Interne
competitie 2008-2009: ronde 6
uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang tot overige ronden
De zesde ronde
van dit seizoen werd ingeleid met slecht nieuws voor de interne competitie. De
competitieleider deelde mee dat de clubkampioen Bert Meester zich voor
onbepaalde tijd heeft teruggetrokken uit de interne competitie en ook uit de
bekercompetitie. Dat heeft tot gevolg dat Ron Sint Nicolaas, die in de
voorronde van de bekercompetitie tegen Bert had geloot, nu een vrije doorgang
krijgt naar de eerste ronde. Bert zal overigens nog wel deelnemen aan de OSBO-wedstrijden, dus helemaal kwijt zijn we hem niet.
Ron kreeg
dus vrije doorgang naar de eerste bekerronde, maar er moesten ook nog twee
bekerwedstrijden gespeeld worden om het zestiental voor die eerste ronde te
completeren. Die wedstrijden werden ook deze avond gespeeld, maar nu eerst de
partijen van de interne competitie.
George van den
Esschert - Henk Greevenbosch
De langste partij van de avond werd pas tegen twaalven
beslist. Henk had ergens in de loop van de partij een pion ingeleverd waarvan
ik dacht dat het een bewust offer was, maar misschien had hij gewoon geen keus.
Feit is echter dat hij de pion nooit terug heeft gezien en uiteindelijk de
partij verloor. George lijkt, bij afwezigheid van de clubkampioen, met nog
steeds een 100%-score rechtstreeks af te stevenen op de titel. George schreef
het volgende verslag over deze partij:
Na een Ponziani-opening
kwam er een open stelling op het bord met kansen voor beiden. Lang ging het
gelijk op, maar na een paardschaakje kwam Henk een
pion achter te staan. Makkelijk was het daarna zeker niet,aangezien we allebei
nog 2 torens hadden, ik dus voor remisewendingen moest oppassen en m'n koning niet al te beschermd stond. Ik kon echter
langzaam maar zeker m'n a-pion
naar voren krijgen en uiteindelijk promoveerde die ook.
Carlo
Buijvoets - Ron Sint Nicolaas
Carlo Buijvoets - Sander van Westreenen
Ik speelde dus de minisimultaan en kreeg in beide partijen een Morragambiet op het bord. Ron nam het gambiet aan en ging
vervolgens al vroeg in de partij in de fout door e5 te spelen in plaats van
e6!!, waardoor de problemen hem al snel boven het hoofd groeiden en hij op de
twintigste zet mat werd gezet.
Sander hield het in een geweigerd gambiet weliswaar wat langer vol, maar
speelde al ruim voor de twintigste zet met een stuk en een dame achter. De
uitslag laat zich raden.
André
Schols - Frank London
Waar George het deze week laat afweten kreeg ik van mijn andere hofleverancier
wel een partijverslag. Frank schreef over deze partij:
Ik had wat aan voorbereiding gedaan (Sokolsky b4 erbij gepakt) en speelde toch maar weer eens
het tweesnijdende f5. Wit heeft ruimte op de damevleugel, zwart zoekt aanval op
de koning. Echter…½-½
Hans
Hertgers - Frank Nelemans
Frank schreef het volgende verslag van deze partij:
Koning-Indisch met een “regelmatig” verloop. Geen van
tweeën is in gevaar geweest en na een grote afruil resteerde een klassieke
remise.
Rob
Amato - Gerald Visch
Kijk, dit zijn de echte partijen. Allebei spelers wilden na afloop hun ei er
wel over kwijt. Omdat het mailtje van Rob drie uurtjes eerder op mijn digitale
deurmat viel, geef ik hem hier voorrang.
Met licht voordeel kwam ik met wit uit de
opening en na een mindere zet van Gerald kon ik schaak geven en een pion
winnen. Vanaf nu speelde Gerald goed schaak. In het eindspel echter speelde
Gerald een foute koningszet zodat ik schaak kon geven en daarna zijn pion kon
slaan en zodoende de partij in mijn voordeel kon beslissen. Al met al een
schaakpartij die Gerald met zwart goed heeft gespeeld. Gerald vertelde me voor
aanvang van de eerste OSBO wedstrijd dat hij beter met wit speelt. Nou, daar
heb ik niet veel van gemerkt!!!
Van
Gerald ontving ik dus even later het volgende bericht:
In de zomercompetitie wist ik Rob bij
zijn debuut (1e wedstrijd bij VDS) nog te verrassen.
Donderdag gaf hij ruiterlijk toe dat hij mij toen een beetje onderschat had en
vertelde me dat hij dat deze keer in ieder geval niet zou doen, waarop ik hem
antwoordde dat hij dat best nog eens mocht doen J
Tot aan circa midden zet 20 ging het gelijk op, de dames waren van het bord en
we gingen een eindspel in. Ik bezette met mijn toren de d-lijn,
maar Rob dreigde indirect een vrijpion te creëren op de a-lijn.
In ieder geval wist ik niet goed hoe dit eindspel te behandelen. Rob bleek
hierin een stuk vaardiger en na een paar foutjes van mijn kant en goede zetten
van zijn kant was het dan ook gedaan.
Al met al een verdiende overwinning voor Rob.
Harry
Mulder - Frits Wilbrink
Harry zou Harry niet zijn als hij niet uitvoerig verslag
zou doen van een overwinning op een van de Franse vrienden. Inderdaad, Harry
lukte het met wit de Frans spelende Frits te verschalken. Hoe dat kon gebeuren
staat in het verslag van Harry te lezen dat ik al de volgende middag om twee
uur in mijn mailbox vond. Hij zal er wel de hele nacht aan doorgewerkt hebben,
want in de tijd van de baas… Nee, dat doet Harry niet!
Omdat ik andere - minder belangrijke in de ogen van sommigen – bezigheden had
kwam ik er niet meteen aan toe om het rondeverslag te vervaardigen en bleef dus
ook het verslag van Harry ongepubliceerd. FOUT!
Maandagmiddag om 13:55 uur werd mijn mailbox “verrijkt” met een oogverdovend
mailtje getiteld:
‘Het
is stil aan de overkant……… het is stil aan de ovéérkant…’.
Het
zal de voetballiefhebbers onder ons meteen duidelijk zijn van wie dit bericht
afkomstig was. De inhoud luidde slechts een enkele vraag: “Is het ‘Franse kamp’ de klap al te boven?” Mij was meteen
duidelijk dat Harry ongeduldig begon te worden, toch moest hij nog even
wachten. Maar hier is het dan, zijn verslag, gelardeerd met een
geschiedenisles.
Donderdag
16-10-2008
Vandaag maar geen risico genomen en op tijd naar het dorpshuis gegaan. Daar
aangekomen zag ik dat een paar bestuursleden toch zeer verrast waren van mijn
“vroege aankomst”. Op het ‘wedstrijdformulier’ zag ik dat de computer mij aan Frits had gekoppeld. Na de mededeling van onze
competitieleider, die elke schaakavond van zich laat horen en meedeelde dat ik
mezelf tot de ‘jonkies’ mag rekenen qua leeftijd, stelde ik mijzelf de vraag of
ik vanavond de ‘makkelijkste weg’ zou kiezen óf er
een educatieve voorstelling van zou maken. Mijn tegenstander was namelijk één
van die “Fransozen” die op mijn 1. e4 altijd antwoordt met e6, “de Schwalbe”.
Zou ik de normale paden bewandelen dan zijn de eerste 20 zetten én de uitslag al vroeg in de avond bekend. Ik zou dan met
een gemakkelijke overwinning al vroeg thuis zijn. Natuurlijk koos ik niet voor
deze makkelijke oplossing en bracht ik op de derde zet ‘een nieuwtje’. Zo
‘nieuw’ was die niet want deze zet speelde ik ook al in mijn eerste partij van
dit seizoen tegen die andere ‘Fransoos’, Carlo. Toen was ook hij al helemaal
van slag en wist geen raad met deze zet. Dat ik uiteindelijk die partij verloor
had niets te maken met de zetkeuze maar meer met ‘het gebeuren eromheen’. Ik
had me voorgenomen om me vanavond niet te laten afleiden en, ondanks de
openingskeuze van mijn tegenstander, er een leuke partij van te maken. Dit is
mij uiteindelijk goed gelukt. Omdat ik een gambiet speelde kreeg ik voor mijn
pion mooi spel. Mijn tegenstander vond dat ik wel erg makkelijk afscheid van
mijn pionnen nam in de opening. Toen ik hem zei dat ‘ze’ me in de weg staan en
dat misschien in het eindspel het gemis pas zou
worden gemerkt, keek hij me vragend aan. Zijn blik vroeg om uitleg. Toen ik hem
vertelde dat ik zelden in een ‘eindspel’ terecht kwam en de partij òf in de opening besliste òf in
het middenspel werd hij een beetje witjes, pips, om de neus en verzonk in diep
gepeins. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat ik geen respect toon voor pionnen.
In tegendeel. Als ik de naam Philidor zeg moet dat voor de liefhebber genoeg zijn. En wel
hierom:
Dat de pion tijdenlang “uitgelachen” werd is weldegelijk achterhaald. Zijn
kracht is verschrikkelijk onderschat geweest. Tegen het einde van de achttiende
eeuw was er een heuse revolutie in Europa. Er geschiedde met deze bloedige
omwenteling nog iets anders, van vreedzame aard. De pas ontdekte nieuwe ideeën
in Europa tekenden zich namelijk ook af in het schaakspel. De pion,
symbool van de dienaar en te gering om zich met de officieren of edellieden te
meten, kreeg een grotere betekenis. Verbluft en verbaasd nam de burgerij
toentertijd kennis van de, toen, hypermoderne strategische strijdwijze die een
jonge schaker, Francois André Danican,
beter bekend als Philidor, introduceerde. “De
pionnen” zo stelde Philidor, “bepalen het leven van
het schaakspel en zijn de ziel ervan. Slechts zij geven de doorslag in aanval
en verdediging en als zij inferieur staan, is de partij verloren.” ‘Hij is niet veel meer dan een pion op het schaakbord’ was een bekende slagzin in het
verleden die de betekenis droeg van: “dat hij niet veel voorstelde, niet belangrijk”. Nu, in de schaakwereld haalt men het niet in z’n hoofd om zo’n
onheuse opmerking jegens ‘het
boertje’ te plaatsen. Men werd
zich ervan bewust dat diezelfde pion straks misschien als een machtige dame
over het schaakbord kon regeren. Toch was er één ding wat ook Philidor tot aan z’n sterfbed toe niet heeft kunnen
weerleggen: De zwakte van een e6-pion. Tijdens zijn ‘afscheid’ kon hij
nog laten vastleggen betreffende dit feit: “het is niet anders”.
Terug naar de partij:
Carlo, ‘Frits Franse vriend’ drentelde zenuwachtig om hem heen. Ik hoorde hem
mompelen tegen een medetoeschouwer dat dit ‘nieuwtje’ hem toch wel zorgen baart
en dat hij de aankomende weken zal proberen hier een antwoord op te vinden.
Aangezien ik ook niet de beroerdste ben wil ik hem dit zeggen: “Carlo, bespaar
je de moeite, ook dit ‘nieuwtje’ weerlegt, zoals alle andere antwoorden, “de Schwalbe van zwart”.
Door mijn gambiet hadden mijn ‘officieren’ genoeg ruimte om dreigende taal uit
te slaan en zo mijn tegenstander te waarschuwen voor eventuele ‘vervelende
activiteiten’ richting mijn witte Vorst. Zoals gezegd stonden mijn stukken
bijzonder actief en toen ik daar nog een schepje bovenop deed door mijn paard
‘aan te sporen’ waardoor bij de volgende zet van wit de zwarte dame het wel erg
benauwd ging krijgen, moest Frits voor het antwoord hierop, heel, heel, hééél lang nadenken. Dat hij, ondanks zijn verkeerde en
knullige openingsrepertoire, een sterke schaakspeler is bleek wel uit zijn
‘antwoord’. Dame e5!!. Nu was ik het die heel, heel, hééél
lang moest nadenken. Hier had ik niet op gerekend. Eerlijk gezegd dacht ik vóór
deze zet dat ik de boel wel onder controle had maar de damezet van Frits
betekende dat ik mijn sterke ‘knol’ op stal moest zetten. “Ik zou toch niet in
een eindspel terecht komen?” vroeg ik mij geschrokken af, want dan werd mijn
“gambietpion’, een wel hele dure pion! Helaas, het zag er wel naar uit,
totdat……….. Toren d7!!! van zwart. Een blunder, een gevolg van wit’s prachtige spel(!) of een onderschatte zet? Feit is
wel dat wit hierop direct insloeg op f5 en zwart zich toen realiseerde…….. dat
het over en uit was. Dit prachtige slot, op te vragen tegen een geringe
vergoeding bij de witspeler, was wederom een bewijs hoe de eerste zet van
zwart, e6, afgestraft dient te
worden. Al met al een spannende partij met voor wit een Happy End.
Bekercompetitie
Van de partijen
voor de bekercompetitie heb ik geen verslagen ontvangen en ik heb ze ook niet
gevolgd. Ik moet hier dus volstaan met het vermelden van de uitslagen waarbij
geen verrassingen te melden zijn:
Frans van den Berg – Rein Takken: 2-0
John Brand – Frits de Heus: 2-0
Carlo Buijvoets
|
George
van den Esschert |
- |
Henk
Greevenbosch |
1-0 |
|
Carlo
Buijvoets |
- |
Ron
Sint Nicolaas |
1-0 |
|
Carlo
Buijvoets |
- |
Sander
van Westreenen |
1-0 |
|
André
Schols |
- |
Frank
London |
½-½ |
|
Hans
Hertgers |
- |
Frank
Nelemans |
½-½ |
|
Rob
Amato |
- |
Gerald
Visch |
1-0 |
|
Harry
Mulder |
- |
Frits
Wilbrink |
1-0 |
|
Frans
van den Berg |
- |
Bekercompetitie:
winst |
|
|
Rein
Takken |
- |
Bekercompetitie:
verlies |
|
|
John
Brand |
- |
Bekercompetitie:
winst |
|
|
Frits
de Heus |
- |
Bekercompetitie:
verlies |
|
|
Bert
Meester |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Erwin
Greven |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Arie
van Veen |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Harm
Schoten |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Chris
Plante |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Lidy
Rietveld |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Anton
Rietveld |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Bram
Rook |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
|
Johan
van Ommen |
- |
Afwezig
met geldige reden |
|
Ranglijst Interne
Competitie 2008-2009: bijgewerkt t/m ronde 6
|
1 |
George
van den Esschert |
172,50 |
39 |
4 |
4 |
0 |
0 |
0 |
100,0 |
|
2 |
Rob
Amato |
126,00 |
38 |
4 |
1 |
3 |
0 |
0 |
62,5 |
|
3 |
Harm
Schoten |
112,33 |
37 |
2 |
1 |
1 |
0 |
0 |
75,0 |
|
4 |
Johan
van Ommen |
105,00 |
36 |
2 |
0 |
0 |
0 |
2 |
0,0 |
|
5 |
Henk
Greevenbosch |
96,83 |
35 |
3 |
2 |
0 |
1 |
0 |
66,7 |
|
6 |
Frank
London |
94,17 |
34 |
3 |
0 |
3 |
0 |
0 |
50,0 |
|
7 |
John
Brand |
93,00 |
33 |
4 |
2 |
1 |
1 |
0 |
62,5 |
|
8 |
André
Schols |
92,50 |
32 |
4 |
1 |
1 |
2 |
0 |
37,5 |
|
9 |
Erwin
Greven |
80,00 |
31 |
4 |
3 |
0 |
1 |
0 |
75,0 |
|
10 |
Arie
van Veen |
79,50 |
30 |
3 |
1 |
1 |
0 |
1 |
50,0 |
|
11 |
Hans
Hertgers |
77,17 |
29 |
4 |
0 |
4 |
0 |
0 |
50,0 |
|
12 |
Gerald
Visch |
75,67 |
28 |
5 |
2 |
1 |
2 |
0 |
50,0 |
|
13 |
Carlo
Buijvoets |
73,50 |
27 |
4 |
3 |
0 |
1 |
0 |
75,0 |
|
14 |
Frans
van den Berg |
67,33 |
26 |
3 |
2 |
0 |
1 |
0 |
66,7 |
|
15 |
Harry
Mulder |
55,83 |
25 |
4 |
1 |
2 |
1 |
0 |
50,0 |
|
16 |
Frits
Wilbrink |
53,00 |
24 |
3 |
0 |
1 |
1 |
1 |
16,7 |
|
17 |
Bert
Meester |
52,00 |
23 |
1 |
1 |
0 |
0 |
0 |
100,0 |
|
18 |
Frank
Nelemans |
47,00 |
22 |
6 |
1 |
3 |
2 |
0 |
41,7 |
|
19 |
Frits
de Heus |
46,17 |
21 |
1 |
0 |
1 |
0 |
0 |
50,0 |
|
20 |
Lidy
Rietveld |
45,67 |
20 |
2 |
1 |
0 |
1 |
0 |
50,0 |
|
21 |
Chris
Plante |
40,50 |
19 |
3 |
0 |
2 |
1 |
0 |
33,3 |
|
22 |
Anton
Rietveld |
40,00 |
18 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0,0 |
|
23 |
Bram
Rook |
30,00 |
17 |
1 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0,0 |
|
24 |
Ron
Sint Nicolaas |
29,50 |
16 |
6 |
1 |
1 |
4 |
0 |
25,0 |
|
25 |
Rein
Takken |
15,00 |
15 |
3 |
0 |
0 |
3 |
0 |
0,0 |
|
26 |
Sander
van Westreenen |
9,33 |
14 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0,0 |