Mea Culpa
Op dinsdagavond 11 februari 2003 moesten we met VDS in een uitwedstrijd aantreden tegen Schaakstad Apeldoorn 4. We waren enigszins verzwakt door de afwezigheid van Bert Meester en Frits Wilbrink. Voor hen in de plaats speelden Frank Nelemans ( bord 8) en Willem van Diggele (bord 6). De overige opstelling was Martijn London (1), Erwin Greven (2), Frank London (3), Carlo Buijvoets (4), Johan van Ommen (5) en Frans van den Berg (7). Het zou naar verwachting een zware avond worden omdat alle spelers van Schaakstad een aanmerkelijk hogere rating hebben dan de onze. Het uitgangspunt was dat Schaakstad en twee andere verenigingen met 6 matchpunten uit 4 wedstrijden bovenaan stonden, gevolgd door VDS met 5 matchpunten. Wij konden bij winst dus progressie boeken op de ranglijst en aansluiting houden bij de top. De partijen die deze avond werden gespeeld heb ik zelf niet kunnen volgen omdat ik weer eens veel te druk was met mijn eigen partij, maar de wedstrijd verliep als volgt.
Geheel tegen zijn gewoonte in kwam Johan van Ommen deze avond niet in tijdnood en hij was zelfs de eerste die met zijn tegenstander de vrede sloot waardoor de score in evenwicht bleef na deze eerste beslissing. Dat zou nog lange tijd zo blijven want achtereenvolgens kwamen ook vader (na een tweede aanbod van zijn kant) en zoon London met hun tegenstanders remise overeen. De stand was nu 1½-1½. Daarna kregen wij de eerste gevoelige tik te verwerken toen invaller Frank Nelemans de strijd moest staken en zich gewonnen gaf: 2½-1½. Het herstel van VDS liet echter niet lang op zich wachten want Erwin Greven dwong zijn tegenstander tot capitulatie en bracht daarmee de partijen weer op gelijke hoogte: 2½-2½. Vervolgens werd aan het bord van Frans van den Berg de vrede getekend (Frans kwam daarmee extern dit seizoen van de hatelijke NUL af: proficiat) en kwam de stand op 3-3. Zat er een verrassing aan te komen? Willem van Diggele stond lange tijd eerst één en later zelfs twee pionnen achter als ik het mij goed herinner. Dit werd hem te machtig en hij moest zich laat op de avond gewonnen geven: 4-3. Ikzelf had echter een partij op het bord waarin ik mij zeer prettig voelde. Als ik zou winnen hadden we met een gelijk spel meer dan verwacht. Hieronder een verslag van mijn partij.

Osbo competitie 2002-2003 Klasse 1a, ronde 5
Apeldoorn
11 februari 2003
Bord 4
Wit: N. Olivier (Schaakstad Apeldoorn 4; KNSB-rating: 1886)
Zwart: C. Buijvoets (VDS; KNSB-rating: 1743)

1. c4 c5 2. Pf3 Pf6 3. Pc3 Pc6 4. g3 g6 5. Lg2 Lg7 6. O-O O-O 7. d3 d6 8. h3 Ld7 9. e4 e5 10. Le3 h6 11. Kh2 a6 12. a3 Tb8 13. Dc1 Kh7 14. Pd2 Ph5 15. Pd5 f5 16. f4 (16. exf5 gxf5 {16... Lxf5? of 16... Txf5? 17. g4} 17. Dd1 Le8) 16... exf4 17. gxf4 Pd4 18. Lxd4 Lxd4 19. Pf3 Lg7 20. Dd2 (20. e5 Is een interessant alternatief.) 20... b5 (20... fxe4 21. dxe4 b5) 21. cxb5 Txb5 22. Tab1 Tb3 23. Tfe1 (23. Dc2 Tb8 24. Pg1) 23... Lb5 24. Lf1?? (Zie diagram. Wit stond al zeer slecht, maar na deze zet moet hij verliezen. Beter was: 24. Te3 Lc6 25. exf5 Lxd5 26. Pg5+ hxg5 27. fxg6+ Kh6 28. Lxd5.)

Stelling na 24. Lf1??

24... Lc6? (24... fxe4! en zwart heeft zijn doel bereikt.
A. 25. dxe4 faalt op Txf3
B. 25. Txe4 Lc6 wint minstens de kwaliteit, of, waar ik bang voor was:
C. 25. Dc2 levert stukwinst op na 25... Txd3 26. Lxd3 Lxd3 27. D~ Lxb1 waarna of de witte loper op b1 kan zich redden of het zwarte paard op f3 wordt geslagen en
D. 25. Pg1 Lxd3 26. Lxd3 Txd3 wint het paard op d5 en 26. Tba1{of c1 of d1}?? Txb2 verliest de dame. Na de tekstzet gaat het snel bergafwaarts met zwart.)
25. Lg2 fxe4 26. dxe4 Lxd5 27. Dxd5 Txb2 (Er waren betere middelen om de druk vast te houden, bijv. 27... Txf3 28. Lxf3 Pxf4) 28. Txb2 Lxb2 29. e5! (Na deze zet staat de hele partij ineens op zijn kop. De zwarte loper staat buiten spel en wit neemt het initiatief krachtig over.) 29... Dd7 (29... Lxa3 30. Db7+ Kh8) 30. exd6 Lg7 (30... Kh8 Is misschien sterker. 31. Te7 Da4) 31. Te7 (31. Pe5 Df5 32. Pxg6 {32. Dxc5 lost niets op. 32... Dxf4+ [32... Pxf4 33. De3] 33. Kg1 Dg3} 32... Dxd5 33. Pxf8+ {33. Lxd5 Kxg6 34. Le4+ Kf7} 33... Lxf8 34. Lxd5 Lxd6 35. Te6 Lxf4+ 36. Kg2) 31... Tf5? (31... Da4 was een goede mogelijkheid om de partij te redden. 32. d7 Dxf4+ 33. Kg1 Dc1+ 34. Pe1 Db2) 32. Dd2 (32. Pg5+ Hiermee zou wit definitief uit de problemen zijn. 32... hxg5 33. Txd7 Txd5 34. Lxd5 Pf6) 32... Dd8 33. Pe5 (33. d7 Tf8 {33... Pxf4 De pion is onaantastbaar. 34. Te8 Lf6 35. Dd6} 34. Dd6 Pxf4) 33... Tf6 (33... Txf4 34. Pc6 Tf2 35. Txg7+ Pxg7 36. Dxf2 Dxd6+ 37. Dg3 Pf5 38. Dxd6 Pxd6) 34. d7 (Het einde..) 34... Tf8 (Zwart maakt een eind aan zijn lijden. 34... Dxe7 35. d8=D Dxd8 36. Dxd8 Txf4) 35. Tf7 (35. Pxg6 Stelt de winst veilig. 35... Tf7 36. Txf7) 35... Pf6 (35... Txf7 Had nog geprobeerd kunnen worden. 36. Pxf7 De7) 36. Dd3 (Mat dreigt: Dxg6.) 36... Txf7 37. Dxg6+ 37... Kg8 38. Dxf7+ (38. Pxf7 Dxd7 39. Pxh6+ Kh8) 38... Kh7 39. Lf1 a5 40. Ld3+ Kh8 41. Dg6 Kg8 42. Lc4+ 1-0