Op 12 februari 2004 speelde VDS 2 een thuiswedstrijd tegen De Toren 4 in klasse 3E van de OSBO. VDS 2 was had vier ronden zes matchpunten en stond op de tweede plaats met slechts twee bordpunten achterstand op de koploper. De Toren, dat na vier ronden slechts drie matchpunten had, stond op de zesde plaats en was daardoor zwaar underdog. Het zou een spannende avond worden waarin VDS het best uit de startblokken kwam en De Toren over de betere eindsprint bleek te beschikken.

Frank Nelemans speelde met wit aan bord 6 zijn geliefde Reti opening en kreeg vrij goed spel met aanvalskansen door het centrum. Of het allemaal zo bedoeld was is niet bekend, maar op een bepaald moment kreeg Frank de kans om de dame van zijn tegenstander te winnen in ruil voor een toren en een loper. Daarmee had de zwartspeler nog kunnen strijden, maar toen hij een zet later prompt een toren erbij gaf, kon Frank het volle punt in zijn zak steken. Een goed begin voor VDS 2: 1 - 0.

Aan bord 1 speelde Frans ven den Berg met zwart een Siciliaanse partij. Zijn tegenstander hield zijn zaakjes geruime tijd goed op orde maar vergaloppeerde zich op een bepaald moment met een loperoffer op h7. In de veronderstelling dat het offer tot mat of in elk geval een sterke aanval zou leiden, kwam hij na Kxh7 Pg5+ Kg8 Dh5 Pf6 bedrogen uit: geen mat en geen aanval meer. Wellicht aangeslagen door deze tegenvaller liet hij even later nog een grote steek vallen die hem een toren moest kosten maar waarbij hij uiteindelijk zijn dame en het volle punt inleverde: 2 - 0 en het was nog vroeg.

Aan bord 5 speelde Hans Hertgers met zwart een Dame Indische partij. Hans had in de loop van de partij de pionnenstructuur van zijn tegenstander aangetast waardoor deze met een dubbele f-pion en een geïsoleerde d-pion zat opgezadeld. De tegenstander van Hans probeerde van de nood een deugd te maken en zette druk op de half open e-lijn. Daarbij kwam het tot dameruil nadat Hans zijn eigen pionnenstructuur geen goed had gedaan door zijn f-pion op te spelen en zodoende van zijn e-pion een hangende pion te maken. Toen Hans even later ook nog eens een foute koningszet deed waardoor hij een pion had moeten verliezen, kreeg hij de bibbers. Zijn tegenstander overzag de minicombinatie en uit angst voor nog meer fouten besloot Hans een zet later remise aan te bieden. Dat aanbod werd maar al te gaarne geaccepteerd en zo kwam de tussenstand op 2½ - ½. Wat kon er nu nog mis gaan?

Ardie van Veen speelde met wit aan bord 4 en opende weer met de inmiddels van hem bekende Bird-zet f2-f4. Het werd een langdurig gemanoeuvreer waarbij beide spelers elkaar weinig tot niets toegaven. Druk op de wederzijdse pionnen, weinig open lijnen en vooral spel achter de eigen linies tekenden deze partij. Het leek een partij die op een regelmatige remise zou uitdraaien tenzij een van beiden in de fout ging. En dat laatste nu gebeurde en, erger nog, het overkwam Ardie. Teleurgesteld moest hij laat op de avond zijn partij opgeven en hij werd niet beloond naar werken. Zo kwam er een tussenstand op het bord van 2½ - 1½.

Willem van Diggele speelde aan bord 3 met zwart een Slavische partij. Willem had zich enigszins verschanst op de damevleugel waar hij met een loper, twee torens en een dame in een hoekje stond achter een b- en een c-pion die allebei op de zesde rij stonden. Het leek mij geen al te prettige stelling en dat zou later ook blijken toen zijn tegenstander de zaak openbrak. Willem had geen verweer tegen het initiatief dat toen ontwikkeld werd en moest als tweede VDS'er de vlag strijken. Tussenstand: 2½ - 2½. Alles kwam nu aan op de laatste partij.

Aan bord 2 speelde onze tijdnoodkampioen Johan van Ommen met wit een heel degelijke partij tegen de Grünfeld verdediging van zijn tegenstander. Johan bedient zichzelf ook wel eens van die opening met zwart en wist er dan ook wel raad mee. Hij kwam een kwaliteit tegen een pion voor te staan en er leek geen vuiltje aan de lucht. Vooral ook omdat het team al zo vroeg op een comfortabele voorsprong was gekomen, was de algemene verwachting dat Johan minimaal het winnende punt of, indien nodig het winnende halfje zou binnenslepen. Nadat echter Ardie en Willem de tegenstanders in staat hadden gesteld om langszij te komen, moest Johan het volle punt scoren en dat terwijl hij nog slechts drie minuten op de klok had en zijn tegenstander bijna een half uur. De druk die op Johan werd gelegd was enorm. Bovendien speelde hij vanaf dat moment met minstens tien toeschouwers om het bord die allemaal zeer benieuwd waren naar de afloop van deze partij. Menigmaal heeft Johan in tijdnood laten zien dat hij "cool, calm and collected" het punt wist binnen te slepen, maar dit keer was het hem niet gegund. Hij bezweek en moest uiteindelijk de partij opgeven. Eindstand: 2½ - 3½.

Zo ontsnapte De Toren met de matchwinst ze op deze avond lange tijd eigenlijk al de strop om hun nek hadden gedragen. Het wachten is op de overige uitslagen in poule E van de derde klasse om te zien in hoeverre de kansen van VDS 2 op het kampioenschap door dit resultaat zijn aangetast.

Carlo Buijvoets

NB. De partijen van Frans van den Berg en Frank Nelemans staan in de Chessviewer, in de Database "VDS 2 - De Toren 4".