Uitslag
VDS 1 tegen Achterhoekers is NORMAAL
terug naar nieuws kies een andere ronde individuele resultaten
Op 23 november speelde VDS
1 zijn tweede wedstrijd in de OSBO-competitie van dit seizoen thuis tegen de
Achterhoekers van Lochem 1. Vanwege de herkomst van onze gasten had Frank
Nelemans speciaal voor deze avond Grolsch ingekocht. Ik weet niet of deze attentie
van onze penningmeester doorgedrongen is tot onze gasten, daarom wil ik dat
hier nog even expliciet melden zodat de Achterhoekers nog dankbetuigingen naar
huize Nelemans kunnen mailen.
Aangezien Lochem een promovendus is in de 2e klasse en zij een gemiddelde
rating hebben die 140 punten lager is dan die van VDS 1, mocht verwacht worden
dat wij een makkelijke overwinning zouden boeken. De praktijk bleek voor de
zoveelste keer heel anders dan de theorie. De wedstrijd was moeizaam en lange
tijd werd zelfs rekening gehouden met puntverlies voor VDS. Hoe was het
wedstrijdverloop?
Om te beginnen met
teamcaptain Frank London die aan bord 1 zijn zoon verving en zichzelf ten doel
had gesteld tegen de sterkste Lochemer een half punt in Beekbergen te houden,
kan gezegd worden dat hij hier al vroeg op de avond in slaagde. In een Caro
Kann, door mij ooit wel een remiseopening genoemd, wist Frank al na 11 zetten
het punt te delen. Aangezien de rating van Frank ruim 100 punten onder die van
zijn tegenstander ligt, mag dit een prima prestatie genoemd worden. Het gevolg
van deze korte remise was wel dat Frank later op de avond, ik veronderstel op
een wat denigrerende toon, door een Lochemer werd aangesproken met de vraag:
"Ben jij nou de Offerkoning van VDS?" Daarbij zal de vraagsteller
ongetwijfeld ook een ongelovige blik in zijn ogen hebben gehad. Hoe het ook
zij, beide teams waren van de nul af: ½ ‑ ½.
Aan bord 5 speelde Harm
Schoten met zwart een ongelukkige opening. Harm verwoordt zijn eigen partij als
volgt:
Na een soort Siciliaanse Draak kwam
verrassend Lh6. Die had ik moeten nemen, maar in plaats daarvan dacht ik met de
korte rokade weg te kunnen komen. Vervolgens ontbrandde er een dramatische
aanval. Met zuiver verdedigingswerk wist ik door het oog van de naald te kruipen
en de partij eindigde tenslotte in remise door zetherhaling.
Na dit voor VDS gewonnen halfje kwam de tussenstand op 1 - 1.
Aan bord 2 kwam Bert
Meester aanvankelijk een pion achter en ik weet niet of dit doelbewust of een
uitglijder was. De tegenstander van Bert claimt in zijn eigen verslag van deze
partij, te lezen op de Website van Lochem, dat het zijn verdienste was en dat
hij de pion met een mooie combinatie wist te winnen. In het vervolg wist Bert
de zaak echter recht te trekken en de materiaalverhouding zelfs in zijn
voordeel om te buigen naar een pion voorsprong. Met een rating die bijna 400
punten hoger ligt dan die van zijn tegenstander, wist Bert in het vervolg wel
te doen wat zijn tegenstander niet lukte: de pion voordeel omzetten in winst.
Tussenstand: 2 - 1.
Aan bord 6 speelde Frans
van den Berg zijn eerste OSBO-wedstrijd van dit seizoen. Twee seizoenen lang
was Frans ongeslagen in de externe competitie, maar momenteel is hij behoorlijk
uit vorm. Hij was aan het begin van de avond dan ook nogal gespannen over zijn
seizoensdebuut extern. De partij ontwikkelde zich vrij evenwichtig en lange
tijd zag het er naar uit dat het remise zou worden. Wat er daarna gebeurde heb
ik niet gezien, maar laat op de avond sloeg voor Frans het noodlot toe. Hij
werd alsnog op een nul getrakteerd en was daarna ontroostbaar. Jammer
natuurlijk en hopelijk doet Frans niet wat na de deceptie van dit verlies even
bij hem opkwam, namelijk stoppen met schaken. Feit is wel dat Lochem de
partijen weer op gelijke hoogte had gebracht: 2 ‑ 2.
Aan bord 7 werd Frits
Wilbrink na een Franse opening geconfronteerd met de afruilvariant die hij een
week eerder nog had kunnen oefenen in de Bekercompetitie. Toen wist Frits te
winnen en ook deze avond zag het ernaar uit dat Frits het punt gemakkelijk kon
binnenslepen. Zijn tegenstander bleek echter van de taaie soort. Het optisch
grote voordeel van Frits ebde langzaam weg en de uitslag van de partij was
daarna veel minder duidelijk. Hoe hij het toch voor elkaar gekregen heeft heb
ik niet gezien, maar tegen half twaalf had Frits zijn tegenstander toch tot
capitulatie weten te dwingen. VDS nam weer een voorsprong: 3 - 2.
Aan bord 3 speelde Erwin
Greven een Siciliaanse partij. Halverwege de avond zag ik onze teamcaptain met
een zorgelijke blik rondlopen. Hij vertelde mij dat Erwin een offer om de oren
had gekregen dat er behoorlijk winnend uitzag. Het was Erwin aan te zien. Hij
was tot in de tenen geconcentreerd bezig en dacht lang na over zijn zetten
terwijl zijn tegenstander rondliep met een triomfantelijke blik en zich
ogenschijnlijk al in veilige haven waande. Langzaam maar zeker wierp het diepe
denkwerk van Erwin daarna zijn vruchten af. De blik van zijn tegenstander werd
met iedere zet eerst minder triomfantelijk en later zelf zorgelijk. Erwin had
zich niet voor niets ingespannen want toen de kruitdampen waren opgetrokken
bleef hij een heel stuk voorstaan en wist ook hij het volle punt in de wacht te
slepen. VDS kon daarna bij een 4 - 2 tussenstand niet meer verliezen.
Op bord 8 kreeg invaller
Johan van Ommen een Wolga-Gambiet tegen zich. Dat betekent dat de zwartspeler
de a- en de b-pion inlevert in ruil voor de c-pion van wit, om vervolgens over
de halfopen a- en b-lijn druk te gaan zetten op de witte pionnen. Wel dapper
van de zwartspeler om de Onoverwinnelijke in de opening een pion cadeau te
doen. Johan verdedigde zijn pluspion met succes maar besteedde daar erg veel
tijd aan, want pas tegen twaalf uur werd deze partij beslist. Korte tijd
daarvoor deden Bert en Frank hun beklag over het feit dat Johan, met slechts
één logische zet en niet meer dan twee minuten op de klok, toch tijd
investeerde in het doorgronden van de stelling. Ikzelf was nog bezig met mijn
eigen partij en kon niet echt bij Johan gaan kijken. Wel zag ik dat de toeschouwers
zich om dat bord verdrongen. Achteraf moet gezegd worden dat onze
tijdnoodspecialist deze avond zijn naam eer heeft aangedaan, want met niet meer
dan tien seconden op de klok wist hij zijn tegenstander tot overgave te
dwingen. Na de promotie van zijn g-pion zou Johan a tempo met dame en koning de
eenzame koning van de tegenstander op de h-lijn mat gaan zetten. Deze wachtte
dat moment niet meer af en boog voor de Onoverwinnelijke. VDS had gewonnen: 5 -
2.
Ondergetekende, Carlo Buijvoets, was dus als laatste aan het werk. Dit
kon mede gebeuren doordat de klok van mijn tegenstander tijdens de partij een
poosje stil had gestaan omdat deze niet goed opgewonden was geweest. Zodoende
liepen we over twaalven heen. Na een Morra-Gambiet dat in eerste instantie niet
maar later toch wel werd aangenomen door mijn tegenstander, had ik een mooie
insnoerpartij gespeeld. Maar dat had helemaal niet gehoeven als ik gezien had
wat Erwin zag op de achttiende zet (zie diagram). In deze stelling speelde ik
te snel Pd4, op zich een logische zet en een mooi veld voor het paard, maar als
ik beter had gekeken had ik misschien wel de combinatie gevonden waar Erwin mij
op wees. Wit kan een stuk winnen met 18. Lxe7 Dxe7
19. Dxb5+ axb5 20. Txa8+ en wint wit de dame terug en staat
een stuk voor. Nadat ik deze kans voorbij had laten gaan moest ik dus lang
doorwerken deze avond. Ondanks mijn pion achterstand had ik ruimschoots
compensatie in de vorm van initiatief en het feit dat de koning van zwart niet
kon rokeren. Op de 24e zet heroverde ik de pion en daarna had ik dus
geen pion achterstand meer en nog wel steeds de compensatie. Mijn tegenstander
liet zich op dat moment met een glimlach ontvallen: "Ik vind remise ook
wel een mooi resultaat." Daar wilde ik op dat moment niet aan want ik wist
dat ik op winst stond. Ik hield de druk op mijn tegenstander en op de 31e
zet kreeg ik loon naar werken. Ik won eerst een en vervolgens ook nog een
tweede pion. Toen de tijdsdruk voor mijn tegenstander toenam en ik ook nog een
derde pion pakte, vergreep hij zich aan een giftige pion van mij. Met een
dameschaakje wist ik daarna zijn paard te winnen, waarop zwart de koning
omlegde met de woorden: "Dat kon er ook nog wel bij. Maar… ik heb een hele
mooie partij gespeeld vanavond." De eindstand was 6 - 2 en op basis van
het ratingverschil tussen beide teams zou je kunnen zeggen dat deze uitslag
NORMAAL is, maar lange tijd heeft het er heel anders uit gezien.
Op weg naar huis zaten Harm
en ik in de auto na te praten en wij waren het er roerend over eens dat wij
Lochem een zeer prettig team hadden gevonden om tegen te schaken. Niet omdat we
gewonnen hadden, maar omdat onze tegenstanders hadden bijgedragen aan de
bijzonder prettige sfeer van deze avond. Ik weet niet of Grolsch daar debet aan
was en dat doet er ook niet toe. Wel weet ik dat je voor zulke tegenstanders
graag een stapje extra doet.
Lochem, bedankt!
Carlo Buijvoets
Individuele
resultaten VDS
|
Bord |
VDS 1
(1807) |
Lochem 1 (1664) |
6 - 2 |
|
1 |
F. London (1784) |
J. Haker (1891) |
½ - ½ |
|
2 |
B. Meester (2026) |
A. Klein Hulse (1634) |
1 - 0 |
|
3 |
E.J. Greven (1866) |
E.N. Boere (1717) |
1 - 0 |
|
4 |
C.M. Buijvoets (1760) |
G.J. Westerveld (1518) |
1 - 0 |
|
5 |
H.H. Schoten (1826) |
A.A.M. Tenwolde (1633) |
½ - ½ |
|
6 |
F.L. van den Berg (1840) |
B. Donninger (1656) |
0 - 1 |
|
7 |
F.L.W. Wilbrink (1728) |
J.M. Erkamp (1633) |
1 - 0 |
|
8 |
J.D. van Ommen (1626) |
C. Beers (1627) |
1 - 0 |