Interne competitie 2008-2009: ronde 9

uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang tot overige ronden

Om alle problemen voor te zijn heb ik deze week Bram van huis opgehaald en jawel, we waren op tijd! Niet veel te vroeg, maar keurig om één of twee voor acht arriveerden we bij De Hoge Weye. Maar dit keer waren er niet zoveel gespannen blikken die op de indeling zaten te wachten, want omdat de eerste ronde van de bekercompetitie werd gespeeld, wist een aantal van de aanwezigen al tegen wie ze moesten spelen. George en ondergetekende wisten, evenals alle reeds in de voorronde uitgeschakelde bekeraars, al de hele week dat ze gewoon voor de competitie moesten spelen en daar was in de loop van de dag Frank London nog bijgekomen omdat Harm geveld was door een fikse verkoudheid. Harm liet me dat weten door middel van onderstaand mailtje:

Volgens mij had Frank L nog wel wat langer op Schier kunnen blijven. Helaas moet ik me namelijk voor vanavond afmelden, ik heb voorhoofdsholteontsteking en ben snipverkouden.
Jij en Bram veel plezier vanavond.

Ik kom hier op terug!
Harry kwam, zoals we intussen van hem gewend zijn, weer wat later binnen en begon meteen te sputteren over het speeltempo voor de bekerwedstrijden. Ik heb hem doorverwezen naar de verantwoordelijke voor de bekercompetitie, André Schols, en zelf mijn handen in onschuld gewassen. Vervolgens werden de stukken uit de dozen gehaald en werd er geschaakt, maar niet voordat er nog de (on)nodige opmerkingen waren gemaakt over de ratingval van onze Columnist. Ikzelf wist daar nog een positieve draai aan te geven door op te merken dat Rob Amato, helemaal alleen dankzij Frank, de goeierd, 2 punten dichter bij de gemiddelde clubrating was gekomen. Dat leverde me een schouderklopje op van Rob en een boze blik van Frank. Ach ja, je kunt het niet iedereen naar de zin maken.

INTERNE COMPETITIE:
Carlo Buijvoets - Hans Hertgers
Mijn eigen partij tegen Hans werd een unvollendete en ik hoorde Johan na afloop al meteen bezorgd vragen of zijn afbreektitel daardoor in gevaar kwam. Nou Johan, dat zou zomaar kunnen nu er twee spelers bijgekomen zijn die slechts één afgebroken partij minder hebben dan jij. De partij die Hans en ik speelden, een koningsgambiet, werd allesbehalve dat wat ik ervan verwacht had. Hans nam wel de gambietpion in ontvangst, maar gunde mij in het vervolg niet de ontwikkelingsvoorsprong en de koningsaanval waar de gambietspeler op hoopt en dat brengt me dan ook meteen bij het partijverloop. Waar Harm zijn mailtje aan mij afsluit met de wens dat Bram en ik veel plezier mogen hebben ’s avonds, wil ik hem hier ten antwoord slechts het diagram met de stellingwaardering van Fritz laten zien. Daar mag Harm zelf uit opmaken hoe plezierig mijn avond is geweest. Maar dan doel ik natuurlijk alleen op het schaakaspect.

Zoals gebruikelijk laat ik hieronder de afgebroken stelling zien waarin wit de 41^e zet heeft afgegeven. Ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat ik het een wonder vind dat ik het afbreken nog gehaald heb.

Frank London - George van den Esschert
In deze titanenstrijd zou minstens één 100%-score sneuvelen. George had tot nog toe namelijk alle partijen voor de interne competitie gewonnen en Frank had ze allemaal remise gespeeld.
Frank schreef in de map: “George mailt.” En dat klopte. Zondagmiddag rond vier uur ontving ik zijn partijverslag waarbij ik ook zijn inleiding, die weliswaar niets met de partij te maken heeft, om persoonlijke redenen met jullie wil delen.

De inleidng:
Ik ben momenteel een tevreden teamleider. Met de 2e wedstrijd voor de boeg morgen heb ik nog geen beroep hoeven doen op invallers en we kunnen in Arnhem dan ook op oorlogssterkte aantreden. Dat wilde ik onze zeer gewaardeerde wedstrijdleider eerst even mededelen!

Ik ben natuurlijk heel blij met zo’n inleiding omdat het aantoont dat er tenminste één iemand bij de club zit die de wedstrijdleider wel waardeert en die niet alleen maar op hem zit te mopperen!

Het partijverslag:
Dan nu een verslag van de uitermate interessante (volgens mij dan!) partij tegen Frank van afgelopen donderdag:
Het gebeurt zelden of nooit dat iemand suggereert dat ik eerder e6 moet spelen. Maar nu gebeurde het dan toch! Ik had zwart,en besloot Frank eens met zijn eigen opening te bestrijden. Het werd een doorschuif-Caro-Kann waarin de lopers direct op d3 werden geruild,en waarna ik volgens Frank eerst e6 had moeten spelen. Dat deed ik niet, dus deed Frank dat. Na dameruil kwam er een stelling op het bord waarmee we volgens mij beiden tevreden waren. Wat wil je nog meer? Er was voetbal op TV, dus kreeg ik snel een remiseaanbod. Ik besloot dat te weigeren, mede om mijn tegenstander (die op 100% remises staat) de kans te geven dit te verbeteren. Het werd een zeer interessant eindspel waarin ik een loper tegen een paard had en waarin ik mijn aandacht richtte op Frank's geïsoleerde pion. Wit had echter een sterk fort gebouwd waar ik haast niet doorheen kwam. Maar een pionzet brak alles open,en ik dacht hier met voordeel uit te komen. Zowel wit als zwart kregen een sterke vrijpion,die beiden uiteindelijk verloren gingen. Wat overbleef,was een eindspel van koning + 2 pionnen tegen een koning + 2 pionnen. Mijn koning stond beter, maar wit was net op tijd. De eindstelling had kunnen zijn witte koning op f1, zwarte koning op h1 en zwarte pion op h2. Een terechte maar zwaar bevochten remise!

Ikzelf wil aan dit verslag de slotfase van de partij toevoegen, vanuit de diagramstelling waarin zwart aan zet is.

George probeert in deze stelling met een laatste list Frank te verorberen door niet de pion op f3 te slaan, maar de koning naar g3 te spelen. Mocht Frank nu onverhoopt wel met zijn koning slaan op d4, dan komt hij net te laat en van een kouwe kermis thuis. Frank doorzag de list van George en hij speelde f4 waarna meteen remise overeengekomen werd. Als we de diagramstelling tot op het bot uitspelen dan leidt dat na: 1. … Kg3 2. f4 Kxf4 3. Kxd5 Kg3 4. Ke4 Kxh3 5. Kf3 Kh2 6. Kf2 h3 7. Kf1 Kh1 (7. … Kg3 8. Kg1 h2+ 9. Kh1 remise) 8. Kf2 h2 9. Kf1 tot de slotstelling die George beschrijft: PAT.

Arie van Veen - André Schols
Arie stuurde mij onderstaand verslag.

André en ik speelden al weer de 156^e partij tegen elkaar. Vanaf 1988, toen André nog in Apeldoorn woonde, speelden wij heel wat partijen thuis in een zogenaamde tweekamp. Ik heb daar fantastische herinneren aan. Serieus schaken met een biertje en een borreltje tot vaak diep in de nacht. Mooie tijd.
Partij 155 speelde zich af in de zomercompetitie. In een pot remisestelling joeg André mij toen door de klok. Niet sympathiek maar het hoort er wel bij. En we willen nu eenmaal allebei graag winnen dus ik had misschien wel hetzelfde gedaan.
Maar goed nu partij 156. Ik kwam goed uit de opening en wist twee hele pionnen te winnen.

De stelling na zet 23.
Twee pionnen winst.
Rybka: +2.87!

Het waren nog redelijke vrijpionnen ook. Ik dacht hier de partij makkelijk te kunnen winnen en verloor enigszins de concentratie. Helemaal fout natuurlijk.
Bij André werkte het precies andersom. Hij rechtte de rug en verdedigde zich formidabel. De eerste pion won hij al vrij snel terug. Dus ik had nog één vrijpion over. Verder kreeg ik steeds minder spel en kon ik met hangen en wurgen een gering voordeel overhouden. Op zet 43 bedroeg mijn voorsprong nog slechts +0.30. Inmiddels hadden wij beiden op de klok er een uur bij gekregen. Op de klok van André stond ineens weer meer dan twee uur. Sommigen vroegen zich af hoe dat kon. We hadden afgesproken om “met afbreken” te spelen dus kregen wij na 40 zetten er elk een uur bij voor de volgende 20 zetten. Omdat André nog maar minder dan een uur had gebruikt kwam zijn klok dus boven de twee uur uit. Onze nieuwe klokken doen dat allemaal automatisch.
Na zet 50 stond er een interessante stelling op het bord:

In de analyse na afloop van de partij waarbij nog heel wat nachtbrakers aanwezig waren, waaronder niet de minsten zoals George en Erwin, was het klip en klaar dat ik hier de winst had gemist. Ik speelde namelijk Le4 en dit had volgens de deskundigen Dd2!? moeten zijn. In alle gevallen was de winst dan 100% binnen geweest. Zeiden ze. Jammer dat Rybka er niet bij was want die zag de volgende dag dat Dd2 gewoon fout was.
Zwart slaat namelijk met het paard de loper op c2 en na, inderdaad een gecompliceerde variant, heeft wit nog maar een voordeeltje van + 0.78. Nee, Rybka speelde gewoon Le4. Ik bedoel maar.
Op zet 51, was mijn voordeel weer opgelopen tot +1.87. De volgende stelling stond op het bord;

Het was inmiddels rond 0.40 uur. Hoezo afbreken? In plaats van het simpel te houden en de Koning gewoon naar h2 te spelen, wilde ik het hier mooi afmaken en speelde de toren bewust in de penning naar g4? om het schaak op te heffen. Natuurlijk had ik wel gezien dat f5 een vork opleverde op de toren en de loper maar ik dacht zwart dan mat te kunnen zetten met De3 schaak en dan Dg5.
Maar niet goed gezien. André speelde inderdaad f5 met de vork maar ontsnapte aan het mat. Met moeite kon ik het verlies beperken tot een loper tegen een pion.
De volgende eindstelling stond op het bord:

Op dit moment bood André remise aan met de mededeling “Ik moet nog iets terug doen”. Hij doelde op partij 155 waarin hij mij genadeloos door de klok joeg. Ik vond dit een groots gebaar en nam het aanbod graag aan waarna de vredespijp werd gerookt.
Achteraf was ik nog wel blij met de analyse van Rybka, die mij nu slechts een nadeel van -0.30 gaf.
Dus niet glad verloren maar in de praktijk zou ik toch inderdaad liever met zwart hebben gespeeld.
O ja. De tussenstand is inmiddels: André 90½ pnt.; Arie 65½ pnt.

Chris Plante - Frits Wilbrink
Frits zit de laatste tijd duidelijk in de hoek waar de klappen vallen. Zijn resultaten zijn niet om over naar huis te schrijven en er was hem veel aan gelegen om vanavond weer eens een partij te winnen. Klaarblijkelijk ontwikkelde de partij zich voor hem naar wens, want op een bepaald moment hoorde ik in de wandelgangen dat Frits zich had laten ontvallen: “Als ik dit niet win, dan ga ik bij een damclub.” Hoe wanhopig kun je zijn? Gelukkig voor VDS –want hoe verkoop je het dat je een lid kwijt bent geraakt aan een damclub?– won Frits inderdaad zijn partij.

Rein Takken - Bram Rook
Rein tegen Bram was een spannende partij die redelijk gelijk opging en waarvan de uitslag ongewis bleef totdat Rein het welletjes vond. De verplichtingen die hem de volgende dag stonden te wachten waren aanleiding voor Rein om op te geven en huiswaarts te gaan. Bram was daarover wel lichtelijk teleurgesteld omdat hij de partij nog veel te boeiend vond, maar het punt nam hij wel mee naar huis..

Frits de Heus - Lidy Rietveld
Frits blijft scoren. Na vier partijen heeft hij er nu twee gewonnen en twee remise gespeeld. De partij van vanavond had ook anders af kunnen lopen, want Lidy zei bij het verlaten van de zaal: “Ik had zo zijn dame kunnen pakken, maar ik zag het niet.” Gelukje voor Frits dus.

BEKERCOMPETITIE
Henk Greevenbosch - Johan van Ommen
In de bekercompetitie bestaat niet de mogelijkheid om partijen af te breken. Je speelt twee partijen met elk 45 minuten bedenktijd en daarmee is de kous af, tenzij het natuurlijk gelijk is, dan volgt er verlenging. De onmogelijkheid om af te breken en het snelle speeltempo zijn hoe dan ook in het nadeel van Johan, maar misschien was het vanavond ook wel gewoon de speelsterkte van Henk die hem tot twee keer toe de das omdeed. Gevraagd naar de uitslag van zijn twee partijen wekte Johan bij mij in ieder geval wel de indruk vrij kansloos verloren te hebben.

Erwin Greven - Gerald Visch
Gerald schrijf in de map kort en bondig: “In beide partijen was Erwin een maatje te groot voor mij” en wat Gerald schrijft, is misschien ook wel van toepassing op de volgende twee partijen, want zowel de partij tussen

Rob Amato - Anton Rietveld
als die tussen

John Brand - Frank Nelemans
eindigde in een 2-0 overwinning voor de eerstgenoemde speler.
Van John ontving ik onderstaand verslag over zijn bekertreffen met de Neel.

Frank was deze avond in een goede bui en deed veel aardige zetten. Het 1e partijtje speelde ik met zwart. Al snel kon ik de open a-lijn bezetten met 2 Torens. Na enig gemanoeuvreer stonden ze op a2 en b2 en controleerden de 2e rij. Frank kon daar alleen nog stukken neerzetten die hij graag kwijt wilde.
Op een goed moment kon ik een `schijndameoffer` (mooi scrabblewoord) plaatsen en Frank kon kiezen tussen mat-in-drie en mat-in-twee.
Pauze dus. Tijd voor een pafke (Frank) en voorbereiding op de volgende partij (John). Ik laat natuurlijk niets aan het toeval over!
Na aldus weer op adem te zijn gekomen begonnen we fris (met pils) en monter aan het 2e partijtje.De toon was gezet en Frank ging vol en agressief in de aanval op de koningsvleugel. Ik deed hetzelfde, maar wel op de damevleugel, zodat we elkaar niet in de weg zouden lopen. En Frank had lang gerokeerd, dus dan heb je bijna geen keus.
De aanval van Frank is nooit echt op gang gekomen, die van mij wel en toen ik ook nog een Toren won was het einde oefening.
Mijn plaatsing voor de kwartfinale van de VDS-championsleague was een feit. In een uitgelaten stemming (wat een verschil met vorige week!) ging ik huiswaarts. Ook al omdat ik mijn schuld (zie vorige verslag) bij het betreden van de schaakzaal direct had afbetaald.
Dus als er nog kasverschillen zijn, mijn geweten is zuiver.

Frans van den Berg - Harry Mulder
Was Harry een week geleden in zijn verslag nog zeer optimistisch gestemd over de bekerontmoeting met Frans die hem te wachten stond (Hij is gewaarschuwd. Ook dát bekertje zal niet misstaan in mijn prijzenkast…………...), na vanavond kan hij met een gerust hart zijn prijzenkast voorlopig op slot laten of hij moet nog ergens een voetbalbekertje kunnen pakken. Frans wás gewaarschuwd en gaf Harry weinig kansen. Frans beschrijft het als volgt:
In de eerste partij verloor Harry een stuk door een penning.
In de tweede zette Harry een veelbelovende aanvalsstelling op tegen de witte koning, maar kon hij er door tijdgebrek geen goed eind aan breien.
De deceptie moet voor Harry erg groot zijn geweest, zo groot zelfs dat hij tot op heden zelfs de weg naar mijn mailbox niet heeft kunnen vinden.

Dinsdagmiddag, vijf over een. Mijn zoon Victor is net weer naar school en ik kruip achter mijn pc om aan het werk te gaan als…”PLING”.
“Ha, dat zal wel weer een opdrachtgever zijn die mij aan het werk wil zetten”, denk ik, dus ik snel naar mijn mailbox en ik zie…

Maandagavond 10-11-2008. Ik ben net terug van een ‘hoogte stage’ die ik heb gedaan in de Belgische Ardennen. Deze stage had ik echt nodig na mijn dramatisch bekerduel tegen Frans. Geen schaakstuk aangeraakt. Rust, rust en nog eens rust.
Het was eigenlijk een prachtig affiche: Bekerduel: Harry Mulder – Frans van den Berg. Staat garant voor spektakel. Het mooie aan een bekerduel is dat ‘de cupfighters’ gelijke kansen hebben. Allebei een partij met wit en een partij met zwart. Vorig week kon ik geen onregelmatigheden constateren bij de loting. De verantwoording van deze loting lag gelukkig bij André en niet, zoals wel eens gebruikelijk is, bij iemand van het bestuur. Het werd dus een onpartijdige loting. Overigens, waarom heeft dit toernooi geen naam?? Ik bedoel: In het voetbal hebben we ‘de Johan Cruijff schaal’, in tennis de ‘Davis-Cup’ en in schaken…(?). Ik zeg natuurlijk niet dat dit toernooi ‘de Harry Mulder-bokaal’ moet gaan heten, al klinkt dit niet echt slecht……………maar misschien moeten we toch dit bekertoernooi een naam gaan geven. Suggesties?

Ik had nog een appeltje te schillen met Frans. In de competitie had ik een gambiet op het bord getoverd dat uiteindelijk niet krachtig genoeg bleek om de zwarte stelling te slechten. Ik had dus genoeg huiswerk overgehouden aan dit door mij verloren duel. Ik moet zeggen dat het wel zo prettig is als je van te voren weet wie je tegenstander is. Dit lijkt mij trouwens in de ‘gewone competitie’ ook ideaal. Eigenlijk weet maar één iemand in de competitie wie zijn tegenstander wordt en deze persoon schaakt dus elke donderdag met ‘voorkennis’. Wat een voordeel………..!
Gelukkig  behandelde Frans de opening zoals ik gehoopt en bestudeerd had. Weer kon ik een Siciliaans-gambiet spelen. Maar dat ‘voorkennis’ niet altijd opgaat bleek wel uit mijn Paardenuitval naar c4. Dit was vroeg in de opening. Op het moment dat ik deze knol losliet zag ik dat deze zet een grote blunder was. Frans bedacht zich geen moment en “pende” het paard direct. Vanaf dat moment liep ik achter de feiten aan en verspilde zoveel tijd om een oplossing te vinden dat ik al op zet 19 de handdoek moest gooien.
Met zwart had ik mij voorbereid op een d4 opening van wit. Vorige week had namelijk een bestuurslid mij ingefluisterd dat Frans áltijd d4 opent. En wat denkt u? Juist! c4! Weg voorbereiding. Dank u wel bestuurslid! Maar goed, natuurlijk is mijn openingsrepertoire dusdanig dat ik hier wel een goed antwoord op had. Het werd een mooi gevecht. Maar ik kwam weer in de problemen qua tijd. Hopeloos. Elke keer breekt me dit op. Op een gegeven moment had ik een mooie aanval en dacht, net zoals in onze competitiewedstrijd, dat die wel door zou slaan. Maar Frans had overal een goed antwoord op. Uiteindelijk ging ik door de vlag maar had ik nog genoeg tijd gehad dan was ik ook kansloos geweest.

De penningmeester vroeg aan mij of ik aankomende donderdag mee wou doen met het derde. Geld was geen probleem…. Gezien mijn spel had ik hier eigenlijk geen recht op, dus stemde ik in met alleen het verzoek dat ik opgehaald wou worden. Dit zou de penningmeester wel regelen.
En raad eens wie mij netjes op komt halen en mij ’s avonds weer zal afzetten , jawel, de voorzitter himself. Prachtig toch…!

Harry Mulder

Bovenstaand wedstrijdverslag van Harry kwam dus, net als Harry zelf de laatste weken, aan de late kant binnen. We zullen het excuus dat hij moest herstellen in de Ardennen maar geloven, na wat hij een week eerder over het verliezen van een schaakpartij heeft geschreven. Na donderdag moet hij, door twee partijen te verliezen, minstens een hele week ontroostbaar zijn. Ik wens de voorzitter veel plezier met Harry in de auto naar Deventer aanstaande donderdag. “Papieren zakdoekjes meenemen, Chris”, is mijn advies!

Carlo Buijvoets

top

OVERZICHT VOOR RONDE 9, GESPEELD OP 06-11-2008
Wit		Zwart	Uitslag
Carlo Buijvoets	-	Hans Hertgers	afg
Frank London	-	George van den Esschert	½-½
Arie van Veen	-	André Schols	½-½
Chris Plante	-	Frits Wilbrink	0-1
Rein Takken	-	Bram Rook	0-1
Frits de Heus	-	Lidy Rietveld	1-0
Bert Meester	-	Afwezig met geldige reden
Harm Schoten	-	Afwezig met geldige reden
Ron Sint Nicolaas	-	Afwezig met geldige reden
Sander van Westreenen	-	Afwezig met geldige reden
Henk Greevenbosch	-	Bekercompetitie: winst
Erwin Greven	-	Bekercompetitie: winst
John Brand	-	Bekercompetitie: winst
Rob Amato	-	Bekercompetitie: winst
Frans van den Berg	-	Bekercompetitie: winst
Johan van Ommen	-	Bekercompetitie: verlies
Gerald Visch	-	Bekercompetitie: verlies
Frank Nelemans	-	Bekercompetitie: verlies
Anton Rietveld	-	Bekercompetitie: verlies
Harry Mulder	-	Bekercompetitie: verlies

top

Ranglijst Interne Competitie 2008-2009: bijgewerkt t/m ronde 9

Nr	Naam	Punten	Wa	Gsp	Gw	Rm	Vl	Af	Perc
1	George van den Esschert	228,50	39	6	5	1	0	0	91,7
2	Johan van Ommen	171,33	38	3	1	0	0	2	33,3
3	Rob Amato	169,33	37	5	1	4	0	0	60,0
4	Henk Greevenbosch	164,00	36	4	3	0	1	0	75,0
5	Erwin Greven	162,83	35	6	4	1	1	0	75,0
6	Frank London	147,33	34	6	0	6	0	0	50,0
7	John Brand	143,83	33	6	2	2	2	0	50,0
8	Frans van den Berg	135,00	32	5	3	1	1	0	70,0
9	André Schols	134,50	31	7	2	2	3	0	42,9
10	Harm Schoten	132,50	30	4	1	2	1	0	50,0
11	Carlo Buijvoets	128,00	29	7	4	0	2	1	57,1
12	Arie van Veen	119,00	28	6	1	4	0	1	50,0
13	Hans Hertgers	99,00	27	7	0	5	1	1	35,7
14	Frits de Heus	96,50	26	4	2	2	0	0	75,0
15	Frank Nelemans	92,67	25	8	2	4	2	0	50,0
16	Harry Mulder	86,00	24	6	2	2	2	0	50,0
17	Frits Wilbrink	77,00	23	6	1	2	2	1	33,3
18	Gerald Visch	73,50	22	7	2	1	4	0	35,7
19	Bram Rook	73,00	21	4	2	1	1	0	62,5
20	Ron Sint Nicolaas	69,67	20	8	2	2	4	0	37,5
21	Bert Meester	69,67	19	1	1	0	0	0	100,0
22	Chris Plante	60,33	18	5	0	3	2	0	30,0
23	Lidy Rietveld	43,33	17	4	1	0	3	0	25,0
24	Anton Rietveld	42,67	16	1	0	0	1	0	0,0
25	Rein Takken	20,00	15	5	0	0	5	0	0,0
26	Sander van Westreenen	14,00	14	0	0	0	0	0	0,0

top