Interne competitie 2007-2008: ronde 24

uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang tot overige ronden

Op deze avond stond de halve finale van de bekercompetitie geprogrammeerd, maar één van de halve finalisten, te weten Harm Schoten, was afwezig en zo kon er maar een van de twee ontmoetingen worden afgewerkt en kon Erwin Greven voor de interne competitie spelen. De have finale wedstrijd die wel plaatsvond, was…

Bekercompetitie: halve finale
George van den Esschert – Bert Meester
Voorafgaand aan de wedstrijd sprak ik George buiten en hij zei: Ik ga gebruik maken van mijn sterke punten en probeer Bert op zijn zwakke punten te pakken. Een van zijn zwakke punten is snelschaken en wat mij betreft beginnen we meteen met de vierde partij!”
Voor diegenen die niet helemaal op de hoogte zijn: in de bekercompetitie speel je altijd twee partijen met 45 minuten bedenktijd per persoon. Is het daarna gelijk, dan volgt een barrage met 15 minuten bedenktijd per persoon. Eindigt deze in remise, dan volgt een snelschaakpartij met 5 minuten per persoon. Daar wilde George dus naartoe, het echte snelle werk.

De eerste partij werd een Franse confrontatie met George aan de zwarte stukken. Bert won weliswaar een pion in die partij maar had niet genoeg tijd om die te verzilveren. In het eindspel maakte George nog wel ergens een fout, maar ook die bleef als gevolg van tijdgebrek van Bert onbestraft. Het werd een plusremise voor onze clubkampioen Bert.

De tweede partij verliep voor George nog moeizamer dan de eerste. In een felle strijd verloor hij ergens een hele toren maar wederom waren het het tijdgebrek van Bert en natuurlijk ook de vechtlust van George, die voorkwamen dat er een beslissing viel: een hele dikke plusremise voor onze clubkampioen!

In de eerste barragepartij kwam Bert opnieuw een pion voor te staan, maar de geschiedenis herhaalde zich ten tweede male: opnieuw een plusremise voor Bert! Maar drie plusremises in het verleden bieden geen garantie voor de toekomst!

Nu was George daar waar hij zichzelf aan het begin van de avond reeds wenste, bij de vierde, de snelschaakpartij! Het publiek dromde samen om het bord van deze twee titanen en zag opnieuw Bert materiaalwinst boeken. Het zag er op het bord heel droevig uit voor George, maar de klok was een ander verhaal. Toen Bert een mataanval had ingezet wees George hem, zich verontschuldigend, op de klok. Bert had op tijd verloren en we zagen hem allemaal ineenschrompelen van ellende. “Dit snelle werk is niet aan mij besteed”, of woorden van gelijke strekking uitbrengend, nam Bert even afstand van het strijdtoneel om vervolgens toch George sportief te feliciteren met zijn overwinning. Tja, dat soort momenten kennen we allemaal maar al te goed en als rechtgeaard schaker wens je ze niemand toe: vier keer gewonnen staan en toch verliezen. Het is net als bij voetbal: je kunt de hele wedstrijd beter spelen, maar als je dan niet scoort, zul je zien dat het winnende doelpunt aan de andere kant valt.

De 'Moeder Aller Onterechte Uitschakelingen'

Enkele dagen na plaatsing van mijn verslag op de website over de door Bert Meester verloren halve finale in de bekercompetitie, ontving ik van Bert onderstaand bericht per e-mail.

Hallo Carlo

Bedankt voor de gevoelvolle wijze waarop je mijn rampspoed hebt beschreven. Onterecht verliezen doet natuurlijk altijd pijn al ben ik wel wat gewend op dit gebied. Maar wat me afgelopen donderdag overkwam mag met een gerust hart als de 'Moeder aller onterechte uitschakelingen' worden betiteld. Alsof alle Hemelsche Heerscharen bij George op de lat hadden plaatsgenomen en mij op de cruciale momenten met blindheid sloegen na mij eerst een walk over te hebben toegestaan. Waarschijnlijk om me de pijn extra te doen voelen. Of misschien was het de duvel wel die er mee speelde. Toch was het hier en daar nog erger als je beschreef.

Over partij 1 meld je dat ik 'weliswaar een pion won maar ..' en dat 'George nog wel ergens een fout maakte, maar ..'. Volgens mij viel er niets te 'maren'. Ik zou het willen beschrijven als een goed gespeelde partij met een bijzonder fraaie tactische wending op de 20e zet die me een pion opleverde. Vervolgens bouwde ik dit voordeel met technisch sterk spel (eigenlijk ben ik dit hele seizoen nog niet zo op dreef geweest) tot een totaal gewonnen stand. Op de 49e zet (Rybka +5) lanceerde George een laatste truczet die met een simpele (1 zet diep) tactische wending had kunnen worden weerlegd. Maar hier sloeg bij mij, met nog een paar minuten op de klok, de blindheid toe. Na de gespeelde zet was het weliswaar nog steeds gewonnen maar zakte het voordeel naar +2 en was een niet zo voor de hand liggend stil zetje noodzakelijk om winnend voordeel te behouden. Toen ik ook deze zet miste kon George een opstelling bereiken waarin ik mijn extra pion niet meer kon verzilveren.
De hier beschreven stelling na 49. … Tc7-e7 wil ik je niet onthouden:

DIAGRAM 1: Wit aan zet

Wit wint simpel met 50. Td8 en de witte pionnenopmars is niet te stuiten.
Zwart kan niet slaan op e6 vanwege 51. Txg8+ (.. Kxg8 52. Ld5 Kf7 53. Kf5) of 51. Ld5.
Dit ontging me dus in de gauwigheid en ik voelde me verplicht op e7 te slaan. Na 50. Txe7?? Pxe7 was er in principe nog niets aan de hand als ik het subtiele 51. Lb7 had gespeeld waarna wit alsnog zijn d-pion naar d6 kan schuiven, maar gelet op de voorgaande zet zal het duidelijk zijn dat ook deze veel lastiger zet niet meer bij me opkwam. Na 51. d5?? was het na ..Pc8 gevolgd door .. Pd6 niet meer te winnen.

In partij 2 maakte ik het nog oneindig veel bonter. Ik kan de partij vanaf zet 45 niet meer reproduceren maar na een zet of 60 stond ongeveer de volgende stelling op het bord:

DIAGRAM 2: Zwart aan zet

Op dat moment zag ik dat ik nog een seconde of 40 op de klok had en besloot, om verlies op de vlag uit te sluiten, eerst al zijn materiaal op te halen. Daarna zou ik nog wel eens naar de winst op zoek gaan. Dus ruilde ik mijn toren tegen zijn paard en spoedde ik me naar zijn laatste pion op de a-lijn. Toen ik deze had opgehaald keek ik weer eens rustig naar de stelling om tot de ontdekking te komen dat een theoretisch overbekende remisestelling resteerde met een randpion en de verkeerde loper.
60. ... Tf1 61. Ke3 Txf3 62. Kxf3 Kd5 63. Ke3 Kc4 64. Kd2 Kb3 65. Kc1 en nu had ik de winst simpel kunnen veilig stellen met 65. ... Lf5 (of Ka2) waarna wit het hoekveld niet kan bereiken. Als een blind paard speelde ik echter 65. … Ka3 om na 66. Kb1 te constateren dat mijn loper het hoekveld niet bestreek en het dus remise was.

De wellicht technisch gewonnen stelling die ik in partij 3 na een zet of 20 bereikte (zie diagram 3), vereiste veel te subtiel spel om in een kwartiertje op het bord te brengen dus met deze plusremise kon ik wel vrede hebben.

DIAGRAM 3: Wit aan zet

In de laatste partij dichtte ik mezelf, ondanks mijn schaaktechnische topvorm (die meestal tot ongeveer 2 minuten voor tijd aanhield), geen enkele kans meer toe. Niet alleen heb ik een afkeer van het verschijnsel vluggeren waarvoor ik in de Nederlandse taal geen enkel woord ken dat dit adequaat kan beschrijven, maar gelet op het voorgaande geloofde ik sowieso niet dat de hogere machten nu opeens wel op mijn hand zouden zijn. Dat ik met een toren voor door de vlag werd gejaagd was dan ook een passend slot bij dit voor het op drama beluste publiek ongetwijfeld boeiende schaakavondje.

En tot slot moet ik George complimenteren met zijn getoonde mentale kracht. Want als je 4x zo geprakt wordt en dan toch nog je kwelduivel te grazen neemt. Het roept bij mij het beeld op van een Rambo film (of iets in dat genre) waarin de held aan de rand van een afgrond hangt met zijn vijand boven zich die op zijn handen staat te stampen. En er dan, nog aan een vinger hangend, de vijand met zijn voet geheven voor de laatste trap .. toch nog heelhuids uitkomt. Het is maar een film plegen we dan te zeggen. Maar ik weet nu, het gebeurt ook wel eens in het echt.

Bert Meester

Interne competitie
Erwin Greven - André Schols
Ik zat ernaast en keek ernaar. De partij tussen Erwin en André werd niet het enerverende gevecht waarop ik gehoopt had, maar een redelijk saaie remise. Erwin bekende mij aan het begin van de avond dat hij niet veel nachtrust had gehad en dat bleek ook wel toen hij mij aansprak op de lijst voor afmeldingen.
Erwin: “Daar staat 7 en 14 en dat moet 6 en 13 zijn.”
Ik: “Oké, 6 en 13 maart, dat klopt, maar jij zit bij 7 en 14 februari te kijken. Wie is er hier nu abuis???”
Erwin: “Zie je wel, ik zie helemaal niks vanavond!”
Ik weet niet of André zich dit bewust is geweest tijdens de partij, anders had hij het misschien wat langer geprobeerd tegen Erwin.

Carlo Buijvoets - Johan van Ommen
Tot mijn verrassing kreeg ik van Johan de CaroKann voorgeschoteld en ik zocht mijn toevlucht tot het Blackmar-Diemer Gambiet. Ik offerde dus weer een pion in de opening, maar mijn probleem was dat ik dit gambiet helemaal niet zo goed ken. Gelukkig voor mij gaf Johan in een moment van onachtzaamheid zomaar een pion terug en daarna voelde ik mij wat meer op mijn gemak, maar ik had het mis gehad. Ik kreeg mijn pion terug op de 25^e zet terwijl ik volgens Fritz vanaf zet 14 tot 20 ook een licht voordeel had in de partij. De figuur laat de waardering van Fritz zien tot op het moment van afbreken. Groene balkjes betekenen voordeel voor wit en rode voordeel voor zwart. Het is tot dusverre klaarblijkelijk een partij geweest met wisselende kansen waarbij het voordeel voor geen van beiden erg groot is geweest. Johan heeft ook remise aangeboden op het moment dat de dames geruild werden (zet 30, Fritz waardeert de stelling op dat moment geheel gelijk!), maar ik wilde het nog wel even proberen.
In de afgebroken stelling (zie diagram rechts) heb ik licht voordeel volgens Fritz, maar het verzilveren hiervan is allesbehalve gemakkelijk. Mijn inschatting is dat de partij in remise eindigt, maar ik wil het nog steeds wel even proberen! Wordt vervolgd.

Henk Greevenbosch - Frank London
Frank is heel kort in zijn commentaar: “Leuk Hollands potje!” Als hij had gewonnen was hij ongetwijfeld wat breder van stof geweest en had hij mogelijk weer een greep gedaan uit de Bibliotheca Flondonia, waar hij ons bij tijd en wijle van laat genieten. Nu moeten jullie het doen met mijn aanvullende opmerking dat Frank door Henk op een koekje van eigen deeg is getrakteerd! Let me explain: vaak zien we Frank in een CaroKann met zwart zijn tegenstander over de h-lijn belagen en deze avond vond hij zijn eigen Waterloo op die h-lijn! In een voor zwart slecht staand eindspel verloor Frank daar een vol stuk.

Arie van Veen - Hans Hertgers
Arie ontpopt zich als hofleverancier van partijverslagen. Lees hieronder zijn bijdrage over de partij tegen Hans.

Om te beginnen spraken we af om de partij “met afbreken “te spelen. Ik speelde met wit en mijn geliefde Schotsgambiet kwam op het bord. Echte fouten maakte ik niet maar Hans schoof zich bekwaam naar een goede positie. Ik had erg veel last van een ver opgedrongen pion. Zie deze stelling:

Door nauwkeurig verder te spelen kom ik toch redelijk goed te staan. Na zet 19 van zwart ziet het er zo uit:

Daarna speel ik even minder secuur en geef de open d lijn weg. Hans bezet de lijn direct met een toren en een dame en mijn voordeel is weg. Het ziet er na zet 27 van wit zo uit.

Zwart kan in ieder geval de pion terug winnen en heeft alle initiatief. Het had allemaal veel energie gekost en beiden hadden we nog ongeveer 20 minuten om de resterende 13 zetten te spelen. Ik besloot hier om remise aan te bieden. Hans accepteerde het meteen.
Fritz gaf na een kwartier bedenktijd wit een nadeel van -0.52.
Ik was dus wel tevreden met het resultaat.

Arie van Veen

Frank Nelemans - Gerald Visch
Toen deze partij al een tijdje bezig was, ging ik eens een kijkje nemen en zag dat Gerald waarachtig een stuk voor stond. Hoe dat zo gekomen is weet ik niet, maar wel dat het uiteindelijk voldoende was voor Gerald om het hele punt te veroveren. Een slechte beurt voor de teamleider van VDS 2 dat aanstaande dinsdag hoopt weer een stap te zetten in de richting van het kampioenschap en daarvoor zijn bordpunten nodig om de lijstaanvoerder van dit moment voorbij te kunnen streven!

Ron Sint Nicolaas - Frits Wilbrink
Niets van gezien of gehoord. Frits won.

Anton Rietveld - Frits de Heus
Anton was deze avond alleen naar het front gestuurd door Lidy, die met rugklachten niet deel wilde nemen aan de schermutselingen op de schaakclub. Mogelijk was Anton hierdoor uit zijn evenwicht gebracht en maakte hij zich gedurende de partij teveel zorgen over zijn Dame. Feit is dat hij verloor, maar hij deed dat, zoals hij na afloop schertsend opmerkte: “…glorieus en Frits heeft beschamend gewonnen.”
Anton lijkt ook lol in het schrijven te krijgen, getuige de volgende bijdrage over deze partij waarover

In het begin denkt de blanke nog: “Nou, dat gaat lekker zo…!” Het ging redelijk gelijk op tot aan de tiende zet, maar dan slaat het noodlot geruisloos toe: eerst één pion winst voor zwart, dan na twee zetten weer een pionneke. Daarna blijft het grote werk wel iets gelijk, maar op het eind zijn twee pionnen wel degelijk van belang. Ik gun ze Frits van harte, hij blijft een heer van stand, maar plotseling wordt mijn toren met stijl geconfisceerd. Ik ben op keurige en gepaste wijze over de knie gelegd…

Gerard van Tongeren - Chris Plante
Sander van Westreenen - Chris Plante
Chris was in overleg met hem als oneven ingedeeld om te kunnen spelen tegen iemand die zic bij Johan had aangemeld om eens een avondje te komen schaken. De persoon in kwestie kwam echter niet opdagen en zo moest onze voorzitter de confrontatie aangaan met een voltallige Zonnehuisdelegatie. Chris trakteerde ze allebei op een nul.

Carlo Buijvoets

top

OVERZICHT VOOR RONDE 24, GESPEELD OP 06-03-2008
Wit		Zwart	Uitslag
Erwin Greven	-	André Schols	½-½
Carlo Buijvoets	-	Johan van Ommen	afg
Arie van Veen	-	Hans Hertgers	½-½
Frank Nelemans	-	Gerald Visch	0-1
Henk Greevenbosch	-	Frank London	1-0
Ron Sint Nicolaas	-	Frits Wilbrink	0-1
Anton Rietveld	-	Frits de Heus	0-1
Gerard van Tongeren	-	Chris Plante	0-1
Sander van Westreenen	-	Chris Plante	0-1
George van den Esschert	-	Bekerwedstrijd: winst
Bert Meester	-	Bekerwedstrijd: verlies
Harm Schoten	-	Afwezig met geldige reden
Rein Takken	-	Afwezig zonder kennisgeving
Bram Rook	-	Afwezig met geldige reden
Lidy Rietveld	-	Afwezig met geldige reden
Chris Plante	-	Oneven

top

Ranglijst Interne Competitie 2007-2008: bijgewerkt t/m ronde 24

Nr	Naam	Punten	Wa	Gsp	Gw	Rm	Vl	Af	Perc
1	Bert Meester	444,83	35	13	8	2	3	0	69,2
2	Henk Greevenbosch	440,33	34	11	8	3	0	0	86,4
3	George van den Esschert	422,50	33	16	7	8	1	0	68,8
4	Carlo Buijvoets	381,00	32	14	8	2	3	1	64,3
5	Erwin Greven	351,00	31	19	6	7	6	0	50,0
6	André Schols	330,50	30	22	9	8	5	0	59,1
7	Frank London	313,17	29	18	5	6	7	0	44,4
8	Johan van Ommen	306,67	28	16	6	4	5	1	50,0
9	Arie van Veen	298,50	27	18	8	4	6	0	55,6
10	Hans Hertgers	286,33	26	13	4	7	2	0	57,7
11	Harm Schoten	264,00	25	10	3	5	2	0	55,0
12	Frits Wilbrink	262,50	24	19	6	7	6	0	50,0
13	Chris Plante	257,17	23	13	7	3	3	0	65,4
14	Frank Nelemans	214,00	22	22	7	3	12	0	38,6
15	Gerald Visch	211,00	21	21	8	3	10	0	45,2
16	Bram Rook	177,00	20	18	6	3	9	0	41,7
17	Ron Sint Nicolaas	167,17	19	17	6	1	10	0	38,2
18	Frits de Heus	160,00	18	8	4	0	4	0	50,0
19	Rein Takken	146,17	17	5	1	3	1	0	50,0
20	Lidy Rietveld	105,33	16	14	3	1	10	0	25,0
21	Sander van Westreenen	80,50	15	7	3	1	3	0	50,0
22	Anton Rietveld	76,67	14	11	1	0	10	0	9,1
23	Gerard van Tongeren	42,17	13	5	0	1	4	0	10,0

top