De
Slag bij de Grebbeberg
terug naar nieuws kies een andere ronde individuele resultaten
De titel van dit verslag heb ik te
danken aan Arie van Veen die zich voor aanvang van de wedstrijd liet ontvallen:
“Dan kan ik voortaan mooi zeggen dat ik ook bij de Grebbeberg
gevochten heb.” En zo is het, we hebben gevochten en… gelukkig is er geen bloed
gevloeid, tenminste niet aan Beekbergse
zijde.
De eerste stukken die terug in de doos
konden, waren die van veteraan Frans van den Berg op bord 4. Zijn tegenstander
kwam in de verdrukking, kon geen goede zetten vinden en verloor op een bepaald
moment een stuk. Toen Frans later in de partij ook nog een kwaliteit veroverde
en dus op een toren voorsprong kwam, hield zijn tegenstander het voor gezien en
capituleerde: 0 ‑ 1.
De tweede partij die ten einde kwam was
die van Carlo Buijvoets aan bord
Aan bord 3 speelde de man met de gouden
helm, Hans Hertgers, een spannende partij waarin met scherp op centrumpionnen
geschoten werd en tegelijkertijd aan weerszijden een tijd lang mat-achter-de-paaltjes dreigde. Het zag er even naar uit
dat Hans deze strijd niet zonder kleerscheuren zou verlaten, maar hij bleef
alert en wist telkens een actieve verdediging te vinden. Toen er tenslotte een eindspel overbleef met symmetrische pionnen op
de f-, g- en h-lijn en voor
beiden nog een toren, werd ook hier de vrede getekend en konden deze mannen ook
ongeschonden naar huis: 1 ‑ 2.
Vervolgens was het de beurt aan
generaal Frank Nelemans. Hij had zijn manschappen in dit hachelijke avontuur
betrokken en hij gaf dan ook een goed voorbeeld. Halverwege de avond vond ik
zijn stelling met twee pluspionnen dusdanig dat ik dacht dat hij de klus wel
snel zou klaren. Dat was niet het geval. Ergens heeft hij waarschijnlijk iets
gemist. Onderweg naar huis zei mijn medepassagier Harm tegen mij dat hij meende
ergens stukwinst voor Frank te hebben gezien, maar Frank kwam in een eindspel
terecht met al snel nog slechts één pluspion. Zijn tegenstander behandelde dat
eindspel niet correct en werd opgezadeld met een passieve toren op a8 die een
pion op a7 moest tegenhouden. Daarna had Frank vrij spel met zijn koning en
resterende pionnen en ook aan dit bord hees toen de vijand de witte vlag ten
teken van overgave: 1 – 3.
Cavalerist Harm Schoten (What’s in the name?) stond in de voorste linie (bord 1)
zijn mannetje. Al redelijk vroeg in de partij wist onze cavalerist met wit een
paard op f7 te posteren, gesteund door een pion op e6. De zwartspeler
vertrouwde Harm na de partij toe dat hij zich geen moment ongerust heeft
gemaakt om ddat paard. Dat duidt op een wat al te
lichtvaardig oordeel en Harm wist die misvatting dan ook haarfijn aan te tonen.
Hij bracht zwaar geschut in de vorm van een toren in stelling op de zevende rij
en als een echte cavalerist zond hij nog een paard naar het front en liet dat
sneuvelen op e7, maar wel zodanig dat hij er een stuk zwaar geschut voor terug
kreeg en dus een kwaliteit won. Het duurde daarna slechts kort of Harm wist een
pion te verzilveren en streed toen met twee dames en twee torens tegen dame,
toren, loper en paard. De uitslag ligt voor de hand, de vijand sneuvelde en de
winst voor VDS was binnen: 1 – 4.
De laatste soldaat van VDS, Arie van
Veen, streed op bord 6 een achterhoedegevecht. Hij kreeg ergens in de partij de
gelegenheid om een klassiek stikmat te dreigen met dameoffer op g1 en
vervolgens Pf2 mat, maar de tegenstander liet het niet zover komen en offerde
de kwaliteit op f2. Daarna was het nog lastig genoeg voor onze laatste man om
orde op zaken te stellen. Arie beschikte over een loper op zwart, een toren en
een dame terwijl de vijand de beschikking had over een loper op wit, een paard
en een dame. Een winstweg was moeilijk te vinden, maar Arie bleef rustig en nadat
hij na dameruil met zijn toren op de a-lijn achter de
vijandelijke linies was doorgedrongen en daar een pion kon elimineren, toen was
het verzet snel gebroken. Zo bracht onze laatste man de eindstand op 1 – 5
en kon ons leger tevreden huiswaarts keren.
Generaal Nelemans koos voor de korte route
langs Wageningen en Renkum terwijl de beide frontsoldaten Harm en Carlo voor de
snelle aftocht door de Betuwe kozen. Nog maar net op weg zag Carlo op zijn
benzinemeter dat het hoog tijd was om brandstof in te slaan en die actie nam
toch ruim vijf minuten in beslag. Weer op weg naar huis haalden Harm en Carlo,
ondanks hun oponthoud bij de pomp, de wagen van generaal Nelemans in. Zouden zij
dan nog even langs zijn gegaan bij Hotel de Wereld?
Carlo Buijvoets
Individuele
resultaten VDS
|
Bord |
Rhenen 1 (1609) |
VDS 2 (1703) |
1- 5 |
|
1 |
J. de Gooijer
(1754) |
H.H. Schoten (1795) |
0 – 1 |
|
2 |
J. van Laar (1770) |
C.M. Buijvoets (1754) |
½ - ½ |
|
3 |
J.A.M. Polders (1521) |
J. Hertgers (1669) |
½ - ½ |
|
4 |
J. Harms
(1588) |
F.L. van den Berg (1773) |
0 – 1 |
|
5 |
A. Baars (1579) |
F. Nelemans (1541) |
0 – 1 |
|
6 |
G. van Veenendaal (1443) |
A.W. van Veen (1684) |
0 – 1 |