Wat een aanwinst: drie nieuwe aanwezigen bij de 2^e ronde van het VDS-zomertoernooi! Maarten Zalme, Gerald Visch en Ieske Volmer wilden een lekker potje schaken en ondertussen de sfeer proeven. Ieske vertoeft op een camping/bungalowpark in de omgeving van Beekbergen, Maarten en Gerald komen volgens mij uit Beekbergen of uit de directe omgeving. Echt kennen doen we elkaar na één avond natuurlijk nog niet, maar een snelle blik op de schaakborden liet zien dat ze alledrie de stukken zeker eerder hebben beroerd.

Aan het begin van de avond vond de vertraagde prijsuitreiking aan de clubkampioen plaats. Daarbij bleek dat de penningmeester een tevreden jaar achter de rug heeft, want naast de wisselbeker ontving ik een prachtig schaakspel met een gegraveerd opschrift. Dat had ik echt totaal niet verwacht, allen hartelijk dank! Pauline had natuurlijk graag een handdoek aan onze textielhoek toegevoegd, en was dus een beetje teleurgesteld. Zelf verzamel ik echter liever schaakspelen, zodat dit spel naar tevredenheid aan mijn minicollectie is toegevoegd. Vervolgens kreeg ik uit handen van mijn carpoolgenoot Carlo een leuk cadeau in de vorm van het boek ‘De renner’ van Tim Krabbé (een schakende wielrenner of fietsende schaker?). Carlo vond dit een gepast cadeau voor een schaker die feitelijk op de fiets het clubkampioenschap heeft behaald, en zelf kan ik in beide sporten nog wel veel van de auteur leren. Toch is dit cadeau niet verdiend, want het is juist Carlo zelf die mij trouw bijna iedere donderdagavond oppikt. Carlo, hartelijk dank!

En voor we overgaan tot het feitelijke verslag van de avond, nog dit: Carlo deelde afgelopen donderdag het Jaarverslag over de Schaakactiviteiten VDS 2003-2004 uit. Het heeft een week op mijn nachtkastje gelegen en ik heb het in zijn geheel nog eens doorgelezen. En ik ben (weer) erg onder de indruk van de prestatie van Carlo, maar vooral van de leuke manier waarop hij verslag weet te leggen van onze partijen. Wederom, Carlo bedankt! En daarnaast ook diegenen die regelmatig een goede bijdrage hebben geleverd, waaronder met name André, Arie en Johan.

Na deze lange inleiding (sorry Frank L.) nu dan de eerste wedstrijd, die tussen Frans van de Berg en Frank London. Hopelijk geef ik hierna het karakteristieke handschrift van Frank foutloos weer:
‘Hollands, wat anders! Na afruil van de "zwarte" lopers ging Frank op zoek naar de zwarte koning (met Dg3 + h4 + Pf4). Frans offerde zijn e-pion voor de open e-lijn. Toen de torens op de e-lijn werden afgeruild, werd tot remise besloten. Niet slecht voor Frank, die door Arie achter de TV wakker gebeld moest worden (zo interessant is de EK!).’
Toch sportief van Frank, dat ondanks eerdere protesten dat zijn oude-mannen-kwaal niet in het verslag mocht komen, hij het toch zelf vermeldt in zijn verslag. Zou Frank trouwens verliefd zijn? Valt het jullie ook op dat hij regelmatig spreekt over vlinders, bloemen en bijtjes?

De volgende wedstrijd is die tussen Carlo Buijvoets en Gijsbert Wolvers. Carlo speelde het gevreesde Morra-gambiet, wat Gijsbert vervolgens weigerde. De volgende zinnen van Carlo doen mij meer aan een psychologische oorlogsvoering denken dan aan een schaakpartij:
‘Gijsbert was wat kwistig met tempo’s in de opening en kwam erg gedrongen te staan. Hij voelde zich niet lekker in de partij (terecht!), werd ongeduldig, ging over tot een wanhoopsoffensief, dat echter zelfmoord bleek.’
En dat allemaal voor een degelijke christenvader. Een psychologische en feitelijke winst voor Carlo dus.

De derde partij was die tussen Rein Takken en Frank Nelemans. Het betrof hier een partij tussen twee aanvallers, die lang gelijk opging, maar waar Frank op een gegeven moment wel een kwaliteit moest geven om uit de problemen te komen. Frank was net van plan remise aan te bieden, toen Rein zijn dame in de penning zette. Afgelopen, uit, 0-1 voor Frank.

De partij tussen twee van de drie nieuwelingen, Maarten Zalme en Gerald Visch, werd door beide spelers becommentarieerd op het uitslagenblad. Eens kijken of het een beetje overeenkomt.
Maarten: ‘Na de eerste paar beurten gelijk het paard door een domme zet kwijt geraakt. Daarentegen was mijn tegenstander zo sympathiek om zijn koningin weg te geven. Verder was het heel spannend, maar door de vork was het snel bekeken.’
Gerald: ‘Mijn debuut was een partij met wisselende kansen waarbij beide partijen konden winnen. Remise was eigenlijk een goed beeld. Gerald stond op één zet na mat, maar kon zich redden met een vork’.
Zo te horen kwam het beeld dus redelijk overeen.

De volgende partij was die tussen Bram Rook en de derde nieuweling, Ieske Volmer. Veel heb ik daarvan niet gezien, maar het is duidelijk dat Bram in de afgelopen jaren veel geleerd heeft bij VDS door zich de kaas niet van het brood te laten eten: 1-0.

De partij tussen Arie van Veen en Willem Frouws was weer een opleving van de discussie tussen hen over het Schots gambiet. Willem speelde Lb4 en na c3 ging de loper ditmaal niet naar e7 (wat hem in een vorige partij slecht bekomen was), maar naar a5. Willem hield daarmee druk op de c-pion, en na een verbeten strijd kwam hij na kwaliteitswinst en afruil tot de definitieve winst.

De partij tussen André Schols en Willem van Diggele was eigenlijk de spannendste en mooiste van de avond. André had eigenlijk het betere van het spel, maar Willem wist weer ondenkbare situaties en subtiele varianten te creëren, waarin bijna alle stukken ‘hingen’. Ik begrijp niet hoe Willem dat de laatste tijd toch steeds voor elkaar krijgt, maar er volgen wel prachtige partijen uit. Het eindresultaat van het gepieker van beide zijden was uiteindelijk toch stukwinst voor André, die daarmee ook de partij naar zich toetrok. De 2^e winstpartij van de zomerkampioen 2003!

De laatste partij was die tussen Johan van Ommen en ondergetekende. Zelf heb ik het voornemen om dit zomerseizoen eens wat verschillende openingen uit te proberen, zoals bijvoorbeeld het Hollands in deze partij. Johan ontwikkelde zijn koningspaard naar h3, volgens hem á la Donner en volgens mij á la Kortsjnoi. De strijd ging lange tijd gelijk op, met Johan die een wat onderontwikkelde koningsvleugel had maar wel flink druk uit kon oefenen langs de open c-lijn. Hij gebruikte echter nogal wat tijd, en na een grootscheepse afruil op de c-lijn vroeg het eindspel om meer tijd dan Johan nog had. Na pionwinst van mij ging Johan uiteindelijk door de vlag.

Enfin, ook de 2^e ronde uit de zomercompetitie was weer een zeer boeiende met maar één remise!

Harm Schoten