Jo de Hollandertoernooi 2009: ronde 4
uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang
tot overige ronden
Als de afdeling
Valence terugkeert is het meteen een stuk drukker op de club. Wanneer dan ook
de afdeling Spanje/Portugal zich voor het eerst sinds vele weken weer vertoont,
dan zijn er zeven borden waaraan geschaakt wordt. Ruim meer dan de drie à vier
borden van de afgelopen weken. Jammer voor Frans dat hij oneven was, maar hij
nam de gelegenheid te baat om simultaan tegen Anton en Lidy te spelen. Hun
onderlinge partij besloot het echtpaar bij deze gelegenheid gewonnen te
verklaren voor Lidy. Een echte gentleman hè, die Anton.
Aan het feestfront was het dit keer Ron die zijn verjaardag met ons wilde
vieren. Het rondje smaakte weer prima, vooral ook omdat bij de tropische
temperatuur die heerste, de kelen meer dan gemiddeld gesmeerd moeten worden.
Korte broeken waren er dan ook volop.
Frank London - André Schols
Frank schreef een vervolg op zijn vorige partijverslag.
De
parabel van de oude snoek en de platvis
De oude snoek lag op zijn vaste
stek, op de hoek van de sloot, loom te dommelen. Het was warm en hij was nog
moe van zijn reisje. Na het gekrakeel met de andere vissen over zijn smakelijke
hapje (de rietvoorn) was hij het even helemaal zat en had hij de vinnen
genomen. Er zal wel weer geroddeld zijn over uitspattingen. Hij liet ze in de
waan. Op zijn leeftijd was wat dollen met oude vrienden veel aangenamer. Nog
nagenietend schrok hij op toen een platvis de hoek om kwam zetten. Zwemmen kun
je het niet noemen, een soort schuifelen over de bodem. Hij had ze nog nooit
gezien in zijn sloot. Waarschijnlijk bij Rotterdam de waterweg kwijtgeraakt.
Hij had goed gegeten op zijn reisje, dus erg veel honger had hij niet.
De platvis, waarschijnlijk een schol, begon echter onverwachts aan te vallen.
Eerst weerde de snoek de platvis nog af met een ”rot op, joh, ga eerst je school
afmaken”., maar het beest bleef doordrammen. Ja, er zijn grenzen bij onze
snoek. Het einde zal ik u besparen. Gek, maar het was behoorlijk stil bij de
andere vissen. Zouden ze het eindelijk leren.
Moraal van dit verhaal: De snoek had het nog nooit zo zout gegeten
Carlo Buijvoets - Gerald
Visch
Mij smaakte het voorrecht om na terugkomst uit Valence tegen onze kersverse
voorzitter aan te mogen treden. Maar voordat ik op deze partij inga, wil ik
eerst even een ervaring op het landgoed van de Patron met jullie delen.
Anderhalve
week Frankrijk dus, samen met de oude snoek en een stel herrieschoppers. Ik had
me voorgenomen om gedurende deze vakantie op het landgoed van de Patron niet
alleen zelf veel vis, en dan vooral snoek te eten, maar ook veel aan de waterkant
te gaan zitten om de oude snoek aan het werk te zien. Dat laatste lukte
wonderwel, hoewel… Ik heb de live actie gemist, maar kreeg een post mortem
voorgeschoteld van de oude snoek zelf.
Weten we nog met welke list hij onlangs op de club de voorn verschalkte? Kijk
dan eens naar de volgende partij. Ik weet niet of het zettenverloop geheel
correct is weergegeven, maar het gaat om de slotstelling waarin ònze oude snoek
gefileerd wordt door een Franse. Ik wist het niet zeker, maar vermoedde wel dat
snoeken zich ook met soortgenoten voeden. Na een beetje googleloeren (Dank,
Frank!) gaf Wikipedia mij gelijk: “Snoeken
zijn kannibalistisch en kleine snoeken hebben genoeg beschutting nodig om
veilig voor de andere snoeken op te kunnen groeien. Zelfs snoeken van 70 cm
zijn niet veilig voor hun grotere soortgenoten.” Aan dit laatste wil ik
toevoegen dat ook grotere snoeken van meer dan 170 cm niet veilig zijn voor met
name Franse snoeken, want daarvan mocht ik getuige zijn.
Wit: De Snoek (onze zeer gewaardeerde…
enz.)
Zwart: Le Brochet (de Patron)
1. e4 c6 2. f3 e6 3. Lc4 d5
4. exd5?? Dh4+
De
Snoek geeft op.
Wat ik niet onvermeld mag laten in dit verhaal, is dat ikzelf in de volgende
partij tegen Le Brochet geconfronteerd werd met een schaakje op h4 terwijl ik
een ongedekt paard op d4 en daarnaast een ongedekte loper op c4 had staan.
Moraal: ga nooit op snoek vissen in Frankrijk.
Ik had de prestaties van Gerald in de voorgaande ronden gezien en kon niet
anders dan concluderen dat het voorzitterschap hem vooralsnog zwaar op de
schouders rust. Twee gespeeld en twee verloren hadden hem op de laatste plaats
doen terechtkomen. Dat zijn we allang niet meer van Gerald gewend. Hopelijk
voor hem is dit slechts een tijdelijke inzinking. Vanavond moest hij dus tegen
ondergetekende en dat kwam neer op een Morragambiet.
Na zet 13 van wit stond de volgende stelling op het bord:
Gerald koos hier niet voor het behoud van de gambietpion door Pxe5 te spelen, maar speelde de korte rokade. Na het vervolg 14. Txd6 Dc7 kwam hij danig onder druk te staan, wat hem op de 25e zet een stuk kostte. Daarna was de volgende stelling bereikt:
Zwart heeft zojuist 25. … Df4 gespeeld en valt daarmee drie stukken aan. Wit weet zich echter te redden met 26. Td1, dreigt mat en in geval van 26. … Dxf6 komt 27. Td7+ met damewinst. Gerald sloeg hier de hand aan zichzelf door 26. … Pe5 te spelen. Na 27. Pxe5 gaf hij op. Mat is niet meer te voorkomen. Met drie nullen op rij blijft Gerald de rode lantaarndrager.
Frank Nelemans - Bram Rook
Frank schreef in de map:
Taaie partij, waarbij we elkaar niets
toegaven en alle dreigingen over en weer konden weerleggen. Een normaal
resultaat dus: remise.
Bert Meester - Arie van
Veen
Goed voorbeeld doet goed volgen, zo
luidt het spreekwoord. Dat wil echter niet zeggen dat, wanneer ik twee keer
afwezig ben en Arie de indeling van mij overneemt, hij meteen naar de eerste
plaats op de ranglijst moet stijgen onder het motto ‘wie schrijft die blijft’. Dus heb ik, na terugkomst, Arie maar
meteen de op papier moeilijkste tegenstander toebedeeld: Bert dus (wat nou,
competitievervalsing). Maar onderstaand verslag van Arie maakt duidelijk dat
Bert (nog) niet in zijn oude doen is. Na een moeilijke partij tegen mijzelf in
de eerste ronde, die hij nipt wist te winnen in tijdnood en een remise in de
tweede ronde tegen André, balanceerde Bert dit keer op de rand van de afgrond
tegen Arie.
Plaats 1 op de ranglijst motiveert
wel. Zeker als je ook nog een goede start hebt in de opening.
Bert opende met e4 en dan weet je het wel. Frans op z’n best.
De stelling na de 7e zet van wit.
Hier sloeg ik tot grote verassing van
Bert Pxe5! Bert loste dat op een even verrassende manier op door met zijn paard
in te slaan op e6. Hij voorkwam daar mee materiaalverlies maar kreeg wel
ontwikkelingsachterstand. Daarna schaakte ik een tijd op z’n Rybka’s. Echt een
super gevoel.
Dan nu de stelling na zet 22 van wit.
Zwart heeft hier toch mooi spel? De
witte Koning staat op de tocht, de witte torens werken niet samen en de zwarte loper staat buitenspel. De
beste zet was hier: h6! Ik speelde de één na beste zet. Een kwaliteitsoffer
TxLe2! Wit: -3.86
Dus de hoogste tijd voor een Lingens Blond. Hoe blond kun je zijn. De twee
volgende zetten waren al niet optimaal maar na wit’s zet 25, zag het er nog zo
uit:
Nog kansen genoeg om te winnen maar
met zet 25 breng ik mij zelf tot het
einde. Een grafzet van de zuiverste soort. Helemaal gefixeerd op de aanval
wilde ik de witte Dame op de derde rij fixeren en speelde Te3; †††††. Bert
verleende de helpende hand bij deze suïcide (strafbaar in het wetboek van
Strafrecht) en speelde Dc8 met schaak. Einde verhaal. In één keer wit +4.00.
Bert gewoon gefeliciteerd, de schuld
ligt natuurlijk, zoals altijd bij schaken als er iets fout gaat, bij je zelf.
Maar juist daarom sloeg het supergevoel om in een baggergevoel en was de weg
van Beekbergen naar Apeldoorn onvoorstelbaar lang. Net als trouwens de nacht
die daarop volgde.
Rein Takken - Ron Sint
Nicolaas
Rein had geen zin om Ron deze avond een verjaardagscadeautje te geven.
Nietsontziend incasseerde Rein het volle punt.
Lidy Rietveld - Anton
Rietveld
Zoals in de inleiding al vermeld, werd deze partij niet gespeeld maar kwam er
wel een uitslag op het scorebord.
Carlo
Buijvoets
|
Frank London |
- |
André Schols |
1-0 |
|
Carlo Buijvoets |
- |
Gerald Visch |
1-0 |
|
Frank Nelemans |
- |
Bram Rook |
½-½ |
|
Bert Meester |
- |
Arie van Veen |
1-0 |
|
Rein Takken |
- |
Ron Sint Nicolaas |
1-0 |
|
Lidy Rietveld |
- |
Anton Rietveld |
1-0 |
|
Miguel Tervooren |
- |
Afwezig met geldige reden |
|
|
George van den Esschert |
- |
Afwezig met geldige reden |
|
|
Emile Winkelaar |
- |
Afwezig met geldige reden |
|
|
Frans van den Berg |
- |
Oneven |
|
|
Nr |
Naam |
Punten |
Wa |
Gsp |
Gw |
Rm |
Vl |
Perc |
On |
|
1 |
Bert Meester |
58,50 |
24 |
3 |
2 |
1 |
0 |
83,3 |
1 |
|
2 |
Frank London |
48,33 |
23 |
2 |
2 |
0 |
0 |
100,0 |
0 |
|
3 |
Frans van den Berg |
45,50 |
22 |
2 |
1 |
1 |
0 |
75,0 |
1 |
|
4 |
Arie van Veen |
41,00 |
21 |
3 |
2 |
0 |
1 |
66,7 |
1 |
|
5 |
Frank Nelemans |
34,83 |
20 |
2 |
1 |
1 |
0 |
75,0 |
0 |
|
6 |
Bram Rook |
33,67 |
19 |
2 |
0 |
2 |
0 |
50,0 |
0 |
|
7 |
Lidy Rietveld |
29,00 |
18 |
1 |
1 |
0 |
0 |
100,0 |
0 |
|
8 |
André Schols |
26,00 |
17 |
4 |
1 |
1 |
2 |
37,5 |
0 |
|
9 |
Miguel Tervooren |
22,67 |
16 |
2 |
1 |
0 |
1 |
50,0 |
0 |
|
10 |
George van den Esschert |
20,00 |
15 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0,0 |
0 |
|
11 |
Rein Takken |
19,00 |
14 |
4 |
2 |
0 |
2 |
50,0 |
0 |
|
12 |
Carlo Buijvoets |
17,67 |
13 |
2 |
1 |
0 |
1 |
50,0 |
0 |
|
13 |
Emile Winkelaar |
13,00 |
12 |
3 |
1 |
0 |
2 |
33,3 |
0 |
|
14 |
Anton Rietveld |
11,00 |
11 |
1 |
0 |
0 |
1 |
0,0 |
0 |
|
15 |
Ron Sint Nicolaas |
6,67 |
10 |
2 |
0 |
0 |
2 |
0,0 |
0 |
|
16 |
Gerald Visch |
3,00 |
9 |
3 |
0 |
0 |
3 |
0,0 |
0 |