Op 16 april 2004 moest VDS 1 voor de slotronde van de OSBO-competitie aantreden tegen het derde team van PION uit Groesbeek. Aangezien PION ook de organisatie van deze gezamenlijke slotronde voor haar rekening had genomen, moesten wij dus afreizen naar Groesbeek. Degradatie was al een feit, zowel voor VDS 1 als voor de tegenstander PION 3 en het enige dat VDS nog kon doen om een desastreus seizoen nog enige glans te geven, was de wedstrijd winnen en daarmee afstand doen van de laatste plaats waar het team vanaf de eerste ronde had gebivakkeerd. Deze missie moest haalbaar geacht worden nadat in de vorige ronde het hogere PION 2 al was verslagen. Maar in een wedstrijd voor de k.. zijn k… is elke uitslag mogelijk omdat het simpelweg aan spanning ontbreekt. Toch viel er nog wat te verdienen. Zo waren Carlo Buijvoets en Harm Schoten er beiden op gebrand om hun partij te winnen en zodoende het seizoen met de kleinst mogelijke plusscore af te sluiten. Frits Wilbrink wilde ook winnen om zijn score van een half uit vijf wat op te krikken. Martijn London moest op zijn minst remise spelen om van de hatelijke nul af te komen. Invaller Gijsbert Wolvers wilde zich vanzelfsprekend van zijn beste kant laten zien bij zijn debuut in de eerste klasse. André Schols speelde met wit en wilde natuurlijk ook winnen om de kracht van zijn Sokolski eens te meer te bewijzen. Frank London moest minimaal remise spelen om zijn belofte, gedaan aan het begin van het seizoen, na te komen. Deze belofte hield in dat hij iedere ronde minimaal remise zou spelen. Dat was hem tot op heden bijna gelukt. Hij begon met vier keer remise. In de vijfde ronde verloor Frank echter, maar in de zesde ronde zette hij dat recht met een overwinning. En last but not least onze topscorer Erwin Greven die met 3½ uit 6 zijn positie kon veilig stellen door te winnen, waarmee hij en passant beslag zou leggen op een o zo fraaie handdoek, waarmee VDS aan het eind van het vorige seizoen de woonomgeving van Bert Meester in rep en roer wist te brengen. Individuele motivatie was er dus in overvloed om de wedstrijd te gaan winnen. Maar voor het team deed het er weinig meer toe!

Aan het vierde bord speelde Frank London met zwart een Hollandse partij nadat hij verwoede pogingen had gedaan om de opening naar zijn hand te zetten en in een favoriete variant terecht te komen. Hij slaagde evenwel niet in die opzet en kwam behoorlijk onder druk te staan nadat hij het verschrikkelijke Lb4 had gespeeld en na a3 van zijn tegenstander de loper had geruild tegen het paard op c3. Daarna werd de witte loper op de zwarte velden dusdanig sterk dat deze de partij besliste. Het monster keek naar de velden e7 en f8 en kreeg zoveel kracht dat Frank als eerste de handdoek in de ring wierp en zich gewonnen gaf met de opmerking: "Ik ben geplet!" Ik zou het zelf niet beter kunnen verwoorden. Frank kon aan het eind van de rit zijn belofte dus niet nakomen en blijft steken op een score van 3 uit 7. De stand in de wedstrijd kwam hiermee op 1 - 0 in ons nadeel.

Aan het zesde bord speelde Frits Wilbrink met zwart de Franse verdediging en hij werd daarin door zijn tegenstander getrakteerd op de Winawer variant. Frits zat de hele avond te klagen dat hij niets zag en allesbehalve lekker inde partij zat. Zijn grootste angst daarbij was dat Martijn hem op de meet nog zou passeren door zelf de partij te winnen terwijl Frits zou verliezen. Na afloop van de partij wist de tegenstander van Frits hem haarfijn uit te leggen dat hij inderdaad niet alles gezien had, want Frits had een wereldzet gemist die hem naar alle waarschijnlijkheid de winst zou hebben bezorgd. Maar zoals het onze interne remisekampioen betaamt, was hij ook deze avond weer moeilijk te verslaan en uiteindelijk was Frits best wel tevreden met de remise. We bleven echter tegen een achterstand aankijken: 1½ - ½. Frits heeft met dit resultaat zijn score in de OSBO-competitie van dit seizoen wel mooi weten te verdubbelen. Hij eindigt met 1 uit 6.

Aan het vijfde bord speelde Harm Schoten met wit een Geweigerd Damegambiet. In deze partij werd het materiele evenwicht nimmer verstoord, maar positioneel had Harm duidelijk de beste papieren nadat hij de open c-lijn met beide torens in bezit had genomen. Zijn tegenstander wist dit gevaar echter te neutraliseren en daarbij gingen alle torens van het bord. Terstond bood Harm remise aan, maar zijn tegenstander wilde nog even doorspelen. Niet lang daarna werd alsnog de vrede getekend en kwam de tussenstand in de wedstrijd op 2 - 1. Harm bleef door dit resultaat steken op een 50% score uit zeven partijen in de OSBO-competitie.

Aan het tweede bord speelde Erwin Greven met zwart het Budapest Gambiet dat door zijn tegenstander geweigerd werd. De partij kreeg een behoorlijk evenwichtig verloop en eindigde dan ook in de derde remise van de avond. Erwin handhaafde dus zijn plusscore en eindigt met 4 uit 7 op een keurige 57%. Het team bleef intussen tegen een achterstand aankijken na deze puntendeling: 2½ - 1½.

Aan het eerste bord speelde Martijn London met wit een Stonewall in de voorhand. Hij speelde een degelijke opening, een degelijk middenspel en een degelijk eindspel. Zijn tegenstander deed het met name in die laatste fase minder goed, want in een toren plus loper eindspel had hij zijn pionnen op de verkeerde kleur staan waardoor deze niet meer te dekken waren tegen de aanval door Martijns loper. Dat bracht Martijn de overwinning en op de meet scoort hij zodoende zijn eerste punt in de OSBO-competitie van dit seizoen. Hij moest er vier partijen lang op wachten! En passant trok Martijn met deze overwinning beide partijen op gelijke hoogte: 2½ - 2½.

Aan het zevende bord speelde André Schols met wit zijn geliefde Orang Oetan. Het werd geen rappe partij voor André, hoewel ik aan de bar zijn tegenstander tegen iemand anders hoorde zeggen dat het verboden moest worden om tegen hem met 1. b4 te openen. Maar verderop in de partij raakte André's tegenstander toch het spoor bijster toen hij achter pionnen aan ging die voorzien waren van een hoge dosering cyaankali. André liet hem begaan en schoof vervolgens een hem resterende pion naar de overkant en stond vanaf dat moment huizenhoog gewonnen. Hij liet zijn tegenstander daarna niet meer ontsnappen en ving hem in een matnet met een dame en een toren. André werd daarmee de tweede VDS'er die de OSBO-competitie met een plusscore afsloot. Hij scoorde dit seizoen 3 uit 5 en bracht tevens een voorsprong voor VDS op het scorebord: 2½ - 3½.

Aan het achtste bord speelde Gijsbert Wolvers met zwart een Siciliaanse Draak. Na de opening stond wit niet beter en doordat hij niet doordrukte kon onze invaller en debutant in de eerste klasse zijn tegenstander de belangrijkste pion afhandig maken. Daarmee was de partij in hogere zin eigenlijk beslist, maar het duurde tot in de tijdnoodfase voordat Gijsbert zijn vis op het droge had. Dat deed hij evenwel bijzonder cool, calm en collected. Hij promoveerde met zijn pluspion en wist in hevige tijdnood het beslissende punt van de avond te scoren door zijn tegenstander in alle rust mat te zetten. Een geslaagd debuut derhalve! De wedstrijd was daarmee in ons voordeel beslist: 2½ - 4½!

Aan het derde bord speelde Carlo Buijvoets met wit een Aangenomen Koningsgambiet met 3. Lc4 om na het antwoord 3. … Dh4+ meteen maar zijn rokade op te geven door met 4. Kf1 (theorie) het schaak op te heffen. Carlo bleef vervolgens een pion achter, maar kwam wel goed te staan omdat zwart wat tempi had verspeeld door tegen de wetten van Euwe in te vroeg met zijn dame in het spel te komen. Enkele zetten later moest Carlo tijdelijk nog een pion inleveren maar die won hij terug bij een dameruil. Op dat moment had Carlo zijn tegenstander behoorlijk in de houdgreep. Zwart had amper goede velden voor zijn stukken en, om de pion voorsprong te behouden, had hij ook zijn rokade moeten inleveren. Lange tijd dacht Carlo dat hij de pion wel terug zou winnen, maar zover kwam het niet. Langzaam maar zeker wist zwart zich uit zijn benarde situatie te bevrijden en toen de partij overging in een eindspel van lopers tegen lopers, stond er bij zwart nog steeds een pionnetje meer op het bord. Vanaf dat moment kon Carlo alleen nog maar hopen op een foutje van zijn tegenstander maar tegelijkertijd begon hij zich al te verzoenen met een nederlaag. Nadat zwart met elegant spel zijn koning binnen de vijandelijke linies had weten te plaatsen, waarbij tevens een stel lopers was afgeruild, wist Carlo het zeker: vanavond kwam er voor hem een nul op het scorebord. Het foutje was uitgebleven. Toen Carlo echter in wanhoop en bij gebrek aan beter met zijn koning buiten het kwadraat stapte en daarbij tevens de loper van zwart aanviel, werd hij toch nog beloond voor zijn volharding. De tijd was inmiddels behoorlijk gaan dringen en Carlo had nog slechts anderhalve minuut en zijn tegenstander nog eens zoveel. Maar deze wanhoopsaanval op de zwarte loper verraste zwart klaarblijkelijk zozeer dat hij terstond misgreep. Hij bood een loperruil aan die Carlo accepteerde omdat hij daarna als eerste kon promoveren. In het daaropvolgende dame-eindspel had Carlo remise door eeuwig schaak. Daarmee kwam de eindstand van 3 - 5 op het scorebord en bleef ook Carlo met 3½ uit 7 op een 50% score steken.

Door dit resultaat is VDS 1 er op de meet in geslaagd om de rode lantaarn over te dragen aan PION 3. Het is niet veel, maar na zo'n rampzalig seizoen geeft het wel het nodige zelfvertrouwen om het volgende seizoen in de tweede klasse met vertrouwen tegemoet te zien. Daarin kan VDS overigens beide teams van PION weer tegenkomen, want door de slechte resultaten van OSBO-teams in de KNSB-competitie zal er een versterkte degradatie plaatsvinden.

Carlo Buijvoets