Uit en thuis in Zwolle

terug naar nieuws              kies een andere ronde              individuele resultaten

Op vrijdagavond 11 april 2008 moest VDS 1 voor de slotronde van de OSBO-competitie in klasse 1B aantreden in en tegen Zwolle, terwijl VDS op papier een thuiswedstrijd speelde. Het werd een moeizaam avondje waarin er voor beide teams niet meer te verdienen was dan een tweede plaats die mogelijk nog recht op promotie zou geven.

Teamleider Frank London gaf zelf aan bord 5 het goede voorbeeld door zijn tegenstander mat te zetten. Na een Caro Kann opening die door de witspeler op een ongebruikelijke manier werd behandeld, wist Frank druk te zetten op de lang gerokeerde witte koning. Toen de witspeler de keus had tussen stukverlies of mat gezet worden, “koos” hij voor het laatste. Het was nog vroeg en de partij had nog geen twintig zetten geduurd!

Johan van Ommen speelde aan bord 6 en trof daar een tegenstander die het gebruikelijke lange nadenken van onze Tijdnoodspecialist zelf tot kinderwerk degradeerde. De zwartspeler gebruikte minstens twee keer zoveel tijd als Johan! Toen ik de speelzaal binnenkwam om een uur of half tien, zei Johan tegen mij dat hij dan ook verwachtte op tijd te gaan winnen. Een poosje later was het Johan zelf die de knuppel in het hoenderhok wierp door een paardoffer te plegen. De zwartspeler dacht over dit offer weer erg lang na om het vervolgens aan te nemen. Nu had Johan op zijn hoede moeten zijn, maar evenals in zijn partij in de wedstrijd tegen Pallas 1, waarover Frank London schreef: “Neem Johan, de stukken koud uit de fantastisch mooie dozen, produceerde een Grandelletje, goed voor 4 herhalingen bij Studio Sport”, overkwam hem in deze andere stad aan de IJssel hetzelfde, alleen zou ik het nu niet als een Grandelletje willen kwalificeren maar als een Grandel van formaat. Het vervolg van Johan leidde er namelijk toe dat hij, doordat hij een venijnig tussenschaakje over het hoofd zag, naast het geofferde stuk ook nog een tweede stuk verloor. Hij streed daarna tegen beter weten in nog een tijdje door, maar werd vakkundig opgebracht door de zwartspeler.

Aan bord 7 was het vervolgens André Schols die, terwijl ik met Frank in een andere ruimte de partij van Frank zat te bekijken, ook op een nul getrakteerd werd. Voordat ik de zaal met Frank verliet had ik de indruk dat in deze partij alles mogelijk was en het dubbeltje viel dus op de verkeerde kant.

In welke precieze volgorde de overige uitslagen tot stand kwamen, weet ik niet omdat ik op een bepaald moment ook de notatie van eerste bordspeler Martijn London ter hand heb genomen. Dat geeft al aan dat Martijn in tijdnood was gekomen en dat hij het het moeilijk had. Zijn tegenstander bood Martijn in die tijdnood dan ook niet de kans om ons van een van zijn spectaculaire ontsnappingen getuige te laten zijn. Martijn werd geplet in de hoek en incasseerde een terechte nul.

Aan bord 3 speelde George van den Esschert en aan bord 4 Erwin Greven. George had een pion meer maar wist deze niet te verzilveren en moest berusten in remise. Erwin speelde lange tijd met een pion minder,  maar herstelde zich, heroverde de pion en wist de partij ook tot remise te voeren. Met nog twee partijen gaande was de tussenstand nu 2-4 in het nadeel van VDS.

Aan bord 2 speelde Bert Meester. Een tijdje eerder was hij eens komen informeren hoe de situatie in de wedstrijd was en hoewel ik geen teamleider ben, meende ik me wel te kunnen veroorloven Bert de opdracht te geven door te spelen. Frank beaamde even later dat dat een goede opdracht was. Hoe het precies gegaan is bij Bert, heb ik gemist, maar het doorspelen betaalde zich uit. Bert won en bracht de achterstand terug tot één punt.

Nu was alleen Frits Wilbrink aan bord 8 nog aan het spelen en op hem rustte de taak om nog een gelijk spel uit het vuur te slepen. Frits had een lekkere drukstelling opgebouwd en zijn tegenstander had steeds rekening te houden met kleine dreigingen. Op een bepaald moment kon Frits het zich permitteren om een paard in te laten staan omdat nemen door zwart tot materiaalverlies zou leiden. Dit paard van Frits werd uiteindelijk de sleutel tot de winst. Frits wist met enkele sprongen van dit paard de samenhang uit de zwarte stelling te halen en, hoewel hij een eerste simpele mogelijkheid miste, hij wist daardoor uiteindelijk stukwinst te boeken. De zwartspeler ging nog wel een poosje door, maar Frits liet zijn prooi niet meer los en zorgde ervoor dat VDS deze wedstrijd niet verloor.

Het gelijke spel leverde VDS echter niets op. In de eindstand vinden we VDS 1 terug op een vierde plaats met 8 matchpunten en 29½ bordpunten, een positie die bereikt werd door vier keer gelijk te spelen, twee keer te winnen en een keer te verliezen. Maar de doelstelling van VDS 1 aan het begin van het seizoen, lijfsbehoud in de eerste klasse, is met glans gehaald. Sterker nog, het team heeft het hele seizoen meegespeeld in de strijd om de tweede plaats. Goed gedaan, mannen!

Carlo Buijvoets

Individuele resultaten VDS 1 in de OSBO-competitie 2007-2008 klasse 1B, ronde 7

Bord

VDS 1 (1864)

ZSG 2 (1907)

4 – 4

1

M. London (2042)

A. Frijlink (2181)

0 - 1

2

B. Meester (2040)

P. Bolhuis (1890)

1 - 0

3

J.G. van den Esschert (1964)

J. Webbink (1908)

½ - ½

4

E.J. Greven (1883)

H. ten Klooster (1747)

½ - ½

5

F. London (1807)

A. de Boer (1915)

1 - 0

6

J.D. van Ommen (1653)

G. van Bennekom (1970)

0 - 1

7

A.C. Schols (1772)

E. Dekker (1853)

0 - 1

8

F.L.W. Wilbrink (1748)

A. Knap (1793)

1 - 0

top