Voor de derde ronde van 23 juni werden evenals een week eerder vijf partijen gespeeld. De nieuwe lijstaanvoerder, onze gewaardeerde alpinist, schitterde door afwezigheid want hij moest zich zonodig weer bloot stellen aan de gevaren van de echte bergen. Hij eindigde zijn afmelding met de cryptische tekst: "Ik hoop dat de hersteltijd dit jaar korter is en ik de 30e weer aanwezig kan zijn." Verder was ook Frank London afwezig en dat was achteraf maar goed ook, want van hem kan ik mij herinneren dat hij wel eens een afkeurende opmerking heeft gemaakt over het dragen van korte broeken bij het schaken. Het was deze avond tropisch warm en de korte broeken waren dientengevolge in de meerderheid met 7 tegen 4. Het toeval, of liever gezegd Keizer, had het zo uitgekiend dat alle vier lange broeken tegen een korte broek moesten schaken en dat was natuurlijk een interessante strijd om te volgen.

Carlo (korte broek) Buijvoets - Kees (lange broek) van Es
In deze partij, een Franse Tarrasch, wist de lange broek slechts korte tijd gelijke tred te houden met de korte broek. Een iets te lang achterwege gebleven zwarte rokade werd met een listige loperzet door de korte broek definitief voorkomen op de 17^e zet waarna de zwarte stelling in een bouwval veranderde en de lange broek op de 20^e zet de strijd staakte.

Chris (lange broek) Plante - Rein (korte broek) Takken
In deze partij bleek het dragen van een lange broek geen onoverkomelijk nadeel. Van de lange broek ontving ik het volgende partijverslag.
In een rustige italiaanse opening werd al snel van de theorie afgeweken en ontstond er een strijd, waarbij het vooral ging om greep op het "middenveld" (we leven immers nog steeds in een voetbalsfeer) te behouden. Door een verkeerde wissel van Chris kwam hij zomaar opeens een kwaliteit achter te staan, maar ondanks deze numerieke achterstand toog hij ten aanval. Misschien was Rein daardoor verrast, want enkele minuten later zag hij af van verdere pogingen om het spel in zijn voordeel te beslissen en bood remise aan. Chris accepteerde dit onmiddellijk. Daarna werden over en weer nog enkele natte cadeau's uitgewisseld.

Frank (korte broek) Nelemans - Willem (korte broek) Frouws
Het zal geen verwondering wekken dat in deze partij evenmin een beslissing viel. Twee korte broeken hielden elkaar keurig in evenwicht ook al zag het er enige tijd naar uit dat wit, na stukwinst, het pleit in zijn voordeel zou beslechten. Puur op karakter echter wist zwart, nadat hij voorafgaand aan de partij had bezworen dat hem niet opnieuw een uitglijder tegen Frank zou overkomen, materiaal terug te winnen zodat hij nog slechts een kwaliteit achterstond tegen een pion. Dat was voldoende om wit van de winst af te houden.

André (korte broek) Schols - Bram (lange broek) Rook
André (korte broek) Schols - Sander (korte broek) van Westreenen
In deze minisimultaan wist onze Orang Oetang-specialist tot twee keer toe het volle punt te scoren. Door de overwinning op Bram kwamen de korte broeken op een onoverbrugbare voorsprong tegen de lange broeken: 2½ - ½.

Johan (korte broek) van Ommen - Frans (lange broek) van den Berg
Frans, net terug van vakantie en daardoor zeer ontspannen, was vergeten hoe het spelletje gespeeld moest worden en lopende de avond kreeg hij dat gevoel ook niet terug. Hij werd door de korte broek hardhandig van het bord gezet en zo eindigde de avond in een klinkende 3½ - ½ overwinning voor de korte broeken.

Carlo Buijvoets