Er waren voor de tweede ronde van 16 juni maar vijf partijen. Misschien is dat voor de zomercompetitie niet eens zo slecht. De mannen uit Frankrijk waren terug met de meest fantastische verhalen. Het onderdak was mooi geweest en er was veel gelachen, gedronken en gegeten. En zeker, er was ook nog geschaakt. Menigeen was nog in de prijzen gevallen ook. Bram glunderde er nog van. De auto met Johan van Ommen, Bram Rook, en Kees van Es en die met Frits Wilbrink, Gerald Visch en Carlo Buijvoets hadden over de terugweg meer dan vier uur langer gedaan dan de auto met de drie Willems, Van Diggele, Frouws en Brouwer, aangevuld met de vreemde eend in de bijt, Frank London. Als ik het mag geloven zaten de twee auto's op een bepaald moment niet al te ver van Basel. Dan ben je het spoor toch aardig bijster. Ze kwamen pas midden in de nacht thuis.

Willem van Diggele - Maarten Zalme
De partij tussen Willem van Diggele en Maarten was heel erg snel afgelopen. Ik heb niet gezien hoe de partij verliep maar ik begreep dat Maarten totaal werd overrompeld.

Arie van Veen - Bram Rook
Bram was duidelijk nog niet geheel uitgerust van de Franse reis want in de opening tegen mij raakte hij alweer de weg kwijt en verloor hij een paard tegen een pion. Verderop in de partij kon ik alsmaar afruilen zodat ik uiteindelijk de winst binnen kon halen.

Willem Frouws - André Schols
Willem Frouws wist van André te winnen in een partij waarin beiden agressief op de aanval speelden.

Frank London - Frank Nelemans
Enigszins verrassend was de winst van Frank Nelemans. Hij won vrij snel van Frank London. Deze had kennelijk de reis ook nog in de benen.

Bert Meester - Johan van Ommen
De partij tussen Bert en Johan duurde het langst. Ik heb niet op de uitslag gewacht. Toen ik wegging, rond elf uur, leek Johan niet slecht te staan. Hij had een dubbele toren aanval op de koningsvleugel van Bert. Het was niet voldoende. De volgende dag mailde Johan dat hij het nog lang had volgehouden maar dat hij uiteindelijk verdiend verloren had.

Arie van Veen