OSBO-Competitie
klasse 3E: VDS 2 - De Zeven Pionnen 2
terug naar nieuws kies een andere ronde individuele resultaten
Op 14 december 2006 speelde VDS 2 een
thuiswedstrijd tegen De Zeven Pionnen 2 uit Epe. Ons team trad aan in de
sterkste opstelling en dat betekende in dit geval dat de gemiddelde rating van
de thuisclub ongeveer 120 punten hoger lag dan die van de gasten. Hoewel dit
natuurlijk geen garantie biedt op een overwinning, mag wel gesproken worden van
een gunstige uitgangspositie voor VDS 2.
Aan het eerste bord kreeg Hans Hertgers
een Italiaanse partij voorgeschoteld. Daar wist Hans wel raad mee en hij liet
het evenwicht in de partij op geen enkel moment verstoord raken. De partij op
dit bord was dan ook als eerste afgelopen en de logische uitslag was ˝-˝.
Aan bord 6 speelde André Schols met wit
natuurlijk de Sokolski. Van deze partij zijn mij geen details bekend, maar het
geen verwondering wekken dat André, met 240 ratingpunten meer dan zijn
tegenstander, de winst vrij gemakkelijk wist veilig te stellen. De tussenstand
was nu 1˝-˝.
Op bord 2 speelde Chris Plante een
Franse afruilvariant waarvan ik altijd zeg dat remise gegarandeerd is.
Klaarblijkelijk had onze voorzitter het deze avond niet helemaal, want hij had
geen verweer tegen de aanval die zijn tegenstander had ingezet en moest zijn
koning omleggen. Het was weer gelijk: 1˝-1˝.
Teamleider
Frank Nelemans speelde aan bord 5 een Catalaanse partij. Op zeker moment was
daar de volgende stelling in het rechter diagram ontstaan. In deze stelling
speelde Frank met zwart 1. … Pe4
en daarop volgde:
2. Pgxe4 dxe4 3. Lxe4 Lxd4+ 4. Kh2 Lxc3
5. Dxc3 en nu meende ik dat Frank simpel de loper op e4 kon slaan met
de dame en de winst vervolgens voor het oprapen had. Frank zette echter voort
met 5. … De5+ waarna de
dames geruild werden en de partij enige tijd later remise werd gegeven. Na de
partij zei Frank dat hij de loper niet had mogen slaan wegens de zet
6. Lb2 met matdreiging. De zwarte koning kan dan nog net voor het mat
vluchten via f8. Maar nadere thuisanalyse leert dat wit toch goede kansen
blijft houden op minimaal remise na het vervolg: 5. … Dxe4 6. Lb2 Kf8
7. Dg7+ Ke7 8. f6+ Kd8 9. Dxf7 Ld7
10. Td1 Df5 11. Dg7 Te2 en nu heeft zwart niet veel
mogelijkheden meer. De grote makke van de zwarte stelling is het paard op a7
dat absoluut niet meedoet. Kortom, ik denk dat Frank er goed aan heeft gedaan
de remiseweg te bewandelen. De tussenstand was nu 2-2.
Aan bord 4
kreeg Arie van Veen met wit de Siciliaanse verdediging voorgeschoteld. Deze
partij verliep traag maar wel in het voordeel van Arie. Tegen een uur of half
twaalf, na 32 zetten, was hier de stelling van het linker diagram bereikt. Wit
stond al geruime tijd duidelijk beter en het zou nu ook niet lang meer duren,
zo was de algemene overtuiging. Ik stond samen met André naar de stelling te
kijken en wij kwamen tot de conclusie dat nu 33. Tf4+ direct winnend was.
De enige zet voor zwart is dan 33. … Ke8 waarna 34. Lxh5+ de
partij beslist omdat zwart alleen zonder groot materiaalverlies
34. … Kd8 kan spelen en dan is het mat na 35. Tf8+ Te8
36. Txe8#. Arie koos in de diagramstelling echter voor 33. Df4+. Nu had zwart het iets
langer kunnen rekken door Tf7 te spelen, maar hij koos voor 33. … Ke8 om na 34. Lxh5+ Kd8
35. Df8+ Kc7 36. Dxe7 op te geven. De tussenstand was nu
3-2.
Aan bord 3 speelde Johan van Ommen.
Johan was iets later dan de rest van het team op komen dagen en dat is op zich
een bijzonderheid omdat hij nogal eens de neiging heeft in tijdnood te raken,
vandaar ook zijn bijnaam de Tijdnoodspecialist. Maar in zijn nieuwe
hoedanigheid van Onoverwinnelijke maakt het Johan klaarblijkelijk ook niets
meer uit om in het begin van de partij al enkele minuten te verliezen, zo zeker
is hij van zijn zaak. De partij werd een aangenomen Damegambiet en, vraag niet
hoe, Johan speelde het met zwart spelend klaar om de gekregen gambietpion met
succes te verdedigen terwijl iedereen weet dat het niet goed is. Maar als je
onoverwinnelijk bent, lukt alles. Dus ook dit staaltje ging Johan goed af en zo
konden wij heel laat op de avond getuige zijn van een eindspel waarin Johan
voor zijn doen nog over een zee van tijd beschikte (10 hele minuten!) en nog
steeds over zijn pluspion. Toen werd het tijd voor het slotoffensief en Johan
deed dat door zijn pionnen naar voren te dirigeren, vol bewondering
gadegeslagen door ons gewone mensen. Nog ruim binnen de tijd, met circa 3
minuten resterend op zijn klok, wist Johan de tegenstander tot overgave te
dwingen en zo de wedstrijd in het voordeel van VDS 2 te beslissen. Eindstand:
4-2. En nu maar afwachten wat de grote concurrent De Toren 5j gaat presteren op
vrijdag 22 december 2006. Wat die wedstrijd ook zal opleveren, VDS 2 behoudt
uitzicht op het kampioenschap!
Carlo Buijvoets
Individuele
resultaten VDS
|
Bord |
VDS 2 (1645) |
De Zeven Pionnen 2 (1528) |
4 - 2 |
|
1 |
J. Hertgers (1640) |
H. van Dragt (1497) |
˝ - ˝ |
|
2 |
C.T. Plante (1630) |
H. Nap (1523) |
0 - 1 |
|
3 |
J.D. van Ommen (1626) |
J.X.M. Flierman (1589) |
1 - 0 |
|
4 |
A.W. van Veen (1665) |
O. Bosman (0000) |
1 - 0 |
|
5 |
F. Nelemans (1565) |
M.H. de Groot (0000) |
˝ - ˝ |
|
6 |
A.C. Schols (1743) |
J.Th.G. Spijkerbosch
(1503) |
1 - 0 |