ALV 2009 inclusief de Simultaan van de Clubkampioen

Terug naar nieuws

Op 11 juni 2009 werd de Algemene Ledenvergadering van VDS gehouden, evenals vorig jaar dus weer op de tweede donderdag van juni.

Wat betreft de zaken die tijdens de ALV behandeld werden wil ik er als competitieleider hier slechts twee uitlichten. Dat is allereerst de rede die ikzelf heb uitgesproken en die als mijn verslag van de interne competitie van 2008-2009 beschouwd kan worden en na mijn verslag wil ik dan nog ingaan op een voorval tijdens de rondvraag. Mijn rede luidde als volgt:

De competitie zit erop en wat was het weer spannend. Vooral in de subtop lag het heel dicht bij elkaar en de plaatsen 3 t/m 8 hadden op elke andere wijze bezet kunnen worden.

 

Het is geen nieuws meer en dat we een nieuwe clubkampioen zouden krijgen, stond al vroeg in het seizoen vast toen de regerend clubkampioen meedeelde zich een jaartje uit de interne competitie te willen terugtrekken. We kennen George inmiddels goed genoeg om te weten dat hij dat waarschijnlijk het meest van allen betreurde, want kampioen worden is leuk, maar hij heeft dan wel liefst de sterkst mogelijke concurrentie. Dat was hem dus niet gegund en zo werd George met overmacht kampioen! (14 gespeeld: 9 winst – 5 remise – 0 verlies = 82%)

Ik hoop dat onze penningmeester als prijs een nieuw toetsenbord voor George heeft ingekocht, want was hij vorig seizoen hofleverancier van partijverslagen, op die ranglijst heeft hij dit seizoen ettelijke plaatsen ingeleverd!

 

Erwin: goede tweede! Klaarblijkelijk hersteld van de vermoeienissen van het prille vaderschap, wat hem vorig seizoen parten speelde, liet hij er geen twijfel over bestaan waar hij op de ranglijst thuishoort: in de top! (20: 12 – 6 – 2 =75%)

 

En dan, teleurstellend, de derde plaats voor mijzelf. Vorig seizoen vierde, dit seizoen derde en toch teleurgesteld: hoe kan dat? Omdat ik vorig seizoen als vierde eindigde achter Bert, George en Henk en Bert en Henk dit seizoen niet in de top voorkomen, had ik dus eigenlijk als tweede moeten eindigen om mijn prestatie te evenaren, maar dat is dus niet gelukt. Het heeft er zelfs een tijdlang op geleken dat ik niet hoger dan achtste of zevende zou eindigen op de ranglijst, maar enig creatief boekhouden en een tijdig ingezette eindsprint terwijl de concurrentie even niet oplette, brachten mij op het nippertje brons. Zo beschouwd mag ik er wel tevreden mee zijn en dat ben ik dan ook wel. (19: 11 – 2 – 6 = 63%)

 

Op de vierde plaats eindigt Harm. Hij was dit seizoen veel vaker aanwezig dan het voorgaande en liet ook weer wat van zijn oude flair zien. Menig tegenstander, waaronder ikzelf, beet zijn tanden stuk op hem en lange tijd zag het ernaar uit dat Harm een podiumplek voor zich op zou eisen, maar… regeren is vooruitzien. Op mijn voorstel hebben we na de vorige ALV besloten om het aantal keren dat je punten krijgt toegekend voor afwezigheid met geldige reden, te beperken tot 10 omdat dit praktischer werkt voor de competitieleider. In de voorlaatste ronde was Harm afwezig voor… juist, de elfde keer. Hij kreeg dus geen punten en zakte van de derde naar de 5e plaats terwijl ik klom van 7 naar 3. Kortom, de nieuwe regel heeft Harm de das omgedaan en mij op het podium geholpen. Wie wil er nu nog beweren dat ik geen vooruitziende blik heb? (Harm speelde 11: 6 – 3 – 2 = 68%)

 

Als 5e eindigde Frank London. Zoals altijd heel moeilijk te kloppen liep hij ook dit seizoen maar tegen twee nederlagen op. Hij zette daar 4 overwinningen tegenover en speelde in totaal 18 partijen. De snelle rekenaars weten dan al dat hij 12 keer remiseerde. Daarmee eindigt Frank op 55,55555%.

 

Tja, dan nu het onvermijdelijke en gevreesde remiseklassement. Wie mag zich een seizoen lang ergeren aan de titel Remisekampioen? Wie werd tweede en wie derde? En natuurlijk ook… wie kan er trots op zijn helemaal onderaan in dit klassement te zijn geëindigd?

Laat ik niet langer om de hete brei heen draaien: onze vorige remisekampioen George van den Esschert is op waardige wijze onttroond door Hans Hertgers. Verwierf George vorig jaar de titel door in 55% van zijn partijen te remiseren, Hans verbetert deze prestatie glansrijk met ruim 71%. 15 van zijn 21 partijen werden remise. Dus Hans, bij deze gefeliciteerd!

Het doet me deugd dat George zich mijn advies van vorig jaar ter harte heeft genomen toen ik zei dat het in de sport te doen is om het WINNEN, meer dan om het niet verliezen.

Andere diersoorten, waaronder de snoek, zijn minder op jacht naar succes. Die blijven lekker lui liggen wachten tussen het riet tot dat ene visje voorbijkomt en teveel risico neemt. Maar die visjes zijn schaars en zo kon van onze ex-remisekampioen precies tweederde van zijn partijen in een puntendeling eindigen waarmee hij op de tweede plaats in dit klassement komt, op ruime afstand gevolgd door weer een ex-remisekampioen, Frits Wilbrink, die 11 van zijn 20 partijen, het percentage waarmee George vorig jaar kampioen werd, remise maakte. Wees er maar blij mee.

 

Dan wil ik nog even heel kort een paar lijstjes met jullie doornemen.

Meeste winstpartijen, iets om trots op te zijn…

1. Erwin Greven: 12

2. Carlo Buijvoets: 11

3. George vd Esschert / Gerald Visch / Frank Nelemans: 9

Minste verliespartijen

1. George vd Esschert / Miguel Tervooren: 0

2. Rob Amato / Theo vd Bijl: 1

3. Hans Hertgers / Erwin Greven / Frank London / Harm Schoten: 2

Meeste gespeelde partijen

1. Frank Nelemans: 25

2. Harry Mulder: 23

3. André Schols / Ron Sint Nicolaas: 22

Hoogste procentuele score

0. Miguel Tervooren: 100% (buiten mededinging wegens slechts 2 gespeelde partijen)

1. George vd Esschert: 82%

2. Erwin Greven: 75%

3. Harm Schoten: 68%

Waarna de officiële prijsuitreiking volgde.

Vorig jaar had Harry Mulder gedreigd de rondvraag te gaan benutten om zijn kritiek op het bestuur te spuien en allerlei onregelmatigheden in de interne competitie aan de kaak te stellen, maar toen bleef het bij die dreiging omdat Harry door de verplaatsing van de ALV niet aanwezig kon zijn. Dit jaar kromden de tenen dan ook in de schoenen van de bestuursleden toen Harry om tien uur, nog net op tijd voor de rondvraag, de vergadering binnenkwam, een groot vel papier uit zijn binnenzak tevoorschijn haalde en meteen het woord vroeg… nee, nam! De voorzitter probeerde nog te opperen dat Harry toch echt te laat was, maar dat hielp niet. Harry sprak reeds en was overduidelijk niet bereid daarmee te stoppen. Ziehier wat hij de vergadering te melden had:

Ik wil me richten tot de ALV en in het bijzonder tot het bestuur.

Het heeft lang geduurd…………… maar eindelijk kunnen we afscheid nemen van onze voorzitter…………………. Ik had gehoopt… Ik bedoel bij voetbal is het vrij normaal dat als de voorzitter de eer aan zichzelf houdt, dan óók het voltallige bestuur zich solidair opstelt en eveneens eieren voor z’n geld kiest. Maar nee, bij VDS gelden weer andere normen en waarden, zoals we de afgelopen jaren hebben kunnen ondervinden. En dat is misschien maar goed ook…. De voorzitter…… Ik denk, ik weet wel zeker, dat we Chris als voorzitter zullen missen. Geweldige humor en, ook niet onbelangrijk, hij weet heel goed de weg als we ‘uit’ in Deventer moeten spelen……….  Vooral het eerste stuk ‘onder de brug’. Ik weet zeker dat eenieder kan beamen dat hij dit ambt binnen onze vereniging, sorry, club, voortreffelijke heeft vertolkt. We weten allemaal dat het voor Chris ook niet makkelijk is geweest tussen al die overige bestuursleden…… Gelukkig zal Chris als ‘gewoon lid’ nog wel in  competitie blijven, al garandeer ik hem dat hij, nu hij voorzitter af is, niet meer zo hoog in het klassement zal eindigen. Hij zal in ieder geval achter Gerald eindigen…… Voor de nieuwe voorzitter,  Gerald, zal het niet makkelijk zijn om ook zo goed  met het voorzittershamertje te hakken, maar ik ben er van overtuigd dat wij in hem een geschikte en prima opvolger hebben gevonden.

Ik wil nog even bij het bestuur blijven en speciaal het woord richten aan……… onze competitieleider die er toch verantwoordelijk voor is om elke week de partijen samen te stellen en er voor te waken dat de ranglijst op een eerlijke en betrouwbare manier wordt bijgehouden.
Ik kan u dit melden: Dit seizoen heb ik geen enkele reden tot klagen gehad…(-) Alles liep op rolletjes en ik hoop dat ook volgend seizoen net zo goed geregeld wordt als het afgelopen seizoen. Wij mogen ons zeer gelukkig prijzen met zo’n competitieleider………(-)!!

Normaal gesproken heb ik het na één seizoen wel weer gezien, maar ik vond het dit seizoen gezellig op de donderdagavonden. Het niveau was redelijk, op een drietal schakers na indien zij achter de zwarte stukken zitten… maar al met al  redenen genoeg  voor mij om er nog een jaartje aan vast te plakken. Ik weet het, voor sommigen is dit een fikse tegenvaller, maar u zult er toch aan moeten wennen.  Het is niet anders.

Hierbij wou ik het laten. Tot volgend jaar.

Het voltallige bestuur stond perplex van zoveel vriendelijke woorden uit de mond van Harry en hoewel natuurlijk het voornemen bestond om hem tijdens deze vergadering eindelijk te royeren, hield iedereen wijselijk zijn mond dicht. Harry mag blijven!

Na de rondvraag werden maar liefst 15 borden klaargezet voor de simultaan door de clubkampioen. George kreeg het waarachtig niet makkelijk na zijn eerste titel bij VDS. Klaarblijkelijk had iedereen zich mijn woorden, om zich maar een lekker te komen wreken op George tijdens de simultaan, ter harte genomen.

George tegen:

1. Arie

1 – 0

 

2. Frans

˝ - ˝

 

3. André

˝ - ˝

 

4. Harry

1 – 0

 

5. Chris

˝ - ˝

 

6. Carlo

1 – 0

 

7. Johan

˝ - ˝

 

8. Frank L.

˝ - ˝

 

9. Harm

˝ - ˝

 

10. Frank N.

1 – 0

 

11. Erwin

0 - 1

 

12. Gerald

1 – 0

 

13. Bert

0 - 1

 

14. Henk

˝ - ˝

 

15. Miguel

˝ - ˝

Totaal

 

9 - 6

George haalde dus 9 punten uit 15 partijen (60%) en verbeterde daarmee nipt de prestatie van Bert Meester een jaar eerder. Die scoorde toen 59% (6˝ uit 11). De score die George heeft behaald vind ik, gezien de zwaarte van de tegenstand, een prima prestatie en ik wil hem daar dan ook van harte mee feliciteren.

Carlo Buijvoets

top