Voor de negende ronde van 4 augustus zijn vijf partijen gespeeld. Er was een van trots glimmende Frank London die bij het Open NK in Dieren deelgenomen had aan een zesrondig toernooi. Daarin eindigde hij op een gedeelde vierde plaats door met twee overwinningen en vier remises (!) en met een TPR van 1951 punten ongeslagen te blijven. Proficiat, Frank!
Voor André eindigde de avond nog voor hij begonnen was, want zijn tegenstander Maarten kwam niet opdagen, tenminste niet op tijd. Toen André allang weg was kwam Maarten met de mededeling dat hij de competitieleider wel geprobeerd had te bellen maar daar om half acht die avond geen gehoor had gekregen. Klopt, die zat toen al in de auto onderweg naar Beekbergen. Maarten was overigens zwaar gehavend. Bij een val met de mountain bike een dag eerder had hij zijn sleutelbeen gebroken en zat hij onder de schrammen. Beterschap, Maarten.
Dan de partijen.

Frans van den Berg - Bert Meester
De beide paardenkunstenaars uit de vorige ronde mochten deze avond onder elkaar proberen uit te maken wie van hen de betere ruiter is. Bert won weliswaar een pionnetje maar kreeg daarna een behoorlijk passieve loper. De cavalerie hadden beide topruiters toen al lang laten sneuvelen. Het dekken van de pluspion leverde Bert een te passieve stelling op waardoor Frans de nodige compensatie had voor een puntendeling.

Bram Rook - Carlo Buijvoets
Bram was door Willem Frouws, zijn mental coach, het veld ingestuurd met de opdracht zoveel mogelijk schade te berokkenen aan zijn tegenstander en zichzelf niet van tevoren kansloos achten. Die missie lukte Bram een tijdlang wonderwel. Waar Carlo meende de koningsvleugel van Bram danig te hebben verzwakt, ging deze toch gewoon kort rokeren om vervolgens zijn bijnaam als pionnenstormer weer eer aan te doen. Carlo had het knap lastig en als Bram op een bepaald moment niet een paard teruggetrokken had maar zijn d-pion nog een veld opgeschoven zou hebben, dan had hij het betere van het spel gekregen. Jammer genoeg voor hem was het niet zo en na het terugtrekken van zijn paard was het Bram die in zwaar weer terecht kwam. Dat kostte hem uiteindelijk een volle toren en een geruïneerde stelling. Daarna gaf Bram direct op.

Arie van Veen - Frank London
Arie had deze avond weer een partij die hem inspireerde tot een fraaie eigen bijdrage aan het verslag. Per e-mail ontving ik van Arie het volgende verhaal.
Ik moest tegen mijn buurman Frank London. Het bleek dat hij al een kleine week onderweg was.
Na zijn fantastische prestaties op het NK te Dieren en de daarmee gepaard gaande prijsuitreiking is hij omhoog gestegen en leefde sinds die tijd op een grote roze wolk. Met een zwak zuidelijk windje dreef hij vanaf Dieren heel langzaam in de richting van Beekbergen. Vol trots zat hij op de wolk en genoot nog eens na van zijn gespeelde partijen in Dieren. Hij was er nog maar weer eens dik tevreden over. Ongeslagen en vier punten uit zes wedstrijden. Een TPR van over de 2000. Daar kon je toch mee thuis komen. Maar dat was Frank nog niet meteen van plan.
Het beviel hem goed op de roze wolk en hij dobberde voort boven de Veluwe. Hij voelde zich echt verheven boven alles en iedereen. Hij zag minzaam hoe, beneden op de aarde, de andere deelnemers van het NK zich teleurgesteld naar huis begaven.
Op donderdagavond rond acht uur zweefde Frank op zijn roze wolk de speelzaal van VDS binnen. Daar werd hij gefeliciteerd en gecomplimenteerd met zijn resultaten. Het was fantastisch. De roze wolk steeg tot grote hoogte. Frank kon het plafond bijna raken. Vanuit die hoge positie orakelde hij maar voort hoe goed hij was geweest. Nu wist ik allang dat bescheidenheid niet zijn grootste deugd was maar je kunt ook overdrijven.
Na een poosje vroeg ik hem om van de wolk af te komen om eindelijk te gaan schaken. Dit vond Frank te veel gevraagd. Hij wilde op de wolk blijven en zou vandaar uit op mij neerzien en de zetten doorgeven. De stoel tegenover mij bleef dan ook leeg. Alleen zijn ruim uitgevallen jeneverglas verklapte zijn feitelijke aanwezigheid.
Frank maakte zich totaal geen zorgen over de uitslag van onze partij. Die stond volgens hem al van tevoren vast. Als je van zo’n grote hoogte naar beneden kijkt zie je het ook niet meer in de juiste proporties. Hij noemde mij slechts een schaakdwerg. In de ogen van Timman kan dat misschien zo zijn maar vanuit Frank zijn optiek vond ik het toch wat overdreven.
We begonnen maar te schaken. Frank gaf de zetten vanaf zijn roze wolk door.
Ik had wit: 1. e4 c6 2. d4 d5 3. e5 Lf5 4. Pf3 e6 5. Le2 c5 6. c3 Pe7? 7. dxc5. Hier veroverde ik het eerste pionnetje van Frank. Deze was totaal niet onder de indruk en glimlachte van boven met de opmerking: "Geniet er nog maar van," met de nadruk op het tussenvoegsel "nog".
Op de 14^e zet won ik wederom een pionnetje. Het roze uit de wolk begon enigszins te veranderen in licht grijs maar verder geen vuiltje aan de lucht. Toen ik op de 17^e zet weer een pion kaapte werd de wolk donkergrijs en kon hij het gewicht van Frank bijna niet meer dragen.
Op de 24^e was het gedaan. Frank stond aan alle kanten verloren en gaf de partij op. De inmiddels donker wolk was uiteengespat en met een plons keerde Frank met beide benen weer terug op aarde. Hij was ook meteen weer zichzelf en zei sportief: "Jij was vanavond gewoon de beste."
Er schijnt een toepasselijk spreekwoord te zijn. "Hoogmoed komt………..

Willem Frouws - Kees van Es
Willem tegen Kees werd een Franse Tarrasch waarin Kees al vroegtijdig aan het improviseren ging. "Ik ga er altijd zo hard af tegen Willem in deze opening," verklaarde hij zijn ongebruikelijke zetten die ik fronsend aanschouwde. Nou, dat leek goed uit te pakken want toen ik even later weer een kijkje kwam nemen had Willem een stuk geofferd maar was er van een krachtige aanval of wat dan ook geen enkele sprake. Het zag er naar uit dat Willem zich behoorlijk vergaloppeerd had met zijn offer. Maar Willem toonde veerkracht. Hij activeerde zijn torens en de stukken van Kees bleken ineens slecht samen te werken. Willem voerde de druk op en tenslotte schikten beide heren zich in een puntendeling waarover ik heb horen zeggen dat het zelfs een dikke plusremise voor Willem was geworden. Bij de analyse waren ze tot de conclusie gekomen dat, wanneer doorgespeeld zou zijn, Willem zeer waarschijnlijk zelfs gewonnen zou hebben. Knappe prestatie, Willem!

Sander van Westreenen - Rein Takken
Rein Had het genoegen om deze avond tegen Sander een hattrick te kunnen scoren. In de map stond achter deze partij: 0-3.

Carlo Buijvoets