Interne competitie 2007-2008: ronde 5

uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang tot overige ronden

Voor aanvang van de vijfde ronde van de interne competitie werd ik door Frank London op het matje geroepen omdat ik hem in het vorige verslag verkeerd geciteerd zou hebben. Ik schreef: “ondanks zijn leeftijd blijft Frank toch e4 spelen” en volgens Frank had hij zeer beslist f4 geschreven in zijn verslag. Nu is bij menigeen bekend wat voor spijkerschrift onze offerkoning hanteert en daarom heb ik zijn zelfgeschreven tekst maar gescand en hieronder weergegeven. Bij nader inzien moet ik toegeven dat het meer op F4 dan op E4 lijkt wat Frank geschreven heeft, maar je kunt er ook E4 in zien. In het haastig tussen twee dagen training geven in, geschreven verslag heb ik dus een foutje gemaakt. Daarvoor mijn excuus. Maar nu we het toch over Frank hebben en in zijn eigen verslag van vorige week lezen dat hij zichzelf inmiddels “op leeftijd gekomen” vindt, tenminste dat is mijn interpretatie, kunnen we ook nog een citaat van de OSBO-website halen uit het verslag van de eerste ronde van de persoonlijke kampioenschappen van de OSBO. Daar blijkt dit gegeven ook niet onopgemerkt. Er staat te lezen: “Frank London doet het ook iets kalmer aan en meldde zich ook bij deze groep.” Met “deze groep” wordt hier de veteranen bedoeld!

Op een andere plaats in het verslag van de OSBO-PK lezen we het volgende:
“Eerste klasse: In deze loodzware klasse, de poule des doods zouden ze bij voetbal zeggen, vonden gelijk enkele verrassingen plaats. Kanjers als Mark Agterberg en Audry Burer werden op nullen getrakteerd door Carlo Buijvoets en Bernard Lippens!
Ik denk dat de schrijver van het verslag bewust rekening heeft gehouden met mensen als onze Molenaar door zich van voetbalterminologie te bedienen om vooral hem zo duidelijk te maken dat een van zijn Franse Vrienden toch ook tot meer dan remise spelen in staat is.

Aan het begin van de avond waren Frits Wilbrink en Henk Greevenbosch met elkaar in gesprek en ik hoorde Henk zeggen dat hij toch echt, evenals Frits zelf, in 1954 geboren was. Daarop mengde ik mij in het gesprek door op te merken dat ook ik in dat jaar geboren ben en dat het geen toeval kan zijn dat we alle drie op de drieëntwintigste van een maand geboren zijn. Henk bleek de oudste van ons drieën en Frits de jongste. Toen ik Henk later op de avond uit de doeken deed waarom ik op eigen initiatief plaats heb genomen in VDS 2 en mijn plaats in het eerste aan Frits had gegund die qua rating slechts 6 punten achter mij staat dus een gelijkwaardige vervanger is, merkte Henk meteen op: “Sympathiek! Geef de jeugd ook een kans!” Kijk, dat zijn van die opmerkingen, daar heb ik wat aan als er een verslag geschreven moet worden.
Genoeg oude en jonge koeien, op naar de partijen van deze ronde.

Bert Meester - Henk Greevenbosch
De clubkampioen koos in zijn eerste partij tegen Henk voor de Schotse opening. Henk won vroeg in de partij een pion waarna Bert echter een stevig en langdurig initiatief verwierf. Met een batterij van toren en dame op de halfopen h-lijn nam Bert de zwarte koning op de korrel. Henk wist echter na een tussenschaakje het grootste gevaar te bedwingen en Bert bleef tegen een pion achterstand aankijken. Toen ik op een bepaald moment in de wandeling van Henk te horen kreeg dat Bert zijn tijd in ieder geval wel goed gebruikte, zei ik tegen hem dat hij er niet van op moest kijken als Bert in zijn laatste vijf minuten nog tien zetten zou moeten doen. Aan het eind van de avond bleek die voorspelling exact uit te komen. Ik heb van Bert begrepen dat hij op een bepaald moment weliswaar zijn pion terug heeft gewonnen, maar dat ten koste van zijn langdurige initiatief had gedaan. Hij beoordeelde die beslissing na afloop van de partij als waarschijnlijk zijn grote fout, want toen de kruitdamp na de tijdnood was opgetrokken, keek Bert tegen een ruïne aan. Enkele zetten later zagen we wat we nog maar heel weinig op de club hebben gezien: Bert legde zijn koning om en feliciteerde Henk met de overwinning. Na deze nederlaag staat onze verhuizer met een voor zijn doen schamele 50% op de achtste plaats in de ranglijst terwijl Henk komt met dit resultaat op een podiumplek en is nu derde.

Erwin Greven - Carlo Buijvoets
In de auto op weg naar de club spraken Harm en ik onze zorgen over de partijen van de avond tegen elkaar uit, maar ik voegde er meteen aan toe dat ik Erwin al meerdere keren verslagen had en dat ik me dan ook deze avond niet bij voorbaat naar de slachtbank zou laten voeren. Eenmaal op de club hoorde ik Erwin tegen iemand zeggen dat het zeker geen Frans zou worden deze avond en dat was dan ook een feit. Na 1. c4 (voor de kenners: de Engelse openingszet) speelde ik echter puur uit pesterigheid e6 (voor alle voetballers onder ons, de Franse verdedigingszet, maar wel nadat met 1. e4 is geopend). In feite hadden we dus donderdag al een soort voorvertoning van de halve finale van het WK rugby: Engeland tegen Frankrijk. Toen ik de volgende dag de partij door Fritz haalde, gaf het programma tot mijn grote voldoening over de opening de mededeling: “Engelse Opening met ongebruikelijke antwoorden van zwart”. Wellicht betekende dit dat ik Erwin al vanaf zet 1 uit de theorie had, maar ik voer zelf ook geheel op eigen kompas. Ik kreeg van Erwin op de derde zet al de gelegenheid om de f-lijn half te openen waarbij ik mij naar f5 gespeelde pion kon ruilen tegen de e-pion van Erwin. Ik heb geleerd dat je zuinig moet zijn op je centrumpionnen, maar Erwin denkt daar blijkbaar anders over. Ik was in ieder geval tevreden met dit positionele voordeeltje. Erwin kreeg weliswaar een paard op e4, maar daar ging weinig dreiging vanuit en het paard trok zich op een gegeven moment ook terug naar g3. De stelling bleef behoorlijk in evenwicht tot het moment dat Erwin op de 19^e zet opzichtig in de fout ging. Vanuit de diagramstelling, waarin eigenlijk niets aan de hand is voor wit, speelde hij 19. Lf3?? Zouden de vermoeienissen van het vaderschap hem nu dan toch eindelijk opbreken? Fritz geeft b4 als de beste kans voor wit. Direct na de partij dacht Erwin zelf dat Lf1 de aangewezen zet was. Na de tekstzet had ik weinig tijd nodig voor mijn volgende zetten: 19. … Lxf3 20. gxf3 Pd7 (de zet die Erwin over het hoofd had gezien toen hij na lang nadenken Lf3 speelde) 21. Te3 Pe5 22. f4 Dxf4 (pionwinst) 23. Dxf4 Txf4 24. b3 Taf8 25. Pe4 Pg4 26. Te2 Tf3 27. Pd2 Txf2 Na deze tweede pionwinst wist ik vrijwel zeker dat ik zou gaan winnen. De partij duurde echter nog eens zoveel zetten als we nu gespeeld hadden tot Erwin geen zetten en bijna geen tijd meer had en hij de vlag streek. Anders dan in de halve finale van de WK rugby trok deze avond Frankrijk dus wel aan het langste eind.

Hans Hertgers - Frank London
Op het gevaar af dat ik weer iets fout citeer, volgt hier het verslag van Frank (voor de typografen en de Dylan-liefhebbers onder ons: het lettertype heet Jokerman).
HOLLANDS (VOOR DE EENVOUDIGEN VAN GEEST D4 F5) MET DE STONEWALL (V.D.E.V.G. C6 D5 E6 F5). HANS HAD IETS BETER SPEL, MATDREIGINGEN OP H7 (Red: Frank schreef hier H2 maar ik ben zo vrij geweest om dat te veranderen. Maakt het ook meteen veel leesbaarder, vindt u niet?), MAAR REMISE.

Gerald Visch - Frank Nelemans
Van deze partij heb ik niets gezien. Ik was achteraf verrast dat Gerald van de in de zomercompetitie zo goed spelende Frank had gewonnen.

Bram Rook - Frits Wilbrink
Jawel, een van de Franse Vrienden aan het werk. Frits speelde e6 en Bram kwam vanuit de opening, na een klein foutje, in de verdrukking. Om geen pion te verliezen moest Bram de rokade opgeven na schaak met een loper op b4. Vervolgens kwam Frits vervelend binnen over de c/lijn met een toren en een loper en hij won een pion. Maar met lopers van ongelijke kleur was die ene pion geen garantie voor de winst. Die werd door Frits echter wel veilig gesteld toen Bram zijn loper op liet sluiten waarna deze verloren ging. Frits had zijn revanche nadat hij de voorgaande ontmoeting tegen Bram verloren had!

Ron Sint Nicolaas - Chris Plante
Van Chris ontving ik per e/mail het volgende verslag van deze partij.
Na een rustige opening stond Ron toe, dat ik zijn paard op f3  mocht slaan, maar dat hij gedwongen was deze met de g-pion terug te nemen. Omdat hij kort gerokeerd had kwam zijn koning dus niet zo gunstig te staan. Door een foute zet van Ron kreeg ik die f3-pion cadeau van hem en dacht zelf deze klus nu snel te klaren.
Niets was minder waar. Ron verdedigde zich bekwaam en ging zelfs over tot een gevaarlijke tegenaanval, waarin ik alles uit de kast moest halen om erger te voorkomen. Drie uur later(!!!) lukte het me een toren van hem te ruilen voor mijn loper en kwam ik in een gewonnen eindspel terecht. Echter geen (zo het eerst liet aanzien) makkie....
Ron gaat nog voor verrassingen zorgen!

George van den Esschert - Sander van Westreenen
George had het voorrecht om tegen Sander te mogen spelen. Ik heb hem, en doe dat nu op deze plek aan iedereen, meegedeeld dat ik de ranglijst van boven naar beneden wil afwerken bij het oneven indelen, dit om op het eind boven aan de ranglijst competitievervalsing te voorkomen. Met het aantal spelers dat we nu in de competitie hebben, denk ik niet dat iemand vaker dan één keer tijdens de competitie oneven wordt ingedeeld. Dan de partij. Sander mailde mij dat hij het mooie partijen had gevonden tegen George. Desalniettemin trok George aan het langste eind.

Voorronde bekercompetitie:
Harm Schoten – André Schols
De trotse vice-clubkampioen van de vorige interne competitie en zowel erkend als gevreesd cup-fighter André Schols was in de voorronde van de bekercompetitie gekoppeld aan Harm Schoten, die door veelvuldige afwezigheid slechts op de 11^e plaats was geëindigd. Zoals bij het verslag van mijn eigen partij al opgemerkt, toonde Harm zich op de heenweg in de auto niet gerust over de goede afloop van dit bekertreffen, gezien de reputatie van André, maar het zou anders uitpakken!
In de eerste partij kreeg Harm weliswaar aanval met wit, maar André had voldoende verdedigingsmogelijkheden en als hij beter op zijn handen had gezeten dan hij deed was hem ongetwijfeld de ramp bespaard gebleven. Harm viel op een bepaald moment een toren op a8 aan met de dame op b7, maar tevens het veld c8 waar hij mat kon geven. André had wel verweer tegen deze dubbele dreiging, maar overzag de tweede. Hij had naar eigen zeggen de goede zet wel in gedachten gehad, maar besloot op het laatste moment voor een actievere zet te kiezen die deel twee van de dubbele dreiging niet oploste. Hij dekte de toren en ging vervolgens mat in één. Een geschenk dat Harm in dank accepteerde.
De tweede partij was voor André dus alles of niets. André trok alle registers open maar Harm raakte niet in paniek en verdedigde zich goed. Op een bepaald moment overzag André dat een paard van hem gepend kon worden door een loper en daarna verloren zou gaan. Harm bood op dat moment terstond remise aan, wetende dat hij dan de bekerwedstrijd gewonnen zou hebben. Dit is overigens een truc waarvan ook André zich regelmatig bedient en hij kon er dan ook wel de lol van inzien, maar wees het aanbod vanzelfsprekend van de hand. Ik stond erbij en keek ernaar en zei uit plagerigheid tegenover Harm: “Jaag hem door zijn vlag, André!” Toen ik een tijdje later weer bij het bord kwam kijken, zag het ernaar uit dat André mijn advies niet in de wind had geslagen. Harm had nog steeds niet gewonnen en verkeerde inmiddels in tijdnood, maar ook André had niet veel tijd meer over. In de tijdnoodfase wist Harm echter orde op zaken te stellen en nog voor er een vlag gevallen was zag André zich gedwongen te capituleren. Zo gaat Harm dus met een 2-0 overwinning door naar de eerste ronde van de bekercompetitie en kan André zich de rest van het seizoen geheel richten op het verdedigen van zijn vice-clubkampioenschap.

Carlo Buijvoets

top

OVERZICHT VOOR RONDE 5, GESPEELD OP 11-10-2007
Wit		Zwart	Uitslag
Bert Meester	-	Henk Greevenbosch	0-1
Erwin Greven	-	Carlo Buijvoets	0-1
Hans Hertgers	-	Frank London	½-½
Gerald Visch	-	Frank Nelemans	1-0
Bram Rook	-	Frits Wilbrink	0-1
Ron Sint Nicolaas	-	Chris Plante	0-1
George van den Esschert	-	Sander van Westreenen	1-0
Harm Schoten	-	Beker: winst
André Schols	-	Beker: verlies
Johan van Ommen	-	Afwezig met geldige reden
Arie van Veen	-	Afwezig met geldige reden
Rein Takken	-	Afwezig met geldige reden
Frits de Heus	-	Afwezig met geldige reden
Anton Rietveld	-	Afwezig met geldige reden
Lidy Rietveld	-	Afwezig met geldige reden
Gerard van Tongeren	-	Afwezig met geldige reden

top

Ranglijst Interne Competitie 2007-2008: bijgewerkt t/m ronde 5

Nr	Naam	Punten	Wa	Gsp	Gw	Rm	Vl	Af	Perc
1	George van den Esschert	110,33	35	4	2	2	0	0	75,0
2	Carlo Buijvoets	109,67	34	4	2	2	0	0	75,0
3	Henk Greevenbosch	97,50	33	3	2	1	0	0	83,3
4	Erwin Greven	78,00	32	4	1	2	1	0	50,0
5	Harm Schoten	75,67	31	2	1	1	0	0	75,0
6	Johan van Ommen	70,00	30	3	1	2	0	0	66,7
7	Frits Wilbrink	62,17	29	4	1	2	1	0	50,0
8	Bert Meester	59,67	28	3	1	1	1	0	50,0
9	Frank London	59,00	27	3	1	1	1	0	50,0
10	Hans Hertgers	57,33	26	3	0	3	0	0	50,0
11	Gerald Visch	57,00	25	5	3	0	2	0	60,0
12	André Schols	52,00	24	3	2	0	1	0	66,7
13	Arie van Veen	44,17	23	3	1	1	1	0	50,0
14	Rein Takken	43,67	22	1	0	1	0	0	50,0
15	Chris Plante	41,00	21	4	2	0	2	0	50,0
16	Frank Nelemans	36,50	20	4	1	1	2	0	37,5
17	Bram Rook	36,00	19	3	1	0	2	0	33,3
18	Ron Sint Nicolaas	25,33	18	2	0	0	2	0	0,0
19	Lidy Rietveld	19,67	17	4	1	0	3	0	25,0
20	Frits de Heus	16,00	16	2	0	0	2	0	0,0
21	Anton Rietveld	14,00	15	2	0	0	2	0	0,0
22	Gerard van Tongeren	13,00	14	0	0	0	0	0	0,0
23	Sander van Westreenen	10,00	13	0	0	0	0	0	0,0

top