Jo de Hollander-toernooi 2008: ronde 9

uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang tot overige ronden

Trieste ontwikkelingen voor de zomercompetitie vielen deze week op mijn digitale deurmat. Zowel Rob Amato als Rein Takken hebben zich voor de rest van het toernooi afgemeld. We zullen zonder hen verder moeten!

Dan kwam er een levensteken van de nog steeds in zichzelf en zijn mogelijkheden gelovende clubkampioen:
“Ook voor vanavond meld ik me af.
Ik vind het nog te vroeg voor een eindsprint.”

Vervolgens kwam er een afmelding van onze voorzitter. Hij deelde mij mee een stuk zelfbeschikkingsrecht kwijt te zijn geraakt, maar schikte zich volgaarne in zijn lot en ging mee naar de Veluwse Markt.

Een bericht uit Frankrijk was dit keer niet afkomstig van onze Patron, maar van Anton en Lidy. Zij waren nog te ver weg om de clubavond te kunnen bezoeken.

Voor Frans van den Berg was het een teleurstellende avond. Hij was namelijk oneven en omdat Sander van Westreenen met vakantie was, kwam Frans helemaal niet aan schaken toe. En dat terwijl hij ruim een kwartier naar een parkeerplaats had moeten zoeken in verband met de drukte als gevolg van de Veluwse Markt. Normaal komt Frans altijd te voet, maar vanwege de weersverwachting met veel regen was hij dit keer met de auto gekomen. Dubbele pech voor Frans dus.

Dan was er een verrassend weerzien met Frits Wilbrink, die met het hele gezin een bezoekje bracht aan ons clubhuis en daar tot zijn grote vreugde er achter kwam dat zijn rating op 1 augustus als een komeet omhoog was gegaan (+40) waardoor hij liefst vier plaatsen op de interne ratinglijst is gestegen. Maar schaken kwam hij niet, alleen even kijken.

We waren weer slechts met negen man en dat betekende dit keer niet meer dan vier borden waarop gestreden werd.

Frank London - George van den Esschert
Frank was na twee weken afwezigheid weer onder ons en het was hem niet aan te zien dat hij zo verschrikkelijk onderuit was gegaan in Dieren. Zelf noemt hij zijn optreden daar zijn “Dierensche Deceptie”, maar ik zou het al schrijvend, of moet ik zeggen al litererend, zijn “Dierensche Debacle” noemen of zijn “Donkerste Dierensche Dagen”. Dreun op dreun kreeg hij daar te verwerken. En wie was de gelukkige die deze nog in de touwen hangende Offerkoning vandaag de definitieve doodslag mocht toebrengen? Jawel, Frank moest het opnemen tegen titelverdediger George, de sterkste man in het veld van aanwezige zomerschakers! Laten we eens kijken wat Frank zelf over deze partij heeft te melden.
Met zout op de huid, verveld maar niet verveeld, kwam ik terug van Terschelling. Warm begroet door de leden, die oprecht bezorgd waren over mijn “Dierensche Deceptie”. Gelukkig had ik (gelaafd en gelouterd op verlaten stranden, waar vind je dat nog) er weer zin in. (zie partij) En… G.V. C. vrolijkte mij op met een bibliofiele geste!

Vervolgens heeft Frank de hele partij ook in de map genoteerd en die 17 (!) zetten wil ik jullie dan ook niet onthouden. Hieronder volgt hij, voorzien van analyses en commentaar door Fritz.
Gesloten Siciliaans zonder g3 1. e4 c5 2. Pc3 Pc6 3. f4 e6 4. Pf3 d5 5. Lb5 a6 6. Lxc6+ bxc6 7. d3 a5 8. 0–0 La6 Zwart moet snel de ontwikkeling afronden. 9. Pe5 Dc7 10. Df3 Ld6 11. Pg4 [11. Dg3 Lf8] 11. … h5 [11. ... f5 12. e5 Lf8 13. Pf2=] 12. Pf2 g6 13. Te1 d4 Zwart wint ruimte. 14. e5 Wit wint ruimte. 14. ... dxc3 [14. ... Le7!? 15. Pce4 h4±] 15. exd6+- Dxd6 16. Pe4 Dd5 17. bxc3 (zie diagram) 1–0

Wie schetst onze verbazing als we na zeventien zetten Frank als grote overwinnaar uit de strijd te voorschijn zien komen! Een ware Feniks, herrezen uit de Dierensche as. En wat zal George op zijn neus hebben gekeken toen hij tot de ontdekking kwam dat, hoewel het materiële evenwicht nog niet verbroken was, de slotstelling hem geen enkele reële kans meer bood op een resultaat, zelfs niet op remise, waar hij anders altijd zo bedreven in is. (Voor de duidelijkheid: Fritz waardeert de slotstelling met +2 voor wit.) Het moet gezegd dat George keurig op tijd de partij heeft opgegeven. Menigeen op de club verzuchtte: “Dit is hogere wiskunde voor mij. Ik zie niet waarom het nu al verloren is voor zwart.” George en Frank hebben dat vervolgens haarfijn uitgelegd.
En ik… Ik zal het nu maar eerlijk toegeven. Toen ik de indeling van deze avond zag, dacht ik zelf moeiteloos naar de tweede plaats van de ranglijst te gaan stijgen. Frank zou immers verliezen van George en ik verwachtte van mezelf een probleemloze overwinning. Hoe anders de dingen soms kunnen gaan blijkt ook uit het verslag van mijn eigen partij.

De prijsvraag van de week: wie schreef onderstaand commentaar? Een “kenner” aan het woord:
Carlo, Schaakvriend,
Ik heb van ronde 3 het verslag gelezen en ik moet zeggen dat je daar, weliswaar door ernstige fouten van je tegenstander, een goede prestatie heb neergezet. Proficiat.
Zou je overigens ook mijn felicitaties willen overbrengen aan Frank London? Van zijn laatste partij tegen George heb ik bijzonder genoten!
Als ik in deze partij de opstelling van de zwarte stukken bekijk na zet 4 constateer ik, na verwisseling van zetten, vol afschuw, dat er een “Franse Verdediging” op het bord is verschenen! De zwartspeler (rating 1992???) is direct al kansloos.
De Schwalbe” op zet 3 (…-e6) geeft al aan hoe angstig de zwartspeler is. Het is prachtig om te zien hoe, kinderlijk eenvoudig, Frank deze zwarte verdediging om zeep helpt. Schitterend!
17 zetjes!! Geweldig. Geniaal gespeeld door een échte schaakliefhebber.
Spelers die zich bedienen van een dergelijke verdediging moesten eigenlijk gedurende een aantal duels worden geschorst.
Hopelijk, voor de zoveelste keer, een wijze les voor al degenen die dit mooie spel met een dergelijke verdediging beledigen.

André Schols - Frank Nelemans
Van deze partij heb ik geen verslag ontvangen en ik heb er ook niets van gezien. Wel mag ook deze uitslag verrassend genoemd worden: remise. Voor Frank natuurlijk een prima resultaat.

Gerald Visch - Carlo Buijvoets
Ik zal beginnen met het verslag dat ik per e-mail van Gerald mocht ontvangen:
Op gezette tijden kan ik tegen de toppers van onze vereniging soms nog wel eens voor een verrassing zorgen.
Bijna was dit afgelopen donderdag weer het geval tegen Carlo.
In een langdurige partij ging het aardig gelijk op en tegen het einde van de partij kon ik zelfs een kwaliteit winnen.
Maar over kwaliteit gesproken, een kwaliteit van Carlo is zijn vermogen om “schwindels” uit de hoge hoed te toveren, die onder tijdsdruk (Vermaning van André: “Je moet niet in tijdnood komen !”) soms lastig te zien zijn en waardoor ik de in mijn gedachten reeds bijgeschreven overwinning omgebogen zag in een toch wel zure nederlaag (Bert zou zeggen “de moeder alle onterechte nederlagen”).
Maar ik wil het positief beëindigen: ik vond het een leuke spannende partij, waar ik toch weer wat van geleerd heb!

In zijn bericht aan mij schrijft Gerald dat hij het feitelijke partijverslag aan mij overlaat, maar wat hij in zijn mailtje schrijft, vat de zaak goed samen. Ik wil daarom volstaan met de eindfase van de partij en beaam dat alles wat eraan vooraf ging inderdaad “aardig gelijk op ging”, zoals Gerald het zegt. Na 35. Pe4xf6 stond de volgende stelling op het bord:

Met mijn loper gericht op g2 was ik van plan om mijn toren naar g6 te brengen en zo de witte monarch onder vuur te nemen, dus speelde ik hier zonder al te lang nadenken 35. … Txf6?? Direct nadat ik de klok had ingedrukt zag ik de consequentie van deze grafzet en Gerald vond hem natuurlijk ook: 36. Lg5 en zwart staat natuurlijk heerlijk. De kwaliteit kan niet ontsnappen en compensatie is ver te zoeken. Wat te doen? Ik merkte dat het publiek, de ons zo bekende ramptoeristen, begon te roezesmoezen en ik had moeite om mijzelf niet voor het hoofd te slaan om zoveel stupiditeit. Ik besloot eerst even rustig de tijd te nemen om weer tot mijn positieven te komen en gedurende mijn herstelperiode waren de ramptoeristen naar buiten gegaan, niet in de laatste plaats om het nicotinegehalte van hun bloed weer op peil te brengen. En toen zag ik het, mijn laatste strohalm! Ik moest onrust stoken in het vijandelijke kamp en hoe doe je dat het best? Door de vijand te verplichten een keuze te maken en die mogelijkheid had ik, door met mijn f-pion zijn dame aan te vallen. Dus: 36. … f4. Gerald had nu natuurlijk gewoon met zijn dame naar h4 moeten gaan of naar een veilig veld op de derde rij, maar hij nam de verkeerde beslissing en speelde 37. Lxf4?? Ik bedacht me geen moment en voerde het nog steeds bestaande plan uit: 37. … Tg6 en ineens zag de wereld er weer rooskleurig uit. Er volgde nog 38. Dh3 Lxg2 39. Dc3 Lb7+ 40. Lg3 Dd5 41. f3 h5 42. Kf2 Tf6 43. Le5?? Bespoedigd het de ondergang van wit. 43. f4 was de aangewezen zet. 43. … Txf3+ 0-1. In deze uitzichtloze situatie geeft Gerald op. Een minuutje later kwamen de nicotine-boys weer binnen: “Hoe is het afgelopen?” vroegen ze. “Ik win,” zei ik, waarna ik getrakteerd werd op een aantal verbaasde blikken. Toen ik uitlegde hoe het gegaan was, kwam André met zijn vermaning (zie boven) aan het adres van Gerald. Natuurlijk hadden de ramptoeristen mij graag zien verliezen, dat weet ik wel. Het is een beetje hetzelfde als wat ik onlangs schreef over de prestatie van Bram tegen Harm Schoten (zie verslag ronde 7).

Bram Rook - Arie van Veen
Van Arie ontving ik het volgende verslag over deze partij:
De partij tegen Bram had ik eigenlijk vrij snel in de zak. Bram opende met e4.
Tja dan is een Franse partij het logische gevolg. Binnen de club is er veel kritiek op de opening, maar als witspeler moet je de opening wel secuur spelen anders gaat het mis.
Zo ook in dit geval. De stelling na zet 8 van zwart:

Bram denkt hier de pion op d4 terug te kunnen winnen en slaat Pc5xd4? Zo op het eerste gezicht lijkt dat ook te kunnen maar dan speelt zwart Lb4! met schaak. Wit heeft slechts twee beroerde oplossingen om het schaak op te heffen.
1e Ld2 maar dit leidt tot stukverlies, of
2e Ke2 maar dan is de positie van de Koning niet fijn en sneuvelt bovendien nog de pion op e5.
Bram koos voor de 1e oplossing en verloor dus een stuk en ook de partij. Op basis van de Olympische gedachte speelde Bram nog een poosje door maar op zet 26 gaf hij op.

Carlo Buijvoets

top


OVERZICHT VOOR RONDE 9 GESPEELD OP 07-08-2008

Wit

Zwart

Uitslag

Frank London

-

George van den Esschert

1-0

André Schols

-

Frank Nelemans

½-½

Gerald Visch

-

Carlo Buijvoets

0-1

Bram Rook

-

Arie van Veen

0-1

 

 

 

Bert Meester

-

Afwezig met geldige reden

Henk Greevenbosch

-

Afwezig met geldige reden

Harm Schoten

-

Afwezig met geldige reden

Chris Plante

-

Afwezig met geldige reden

Ron Sint Nicolaas

-

Afwezig met geldige reden

Frits de Heus

-

Afwezig met geldige reden

Sander van Westreenen

-

Afwezig met geldige reden

Rob Amato

-

Afwezig met geldige reden

Lidy Rietveld

-

Afwezig met geldige reden

Anton Rietveld

-

Afwezig met geldige reden

Rein Takken

-

Afwezig met geldige reden

Frans van den Berg

-

Oneven

top

Stand Jo de Hollander-toernooi 2008: bijgewerkt t/m ronde 9

Nr

Naam

Punten

Wa

Gsp

Gw

Rm

Vl

Af

Perc

1

George van den Esschert

160,50

30

9

6

2

1

0

77,8

2

Frank London

139,00

29

4

3

1

0

0

87,5

3

Carlo Buijvoets

124,67

28

7

3

3

1

0

64,3

4

Frans van den Berg

118,33

27

8

2

5

1

0

56,3

5

Arie van Veen

116,00

26

7

3

2

2

0

57,1

6

André Schols

115,00

25

9

4

3

2

0

61,1

7

Frank Nelemans

92,50

24

9

4

2

3

0

55,6

8

Henk Greevenbosch

72,00

23

1

1

0

0

0

100,0

9

Bram Rook

69,67

22

4

2

0

2

0

50,0

10

Bert Meester

69,00

21

3

1

0

2

0

33,3

11

Harm Schoten

64,33

20

4

2

0

2

0

50,0

12

Rob Amato

60,67

19

4

2

0

2

0

50,0

13

Anton Rietveld

54,33

18

4

2

0

2

0

50,0

14

Gerald Visch

50,00

17

9

3

0

6

0

33,3

15

Rein Takken

44,00

16

3

1

0

2

0

33,3

16

Chris Plante

35,33

15

4

1

0

3

0

25,0

17

Frits de Heus

30,00

14

0

0

0

0

0

0,0

18

Ron Sint Nicolaas

29,33

13

5

1

0

4

0

20,0

19

Lidy Rietveld

12,00

12

6

0

0

6

0

0,0

20

Sander van Westreenen

7,33

11

0

0

0

0

0

0,0

top