Op 13 november 2003 ontving VDS 2 het team van SV Tornado in de tweede ronde van de Osbo competitie. Nadat in de eerste ronde in klasse 3E drie van de vier wedstrijden in 3-3 waren geëindigd en er slechts één minimale overwinning was geboekt door Schaakmaat 5 tegen SV Tornado, ligt eigenlijk alles nog open. De vorige ronde geeft daarmee ook al aan hoe gering de krachtsverschillen zijn in deze klasse. Het was dan ook lange tijd onduidelijk hoe de uitslag zou gaan worden, maar één ding stond voor mij wel vast. Al vroeg op de avond zag ik in het voorbijgaan dat Frank Nelemans zijn dame had laten vangen en hij zou de partij gaan verliezen. Op alle andere borden was nog van alles mogelijk.

Voor de zo nodige afleiding zorgden de leden van de toneelvereniging die in de ruimte naast de onze vol passie oefenden voor de op stapel staande uitvoering van "Who's afraid of Virginia Wolf", hetgeen voor de kenners betekent: veel geruzie en veel stemverheffing. Misschien dat dit meegespeeld heeft deze avond. We hebben de Tornado niet horen klagen, maar er was bepaald niet de voor het schaken gewenste stilte.

Aan bord 6 kreeg Hans Hertgers de Russische verdediging te bestrijden. Deze opdracht was aan hem wel besteed, want zonder dat ik verder echt spectaculaire dingen heb zien gebeuren op dit bord, werd deze partij als eerste beëindigd met een vreedzame remise: ½ - ½.

De tweede beslissing viel op bord 4 bij Frank Nelemans die weer de Réti opening ter hand had genomen. Zoals ik in de inleiding al schetste was het mijn verwachting dat hier een nul voor VDS genoteerd zou moeten worden, maar dat liep even anders. Toen de dame van Frank in het nauw gedreven was, ging deze op zoek naar complicaties. Eerst viel Frank de dame van de tegenstander aan met een loper. Deze ging de aanval uit de weg. Vervolgens sloeg Frank met diezelfde loper een pion met schaak en, klaarblijkelijk van zijn stuk gebracht door deze kamikazezetten van Frank had diens tegenstander een verkeerde voortzetting gekozen en de dame van Frank laten ontsnappen. Frank bleef materiaal voor staan en in een laat stadium van de partij zag ik dat hij zelfs twee kwaliteiten meer had. Toen moest ik mijn verwachting betreffende de uitslag van deze partij bijstellen en Frank liet zijn prooi dan ook niet meer ontsnappen. Hij scoorde een vol punt: 1½ - ½.

De volgende beslissing viel aan bord 5 bij Willem van Diggele. Na een opening waarbij eerst alle vier paarden werden ontwikkeld en vervolgens de e-pionnen elk twee velden voorwaarts werden gespeeld, volgde de Spaanse zet Lb5. Na verloop van tijd zag ik Willem een zeer tevreden knikje in mijn richting geven, hetgeen bij mij de indruk wekte dat hij de vis aan de haak had. Willem ging op dat moment inderdaad een kwaliteit winnen. Hij liet daarna niet meer los en haalde het volle punt binnen: 2½ - ½.

Daarna was het de beurt aan eerste bord speler Frans van den Berg. Die had van zijn tegenstander het Morra Gambiet opgedist gekregen en na menige partij tegen ondergetekende met die opening, wist Frans hier wel raad mee. Zijn tegenstander heeft de gambietpion nog wel terug gezien, maar dat ten koste van uiteindelijk de partij. Frans won dus en stelde daarmee de winst voor VDS 2 veilig: 3½ - ½.

Daarna was het de beurt aan Tornado. Aan bord 3 speelde Johan van Ommen een Aangenomen Damegambiet en hij werd door de Tornado van het bord geblazen: 3½ - 1½.

Aan bord 2 speelde debutant in de externe competitie Gijsbert Wolvers en hij werd meteen voor de leeuwen gegooid. Hij had op papier namelijk de sterkste tegenstander van deze avond. Iemand met een rating van 1875, en dat in de derde klasse. Zo'n rating misstaat zelfs in de eerste klasse niet. Gijsbert verweerde zich met alle middelen tegen de Franse verdediging en hield lang stand, maar uiteindelijk moest hij toch capituleren. Maar gezien de sterkte van zijn tegenstander hoeft hij zich geenszins te schamen. Hoe dan ook, de eindstand werd daarmee bepaald op 3½ - 2½. VDS 2 ligt nog helemaal op koers voor een hoge eindklassering. Proficiat heren!

Carlo Buijvoets