Voor de achtste ronde van 28 juli zijn vijf partijen gespeeld. Voor de vierde keer in successie werd er getrakteerd. Dit keer was onze penningmeester de gelukkige die wegens het behalen van de pensioengerechtigde leeftijd de kelen liet smeren. Het werd door iedereen weer in dank aanvaard. Proficiat, Frank.
Verder valt van het schrijversfront de heugelijke mededeling te doen dat ik deze week per e-mail drie bijdragen mocht ontvangen. Of het afgesproken werk is kan ik niet zeggen, maar twee van de bijdragen stellen de paarden centraal. De derde bijdrage betreft mijn eigen partij die door mijn tegenstander met frisse tegenzin is becommentarieerd.

Bert Meester - Arie van Veen
Van Bert ontving ik de volgende bijdrage over deze partij:
In zijn verslag van zijn partij uit de 6e ronde tegen Kees van Es meldde Arie dat hij opgescheept raakte met een eindspel met elk een paard. Maar waar zijn eigen paard meer weg had van een stokpaard, huppelde het paard van Kees als een veulen over het bord.
In de 8e ronde zou het nog erger voor hem worden. De hele partij zat hij opgescheept met 2 stokpaarden terwijl de paarden van zijn tegenstander vrolijk grazend als veulens over het bord huppelden. Het veulen van b1, ontwikkelde zich eerst rustig via c3, hapte op zet 16 zijn eerste pionnetje op b5, om zich vervolgens via d4 en e6 op de 20e zet op te offeren tegen een cruciale fianchettoloper op g7. Hiermee werd de weg geëffend voor veulen nummer twee dat al 12 zetten rustig stond te grazen op d2 en door Arie al brutaalweg voor stokpaard was uitgemaakt. Briesend sprong het in 2 zetten naar g5 waar het naar e6 dreigde te springen wat met een koning op g7 en een dame op d8 vervelende consequenties zou kunnen hebben. Snel besloot Arie dan ook dit veld onbegaanbaar te maken waarna het veulen zich tegoed besloot te doen aan een pionnetje op h7. Omdat nemen van het veulen zo zijn nadelen had plaatste Arie zijn stokpaard van c6 naar e5, veulen h7 nam stokpaard f6 en weer had terugnemen zo zijn bezwaren waarna het op zet 25 ook nog een pionnetje op d5 kon wegsnoepen en het materiaalvoordeel opliep tot een loper en 3 pionnen. Op zoek naar de laatste restjes sprong het vervolgens naar f4. Met de bedoeling het beest terug te jagen naar de stal speelde Arie op zet 27 zijn pion van g6 naar g5 waarna de witte dame, die al sinds het begin van de partij goedkeurend vanaf d1 had toegekeken, het bedreigde veulen te hulp schoot en met een schaakje op h5 het toch al beslissende witte voordeel nog eens zodanig extra accentueerde dat zwart het opgaf.
Samengevat:
1. Pf3
2. … Pf6
3. Pc3
7. … Pc6
8. … Pe5
9. Pd2
15. … Pxc6
16. Pxb5
18. Pd4
19. Pe6
20. Pxg7
21. Pf3
22. Pg5
23. Pxh7 Pe5
24. Pxf6
25. Pxd5
27. Pf4

André Schols - Carlo Buijvoets
Bij afwezigheid van mijn vaste commentator wilde ik deze week geheel op eigen kracht mijn partij verslaan. Ik was daar ook al mee begonnen toen ik aangenaam (!!) verrast werd door een verslag van André dat ik per e-mail ontving. Toch wil ik een korte introductie geven op de partij om vervolgens André aan het woord te laten.
André met wit opende natuurlijk met 1. b4. Daarop verzonk ik in een diep gepeins, waarop André mij een anekdote vertelde over Jeroen Piket die ooit ook heel lang nadacht over zijn eerste zet met zwart tegen 1. b4. Piket zei toen zoiets als: "Tegen deze openingszet is alles goed en dat maakt de keus juist zo moeilijk!" Zo ongeveer voelde ik mij allerminst, want mijn gedachten werden meer bepaald door twijfel over wat nu weer eens op het bord te toveren tegen André die zo goed thuis is in de Sokolski. Maar plotseling kreeg ik een geniale ingeving. André hanteert met wit altijd de Orang Oetang en met zwart speelt hij tegenwoordig altijd de Modern Defence die gekenmerkt wordt door 1. … g6. Dat moest dit keer mijn zet worden om André meteen met zichzelf te confronteren en eigenlijk ook een beetje tegen zichzelf te laten schaken. Ik weerhield mijzelf er niet van om deze gedachten na mijn zet ook meteen aan André kenbaar te maken. En nu maar afwachten of het hielp. Van André ontving ik het volgende partijverslag.

Bram Rook - Willem Frouws
Van deze partij is mij niets anders bekend dan de uitslag en het feit dat het de eerste beslissing van de avond was. Dat betekent dus dat hier de afwasploeg aan het werk is geweest. Zou Willem ook de betere afwasser van de twee zijn geweest?

Frank Nelemans - Sander van Westreenen
Hoewel Frank op deze voor hem feestelijke avond door ons in financieel opzicht wat lichter gemaakt, zocht hij zijn compensatie in het schaken tegen Sander. Met trots vermeldt Frank in de map: 1-0 (5x).

Carlo Buijvoets