          5  18

7. De Cirkel 3     2  12½

8. Veenendaal 4    0  14   D

Harry Mulder mailde mij onderstaand verslag van deze avond. Het laat zien dat sommige zaken, gezien door andere ogen, andere conclusies opleveren.
Arnhem 18 april 2008.
We waren vroeg. De schaakborden keken ons aan en we voelden dat het vanavond onze avond zou worden. Geen rekenwerk, niet: áls nu dit, of áls nu dat ……., mochten wij dan zelfs verliezen? Niks áls…. We waren naar Arnhem gekomen om die prijs op te halen als een waardig kampioen! Niet zoals een paar dagen later op een steenworp afstand in het Gelredome, waar PSV zich als dé lafaard van de eredivisie laat kronen tot de winnaar. Nou, daar moet je trots op zijn! Nee, VDS 2 heeft het hele seizoen laten zien waar het recht op had! Ook vanavond weer was dit team sterk bezet.
Op bord 1: Harm. Een geslepen speler, sluw en vanavond ook weer een zekerheidje. Vanavond was het weer een dikke plus remise.
Bord 2: Carlo. Een bewuste keuze van onze teamleider om hem “wit te geven”. Had vanavond dus geen kans om “Frans” te spelen wat vaak een 0 betekent. Ook zijn ‘maatje’ was nog in Spanje. De teamleider had overal voor gezorgd! Carlo gaf vanavond het goede voorbeeld door het eerste winstpunt vakkundig en koelbloedig binnen te halen. 1-0.
Bord 3: Frans. Dit jaar in klasse 3C van de OSBO ‘de beste’. Vanavond een degelijke remise.
Bord 4: Harry. Binnengehaald om ‘de schaal’ naar Beekbergen te halen. Kost wat, maar dan heb je ook wat. Vanavond weer superieur! Speelde tegen de jongste deelnemer. Hij liet weer eens zien dat een Caro-Kannetje ook niet alles is (of niet Frank L.?). Heeft vanavond ergens het volle punt laten liggen. Wist vanaf zet 7 van zwart (e6??) dat partij in ieder geval niet verloren kon gaan. Eeuwig schaak zorgde voor een makkelijk halfje.
Bord 5: Frank. Onze teamleider. Wist vanavond iedereen op scherp te zetten. Speelde zelf zeer overtuigend. Had de partij volledig in de hand. Kon de tegenstander knock-out slaan maar was vanavond goed gehumeurd en gunde hem een halfje.
Bord 6: Gerald. Fantastische invalbeurt. Vanaf het begin de partij gedomineerd. Geen enkele fout vanavond. Koel afgemaakt. Klasse. 1-0.
Totaal : 4-2. VDS 2 terug in de tweede klasse. Dik verdiend. Ook volgens de meegereisde supporters van team 1.

Individuele resultaten VDS 2 in de OSBO-competitie 2007-2008 klasse 3C, ronde 7

Bord	VDS 2 (1669)	Veenendaal 4 (1448)	4 – 2
1	H. Schoten (1795)	W. Blankesteijn (1526)	½ - ½
2	C. Buijvoets (1754)	J. Fischer (1446)	1 - 0
3	F. van den Berg (1773)	R. van Oosterom (1440)	½ - ½
4	H. Mulder (1649)	J. Blankestijn (1408)	½ - ½
5	F. Nelemans (1541)	A. van Surksum (1411)	½ - ½
6	G. Visch (1499)	R. Goossens (1459)	1 - 0

top