Jo de
Hollander-toernooi 2006: ronde 9
uitslagen---------- ranglijst----------toegang tot overige ronden
Op 3 augustus 2006 is ronde
9 van de zomercompetitie gespeeld. Allereerst de oplossing van het mysterie
rond de vermiste Chris, een week eerder. Hij is gewoon met vakantie! Deze week
kreeg ik van Chris een brief waarin afgedrukt een e-mailtje
dat hij mij vorige week donderdag had gestuurd om zich voor drie keer af te
melden in verband met die vakantie. Dat mailtje heeft
mij echter nooit bereikt. Klaarblijkelijk had mijn provider
vorige week een probleem met de e-mail, getuige ook het mailtje
van Bram waarvan ik vorige week melding maakte. Ik heb dan ook besloten om
Chris voor zijn afwezigheid van vorige week toch maar 'afwezig met geldige
reden' toe te kennen.
Frank London - André Schols
Frank kwam in deze confrontatie met de koploper slecht uit de opening, zo
slecht zelfs dat we hem na de gedwongen pionzet h4-h5 hoorden mopperen tegen
het publiek dat ze zich weer aan ramptoerisme schuldig maakten. Frank zelf
beschrijft vanaf dat moment zijn partij als volgt:
Frank werd door André op de pijnbank gelegd en hij werd zeer zwak op de zwarte
velden. Door een fout(je) van André kwam Frank weer in de wedstrijd. Hij won na
60 zetten.
Frank Nelemans - Bert Meester
Frank werd door Bert stevig ingesnoerd. Elke keer dat ik weer een blik op hun
bord wierp, had Frank weer minder ruimte en stond hij meer gedrongen. Uiteindelijk
leverde dit Bert een dame op tegen wat licht materiaal. Daarna ontspon zich het
volgende gesprek.
Frank: "Ik geef pas op als ik mat in één ga."
Carlo: "Dat kan nooit lang meer duren."
Bert: "Je paarden werken niet goed samen."
Carlo: "Oké Bert, maar dat is niet de reden van zijn slechte stelling."
Bert: "Nee, maar het helpt ook niet!"
En daar had Bert gelijk in. Frank gaf korte tijd later op. Ik weet niet of hij
toen daadwerkelijk mat in één zou gaan, maar wat doet dat er toe.
Na afloop van de partij zei Bert nog dat hij die eindspelletjes met een dame
meer toch wel erg prettig spelen vindt. Het levert hem de koppositie op.
Gerald Visch - Carlo Buijvoets
Zorgde Gerald een week geleden voor de grootste verrassing van de avond, deze
avond had hij dat succes kunnen herhalen door ondergetekende af te straffen
voor zijn slechte spel. De opening was niet helemaal naar wens verlopen, maar
een positioneel zwakke zet van Gerald bood mij de mogelijkheid om een mooie
pionnenketen te krijgen waarachter de witveldige
loper van Gerald buiten spel stond. Gerald wilde die loper natuurlijk zo snel
mogelijk weer actief krijgen en deed dat door een pion af te ruilen en
vervolgens de loper naar a4 te spelen. Ik dacht: "Kom, laat ik die loper
eens verjagen met b5", en speelde bijna a tempo die aanvallende zet om
meteen te zien dat die pion niet voldoende verdedigd was. Weg pion! Eén zet
later zag ik een dreigende paardvork met kwaliteitswinst voor Gerald en ik
dacht: "Laat ik die paardvork op d7 er even uithalen met Td8", en ik speelde
bijna a tempo die verdedigende zet om vervolgens een paardvork op c6 te
krijgen. Daarna dacht ik waarschijnlijk het enige ware dat ik deze avond
gedacht heb: "IK KAN NIET SCHAKEN!!!" Nu
moeten jullie weten dat ik geen gelovig mens ben, maar het vervolg van de
partij heeft mijn ongeloof aan het wankelen gebracht. Gerald nam níet de
kwaliteit maar een tweede pion die ik met de toren, die door een ingreep van hogerhand nog steeds op het bord stond, direct terug
won. Zo hadden mijn twee blunders mij slechts één pionnetje gekost en jullie
weten, als ik een pion achter sta, dan voel ik me pas lekker in de partij
(gambietspeler, hè). Dat was deze avond ook weer zo. Ik zag dat de loper van
Gerald ogenschijnlijk weliswaar geen gevaar liep, maar dat hij toch heel
voorzichtig moest zijn. Hij moest het verborgen gevaar maar net zien, anders
zou ik de loper winnen. En wat gebeurde, Gerald zag het dreigende gevaar niet,
ik won een loper en daarna, moeizaam weliswaar, ook de partij. Zou Hij dan toch
bestaan? Laat duidelijk zijn dat Gerald een beter lot verdiend had deze avond,
maar cadeautjes, daar hebben we Sinterklaas voor! Of bestaat die ook al niet?
Bram Rook - Frans van den Berg
Frans had in de zesde en de zevende ronde twee mooie overwinningen geboekt en
leek de aanstaande zomerkoning van VDS te gaan worden. In ronde 8 liep zijn zelfvertrouwen
een deuk op toen hij na een kwaliteitsoffer de juiste en winnende voortzetting miste
en vervolgens verloor van Gerald. Deze avond stond Bram dus op het menu en de
objectieve buitenstaander zou denken dat Frans tegen Bram zijn zelfvertrouwen
wel weer wat kon opvijzelen met een fraaie overwinning. Maar zo ging het niet. Toen
ik op een bepaald moment de situatie in ogenschouw kwam nemen, stond Frans
alweer een kwaliteit achter. Of het deze keer ook als gevolg van een offer was,
weet ik niet, maar Bram had alle troeven in handen. Dat de partij uiteindelijk
in remise is geëindigd, zal voor Bram hoe dan ook als een overwinning voelen. En
onze Berg… die moet nog steeds uit zijn DAL klimmen. Misschien kan hij te rade gaan bij onze Alpinist.
Rein Takken - Arie van Veen
Arie bericht:
Een Franse partij met leuke wendingen. Langzaam maar zeker kreeg Rein
voordeel. Op het laatst had hij twee verbonden vrijpionnen die zeker de winst
hadden kunnen opleveren, maar Rein bood in die stelling remise aan. Arie kwam
daarmee wel erg goed weg. Eerst met de verkeerde hand de klok indrukken, dan het
mobieltje dat begon te trillen, een slechte stelling en tenslotte
toch nog een halfje. Het is niet eerlijk!
Het eind van het verhaal van Arie verdient enige uitleg. Toen ik zag dat
Arie met de verkeerde hand de klok indrukte, wees ik hem daar grappend op waarna
Rein meteen vroeg: "Heb ik nu gewonnen?" Carlo: "Nee, dan moet
eerst het mobieltje van Arie nog afgaan." En nog geen minuut later ging dat mobieltje ook daadwerkelijk af. Arie wees direct
beschuldigend naar André maar hij zat ernaast. Het was inderdaad gewoon een
bericht van een kennis, niet iemand binnen onze vier muren. Dat leverde natuurlijk
grote hilariteit op. Maar de sterke arm om die reden een nul
geven, dat durfde ik toch niet aan. Zo kon Arie dus toch nog een halfje
mee naar huis nemen.
Sander van Westreenen - Gerard van Tongeren
Deel zes van de burentwist was in no time beslist. Ik
denk dat de partij nog geen vijf minuten oud was toen we Sander "mat!"
hoorden roepen. Gerard had zijn gebruikelijke Blitzkrieg-strategie
weer toegepast en evenzo gebruikelijk, daarmee verloren.
Carlo
Buijvoets
|
Overzicht
voor ronde
9 |
|
Gespeeld op 03-08-2006 |
Uitslag |
|
Frank
London |
- |
André
Schols |
1-0 |
|
Frank
Nelemans |
- |
Bert
Meester |
0-1 |
|
Gerald
Visch |
- |
Carlo
Buijvoets |
0-1 |
|
Bram Rook |
- |
Frans van
den Berg |
½-½ |
|
Rein
Takken |
- |
Arie van
Veen |
½-½ |
|
Sander
van Westreenen |
- |
Gerard
van Tongeren |
1-0 |
|
|
|
|
|
|
Harm
Schoten |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Chris
Plante |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Willem
van Diggele |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
Ranglijst
Jo de Hollander-toernooi 2006: bijgewerkt t/m ronde 9
|
Nr |
Naam |
Punten |
Wa |
Gsp |
Gw |
Rm |
Vl |
Af |
Perc |
|
1 |
Bert
Meester |
110,50 |
23 |
6 |
4 |
2 |
0 |
0 |
83,3 |
|
2 |
André
Schols |
105,33 |
22 |
8 |
4 |
3 |
1 |
0 |
68,8 |
|
3 |
Frans van
den Berg |
101,00 |
21 |
9 |
3 |
5 |
1 |
0 |
61,1 |
|
4 |
Frank
London |
76,67 |
20 |
5 |
2 |
2 |
1 |
0 |
60,0 |
|
5 |
Carlo
Buijvoets |
68,50 |
19 |
9 |
4 |
2 |
3 |
0 |
55,6 |
|
6 |
Harm
Schoten |
67,50 |
18 |
4 |
0 |
3 |
1 |
0 |
37,5 |
|
7 |
Frank
Nelemans |
61,83 |
17 |
7 |
3 |
1 |
3 |
0 |
50,0 |
|
8 |
Gerald
Visch |
61,17 |
16 |
8 |
2 |
2 |
4 |
0 |
37,5 |
|
9 |
Arie van
Veen |
55,00 |
15 |
8 |
2 |
2 |
4 |
0 |
37,5 |
|
10 |
Bram Rook |
54,33 |
14 |
6 |
1 |
2 |
3 |
0 |
33,3 |
|
11 |
Sander
van Westreenen |
49,33 |
13 |
6 |
5 |
0 |
1 |
0 |
83,3 |
|
12 |
Willem
van Diggele |
43,00 |
12 |
1 |
1 |
0 |
0 |
0 |
100,0 |
|
13 |
Rein
Takken |
32,83 |
11 |
7 |
1 |
2 |
4 |
0 |
28,6 |
|
14 |
Chris
Plante |
20,00 |
10 |
2 |
0 |
0 |
2 |
0 |
0,0 |
|
15 |
Gerard
van Tongeren |
13,00 |
9 |
6 |
1 |
0 |
5 |
0 |
16,7 |