Op 29 juli werd de achtste ronde van de zomercompetitie gespeeld. Voor deze ronde stonden er vijf partijen op het programma. Drie daarvan eindigden in remise, even veel als in de vorige ronde en ook nu weer waren het de toppers die elkaar geen duimbreed wilden toegeven. De avond werd weer opgeluisterd met een rondje van Frank Nelemans die de maandag ervoor zijn verjaardag had gevierd.

Clubkampioen Harm Schoten speelde met wit tegen bekerwinnaar en koploper Carlo Buijvoets die de Slavische verdediging koos tegen de d4 opening. De partij is na te spelen in de Chessviewer, Database: Carlo Buijvoets.

Stelling na 12. h2-h3

Het werd een strategisch gevecht dat gelijk opging totdat Harm op de 13^e zet een pion kon winnen door een onoplettendheid van Carlo (zie diagram). Vanuit de diagramstelling speelde Carlo 12. … Lh5 om vervolgens verrast te worden door 13. Lxe6. Carlo had dit pionverlies kunnen voorkomen door op de 12^e zet eerst de dames te ruilen en vervolgens zijn loper in veiligheid te brengen. Nu moest er hard gewerkt worden om op zijn minst nog remise uit het vuur te slepen. Harm vond geen directe dreigingen en begon een ware paardendans in het centrum. Ankie van Grunsven zou jaloers op hem geworden zijn als ze hem bezig had gezien. Alle kleine paarddreigingen werden door Carlo echter adequaat gepareerd en toen er uiteindelijk een eindspel op het bord stond waarin Harm twee dubbelpionnen had en een paard met een loper op de zwarte velden terwijl Carlo over een paard en een loper op de witte velden beschikte maar nog wel een pion minder had, zag Harm het nutteloze van verder spelen in en schikte hij zich op zet 35 in een puntendeling. Na het pionverlies van Carlo was dit voor hem toch wel een beetje een morele overwinning. Dat beide partijen, afgezien van de misgreep van Carlo op de twaalfde zet, een degelijke prestatie hebben neergezet, wordt onderstreept door het feit dat Fritz in zijn analyse vanaf de 14^e zet slechts twee keer een alternatieve zet voorstelt.

André Schols speelde met wit de Orang Oetang tegen Willem Frouws. Volgens Willem is de zet b4 in de opening tempoverlies voor wit, hetgeen André natuurlijk met grote stelligheid ontkent en het moet gezegd worden dat de resultaten van André met deze opening zijn gelijk meer ondersteunen dan die van Willem. Ook vanavond kwam André niet slecht uit de opening en door een, naar eigen zeggen, blunder van Willem kwam André zelfs een kwaliteit tegen een pion voor te staan. Die pion van Willem was wel een fraaie vrijpion op de b-lijn. Met een toren en een loper plus die vrijpion tegen de twee torens van André kon Willem stand houden en eindigde de partij in remise. Nog wel aardig waren de plaagstoten die tussen Willem en Carlo over en weer gingen nadat Willem opgemerkt had dat wanneer Carlo verloren had, hij wel even remise zou maken. Daarop beweerde Carlo dat Willem een pion achterstond, er vanuit gaand dat een kwaliteit twee pionnen waard is, waarop wiskundige Kees terstond opmerkte dat een kwaliteit slechts 1,67 pion waard is. Hier zal ongetwijfeld een prachtig rekenmodel aan ten grondslag liggen. Carlo stond op dat moment een pion achter maar stelde, omdat Harm een geïsoleerde dubbelpion had, dat die pluspion van Harm eigenlijk niets waard was en dat hijzelf dus meer kans had om het verlies te ontlopen dan Willem. Uiteindelijk wisten dus zowel Willem als Carlo een nul te ontlopen.

Frank London speelde met wit de minisimultaan tegen Sander van Westreenen en Kees van Es. De komende twee weken is Frank afwezig want hij gaat naar Friesland waar hij een boot heeft gehuurd om te gaan zeilen. Dat Frank deze avond al erg bezig was met die vakantie moge blijken uit zijn eigen verslag van de simultaan:
In de dubbel scoorde Frank 75%, voorwaar geen slecht resultaat. Sander speelde veel zetten theorie in het Scandinavisch en Kees speelde Frans. Wordt er nog wat anders gespeeld op de club tegen e4! Frank had het initiatief maar zag geen offers aan de horizon. Hij moest nog inpakken voor een zeilvakantie, haalde dus bakzeil en nam remise aan. Hij had het ook over een andere boeg kunnen gooien… en zo weet ik nog wel tig bootwoordspelingen.

Bram Rook (wit) en Frank Nelemans speelden een Siciliaan tegen elkaar waarin de zet Lc4 van wit tempoverlies voor Bram betekende. Door vervolgens te voorzichtige zetten werd de andere loper van wit opgesloten en ging deze zonder compensatie verloren. De trucjes werden te doorzichtig en Frank schoof de partij daarna rustig tot winst.

Gerald Visch speelde met zwart tegen Rein Takken een Koningsindiër. Daarin ging de strijd lange tijd gelijk op maar kreeg Rein wel een koningsaanval. Deze wist Gerald echter af te slaan met een vorkje. Door beter positioneel spel in het vervolg kon Rein uiteindelijk een vrijpion creëren die niet meer te stoppen bleek en de winst voor hem veilig stelde.

Tot zover het verslag van de partijen in deze ronde. Rest mij hier nog eens te benadrukken dat de recentelijk veel besproken liaison van VDS met de wielersport door onderstaande foto nog eens wordt onderstreept. Ik heb de foto ontvangen van Johan van Ommen en ik weet niet wie hem gemaakt heeft, maar op het gevaar af dat de penningmeester ooit een rekening krijgt voor het gebruiken van de foto, wil ik hem toch plaatsen. Op de foto, die vooral voor de Valence-gangers zeer herkenbaar is, zien we de Tour de France op dinsdag 20 juli 2004 een rotonde passeren die bijna in de achtertuin van Guillaume de Valence ligt en zeer terecht merkt Johan op dat op deze, om de een of andere reden zeer herkenbare rotonde (Lees Kuifje: Raket naar de maan) onze wielsporen ook al liggen.

Carlo Buijvoets