Ugchelen uitgeteld in Bergbeek

terug naar nieuws kies een andere ronde individuele resultaten

Op 15 maart 2007 kon VDS 1 het enigszins geschonden zelfvertrouwen door het gelijke spel tegen ASV in de voorgaande ronde van de OSBO-competitie proberen op te vijzelen door de gasten uit het nabijgelegen Ugchelen op een nederlaag te trakteren. Harm Schoten was verhinderd en had een week eerder zijn partij al vooruit gespeeld tegen de eerste bordspeler van Ugchelen die deze avond ook niet kon spelen. Die partij was geëindigd in een overwinning voor de speler van Ugchelen en misschien wel daardoor kwam de rest van VDS 1 deze avond tot in de tenen gemotiveerd aan de start. De spanning droop van de gezichten af. De juiste instelling werd nog eens versterkt toen we hoorden dat ons tweede team, koploper in zijn klasse, twee dagen eerder een zeker gewaande overwinning tegen de rode lantaarndrager met een gelijk spel goed was weggekomen bij Schaakstad. Dat zou VDS 1, ook koploper, toch niet nog een keer gebeuren. Wij waren gewaarschuwd en, zoals gezegd, optimaal geconcentreerd. De wedstrijd kon beginnen.

Aan bord 7 speelde Frans van den Berg eindelijk weer eens de sterren van de hemel. Zijn vormcrisis van dit seizoen was in geen velden of wegen te bespeuren en nog binnen een uur scoorde Frans de gelijkmaker voor VDS.

Als de stand gelijk is, is onze teamleider Frank London nooit te beroerd om de loodzware last van het moeten behalen van een overwinning op de schouders van zijn teamgenoten te leggen. Hij kan dan alles goed in de gaten houden, eventueel nog een afwasje tussendoor doen en zijn spelers adviseren over het al dan niet aannemen of aanbieden van remise. Dus beëindigde Frank aan bord 6 al snel na Frans zijn partij en sloot vrede met zijn tegenstander: 1½ - 1½.

Daarna was het de beurt aan Carlo Buijvoets om zijn partij op bord 4 te beslissen. Na een Koningsgambiet, dat modern bestreden werd door zijn tegenstander, kwam Carlo goed uit de opening. Toen zijn tegenstander even een finesse miste, greep Carlo zijn kans en walste over zijn tegenstander heen. Die gaf zich op de 18^e zet, toen hij een vol stuk ging verliezen, gewonnen. VDS nam een voorsprong: 2½ - 1½ en het was nog niet eens 10 uur.
Omdat ik zelf er zo van genoten heb, temeer omdat het nog een zet sneller ging dan ikzelf een week eerder door Bert Meester van het bord werd getrapt, zal ik de hele partij geven (ook na te spelen in het Partijvenster, database: Carlo Buijvoets).
1. e4 e5 2. f4 d5 3. exd5 exf4 4. Pf3 Dxd5 5. Pc3 Dd8 6. d4 Lb4 7. Lxf4 Lxc3+ 8. bxc3 Pf6 9. Ld3 0–0 10. 0–0 Pc6 11. Tb1 (zie diagram) Gespeeld met de bedoeling om de volgende zet van zwart uit te lokken. 11. … b6 Een alternatief voor zwart was Tb8, daarmee ook zijn loper de mogelijkheid biedend tot ontwikkeling te komen zonder dat b7 valt. 12. Lg5 Dd6 13. Lxf6 Dxf6 14. Pe5! De6 15. Lc4 Nu staat f7 drie keer aangevallen en zwart moet de dekking door de dame loslaten. 15. … Dh6 16. Pxf7 De3+ 17. Kh1 g6 18. Pe5+ Nu valt het paard op c6 en zwart staat ook al een pion achter. Hij besluit zijn lijdensweg niet langer voort te zetten en geeft op: 1–0

Martijn London speelde dus bij wijze van uitzondering op bord 3. Hij speelde met zwart en zijn tegenstander raakte hem midden in het hart toen hij met 1. f4 opende, precies de zet die Martijn zelf ook altijd speelt. Martijn wist er dus wel raad mee. Een paar zetten speelde hij symmetrisch en daarna week hij af. Al heel vroeg kwam het in deze partij tot een massale afruil en restte er een eindspel. Martijn had hier zelf voor gekozen omdat hij het eindspel met een halfopen h-lijn als gunstig voor hem zelf taxeerde. Dat kwam ook helemaal zo uit toen tegen half elf zijn tegenstander ook het zinloze van verder spelen inzag. We kwamen op een 3½ - 1½ voorsprong.

Op bord 8 speelde Frits Wilbrink met wit een Weense partij. De stelling was hier nogal onduidelijk, maar in mijn ogen zeker niet slechter voor Frits. Gezien de huidige tussenstand was Frits niet te beroerd om remise te spelen zodat we in ieder geval niet meer konden verliezen: 4 - 2.

De remise van Frits kwam overigens tot stand terwijl Erwin Greven op bord 5 in een Siciliaanse partij al geruime tijd geen zet had gedaan omdat hij een remiseaanbod op zak had. Frits zette dus eigenlijk Erwin een beetje voor het blok. Als hij nu de remise accepteerde, was de wedstrijd voor VDS gewonnen. Erwin begreep de situatie en accepteerde, ten koste van een fors aantal ratingpunten, het vredesvoorstel. Zo hadden wij om ongeveer kwart voor elf de wedstrijd al in onze zak: 4½ - 2½.

De laatste partij die nog gaande was, was die van Bert Meester op bord 2. Toen Bert vernam dat de wedstrijd al beslist was, zette hij er een beetje vaart achter en nog geen tien minuten later konden ook bij bord twee de stukken weer in de doos. Bert had gewonnen en de eindstand op 5½ - 2½ gebracht.

Wat rest is de gezamenlijke slotronde die voor ons als organisatoren het voordeel met zich meebrengt dat wij de wedstrijd die de beslissing omtrent het kampioenschap moet brengen en die voor ons als uitwedstrijd te boek staat, thuis mogen spelen tegen concurrent Zutphen 2. Als wij met dezelfde instelling als vanavond achter de borden plaats nemen op 19 april, dan heb ik er alle vertrouwen in!

Carlo Buijvoets

Individuele resultaten VDS 1 in de OSBO-competitie 2006-2007 klasse 2B, ronde 6

Bord	VDS 1 (1857)	Ugchelen (1684)	5½ - 2½
1	H.H. Schoten (1826)	J.G. v.d. Esschert (1992)	0 - 1
2	B. Meester (2026)	H. Aarden (1727)	1 - 0
3	M. London (2029)	R. Izaks (1694)	1 - 0
4	C.M. Buijvoets (1760)	M.G. Reimerink (1738)	1 - 0
5	E.J. Greven (1866)	H.H.T. Hulleman (1562)	½ - ½
6	F. London (1784)	J. van Vulpen (1647)	½ - ½
7	F.L. van den Berg (1840)	H. Hulleman (1419)	1 - 0
8	F.L.W. Wilbrink (1728)	F.F.I.M. van Heijst (1689)	½ - ½

top