Interne competitie 2008-2009: ronde 27
uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang
tot overige ronden
Weer een verheugende avond want er was een nieuwkomer. Miguel Tervooren
kwam weliswaar alleen even zijn voelsprieten uitsteken, maar met een
club als de onze weet je dan vrijwel zeker dat ze het nergens anders zo naar
hun zin zullen krijgen. De eerste voet over de drempel betekent nagenoeg zeker
een nieuw lid en dat kan VDS wel gebruiken. Miguel komt van De Schaakmaat maar
kan door privéomstandigheden niet meer op maandag schaken en is dus op zoek
naar een nieuwe club. Ik heet hem vanaf deze plek alvast van harte welkom.
Verder was Gerald jarig geweest en trakteerde deze avond op een rondje. Altijd
feest bij VDS! Dat moet Gerald even later ook gedacht hebben, maar daarover
meer bij de bespreking van zijn partij.
De avond begon voor mijzelf nogal gestrest. Ik had Bram ’s middags laten weten dat ik hem op zou halen en dat doe ik dan altijd om ongeveer half acht. Kort voor zeven uur belde Miguel mij of hij eens langs mocht komen om te kijken. Vriendelijk als wij zijn bij VDS, bood ik hem meteen aan om een partij mee te spelen en dat wilde hij graag. Dat betekende wel dat ik iemand oneven moest maken en het was de beurt voor Bram. Dus ik probeerde Bram te bellen om te vragen of ik hem dan nog wel op moest halen (een klein kwartier rijden van mij naar Bram). Maar de lijn was bezet. Vijf minuten later nog steeds in gesprek. Tien, vijftien, twintig minuten later zelfde verhaal. Als ik Bram nog op moest halen en op tijd in Beekbergen wilde zijn vanuit Deventer, moest ik nu toch echt weg, maar Bram ging vast niet mee, dus wachten en nog maar eens proberen, dit keer ook op zijn mobiel. Vaste lijn in gesprek, mobiel uitgeschakeld. Het was inmiddels vijf voor half acht en ik moest bijna weg. Om half acht nog één keer geprobeerd en weer niets. Dan maar in de auto en onderweg opnieuw proberen te bellen. Net voor de A1, waar ik kan kiezen om links af te gaan en Bram op te halen, of rechts af naar Beekbergen te rijden, probeerde ik het nog maar eens met opnieuw geen resultaat. Ik koos voor rechts af en was nog geen 100 meter ver op de A1 of ik kreeg een voice mail melding. Het nummer kwam mij niet alleen bekend voor, maar kon ik intussen dromen: Brams mobiel. Ik meteen nog maar eens Bram gebeld en ja hoor, eindelijk beet. Bram dacht natuurlijk: “Waar blijft die gast nou?” Ik hem het verhaal uitgelegd en eindelijk kon iik ontspannen verder naar Beekbergen. Nu kon er geschaakt worden.
André Schols - George van
den Esschert
Voor aanvang van de partijen ging ik nog even naar George toe om hem mijn
plan voor de avond mee te delen. “Jij wint van André en ik win van Arie! Dan
moet mijn plaats in het eerste team voor volgend seizoen redelijk veilig zijn
gesteld, denk ik.” George zei nog dat ik hem dan wit moest geven, maar zover
wilde ik ook weer niet gaan. André kwam zoals gewoonlijk iets later binnen en
greep naar zijn gepatenteerde wapen, de Orang Oetang. Ooit zei (ik dacht) Jeroen
Piket over deze opening, gevraagd waarom hij zolang had nagedacht over zijn
eerste zet met zwart na 1. b4: “Het is moeilijk. Alles is goed na die zet
en dan moet je kiezen uit heel veel mogelijkheden.” Of dat ook het probleem van
George was deze avond, weet ik niet. Feit is wel dat hij mij zwaar teleurstelde
door niet te winnen en dat André een zeer verdienstelijke remise speelde tegen de
gedoodverfde clubkampioen.
Arie van Veen - Carlo
Buijvoets
Ik moest dus in ieder geval winnen van Arie om uitzicht te houden op een plaats
in VDS 1. Arie kwam goed uitgerust en doorbakken terug uit Spanje en hij ging
zitten. Harry zag ons tegenover elkaar plaatsnemen en trok een heel vies
gezicht: “Twee Fransspelers tegenover elkaar. Dan weet je het wel.” Hij keurde
ons de rest van de avond bijna geen blik waardig en het zal hem dan ook vast
ontgaan zijn dat ik met zwart geen Frans speelde maar Scandinavisch. Arie was
daardoor ook enigszins verrast. Op de zesde zet verraste ik ook mijzelf door
nogal optimistisch en frivool Pd5-f4 te spelen in plaats van het degelijke Pd5-f6.
Arie was er als de kippen bij om mij het vuur na aan de schenen te leggen. De
ene na de andere goede zet toverde hij uit zijn hoge hoed (of moet ik zeggen ‘platte
pet’?) en hij dwong mij naar de rand van de afgrond. Op een bepaald moment wist
hij ook een kwaliteit te winnen, maar het paard dat op a8 een toren had
geslagen zou daar niet meer wegkomen in mijn berekening, waardoor de kwaliteit meer
op termijn een kleine kwaliteit minder zou worden. De strijd concentreerde zich
op dat moment op de damevleugel en Arie was op zoek naar pionwinst om zich te
bewapenen voor het eindspel. Op dat moment bood ik hem bewust de gelegenheid om
maximaal in de fout te gaan door de dekking van mijn pion op f7 los te laten.
Arie greep de hem geboden kans onbedoeld met beide handen aan, sloeg de pion en
verloor een paard op b5. Even later verloor hij ook het paard van a8 en met
TLLPP tegen TTL met drie pluspionnen was het voor mij niet moeilijk meer.
Misschien toch iets te veel in de zon gelegen, Arie?
Hans Hertgers - Frank
London
De strijd der titanen waar het de titel remisekampioen betreft. Dit keer
werd de strijd na 11 zetten vreedzaam afgesloten. Frank schrijft erover:
Een gevalletje van een Stonewalletje.
En zich alvast verheugend op mooi weer tijdens zijn aanstaande vakantie,
voegt hij eraan toe:
See you, met een vervelling op
Terschelling.
Frits Wilbrink - Erwin
Greven
Frits, ook gerenommeerd remiseschuiver, deelde ook deze avond het punt,
maar het was geenszins een remisepartij. Na circa tachtig zetten en al diep in
de vrijdagochtend werd deze remise een feit. Lange tijd had het ernaar
uitgezien dat Frits met twee pionnen voor de partij zou gaan winnen, maar in de
laatste minuten raakte hij het spoor bijster en kwam Erwin sterk terug. Eerst
heroverde hij één pion, daarna nog een en even later kwam hij er zelfs een in
de plus. Op dat moment was de stelling zeer uitgedund en had Frits een pion van
Erwin op de h-lijn moeten opruimen en hield Erwin met nog een a-pion en een loper
op de witte velden over tegen Frits alleen een koning en een loper van dezelfde
kleur. De witte koning wist echter nog net op tijd controle te krijgen over het
veld a1 en daarna maakte het niet meer uit of Frits nog wel of geen loper meer
had, want de stelling garandeerde remise. Triest voor Erwin was dat hij op een
bepaald moment een paardschaak gaf op f3, waar Pc2 mat was geweest.
Gerald Visch - Harry Mulder
De partij van de avond, durf ik wel te zeggen. Harry deed er alles aan om Gerald
voor zijn verjaardag cadeautjes te geven. Het ene na het andere stuk deed hij
in de aanbieding, maar klaarblijkelijk had Gerald al genoeg presentjes gehad,
want hij nam ze geen van allen aan. Eén cadeau wilde Harry hem echter niet
geven, en dat was het punt.
Gerald schrijft over deze partij:
Vandaag moest ik tegen Harry, voor de
meesten onder ons een gemakkelijke tegenstander J,
maar ik vind hem toch altijd lastig om tegen te schaken.
Het vervelende aan Harry is, dat hij altijd in de partij het initiatief wil
hebben en daardoor heel onverwachte zetten speelt. Jij mag dan gaan uitzoeken
of ze goed zijn of niet… Daarbij maakt het ook niet uit of hij met zwart speelt
of met wit, en ook niet of de stelling er wel of niet naar is. Harry offert
gewoon zoveel, dat op een gegeven moment de stelling er wel naar is J.
Mijn strategie was dan ook om mijn spel
zo saai mogelijk te maken, zodat Harry onverantwoorde risico’s zou nemen en ik
in het eindspel wel zou toe slaan. Geduld is immers een schone zaak.
Op zet 12. Th4 van Harry had ik
gewoon e3, kunnen spelen, omdat ik de consequenties van 13 .. e5 niet goed kon
overzien deed ik dat niet.
Zet 13 van Harry (Pxc5) vond ik erg mooi en verraste me. Het psychologische
effect hiervan was zo groot dat na zet 15 van Harry (Txh3) ik beren op de weg
zag in de vorm van Lh4 met allerlei matdreigingen, en dat ik de toren niet
durfde te slaan mede vanwege dat sterke paard.
Achteraf had ik dat gewoon kunnen doen, omdat het sterke Lg1 en Th2 de boel
gewoon dicht houden voor wit en wit vanaf dat moment gewonnen staat. In plaats
daarvan speelde ik het zeer zwakke Lc7??, waarna zwart gewonnen staat en Harry
weet wel raad met zulke stellingen.
Hoewel
ik verloren heb vond ik het wel een van de leukste potten van dit seizoen en ik
gun Harry van harte deze overwinning. Gelukkig zit ik niet in het bestuur…
Een overwinning hoogstwaarschijnlijk tot stand gekomen doordat hij op zet 4. e6
speelde, dat ging bij Harry overigens niet van harte: “tja het moet maar…”
Ook Harry, hoe kan het ook anders, moest zijn verhaal over deze partij
kwijt. Hij doet dat in alle bescheidenheid:
Gerald is een geduchte tegenstander. Hij
heeft dit jaar bewezen een sterke schaker te zijn. Zowel in de competitie als
daarbuiten. Toch ligt mij zijn spel wel. Ik heb altijd leuke en interessante
partijen gespeeld tegen hem. Zo ook vanavond. Hij zat achter de witte stukken
en opende 1. d4. “Je zal wel weer het Budapester-gambiet spelen” was zijn
opmerking. Natuurlijk is dat één van mijn beste wapens tegen 1. d4 maar ik
had het vermoeden dat hij hóópte dat ik hiermee zou antwoorden. Ik wou hier
eigenlijk niet aan meewerken en besloot om met 1. … d5 te antwoorden.
“O, dus niet…” was zijn commentaar en ik dacht een tikkeltje teleurstelling te
horen.
Ik zei: “Maak je borst maar nat.”
Voor de liefhebber (de partij is ook
na te spelen in het partijvenster en daar te vinden in de database Harry
Mulder):
1. d4 d5 2. Pf3 Pf6 3. c4 Lf5 4. Pc3 e6???
5. Ph5 Lg6 6. Pxg6 hxg6 7. h3 a6
8. Da4+ Pbd7 9. c5 c6 10. Lf4 g5 11. Lxg5 Le7
12. Lf4 (wit ontwikkelt niet!) Th4!! 13. Lg3 Pxc5!!
14. Dd1 Pfe4 15. Lh2 Txh3!! 16. Lc7 Lh4!! 17. g3
(Toren, Loper, Dame en twee paarden van zwart staan in! Zie diagram.)
17. … Df6!! 18. f3 Txg3!! 19. Dc2 Txf3!! Wit
geeft op!
U ziet, gezien de uitroeptekens (het
zijn er maar 2 per zet) dat ik bescheiden blijf. Gerald verzuimde te
ontwikkelen zodat veel van zijn stukken passief stonden. Ik begrijp dat ik met
deze partij wederom mijn visitekaartje heb afgegeven, maar ik moet de
teamleider van het eerste team helaas teleurstellen en meedelen dat ik zaterdags
niet beschikbaar ben. Door deze overwinning passeer ik onze voorzitter op de
ranglijst.(!) Ik kan weer rustig slapen………..
Chris Plante - Frank
Nelemans
In een bestuurlijk onderonsje moest de voorzitter zijn meerdere erkennen in
de penningmeester. Frank schrijft over deze partij het volgende:
Een snelle partij; ging gelijk op tot
Chris in een geniepig valletje van Frank trapte: een “verkeerde” afruil leidde
tot snel verlies, maar ook als het een “goede” afruil was geweest, waren er
minstens twee pionnen verloren gegaan met dan een wat langzamer dood.
Miguel Tervooren - Rein
Takken
Debutant Miguel heeft de map al gevonden en daarin een kort verslag van
zijn partij geschreven dat hij mij mondeling heeft toegelicht. Ik wil dit als
volgt samenvatten:
Damegambiet. Ging heel lang gelijk op,
totdat wit pionwinst in het vizier kreeg. Daar liet de zwartspeler het niet op
aankomen. Voor hij materiaal achter kwam, capituleerde Rein.
Altijd lekker om met een winstpartij je visitekaartje af te geven!
Carlo Buijvoets
|
André
Schols |
- |
George
van den Esschert |
½-½ |
|
Arie
van Veen |
- |
Carlo
Buijvoets |
0-1 |
|
Hans
Hertgers |
- |
Frank
London |
½-½ |
|
Frits
Wilbrink |
- |
Erwin
Greven |
½-½ |
|
Gerald
Visch |
- |
Harry
Mulder |
0-1 |
|
Chris
Plante |
- |
Frank
Nelemans |
0-1 |
|
Miguel
Tervooren |
- |
Rein
Takken |
1-0 |
|
Bram
Rook |
- |
Oneven
|
|
|
Henk
Greevenbosch |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Johan
van Ommen |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Harm
Schoten |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Ron
Sint Nicolaas |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Frits
de Heus |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Frans
van den Berg |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
John
Brand |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Lidy
Rietveld |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Anton
Rietveld |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Rob
Amato |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Theo
van der Bijl |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Bert
Meester |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Sander
van Westreenen |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
Ranglijst Interne Competitie 2008-2009: bijgewerkt t/m ronde 27
|
1 |
George
van den Esschert |
648,50 |
42 |
15 |
10 |
5 |
0 |
0 |
83,3 |
|
2 |
Erwin
Greven |
601,17 |
41 |
22 |
13 |
6 |
3 |
0 |
72,7 |
|
3 |
Harm
Schoten |
521,17 |
40 |
13 |
7 |
3 |
3 |
0 |
65,4 |
|
4 |
Frank
London |
509,50 |
39 |
19 |
4 |
12 |
3 |
0 |
52,6 |
|
5 |
Johan
van Ommen |
492,17 |
38 |
19 |
9 |
6 |
4 |
0 |
63,2 |
|
6 |
André
Schols |
481,17 |
37 |
23 |
8 |
9 |
6 |
0 |
54,3 |
|
7 |
Carlo
Buijvoets |
479,00 |
36 |
19 |
11 |
1 |
7 |
0 |
60,5 |
|
8 |
Hans
Hertgers |
452,50 |
35 |
22 |
6 |
14 |
2 |
0 |
59,1 |
|
9 |
Frits
Wilbrink |
418,83 |
34 |
21 |
7 |
9 |
5 |
0 |
54,8 |
|
10 |
Henk
Greevenbosch |
399,00 |
33 |
10 |
6 |
0 |
4 |
0 |
60,0 |
|
11 |
John
Brand |
387,83 |
32 |
16 |
4 |
5 |
6 |
1 |
40,6 |
|
12 |
Arie
van Veen |
364,00 |
31 |
19 |
7 |
6 |
5 |
1 |
52,6 |
|
13 |
Frans
van den Berg |
355,00 |
30 |
15 |
5 |
4 |
6 |
0 |
46,7 |
|
14 |
Frank
Nelemans |
348,50 |
29 |
25 |
9 |
7 |
9 |
0 |
50,0 |
|
15 |
Gerald
Visch |
329,17 |
28 |
21 |
9 |
4 |
8 |
0 |
52,4 |
|
16 |
Rob
Amato |
299,50 |
27 |
9 |
1 |
4 |
4 |
0 |
33,3 |
|
17 |
Harry
Mulder |
272,17 |
26 |
23 |
8 |
4 |
11 |
0 |
43,5 |
|
18 |
Chris
Plante |
265,67 |
25 |
17 |
4 |
7 |
6 |
0 |
44,1 |
|
19 |
Bram
Rook |
246,50 |
24 |
17 |
7 |
1 |
9 |
0 |
44,1 |
|
20 |
Rein
Takken |
226,83 |
23 |
16 |
4 |
4 |
8 |
0 |
37,5 |
|
21 |
Ron
Sint Nicolaas |
213,50 |
22 |
21 |
7 |
2 |
12 |
0 |
38,1 |
|
22 |
Frits
de Heus |
155,50 |
21 |
10 |
2 |
2 |
6 |
0 |
30,0 |
|
23 |
Lidy
Rietveld |
112,33 |
20 |
12 |
2 |
0 |
10 |
0 |
16,7 |
|
24 |
Theo
van der Bijl |
96,33 |
19 |
3 |
1 |
1 |
1 |
0 |
50,0 |
|
25 |
Miguel
Tervooren |
83,00 |
18 |
1 |
1 |
0 |
0 |
0 |
100,0 |
|
26 |
Bert
Meester |
73,67 |
17 |
2 |
2 |
0 |
0 |
0 |
100,0 |
|
27 |
Anton
Rietveld |
58,67 |
16 |
8 |
0 |
0 |
8 |
0 |
0,0 |
|
28 |
Sander
van Westreenen |
55,00 |
15 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0,0 |