Op 31 juli 2003 zijn voor de achtste ronde van de zomercompetitie van VDS zes partijen gespeeld. Hieronder volgt een verslag van de gebeurtenissen op deze avond.

Frank London heeft ooit alle door hem gespeelde officiële partijen ingevoerd in een database en zo kon hij mij vertellen dat hij op deze avond zijn 2001^e partij speelde. Hij had de eer om in deze partij tegen André Schols, de nummer één op de ranglijst, in het strijdperk te mogen treden. Frank opende met e4 waarop André trachtte om met d6 de Pirc op het bord te krijgen. Daar was Frank niet van gediend en via een omweg wist hij in een (geweigerd) koningsgambiet terecht te komen. André is niet tot rokeren gekomen in de partij en Frank had zijn pionnen op de koningsvleugel op de voor hem gebruikelijke wijze laten oprukken, maar zijn koning stond wel veilig op h2. Tevens ontwikkelde Frank met een batterij van torens behoorlijk wat druk over de half open a-lijn en André moest moeite doen om geen pion te verliezen. De druk werd hem op een gegeven moment klaarblijkelijk te veel, want met 23. … c5 produceerde André een grafzet die hem onmiddellijk twee pionnen en ook de partij kostte. De strijd duurde nog wel even voort, maar Frank liet de vis niet meer van de haak en haalde bekwaam een vol punt op het droge. De eerste verliespartij van André in deze competitie betekent voor hem nog niet dat hij zakt op de ranglijst, maar het gat met de nummer twee is wel aanmerkelijk geslonken. Een volgende misstap kon hem wel eens terugwerpen naar de tweede of zelfs derde stek.

De eerste ontmoeting tussen Willem Frouws en Carlo Buijvoets werd een Franse partij waarin de Tarrasch-variant op het bord kwam. Waar het aan lag is mij niet bekend, maar Willem presteerde ver beneden zijn kunnen, of in ieder geval beneden mijn verwachting daarvan. Op de 13^e (ongeluksgetal!) zet maakte hij een fout die hem na een standaardcombinatie zijn h-pion kostte terwijl hij de combinatie simpel had kunnen voorkomen (zie diagram 1). Vanuit de diagramstelling speelde Willem 13. Lc2? en na 13. … Lxh2 verloor hij eenvoudig een pion omdat zwart na 14. Kxh2 Pg4+ zich schadeloos kan stellen doordat de loper op g5 blijft hangen. Als Willem vanuit de diagramstelling eerst 13. Lxf6 had gespeeld, was er niets aan de hand geweest.

Diagram 1

Stelling na 12. … e4

Drie zetten later (zie diagram 2) gaf hij pardoes een stuk weg waar dat absoluut onnodig was. Vanuit de diagramstelling speelde Willem 16. Pxd5?? hetgeen beantwoord werd met 16. … Dxd5.

Diagram 2

Stelling na 15. … 0-0

Tenslotte overzag hij op de eenentwintigste zet een simpele combinatie waarna mat alleen nog te voorkomen was door het geven van de dame tegen een paard (zie diagram 3). Vanuit diagramstelling 3 volgde 21. Td5?? Dh4+ 22. Kg1 Pg4 en na deze mokerslag gaf Willem op. Mat is alleen nog te voorkomen met 23. Dxg4. Bij het spelen van zijn 21^e zet dacht Willem dat hij nu met 23. Th5 het mat kon voorkomen, maar het paard onderbreekt de dekking van dit veld door de dame.

Diagram 3

Stelling na 20. … Pe5

Frans van den Berg moest met zwart aantreden voor de dubbel tegen Sander van Westreenen en Willem van Diggele. Bij dit soort simultaans is het zaak om de partij tegen Sander zo spoedig mogelijk winnend af te sluiten om vervolgens de aandacht geheel te wijden aan de andere partij. Daarin slaagde Frans goed en Willem kon zich opmaken voor een zware avond. Frans probeerde tegen hem Nimzo-indisch te spelen, maar Willem voorkwam dat en zo ontstond een dame-indische partij. Daarin had Frans duidelijk het betere van het spel, hetgeen tot uitdrukking kwam in de geforceerde winst van de h-pion waardoor de kort gerokeerde koning één van zijn beschermers kwijt was. Enige tijd later ging Frans met zijn dame bij de vijandelijke koning op bezoek en ontdeed hij deze van de dekking van de f- en de g-pion, waarbij hij ook nog een paard incasseerde. Willem geloofde het toen wel en gaf de partij op.

Egbert van Herk opende tegen Harm Schoten met de damepion waarna er een geweigerd dame-gambiet op het bord kwam. In een positionele partij kreeg Egbert het voor elkaar om de d-pion van Harm te isoleren en deze vervolgens zwaar onder druk te zetten over de half open d-lijn. Het werd Harm allemaal wat te machtig en op de 25^e zet verloor hij de pion. Hoewel Egbert daarna het betere van het spel hield en zijn materiele voorsprong wist vast te houden, accepteerde hij enige tijd later toch een remiseaanbod van Harm, naar eigen zeggen omdat hij het wel vaker mis heeft zien gaan wanneer het later werd. Maar toch, een prima resultaat voor Egbert ofschoon hij voor de tweede opeenvolgende keer angst als belangrijkste raadgever heeft gekozen.

Frank Nelemans en Arie van Veen speelden een soort Hollandse partij waarin Frank al vroeg de kort gerokeerde koning van Arie een bezoek bracht met zijn dame op h5 en zijn paard op g5. Zo dreigde hij mat op h7, maar materiaalcommissaris Arie pastte dit keer erg slecht op zijn eigen belangrijkste materiaal. Hij bood met De8 een dameruil aan en stond helemaal perplex toen Frank vervolgens meedogenloos Dxh7 mat speelde. Dit gebeurde op de 11^e (!) zet.

Door de uitslagen van deze avond zijn er nogal wat verschuivingen op de ranglijst opgetreden. Carlo klimt met stip van de vierde naar de tweede plaats en zit André nu dicht op de hielen. Willem Frouws maakt een zelfde sprong in omgekeerde richting. Op de plaatsen vijf en zes verwisselen Frank London en Harm van plaats, op zeven en acht doen Frank Nelemans en Willem van Diggele hetzelfde en op negen en tien zien we dat ook bij Chris en Arie van Veen. Egbert begon deze competitie met vier nederlagen op rij en heeft daar vervolgens drie remises aan toegevoegd waardoor ook hij een plaatsje klimt en uit een diep dal lijkt te kruipen.

Carlo Buijvoets