Interne competitie 2008-2009: ronde 7

uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang tot overige ronden

Konden de leden van VDS onlangs op deze website al smullen van het op de gevoelige plaat vastgelegde feit dat Schaakdorp Beekbergen 1 in Voorst een prachtige beker kreeg uitgereikt omdat dit team het Lichtweek toernooi op zijn naam had geschreven, deze avond konden ze het nog eens live meemaken. Michiel Jansen was helemaal in zijn eentje vanuit Voorst naar Beekbergen getogen om de rechtmatige eigenaren de beker te komen overhandigen waarop nu de naam ban dit onverschrokken team prijkt. Natuurlijk diende deze hartelijke geste van de voorzitter van Voorst beloond te worden en hem werd dan ook terstond gevraagd wat hij wilde nuttigen. “Thee!” was het antwoord van de bescheiden heer uit Voorst. Waar zijn de tijden dat lieden uit Voorst zich in het Beekbergsche tegoed kwamen doen aan koffieneut. Nee, thee, zo ongeveer het enige dat we Michiel niet konden leveren omdat de waterkoker onvindbaar was. “Nou, dan maar iets fris, cola of zo”, klonk het uit de mond van de terecht teleurgestelde eenzame reiziger, “en als er iemand oneven is wil ik ook wel een partijtje spelen” voegde hij er hoopvol aan toe, waarschijnlijk al vermoedend dat VDS hem ook dat niet zou kunnen leveren en zo was het ook. Michiel wandelde vervolgens als toeschouwer nog een kwartiertje rond tussen schakende VDS’ers alvorens hij, zich gelaafd hebbend aan zijn cola, de barre tocht terug naar Voorst aanvaardde, het pronkstuk, de beker met de grote oren, achterlatend.

Zoals gezegd, de partijen hadden inmiddels een aanvang genomen en het was wel duidelijk dat VDS deze avond geïnspireerd was geraakt door de WK-match tussen Anand en Kramnik, waarin tegen alle verwachtingen in de Indiër wel met zwart wist te winnen van de Rus, en dat zelfs twee keer. Bij VDS waren het deze avond ook de zwartspelers die de toon zetten. Laten we de borden maar eens langs gaan.

Frank London - John Brand
Van Frank ontving ik een dag na dato per e-mail zijn partijverslag, want hij had op de avond zelf geen tijd om iets in de map te schrijven omdat het UEFA-cup voetbalavond was, dus snel naar huis!
Ik moet iets bekennen: John zag het beter dan ik. Na afloop van de partij, waarvan ik zelf dacht, dat ik ergens de winst gemist had (offerdreigingen loperxh6 en torenxg7), zei hij doodleuk: "nergens in gevaar geweest, moest alleen secuur spelen". Beetje grootspraak, dacht ik. Thuis kwam ik na aandringen van de computer tot andere gedachten.
Ja, dan kom ik nu toch echt in de gevarenzone (remisekoning).

John stuurde mij zijn visie op deze partij zondagavond toe.
Om Frank maar niet zijn hobby (Koningsgambiet) te laten uitoefenen heb ik er maar een Scandinavisch partijtje van gemaakt. Na de openingsschermutselingen en een wat omslachtige paardmanoeuvre van wit (Pf3-g5-e4-g3) kwam wit al vroeg in de partij met een Toren op h4 en even later ook nog met een Paard op h5. Na afruil (Pf6xh5) kwam de witte Dame op h5 en met ook nog een Loper gericht op h6, gereed om zich op te offeren, had wit iets wat op een aanval leek. Secuur verdedigen was hier geboden. Gelukkig deed ik dat ook.
Mijn Dame had ik op tijd naar e7 geschoven en daarna op het juiste moment (na Pf6xh5) naar f6, om het veld h6 mede te verdedigen.
Na Dame ruil, waar wit moeilijk aan kon ontkomen zonder zelf slecht(er) komen te staan, was de aanval dood. Wit wilde daar nog niet helemaal aan en deed nog een vermetele zet met zijn Toren, die echter ingesloten dreigde te raken. Even dacht ik de kwaliteit te kunnen winnen en in mijn gedachten zag ik mij al superieur mijn tegenstander wurgen tot er niets meer van hem over zou zijn dan een zielig hoopje mens. Maar een sterke loperzet van Frank, gevolgd door een remiseaanbod, bracht mij terug op aarde.
Na een diepe analyse (van ong. 5 seconden, ja ik denk snel) aanvaardde ik het aanbod. Frank is niet de beroerdste, ik gunde hem zijn remise en hij wilde graag nog een staartje voetbal kijken.
Vooruit dus maar.

André Schols - Erwin Greven
Ook voor deze partij moet ik het doen met een opmerking va Frank London, die tegenover mij deze partij na afloop ervan al volgt samenvatte: “Een pletje. Binnen twintig zetten: stukoffer en uitgemaakt in de aanval door de zwartspeler.”

Arie van Veen - Hans Hertgers
Van deze partij had ik de indruk dat de witspeler de loop der gebeurtenissen weliswaar bepaalde, maar klaarblijkelijk kon hij deze niet geheel naar zijn hand zetten want het resultaat was remise.

Harm Schoten - Rob Amato
Voor deze partij geldt hetzelfde als voor de voorgaande. Ik had de indruk dat Harm aan de touwtjes trok, maar niet hard genoeg om Rob uit zijn evenwicht te brengen. Ergo: remise.

Gerald Visch - Carlo Buijvoets
Tja, en dan mijn partij tegen Gerald. Ik moet erbij zeggen dat het geen schoonheidsprijs verdiende. Teveel fouten of halfslachtige zetten van weerszijden bezoedelden de partij, maar dat kan wellicht verklaard worden uit de gebeurtenissen in de twee voorgaande ontmoetingen tussen Gerald en mij. In die twee partijen kreeg Gerald beide keren voordeel en wel dusdanig dat hij objectief gewonnen stond. Beide keren wist ik echter het tij te keren en toch met de winst te gaan strijken.

Van Gerald ontving ik per e-mail het volgende verslag van deze partij:
Carlo schotelde mij afgelopen donderdag het Benko/Volga gambiet voor.
Op zet 16 speelde ik Te1, waar Lb2 juist was geweest om de sterke zwarte loper te neutraliseren, eventueel door afruil.
Een fout die beslissend bleek, maar ook zonder deze fout stond Carlo al zeer comfortabel.
Les voor mij is dit gambiet eens goed te gaan bestuderen, want ik wist eigenlijk niet goed hoe hier mee om te gaan, wat Carlo natuurlijk meteen (psychologisch) voordeel opleverde.
Ondanks het feit dat Harry hardop aan Carlo vroeg waarom hij niet opgaf, heb ik helaas in deze partij geen schijn van kans gehad en dat is natuurlijk wel een beetje frustrerend…

Mijn eigen verslag luidt als volgt:
Van Rob en John kreeg ik voorafgaand aan de partij nog op het hart gedrukt dat Gerald tegenwoordig niet langer als een makkelijke prooi gezien moet worden, maar dat had ik dus al twee keer aan den lijve ondervonden. Deze avond was Gerald er volgens mij op gebrand om, mocht hij weer gewonnen komen te staan, zich niet voor de derde maal de kaas van het brood te laten eten, terwijl ik mij voorgenomen had om niet opnieuw in een verloren stand terecht te komen. Ik denk dat onderstaand diagram wel duidelijk laat zien dat ik in mijn opzet geslaagd ben, maar ook dat Gerald ongeveer tot aan de twintigste zet gelijke tred kon houden, maar daarna toch echt diep in het rood dook.

Gevolg van onze voornemens was dat we allebei misschien wel iets te voorzichtig speelden. Neem bijvoorbeeld de stelling na 8. Tab1:

Voorzichtigheidshalve speelde Gerald meteen zijn toren van de lange diagonaal nadat ik mijn loper op g7 had gezet, maar daarmee was hij wat al te (on)voorzichtig. Hier had ik mij tegoed kunnen doen aan de pion op e4, maar ik koos als een volleerd mietje voor de veiligheid en speelde de rokade. Na 8. … Pxe4 mag wit het paard niet nemen vanwege het vervolg 9. Dxe4 Lf5 waarna de toren op b1 verloren gaat.
Een ander moment in de partij, waar Gerald in zijn verslag op doelde, na 16. Tfe1??, deed zich een soortgelijke mogelijkheid voor, maar deze keer liet ik mijn kans niet voorbijgaan.

Zwart kan nu slaan op c4 en wit mag niet terugnemen wegens Dxe1#. Er volgde 16. … Lxc4 17. Dc2 Lh6 18. Pc3 Lg7 19. Txb6?? axb6 20. Pxc4 Dxc3 waarna de partij wel beslist is in het voordeel van zwart, dacht ik. Toen Gerald even later roekeloos op avontuur ging met zijn paard dat nu op c4 stond, bleek dat er voor het arme dier geen weg terug was en dat het, diep doorgedrongen in de stelling van de zwartspeler (op d7), ten dode opgeschreven was. Toen was het helemaal uit, maar Gerald bleef zich verweren. Mijn aandacht verslapte en ik verloor korte tijd later onnodig een loper, maar behield wel een materieel voordeel van een kwaliteit en twee pionnen, ruim voldoende voor de winst. Maar toen liet Gerald zien wel degelijk iets van het spelletje te begrijpen. Met subtiel spel wist hij het mij waarachtig nog moeilijk te maken en bijna had ik mij in de luren laten leggen door een geforceerde remisevariant. Ik zag het gelukkig nog net op tijd en kon met een terugtrekkende beweging van een toren naar a8 een schaak op de onderste rij verhinderen. Daarna was de druk van de ketel en korte tijd later zag Gerald het nutteloze van zijn missie in en streek hij de vlag.

Frank Nelemans - Frits Wilbrink
Sander van Westreenen - Frits Wilbrink
Frank schreef in de map het volgende commentaar:
Een spannende partij waarin wit het betere van het spel had. Frits kwam “nogal” vast te staan, maar ik kon niet veel meer uitrichten zonder zelf risico’s te nemen.

Schijnbaar is de simultaan niet aan Frits besteed, want ook in zijn tweede partij had hij aanvankelijk het nakijken toen Sander hem pardoes een stuk afhandig maakte. “Een paar zetten later had ik het wel terug”, wist Frits te melden, maar toch zal het aan een moment van concentratieverlies te wijten zijn dat hij überhaupt een stuk verloor. Daardoor wakker geschrokken wist Frits de partij tegen Sander wel naar zich toe te trekken.

Rein Takken - Ron Sint Nicolaas
De afdroogpartij van de avond was die tussen Rein en Ron. Al heel vroeg stond Rein gedesillusioneerd op met de mededeling: “Ik heb heel slecht gerekend!” Navraag bij Ron leerde dat hij inderdaad het punt mocht bijschrijven en hij was daar zo blij mee dat hij Rein heeft aangeboden de afwas in zijn eentje te doen. Dat aanbod werd door Rein graag geaccepteerd en ik denk dat hij vervolgens de ramp die zich onder de Nederlandse UEFA-cup deelnemers voltrok, bijna helemaal live heeft meebeleefd op tv.

Frits de Heus - Bram Rook
Frits en Bram gaven elkaar deze avond geen duimbreed toe. Het was de langste partij van de avond en toen de kas al bijna opgemaakt was en de meeste leden al thuis naar de samenvattingen zaten te kijken, pas toen kwamen deze beide heren tot de conclusie dat een vredespijp ook tot tevredenheid kan stemmen.

Harry Mulder - Frans van den Berg
Frans schreef in de map een kort verslag over deze partij:
Harry bouwde een mooie stelling op en dreigde offers op e6 en g6, maar ze sloegen geen van beide door. Veel tijd verbruikt, maar geen geluk voor wit.

Harry gebruikt in zijn verslag wat meer woorden, maar vergeleken bij vorige week houdt hij het kort!
Toen ik een blik wierp op het wedstrijdformulier zag ik dat ik vanavond weer met wit moest spelen. Voor mij betekende dit dus weer e4. Dit maal had de computer er voor gezorgd dat ik een tegenstander kreeg die geen e6 in zijn openingsrepertoire heeft. Eindelijk een échte liefhebber van dit spelletje: Frans van den Berg. Een tegenstander van formaat. Dus vanavond geen Frans óp het bord maar áchter het bord, zal ik maar zeggen.
Na alle felicitaties in ontvangst te hebben genomen, dit had nog te maken met mijn formidabele partij van vorige week waarin ik de vloer aanveegde met de Franse opening, concentreerde ik me op het antwoord van zwart deze avond: c5. Dit betekende een Siciliaantje. Ik besloot tot een Siciliaans gambiet. Ik had gehoopt mijn tegenstander hiermee te verassen, maar ogenschijnlijk deed hem dit niks. Het betekende wel dat het bord direct in vuur en vlam stond. Deze variant leidt tot vlijmscherp spel. Carlo kwam nog polshoogte nemen, maar zijn blik verraadde dat ook deze openingskeuze boven z’n pet ging. Iets verder in de partij bleek mijn opzet geslaagd. De insteek van dit gambietje is om na de rokade van zwart zoveel mogelijk witte stukken naar de zwarte koning te laten wijzen. De stukken staan lekker actief en de stelling vroeg om een offer. Maar wel om een correct offer natuurlijk. En laat ik die nou net niet hebben kunnen vinden….. Alle ‘inslagen’ zouden nét te kort komen. Oftewel, Frans had zijn stelling onder controle en zou eventuele inslagen net op tijd kunnen pareren. Toen ook nog de dames werden geruild bleef er te weinig dreiging over en verloor ik het initiatief waardoor Frans, met twee pionnen voorsprong, rustig kon afwikkelen. Ik had te veel energie gestoken in het zoeken naar een correct offer. Mijn klok tikte niet alleen mijn laatste minuutjes weg, maar maakte mij er ook op attent dat opgeven het enige juiste was. Ik feliciteerde Frans met zijn degelijke overwinning.

Zo bleek aan het eind van de avond dat vijf van de gespeelde partijen in remise waren geëindigd en de overige vijf door zwart waren gewonnen: het Anand-effect?
Dan wil ik tot besluit nog even wijzen op enkele opmerkelijke details van de ranglijst.
Op de eerste plaats staat George van den Esschert met nog steeds een 100% score. Opmerkelijk voor een remisekampioen!
Nummer twee, Rob Amato, had tot vorige week alle partijen in remise zien eindigen, maar wist die serie toen te doorbreken met een winstpartij. Deze week voegde hij zijn vierde remise toe aan zijn totaal. Nog wel ongeslagen derhalve.
Hoogst opmerkelijk is dat op de vierde plaats Johan van Ommen staat met weliswaar twee gespeelde partijen, maar een 0%-score achter zijn naam. Johan heeft beide partijen weten af te breken. Gaat hij voor de titel Afbreekschaak Kampioen?
Opmerkelijk zijn ook de resultaten van Frank London en Hans Hertgers. Beiden hebben ze tot nog toe alle partijen van dit seizoen in remise zien eindigen. Voor Frank zijn dat er vier en voor Hans vijf. Daarmee gaat Hans dus voorlopig aan kop in het remise klassement. Voorzichtigheid is geboden!
Opmerkelijk is ook de 0%-score van Rein Takken. Wat is er mis met onze Vos?
Dan zijn er tot op heden twee personen die na zeven ronden zeven partijen achter hun naam hebben staan, ofwel 100% aanwezigheid. De loftrompet kan worden gestoken voor Frank Nelemans en Ron Sint Nicolaas!

Carlo Buijvoets

top

OVERZICHT VOOR RONDE 7, GESPEELD OP 23-10-2008
Wit		Zwart	Uitslag
Frank London	-	John Brand	½-½
André Schols	-	Erwin Greven	0-1
Arie van Veen	-	Hans Hertgers	½-½
Harm Schoten	-	Rob Amato	½-½
Gerald Visch	-	Carlo Buijvoets	0-1
Frank Nelemans	-	Frits Wilbrink	½-½
Sander van Westreenen	-	Frits Wilbrink	0-1
Rein Takken	-	Ron Sint Nicolaas	0-1
Frits de Heus	-	Bram Rook	½-½
Harry Mulder	-	Frans van den Berg	0-1
Bert Meester	-	Afwezig met geldige reden
Henk Greevenbosch	-	Afwezig met geldige reden
Johan van Ommen	-	Afwezig met geldige reden
Lidy Rietveld	-	Afwezig met geldige reden
Anton Rietveld	-	Afwezig met geldige reden
George van den Esschert	-	Afwezig met geldige reden
Chris Plante	-	Afwezig met geldige reden

top

Ranglijst Interne Competitie 2008-2009: bijgewerkt t/m ronde 7

Nr	Naam	Punten	Wa	Gsp	Gw	Rm	Vl	Af	Perc
1	George van den Esschert	178,50	39	4	4	0	0	0	100,0
2	Rob Amato	143,17	38	5	1	4	0	0	60,0
3	Harm Schoten	129,67	37	3	1	2	0	0	66,7
4	Johan van Ommen	120,00	36	2	0	0	0	2	0,0
5	John Brand	117,00	35	5	2	2	1	0	60,0
6	Erwin Greven	113,50	34	5	4	0	1	0	80,0
7	Frank London	113,33	33	4	0	4	0	0	50,0
8	Carlo Buijvoets	109,50	32	5	4	0	1	0	80,0
9	Henk Greevenbosch	108,83	31	3	2	0	1	0	66,7
10	Arie van Veen	93,50	30	4	1	2	0	1	50,0
11	Frans van den Berg	92,67	29	4	3	0	1	0	75,0
12	André Schols	92,00	28	5	1	1	3	0	30,0
13	Hans Hertgers	90,33	27	5	0	5	0	0	50,0
14	Gerald Visch	69,17	26	6	2	1	3	0	41,7
15	Frank Nelemans	63,50	25	7	1	4	2	0	42,9
16	Frits Wilbrink	61,50	24	4	0	2	1	1	25,0
17	Harry Mulder	59,67	23	5	1	2	2	0	40,0
18	Bert Meester	57,50	22	1	1	0	0	0	100,0
19	Frits de Heus	53,00	21	2	0	2	0	0	50,0
20	Ron Sint Nicolaas	49,50	20	7	2	1	4	0	35,7
21	Lidy Rietveld	48,33	19	2	1	0	1	0	50,0
22	Chris Plante	46,83	18	3	0	2	1	0	33,3
23	Anton Rietveld	42,00	17	0	0	0	0	0	0,0
24	Bram Rook	38,83	16	2	0	1	1	0	25,0
25	Rein Takken	15,00	15	4	0	0	4	0	0,0
26	Sander van Westreenen	9,33	14	0	0	0	0	0	0,0

top