Op 14 augustus 2003 zijn voor de tiende ronde van de zomercompetitie van VDS vijf partijen gespeeld. Hieronder volgt een verslag van de gebeurtenissen op deze avond.

De kersverse lijstaanvoerder Carlo Buijvoets mocht het met wit proberen tegen Arie van Veen die tegelijkertijd een partij tegen Sander van Westreenen speelde. Die tweede partij won Arie op zijn sloffen, maar tegen Carlo was het niet zo eenvoudig, hoewel… Zoals gewoonlijk in hun onderlinge ontmoetingen, werd het ook nu weer een Franse partij. De laatste keren had Carlo met overmacht gewonnen van Arie en hem zelfs zover tot wanhoop weten te drijven dat hij recent in de hem welbekende Franse verdediging naar een zeer onconventionele voortzetting had gegrepen. Deze avond bleef Arie de hem bekende paden bewandelen en deed hij geen rare zetten. Carlo daarentegen, koos op de negende zet voor een ongebruikelijke en even later zelfs voor een dubieuze voortzetting. Daar wist Arie wel raad mee en met een fraai loperoffer trok hij de partij naar zich toe, zo leek het. Echter, toen hij de keus had om met zijn f-pion op e5 of op g5 te slaan en een aftrekschaak te geven, nam hij de verkeerde beslissing. Carlo veerde op, ruilde veel materiaal af en kwam in een eindspel terecht van zwartveldige loper plus paard en vier pionnen tegen witveldige loper en zeven pionnen. Dit vond Arie het juiste moment om remise aan te bieden. Hoewel Carlo ook niet zag hoe hij het nog kon winnen, wenste hij toch nog even door te spelen. Korte tijd later liet Carlo op knullige wijze zijn paard op h2 opsluiten en hij had geen andere keus dan het tegen een pion in te leveren. Nu was er een eindspel ontstaan van ongelijke lopers waarbij Arie wel over twee pluspionnen kon beschikken. Voor Carlo dus tijd om alle zeilen bij te zetten om het nog remise te houden. Hij blokkeerde de pionnen op de koningsvleugel met zijn koning en legde met zijn loper de damevleugel lam. Dat was voor Arie het moment om ten tweede male remise aan te bieden en dit keer ging Carlo direct akkoord.

André Schols, die tot vorige week op de eerste plaats stond, moest het met zwart opnemen tegen Frank Nelemans. Frank koos voor de Réti opening en de partij kende een vrij rustig verloop. André had op een bepaald moment een pion veroverd die Frank lange tijd terug leek te kunnen winnen. Dat had André echter volop aanvalskansen bezorgd en Frank liet de pion dan ook maar voor wat hij was, een dubbelpion die afdoende geblokkeerd was. Frank meende dat de stelling volledig in evenwicht was en bood remise aan, niet één keer maar ettelijke malen. André wilde daar niets van weten en molk de stelling helemaal uit, en terecht zo bleek later, want een toren drong de stelling van Frank binnen en veroverde nog een pion en zorgde er bovendien voor dat Franks koning ongunstig kwam te staan. Korte tijd later streek Frank de vlag en kon André zich hernieuwd koploper noemen. Met een voorsprong van iets meer dan acht punten op Carlo en nog slechts twee ronden te gaan blijft het zeer spannend tussen deze twee.

Rein Takken speelde met wit tegen Willem van Diggele die maar weer eens de Philidor probeerde. Willem koos er op een bepaald moment voor om niet te gaan rokeren maar zijn koning veilig op te bergen op d7. Dat was geen slechte keus, want de koning van Rein kwam zwaar onder vuur te liggen over de f- en de h-lijn, waarbij Willem een dame, twee torens en een paard naar het front stuurde. Dat werd Rein allemaal wat te machtig en omdat hij geen goede verdediging meer zag, gaf hij de partij gewonnen. Daarmee scoorde Willem eindelijk weer eens het volle punt, nadat hij uit de vijf voorgaande partijen slechts één halfje had weten te peuren.

Egbert van Herk mocht het opnemen tegen nieuwkomer Gijsbert Wolvers. Het werd een koningsindische partij die enige tijd gelijk op ging. Ergens ging het echter mis voor Egbert en verloor hij een vol stuk. In het vervolg wist Egbert de strijd nog wel gaande te houden door de nodige druk op de zwarte stelling uit te oefenen maar het verloren stuk brak hem, na goed verdedigend werk van Gijsbert, toch op. Toen Gijsbert zich aan de druk had weten te ontworstelen gaf Egbert de partij gewonnen en zo ging de debutant met het volle punt naar huis: een warm welkom.

Carlo Buijvoets