Jo de Hollandertoernooi 2009: ronde 7
uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang
tot overige ronden
De avond begon
met een verrassing voor alle aanwezigen omdat Rein erop stond dat we ter
gelegenheid van zijn aanstaande verjaardag allemaal twee consumpties van hem
zouden nuttigen. Dat was niet aan dovemansoren gezegd en we lieten het ons dan
ook goed smaken.
Ikzelf had een makkie deze avond en kon in mijn eentje (Bram was afwezig ivm
onverwacht bezoek en ook Ruud Merza paste deze avond) de procentuele score van
een week eerder (67%) evenaren. Ik was namelijk oneven en dat levert tweederde
van je eigen waarde op in ons Keizersysteem. Dus tijd om naar de verrichtingen
van anderen te kijken. Die tijd bleef echter beperkt doordat ik al vroeg in de
avond de gelegenheid kreeg om te vluggeren tegen de verliezer van de
afdroogpartij. Wie dat was…
Frank London - Frans van den
Berg
Het commentaar dat Frans in de map schreef na deze partij, luidde: “En Frans blundert vrolijk verder!”
Van Frank ontving ik al voordat ikzelf überhaupt thuis was, een vervolg op zijn
parabel van de snoek.
De
parabel van de oude snoek en de bergbeekforel
De oude snoek had er zin in. Hij
had een bezoek gebracht aan het NK in Dieren. Voor de deur het kanaal in en
alleen maar rechtdoor zwemmen. Veel oude kennissen, maar ook veel vreemd
visvolk. Daar zou ik zo een column over kunnen schrijven, dacht de snoek
glimlachend, blij dat er bij hem in de sloot “normaal” spul rondzwom. Het
visloodje had hem gekoppeld aan de bergbeekforel. Niet de jongste uit de sloot,
maar een geducht tegenstander.
De bergbeekforel was er echter niet met zijn kop bij. Hij wilde terugkeren naar
zijn oude paaigronden, niet om te paaien (biologisch was onze krasse forel daar
zeker nog toe in staat), maar om dichter bij zijn nageslacht te kunnen
rondzwemmen. Zijn vertrek was op een vin na geregeld en hij keek er naar uit.
Tijdens de partij keek hij niet uit, in slaap gesust door de rare zet Pc3 naar
b1. De forel raakte (om in vistermen te blijven) al snel een kwal kwijt en
daarna van de wal in de sloot of eigenlijk van de sloot ….
Moraal van dit verhaal: Pas op als een snoek je wil paaien.
Een passend vervolg aan deze parabel is dat de snoek daarna nog even mocht naspartelen in het afwasteiltje, wat betekent dat het hier de afdroogpartij betrof en dat ik dus nog tegen Frans mocht vluggeren en zodoende niet onverschaakterzake huiswaarts hoefde te keren.
André Schols - Lidy
Rietveld
André tegen Lidy is zoiets als David tegen Goliath. De uitslag was er ook naar.
André won, maar werd daarna onaangenaam verrast door Lidy die meende ons een
plezier te kunnen doen door te stoppen met schaken omdat zij “… geen partij
voor ons zou zijn en wij het niet leuk zouden vinden om tegen haar te schaken.”
Enkele schaaklessen plus de nodige argumenten van onze dokwerker wisten haar
echter van mening te doen veranderen.
Rein Takken - Frank
Nelemans
Volgens Frank is de partij geen moment
uit evenwicht geweest en de logische uitslag was dan ook remise.
Miguel Tervooren - Arie van
Veen
Miguel tegen Arie bracht wel enig spektakel teweeg. Miguel vertrouwde mij
in de loop van de partij toe dat hij alles wel onder controle dacht te hebben
en dat de partij in evenwicht was, maar later op de avond keek ik nog eens en
toen stond Miguel liefst twee pionnen achter. We hebben later nog een aantal
varianten bekeken en kwamen tot de conclusie dat het evenwicht eerder in de partij
optisch bedrog was geweest. Wit moest alle zeilen bijzetten om in het spel te
blijven.
Van Miguel ontving ik het volgende verslag.
Arie speelde met zwart tegen mij
(Miguel) . Het ging allemaal gelijk op totdat Arie op de 18de zet
zijn Loper van c8 naar f5 speelde. Zie diagram:
Daarna speelde ik direct 19. g4 en kwam iets beter te staan. Beter was voor
Arie geweest 18. … cxd5 19.
. Dxd5+ Le6 20. Dxe4 Tac8 21. Dxb7 Txc4 22. Txc4 Dxb7 23. Lxb7 Lxc4= Ook al heeft
zwart dan een pion minder, toch beoordeelt Fritz dit als gelijk. Na wat
verkeerd afgeruild te hebben en een moment van schaakblindheid van mijn kant,
kwam Arie terug in de partij. Wat zeg ik, hij stond op een gegeven moment zelfs
helemaal gewonnen. “Met twee pionnen meer moet dit eindspel te winnen zijn”,
zei Arie in de analyse nadat de partij was afgelopen. Zie het volgende diagram:
De partij ging verder met 33. … Df3+ 34. Dxf3 Txf3+ 35. Kg4 Nu zal Arie wel gedacht hebben de rest van
dit eindspel is een kwestie van techniek. Hij heeft daar natuurlijk helemaal
gelijk in. De winnende variant was hier volgens Fritz geweest 33. … Tf5! 34. Dd8+ Kg7 35. De7+ Kh6 36. Dh4+ Th5 37. Dxh5+ Kxh5 Dat beslist
de partij meteen. Nu kreeg ik van Arie nog een kans en daar was ik hem zeer
dankbaar voor. Ik ging door het oog van de naald.
Toen ik (Carlo) later die twee pionnen voorsprong voor zwart zag en de partij bleef volgen, bleek dat Miguel zich ontpopte als een ware Houdini. Hieronder de stelling die mij nog het best voor de geest staat: zwart staat nog steeds twee pionnen voor, maar wit heeft de boel lamgelegd. Na de zet Kg5 bood Miguel gewoon remise aan, maar of hij alles al gezien had? Arie wees het aanbod echter gedecideerd af.
André en ik verwachtten dat Arie hier
1. … Tg7 zou spelen, speculerend op het valletje
2. Txg6?? Txg6+ 3. Kxg6 h4 en de pion heeft vrije doorgang.
Ik zag echter dat Tg7 helemaal geen goede zet was na het antwoord 2. Kf6!.
Nu gaat zwart mat na Kf8 en verliest hij de toren na Tg8, in beide gevallen
door Ta8.
Arie speelde echter 1. … Kf7
waarna Miguel de remise veiligstelde met 2. Tf6+ Ke8
3. Txg6 waarna ook de zwarte h-pion geen toekomst meer heeft.
Dit was onze eindstelling en Arie bood
hier remise aan. Ik vond dat een prima idee. In vier zetten is het inderdaad
remise. Kijk maar eens naar de volgende variant 53. Ta8+ Kg7 54. Ta7+ Kg6 55. Txh7 Kxh7 56. Kxh5. Twee Koningen zijn er dan nog op het
schaakbord over en de partij is dan remise omdat er onvoldoende materiaal is om
mat te zetten.
Met een diepe zucht berustte Arie in de puntendeling.
Anton Rietveld - Gerald
Visch
Gerald komt op stoom en boekte zijn tweede overwinning op rij na vier
nederlagen te hebben moeten incasseren.
Carlo
Buijvoets
|
Frank
London |
- |
Frans
van den Berg |
1-0 |
|
André
Schols |
- |
Lidy
Rietveld |
1-0 |
|
Rein
Takken |
- |
Frank
Nelemans |
½-½ |
|
Miguel
Tervooren |
- |
Arie
van Veen |
½-½ |
|
Anton
Rietveld |
- |
Gerald
Visch |
0-1 |
|
Carlo
Buijvoets |
- |
Oneven
|
|
|
Bram
Rook |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Bert
Meester |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Ron
Sint Nicolaas |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Emile
Winkelaar |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Ruud
Merza |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
George
van den Esschert |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Nr |
Naam |
Punten |
Wa |
Gsp |
Gw |
Rm |
Vl |
Perc |
On |
|
1 |
Bert
Meester |
112,50 |
27 |
4 |
3 |
1 |
0 |
87,5 |
1 |
|
2 |
Frank
London |
106,17 |
26 |
4 |
3 |
1 |
0 |
87,5 |
1 |
|
3 |
Arie
van Veen |
95,17 |
25 |
6 |
3 |
2 |
1 |
66,7 |
1 |
|
4 |
Carlo
Buijvoets |
83,00 |
24 |
4 |
3 |
0 |
1 |
75,0 |
1 |
|
5 |
Miguel
Tervooren |
62,50 |
23 |
4 |
1 |
2 |
1 |
50,0 |
0 |
|
6 |
Frank
Nelemans |
61,17 |
22 |
5 |
1 |
3 |
1 |
50,0 |
0 |
|
7 |
Ruud
Merza |
60,00 |
21 |
1 |
1 |
0 |
0 |
100,0 |
0 |
|
8 |
Bram
Rook |
53,50 |
20 |
4 |
1 |
2 |
1 |
50,0 |
0 |
|
9 |
Frans
van den Berg |
53,33 |
19 |
4 |
1 |
1 |
2 |
37,5 |
1 |
|
10 |
Rein
Takken |
46,00 |
18 |
6 |
2 |
1 |
3 |
41,7 |
0 |
|
11 |
André
Schols |
44,50 |
17 |
7 |
2 |
1 |
4 |
35,7 |
0 |
|
12 |
Emile
Winkelaar |
41,00 |
16 |
4 |
2 |
0 |
2 |
50,0 |
0 |
|
13 |
Ron
Sint Nicolaas |
34,00 |
15 |
3 |
1 |
0 |
2 |
33,3 |
0 |
|
14 |
Gerald
Visch |
32,67 |
14 |
6 |
2 |
0 |
4 |
33,3 |
0 |
|
15 |
Lidy
Rietveld |
28,33 |
13 |
3 |
1 |
0 |
2 |
33,3 |
0 |
|
16 |
George
van den Esschert |
24,00 |
12 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0,0 |
0 |
|
17 |
Anton
Rietveld |
14,67 |
11 |
3 |
0 |
0 |
3 |
0,0 |
0 |