terug naar nieuws kies een andere ronde individuele resultaten
De titel van dit verslag slaat helemaal
alleen op mijn eigen persoon. Het zal iemand in Beekbergen tot grote
tevredenheid stemmen dat ik dat gevoel had in Wageningen, wanneer hij weet hoe
het veroorzaakt werd. Maar voor ik daarover verder uitwijd wil ik eerst nog
even kwijt wat het gevolg was van mijn gevoel van wezenloosheid. Dat leidde
ertoe dat ik van de hele wedstrijd eigenlijk maar heel weinig heb meegekregen
en dat ik van de helft van de partijen alleen de uitslag kan vermelden. Ik was
te druk met wonden likken en mij door mijn tegenstander uit te laten leggen wat
ik fout had gedaan. Mijn tegenstander, een sympathieke winnaar (!), was niet te
beroerd om daar veel tijd in te steken.
Nadat we ons in Wageningen
geďnstalleerd hadden en de partijen waren begonnen duurde het niet al te lang
of het eerste punt voor VDS kon worden aangetekend. Aan bord 4 had Frans van
den Berg vanuit een Siciliaanse opening de witte dame op bezoek gekregen in
zijn stelling. Frans was niet te beroerd om die dame een pion op f6 aan te
bieden. Zijn tegenstander rook geen onraad en hapte toe. Daarna speelde Frans
listig een loper terug naar e7 om die witte indringster te verjagen naar het
enige vluchtveld, h6. Daar aanbeland werd de witte dame onaangenaam verrast
door Lg5+ en ze kon terug in het doosje, samen met de overige stukken, want de
witspeler gaf meteen op: 0 – 1.
Daarna was het de beurt aan
ondergetekende, Carlo Buijvoets. Ik speelde op bord 2 met zwart en was blij met
1. e4 want nu kon ik mijn onverwoestbare tegenstoot plaatsen:
1. … e6!! Mijn tegenstander leek niet in het minst onder de indruk en
speelde rustig verder. Hij toverde de Tarrasch-variant op het bord (met 3. Pd2)
en offerde even later zijn d-pion voor een lekkere ontwikkeling. Achteraf bleek
dat ik tot de 12e zet keurig de theorie heb gevolgd, maar daarna in
de fout ging. Ik kreeg vervolgens geen poot meer aan de grond en heb alleen
maar vol bewondering naar de verrichtingen van mijn tegenstander kunnen kijken.
Elke zet was raak en toen ik dacht dat ik me een beetje aan de druk had kunnen
ontworstelen kwam de genadeklap. Schreef ik in het verslag van ronde 1 dat ik
mijn tegenstander geen leuke avond bezorgd had door hem permanent onder druk te
hebben gehouden, deze avond was het mijn beurt en de hele partij zat ik maar te
denken: “Lieve hemel, als Harry dit te weten komt…” Goed, het werd dus
1 – 1 en de rest van de avond heb ik mij buiten de speelzaal de
finesses van de gespeelde openingsvariant door mijn tegenstander laten
uitleggen. Het moet gezegd, ook bij latere controle van de boeken bleek hij
goed op de hoogte en hij heeft dan ook zeer terecht gewonnen.
Aan het eerste bord speelde Harm een
naar eigen zeggen fraaie partij waarin hij ook tot afronding van zijn plannen
kwam. Ik had op een bepaald moment nog gezien dat zijn tegenstander een
hinderlijk paard van Harm dat zich op de vijfde rij had geposteerd, ten koste
van een kwaliteit van het bord had geslagen, maar dat was meer een offer uit
armoe dan uit rijkdom geweest. Harm wist het vervolgens bekwaam uit te spelen
en bracht ons team weer op voorsprong: 1 – 2.
Van alles wat er verder gebeurd is heb
ik geen enkele weet, alleen dat op een bepaald moment iemand van Wageningen
naar mij toe kwam om me mee te delen dat wij de wedstrijd gewonnen hadden nadat
Hans Hertgers op bord 3 had gewonnen en Frank Nelemans op bord 5 had
geremiseerd: 1˝ ‑ 3˝.
De enige partij die toen nog gaande was
betrof die van Arie van Veen op bord 6. Arie speelde een Hollandse partij en
het duurde bijna tot sluitingstijd voordat hij zijn tegenstander de hand moest
schudden. De eindstand kwam daarmee op 2˝ ‑ 3˝. Dat was voor
mij een hele geruststelling omdat wij, of liever zij, die anderen van VDS, toch
nog hadden gewonnen en daarmee lag het team nog steeds op kampioenskoers!
Carlo Buijvoets
Individuele
resultaten VDS
|
Bord |
Wageningen 5 (1598) |
VDS 2 (1703) |
2˝ - 3˝ |
|
1 |
J.A. Melgers (1650) |
H.H. Schoten (1795) |
0 – 1 |
|
2 |
A. Hoekstra (1612) |
C.M. Buijvoets (1754) |
1 – 0 |
|
3 |
H.C.J. van Wijngaarden (1606) |
J. Hertgers (1669) |
0 - 1 |
|
4 |
G. Walstra (1590) |
F.L. van den Berg (1773) |
0 – 1 |
|
5 |
S.A. Bijlmakers (1533) |
F. Nelemans (1541) |
˝ - ˝ |
|
6 |
W. Wiegant (0000) |
A.W. van Veen (1684) |
1 - 0 |