Op 14 oktober 2004 maakte VDS 1 weer zijn opwachting in de tweede klasse van de OSBO-competitie na twee jaar een klasse hoger te hebben gespeeld. En als degradant zit je altijd in een soort favorietenrol. Die rol werd versterkt door het feit dat de gemiddelde rating van VDS 1 deze avond bijna 90 punten hoger was dan die van de tegenstanders. Eerste teamleden Frans van den Berg (vakantie) en Johan van Ommen (last van de rug) moesten verstek laten gaan en werden vervangen door Carlo Buijvoets en Hans Hertgers. Hans was eigenlijk een tweede sub omdat André Schols als gevolg van de 24-uurs staking bij het openbaar vervoer geen acte de présence kon geven. Doch daarom niet getreurd, we moesten deze wedstrijd toch gewoon kunnen winnen…

Aan het zesde bord speelde onze debutant in het eerste team, Kees van Es. Van zijn hand is het volgende verslag van deze partij.
Ik kreeg met wit een Sveshnikov variant van het Siciliaans voor de kiezen. Mijn tegenstander bleek tijdens de analyse een Sveshnikov-freak te zijn. Het paard naar b5 wist ik nog wel, maar op zet 6 week ik argeloos af van de theorie en speelde mijn loper naar d3. Dat pakte helemaal nog zo gek niet uit. Op zet 11 had ik zelfs een pion kunnen winnen, maar stelde dat één zet te lang uit. Er restte een toreneindspel met lopers van ongelijke kleur dat remise werd. Toch nog een half puntje voor het eerste team.
De tussenstand in de wedstrijd kwam daarmee op ½-½.

Van Frank London ontving ik de volgende bijdrage.
Frank London speelde met zwart op 3 z'n vertrouwde Caro Kann met Pxf6 gxf6!? en de opstoot h5, h4, h3. Na de beide lange rokades hield Frank een paard en wit een loper die op f3 gedekt door g2 de stelling volledig op remise hield ook al hadden beide combattanten nog twee torens.
Deze avond dus geen offerspektakel van Frank, maar vrees niet, zijn honneurs werden door een ander waargenomen. Door deze tweede puntendeling kwam de tussenstand op 1-1.

Aangezien ik zelf erg druk met mijn partij was en ik me voorgenomen heb me dit seizoen niet meer al te veel met andere borden bezig te houden, weet ik niet precies de juiste volgorde van de vier partijen die hierna beslist werden. Ook weet ik nagenoeg geen details van die partijen te melden omdat er geen aantekeningen van zijn gemaakt. Wel weet ik dat Hans Hertgers, die naast mij aan bord 8 met wit speelde, een moeilijke avond had. Het was nog vrij vroeg toen hij gedesillusioneerd zijn tegenstander de hand schudde en mij vervolgens toevoegde: "Ik heb slecht gespeeld." Hans had dus verloren, maar wat wil je als je de man met de hamer tegenkomt. Tussenstand: 1-2.

Daarna volgden remises van Erwin Greven met wit op bord 4, van Frits Wilbrink met zwart op bord 5 en een overwinning van Martijn London met zwart op bord 1, waarna de tussenstand weer in evenwicht was: 3-3.
Over de partij van Martijn kan ik nog wel zeggen dat hij, gelijk zijn vader, van leer trok over de h-lijn. Deze had hij half geopend en daarop enkele zware stukken geposteerd. In antwoord op de vraag hoe het ging, zei Martijn: "Ik mag niet klagen." Toen ik bij zijn bord de bovengeschetste situatie aantrof, kon ik niet anders dan het roerend met hem eens zijn. Sterker nog, ik had zijn punt al geteld.

20. Dd2 Dc8 21. f4 Lxh3 (zie diagram 2). Als Frank het niet doet, dan moet iemand anders zijn honneurs maar waarnemen. Ik voelde me deze avond geroepen. 22. f5 Tussenzetje. Wat nu? 22. gxh3 levert voor wit natuurlijk niets op. Daarop zou volgen Dxh3 23. Lb3 Pg4 en zwart staat beter. 22. ... Lxg2 Dan nog maar een pionnetje meenemen in ruil voor de loper. 23. Kxg2 23. fxg6 Lxf1 24. Kxf1 Dh3+ 25. Ke1 Pg4 is geen goed alternatief voor wit. 23. ... Ph4+ 24. Kf2?? Wit is van de wijs gebracht door het offer. Beter was hier 24. Kg1. Wit lijkt te willen vluchten naar e1, maar de volgende zet van zwart voorkomt die poging. 24 ... Pg4+ Nu valt ook de f-pion van wit en heeft zwart drie pionnen voor zijn loper met veel initiatief. 25. Kg1 Pxf5 26. Pxf5 Fritz geeft hier de voorkeur aan 26. Lf4 Lxf4 27. Txf4 Pfe3 met een gelijke stelling. 26. ... Txf5 27. Lf4 Lxf4 28. Txf4 Hier geeft Fritz de voorkeur aan 28. Pxf4 Tg5 29. Lb3. 28. ... Tg5 29. Pg3 Pf6 30. Kh2 De6 Gespeeld met de bedoeling om naar e5 te gaan. Ik had echter overzien dat zwart zich daartegen kan verweren met 31. Th4 De5 32. Df4 waarna de aanval lijkt te zijn doodgebloed. Fritz geeft hier de volgende variant: 30. ... Txg3 31. Kxg3 Ph5+ 32. Kh4 Pxf4 33. Dxf4 Dxc3 34. Tf1. 31. Th1?? Wit mist de verdediging met 31. Th4. Deze zet is aanmerkelijk zwakker. Wat doet die toren überhaupt op h1? Wachten tot zwart de e-pion opspeelt en daarmee de loper op c2 in het zadel helpt? Daar kan wit lang op wachten! 31. ... De5 Dreigt Ph5. 32. Ld1 (zie diagram 3). Fritz geeft een alternatieve voortzetting: 32. Tg1 Tc8 33. Pe2 Pg4+ 34. Kh3 Pf2+ 35. Kh2 Txg1 36. Kxg1 Ph3+ 37. Kg2 Pxf4+ 38. Dxf4 Dxf4 39. Pxf4 Txc3. De tekstzet voorkomt wel 32. ... Ph5. 32. ... Tc8 Hier had zwart zijn aanval kunnen verzilveren met 32. ... Txg3 33. Kxg3 g5 waarna het geofferde stuk is heroverd en zwart twee pionnen voor staat met nog steeds een goede stelling. Ik begon hier echter lichte tijddruk te voelen en raakte mijn concentratie kwijt. Daardoor heb ik deze eenvoudige voortzetting gemist.

33. Thf1 Fritz geeft de volgende variant: 33. Tg1 Txc3 34. Df2 Tf3 35. Txf3 Pg4+ 36. Kh3 Pxf2+ 37. Txf2 De6+ 38. Kh4 Dh6+ 39. Lh5 e3. 33. ... Txc3 Nog steeds was Txg3 een betere optie. 34. Pxe4? (zie diagram 4). Wit ziet het niet meer en slaat de hand aan zichzelf. 34. Ph1 was beter. 34. ... Pxe4 Geïnspireerd door het suicidale karakter van wit gaat zwart ook over tot kamikaze, maar wel meer succesvol. Na 34. ... dxe4 35. Dd8+ Kf7 heeft zwart gewonnen, na de tekstzet verloren. Ik dacht dat wit 34. Pxe4 speelde met het idee dat ik niet met het paard mocht nemen omdat ik dan mat zou gaan op f8. Maar die toren staat gepend en dus dacht ik dat een aanval op de dame geen kwaad kon. Bovendien geeft mijn paard dan dekking aan mijn toren op c3 want mijn dame mag immers niet van zijn plek. Wat een sukkel! 35. Dxd5+!! De doodsteek. Zwaar gedesillusioneerd bleef de SUKKEL uit Deventer nog even naar het bord kijken voordat hij zijn tegenstander een hand gaf om hem te feliciteren. Die was blij met zijn overwinning maar gaf meteen volmondig toe: "Zwart HAD MOETEN winnen." Waarop ik hem antwoordde: " HAD MOETEN maar HEEFT NIET." De tussenstand: 3-4.

Zoals al menigmaal eerder lag het lot van VDS extern weer eens in handen van Harm Schoten. Harm speelde met wit aan bord twee en was na de opening verrast door een offer van zijn tegenstander die in ruil voor zijn loper drie pionnen incasseerde. Maar de stelling van Harm had er enige tijd zorgelijk uitgezien. Toen ik uiteindelijk bekomen was van de schrik van mijn eigen verlies en bij Harm ging kijken, was de tijdnoodfase in zicht. Volgens mij had Harm nog ongeveer vijf minuten en zijn tegenstander een minuutje meer. Wel had Harm zich inmiddels versterkt door ook nog eens een kwaliteit te winnen en hij stond nu dus een toren voor tegen drie pionnen. In de tijdnoodfase toonde Harm zich een bekwaam en geëmancipeerd huisman. Hij stofzuigerde plotseling heel veel pionnen en nog een kwaliteit van zijn tegenstander op alvorens diens koning tot grote opluchting van alle VDS'ers en vooral mijzelf, onder de mat te vegen. Eindstand: 4-4.

Ik heb die nacht slecht geslapen en de volgende dag liep ik rond met een kater over het door mij weggegeven wedstrijdpunt voor VDS 1. De wedstrijd eindigde in een gelijk spel maar als ik mijn werk had afgemaakt was het dus 5-3 geweest. Overigens heb ik de volgende avond bij De Oppositie mijn kater weggespoeld door weer een loper op h3 te offeren. Die partij won ik in 16 zetten! Ben ik dan toch begiftigd met het London Gen?

Carlo Buijvoets