Interne competitie 2006-2007: ronde 23

uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang tot overige ronden

Alvorens over te gaan tot het verslaan van ronde 23 moet ik naar aanleiding van een bericht dat ik in de afgelopen week van Bert Meester ontving, eerst even terugkomen op de twee vorige rondeverslagen.

Ronde 22
Hoewel ik het meer als een geintje bedoelde, wilde Bert mij toch nadrukkelijk op het volgende wijzen en ik moet bekennen dat ik mij wel erg veel dichterlijke vrijheid heb veroorloofd in mijn door Bert bekritiseerde opmerking:
"…je opmerking in het laatste verslag (van ronde 22) dat ik, naar aanleiding van mijn kleurindeling met wit tegen André, gezegd zou hebben: "Gelukkig heb ik wit en krijg ik dus geen b4 tegen me," waaruit je concludeert dat "de Orang Oetang ook onze clubkampioen de nodige angst inboezemt", is wel erg ver bezijden de waarheid. Waarschijnlijk heb ik wel zoiets gezegd maar zeer waarschijnlijk heb ik in plaats van "Gelukkig" iets als "Helaas" of "Jammergenoeg" gezegd. Als André namelijk met met 1 b4?? opent ben ik geneigd alvast 0-1 te noteren. Het is dan ook niet voor niets dat hij tegen mij op de "Roel van Duijn" variant is overgestapt (1 e4 c5 2 a3 e6 3 b4?!) waar hij me enkele malen mee in verlegenheid heeft gebracht maar inmiddels heb ik ook hiervoor het tegengif gevonden. "Helaas" dus wit en niet "Gelukkig", al ging het dit keer net zo soepel als met zwart tegen de Sokolski."

Ronde 21
In het verslag van ronde 21 had ik de korte impressie die Johan in de map had opgeschreven, verkeerd gelezen waardoor ik twee zetten had verwisseld. Bert zet in zijn bericht aan mij ook die kwestie recht en ik ben zo vrij geweest om het partijfragment betreffende het slot van zijn partij tegen Johan, toe te voegen aan het rondeverslag van ronde 21. Het is HIER te vinden.

VDS 1 - S.V. Ugchelen
Omdat Harm Schoten een de volgende week niet aanwezig kan zijn wegens werkzaamheden in het buitenland en ook de eerste bordspeler van Ugchelen die week niet beschikbaar is voor de externe wedstrijd tegen VDS 1, speelden deze beide heren de eerste bordpartij een week vooruit. Harm wist mij onderweg naar huis te melden dat hij eigenlijk de hele partij achter de feiten aan heeft gehold. Hij verloor ergens een pion, wist die met kunst en vliegwerk nog wel terug te winnen, maar verloor er daarna al snel opnieuw een. Het moge duidelijk zijn dat de eerste bordspeler van Ugchelen (rating 1992) in ieder geval deze avond te sterk was voor onze Benjamin.

Ronde 23
Voor ronde 23 stonden er negen partijen op het programma. De zaal was dus weer goed gevuld. Voorafgaand aan het spelen van deze ronde was er een kort overleg van de bestuursleden waarin gesproken werd over de te organiseren gezamenlijke slotronde voor de OSBO-competitie op 19 april as. Dat betekende dus dat enkele schakers, de tegenstanders van het bestuur, even in de wachtkamer werden gezet. Dat zat één van hen helemaal niet lekker, maar dat zal zodadelijk wel blijken in zijn eigen verslag van de avond.

Bert Meester - Carlo Buijvoets
De eerste partij die verslagen dient te worden is die tussen de clubkampioen en ondergetekende.

A. Subjectief verslag
Bert had zich, waarschijnlijk beïnvloed door een of andere historicus die zich gespecialiseerd heeft in de Franse geschiedenis, voorbereid op het spelen tegen de Franse verdediging en dat was te merken. Na 1. e4 e6!! Speelde hij 2. De2?. Ik was natuurlijk helemaal van mijn a propos gebracht door deze lelijke zet en had eigenlijk al geen zin meer om verder te spelen. Omdat aan de tafel naast ons de eerder genoemde historicus instemmend zat te knikken over de door Bert gespeelde zet, wilde ik zijn plezier van deze avond niet vergallen en speelde door. De ene na de andere krachtzet ontsproot aan mijn brein en ik had de partij op mijn sloffen moeten winnen, ware het niet dat ik geheel uit mijn concentratie werd gebracht door de aanhoudende opmerkingen van eerder genoemd historicus waarin hij zijn tevredenheid uitte over de witte stelling. Ik durf zelfs te voorspellen dat hij onze clubkampioen straks ook ongevraagd lid maakt van zijn onlangs zelf opgerichte club van Anti Franse Opening Schakers. Zo wist hij ook een week geleden prominent Fransspeler Frits Wilbrink zogenaamd in te lijven in die club en wat speelde Frits deze avond? U raadt het al… Terug naar mijn partij. Die ene man die al die ouwe koeien uit de sloot haalt, deed er dus alles aan om mij uit mijn concentratie te halen. Ik had natuurlijk de wedstrijdleider erbij kunnen roepen, maar zo ben ik niet. Ik denk altijd de zaak zelf wel met sportieve middelen te kunnen oplossen. Deze avond lukte me dat niet. Negen zetten lang speelde ik de sterren van de hemel, maar bij zet tien ging het mis. Ondanks de lelijke openingsbehandeling van wit waren de pesterijen langs de zijlijn (om de een of andere reden leek het verdraaid veel op voetbalsupportersgedrag) te storend voor mijn gevoelige geest waardoor het mij niet lukte om de partij blijvend naar mijn hand te zetten. Zo kon het gebeuren dat ik een zeker punt uit handen gaf.

B. Objectief verslag
Bert kwam beslagen ten ijs en pakte mijn Franse verdediging vanaf de tweede zet aan met een historische variant die ik niet kende. Na de partij zei Bert tegen mij dat zijn tweede zet heel lang geleden gespeeld was door Tschigorin of Tarrasch in hun onderlinge match. Thuisgekomen heb ik de Bilguer, de oudste openingenencyclopedie, er op nageslagen om daarin te lezen dat na 1. e4 e6 de zet 2. De2 inderdaad enkele keren door Tschigorin gespeeld is in zijn match tegen Tarrasch (1893). Daarmee is al aangetoond dat Bert beter op de hoogte was dan ondergetekende. Vanaf het begin van de partij voer ik dus helemaal op eigen kompas. Harry Mulder zag het allemaal aan en was meer dan tevreden over het feit dat de Franse opening ook door onze clubkampioen eens stevig aan de tand gevoeld werd. Ik had duidelijk geen verweer tegen deze onconventionele aanpak van het Frans en hoewel ik na tien zetten het gevoel had redelijk goed uit de opening te zijn gekomen, was juist mijn tiende zet een veel te trage, door angst ingegeven. Vanaf dat moment kwam Bert met de ene na de andere krachtzet waarop ik telkens het antwoord schuldig bleef. Ik had het weliswaar wat beter kunnen spelen in dat stadium, maar zoals ik de zaak aanpakte, leek het alsof Bert een onstuitbaar offensief over mij heen kon laten rollen. Op zet 19 heb ik mijn koning omgelegd. Ik had toen de keus uit het geven van mijn dame of mat gaan. Ik had het gevoel dat ik volledig ingeblikt was. Een blik op de slotstelling (zie diagram: stelling na 19. Lb6‑c5) kan dat gevoel beter verklaren dan welke beschrijving ook. Harry wreef nog even wat zout in de wonde met een opmerking als: "Makkelijk avondje hè, Bert."
In de auto naar Beekbergen hadden Harm en ik het er over dat we dik tevreden zouden zijn als we allebei met een halfje naar huis zouden gaan die avond. Inmiddels is duidelijk dat we met twee nullen, die van mij nog dikker dan die van Harm, de thuisreis moesten aanvaarden. Ons voorgevoel dat het voor beiden een zware avond zou worden, had ons niet bedrogen.
Twee dagen later speelde ik in de laatste ronde van het OSBO PK in Klarenbeek met wit en ik kreeg de Franse Verdediging tegen mij. Dat werd natuurlijk de doorschuifvariant. Ik had in gedachten natuurlijk alweer een nul in mijn boekje genoteerd, want tegen Frans is geen kruid gewassen. Gelukkig was mijn tegenstander niet van alle details op de hoogte en kon ik uiteindelijk toch een punt in mijn boekje bijschrijven.

Frans van den Berg - Frank London
Frans en Frank kwamen na 12 remise overeen. Frank was vervolgens snel vertrokken om thuis voetbal te gaan kijken: Newcastle United - AZ. Wat is dat toch, dat sinds Harry terug op de club is, het voetbal zo aan populariteit heeft gewonnen? In de map stond: "½-½, géén verhaal, 12 zetten." Daar kunnen we hieraan toevoegen: ook géén afwas!

André Schols - Erwin Greven
André speelde met wit weer zijn vertrouwde Sokolski. Erwin had het moeilijk met de bestrijding van deze opening. Hoe het precies gegaan is heb ik niet gezien. André deelde mij later mee dat hij Erwin geheel op eigen kracht, dus niet door een blunder van zijn tegenstander, had weten te verslaan. Een prima prestatie van André. Erwin moet, na slechts een halfje uit zijn laatste drie partijen, zijn vorm maar snel zien te hervinden, want aanstaande donderdag spelen we extern en we moeten onze kansen op het kampioenschap zo goed mogelijk in stand houden.

Arie van Veen - Frits Wilbrink
Arie tegen Frits stond altijd garant voor een Franse Doorschuifvariant tot de eerste zijn geloof met wit in die opening verloor (met zwart speelt hij hem nog wel altijd) en overstapte op de, door ondergetekende verfoeide, Franse Afruilvariant. Remise met zwart verzekerd, denk ik dan altijd. Maar gerenommeerd Fransspeler Frits ging voor meer. Had Harry vorige week nog de indruk dat Frits wel lid van zijn clubje wilde worden, deze week werd hij dus hard teruggezet in de realiteit en sterker, Frits logenstrafte de opvatting van Harry dat het Frans met wit simpel te bestrijden is. Dus, Frits won. Vraag me niet hoe dat gegaan is, maar in de Franse Afruilvariant met zwart winnen van iemand die zelf met zwart ook héél vaak Frans speelt, dat noem ik nog eens een huzarenstukje en een warm pleidooi vóór de Franse Verdediging, wat de historici onder ons daar ook van mogen denken!

Hans Hertgers - Johan van Ommen
Hans tegen Johan werd een echte Spaanse partij. Die zien we niet zo vaak op de clubavond. Volgens Johan kwam Hans een pion voor te staan maar had hijzelf met de zet Ph8! de reddende zet gespeeld die de remise veilig stelde. Tja, je moet er niet alleen opkomen, maar het vervolgens ook nog durven om een paard in de hoek op de achterste lijn te posteren, vanwaar het een minimum aan velden bestrijkt.

Chris Plante - Bram Rook
Chris tegen Bram ging mooi gelijk op. De partij duurde vrij lang en op een bepaald moment zag ik een eindspel op het bord staan met allebei nog twee paarden en enkele pionnen. Die paarden dekten en vielen aan, maar zo gauw een van de paarden iets zou slaan moest het een dekking loslaten waardoor de ander zich schadeloos kon stellen. Er was dus sprake van een dynamisch evenwicht waarin dan ook remise overeengekomen werd.

Gerald Visch - Frits de Heus
Van Gerald ontving ik het volgende verslag van deze partij.
Vandaag moest ik tegen Frits, de partij ging heel lang gelijk op totdat ik een stuk kon winnen door middel van een combinatie. Vanaf dat moment was de partij beslist in mijn voordeel, waar ik uiteraard erg verheugd over was. Toch heeft Frits naar mijn mening een hele degelijke partij gespeeld, waar moeilijk een lek in te schieten was.

Harry Mulder - Frank Nelemans
Eindelijk kreeg Harry dan een van zijn gedroomde tegenstanders. Vorige week had hij al op Frank N. of Arie gerekend, maar toen moest hij tegen Bram. Nu was het dus wel raak. Harry moest alleen nog even in de wachtkamer plaatsnemen alvorens Frank, die als lid van het bestuur korte tijd in vergadering moest, hem zou te vuur en te zwaard zou bestrijden. Voor Harry was dat vanzelfsprekend weer voldoende aanleiding om boze complottheorieën te vermoeden. Lees zijn verslag.

Je verzint het niet! Echt niet! Denk je alle scenario’s te kennen, gaan ze….. vergaderen!! Het wordt steeds gekker. Als je je afvraagt “waar gaat dit over?” Nou, dit gebeurt je gewoon als je denkt een avondje lekker te gaan schaken bij VDS. Een clubavond van VDS zit altijd weer vol verrassingen. Zo dus ook vanavond. Mijn tegenstander van vanavond was, de penningmeester, Frank Nelemans. Hij moest dus eerst met het voltallige bestuur om de tafel alvorens hij bij mij, na drie kwartier te hebben gewacht, aanschoof. Maar goed, mij hoor je niet klagen.
Tegen Frank speel ik altijd mooie partijen, al zeg ik het zelf. Frank is vooral een geduchte tegenstander als je zijn paarden hun gang laat gaan over het bord. Hij weet altijd in gedrongen stellingen de juiste zet te vinden. Zo was dat ook vanavond weer het geval. In een soort variant van de Trompowski-aanval en het Colle-systeem kwam ik zeer tevreden uit de opening. (Theorie bij mij op te vragen) Ik had het idee dat zwart toch wat gedwongen zijn zetten moest plaatsen. Op een bepaald moment in de partij, in het middenspel, won ik door een bepaalde afruil een kwaliteit. Ik kon aan Frank zien dat hij deze over het hoofd had gezien en voor de volgende zet nam hij dan ook ruimschoots de tijd. Dit gaf mij de gelegenheid om eens op de andere borden te kijken.
Ik had inmiddels van het bord naast ons begrepen dat meneer Bonaparte Buijvoets tóch weer naar het Frans had gegrepen. Moet ik het soms voor hem spellen?? Ongelóóóflijk!! Was ik niet duidelijk genoeg geweest in mijn vorige verslagen? Bert, zijn tegenstander, inmiddels ook lid van de club tegen de Franse opening, begreep er ook niets van. Ik bedoel, zelfs een ezel stoot zich niet tweemaal aan dezelfde steen. Het betekende dat Bert een makkelijk avondje had en al snel wist dat de punten in de knip zaten. Carlo, Carlo….wordt toch eens wakker.
Elders in de zaal had ik gehoord dat Frits een plaagstootje uitdeelde tegen Napoleon Van Veen. Hij speelde met zwart, nadat Arie 1. e4 had geopend, 1. … e6(???). De hilariteit in de zaal was waarneembaar. Natuurlijk week hij daarna direct af van dit geintje zodat er toch nog een goede partij op het bord verscheen waarin Arie, na een mooi gevecht heb ik vernomen, uiteindelijk het onderspit moest delven.
Terug naar mijn eigen partij. Frank had inmiddels een antwoord gevonden op de ontstane stelling. Ik verviel, gevoed door met mijn kwaliteitsvoordeel, in een oude fout: de matzucht. Ik dacht dat ik deze klus wel even zou klaren. Frank had gelijk toen hij na de partij zei dat ik gewoon zijn pionnen had moeten opruimen. Uiteraard vond hij het niet vervelend dat ik dit naliet en mij liet leiden door deze alom bekende drang om je tegenstander zo snel mogelijk mat te zetten. Frank kon steeds vrij gemakkelijk zijn koning naar veilige oorden dirigeren. Op een gegeven moment zei mijn tegenstander: "Ik weet niet of je dit gaat lukken met nog maar 3 minuten op de klok". Shi….. de klok!! Helemaal vergeten!! Frank zelf had nog zeker een half uur bedenktijd! Ik denk dat als ik nog genoeg tijd had gehad dat ik de partij uiteindelijk had kunnen winnen. Maar met nog maar 3 minuten kon ik dit absoluut vergeten. Het sierde mijn tegenstander om remise aan te bieden zodat ik tenminste nog een half puntje kon bijschrijven want anders had ik met lege handen gestaan. Uiteindelijk kon ik dus toch nog tevreden naar huis gaan en maar weer hopen dat zowel het eerste als tweede team volgende week weer goede zaken zullen doen.

Toen Harry later op de avond naar huis ging, kon ik het niet nalaten om hem "remiseschuiver" toe te bijten. Ook zei ik tegen hem, vooral met het oog op mijn eigen partij van deze avond en zijn treiterige opmerkingen daarover: "Harry, ik hoef deze week geen verslag van je te hebben hoor! Ik denk dat ik het toch niet plaats." Daar meende ik natuurlijk niets van, maar Harry was die opmerking niet vergeten. Hij stuurde mij zijn verslag niet zoals altijd op vrijdagmiddag, maar liet mij in het ongewisse tot zondag. Toen, rond het middaguur, kwam eindelijk zijn inmiddels langverwachte verhaal, voorafgegaan door de vraag: "Goed geslapen?" Ja, hoor Harry, wrijf het er maar lekker in! Mijn wraak zal ik nemen op de 64 velden.

Sander van Westreenen - Gerard van Tongeren
De Zonnehuismatch was eigenlijk al beslist nadat Sander een 5-0 voorsprong had genomen, maar Gerard wilde natuurlijk de eer redden. Deze avond kreeg hij met zwart die kans en hij greep hem. We zijn gewend dat Sander op een bepaald moment de zaal in bazuint: "Jongens, ik heb hem hoor. Gerard staat mat!" Deze avond liep het anders. De sportiviteit gebied te zeggen dat het ook deze keer Sander was die niet naliet om iedereen in kennis te stellen van het feit dat hij degene was die mat stond. Zo deed Gerard in hun zesde matchpartij van dit seizoen eindelijk iets terug en bracht hij de stand op 5-1.

Carlo Buijvoets

top

OVERZICHT VOOR RONDE 23, GESPEELD OP 08-03-2007
Wit		Zwart	Uitslag
Bert Meester	-	Carlo Buijvoets	1-0
Frans van den Berg	-	Frank London	½-½
André Schols	-	Erwin Greven	1-0
Arie van Veen	-	Frits Wilbrink	0-1
Hans Hertgers	-	Johan van Ommen	½-½
Chris Plante	-	Bram Rook	½-½
Gerald Visch	-	Frits de Heus	1-0
Harry Mulder	-	Frank Nelemans	½-½
Sander van Westreenen	-	Gerard van Tongeren	0-1
Harm Schoten	-	Externe wedstrijd	0-1
Rein Takken	-	Afwezig met geldige reden

top

Ranglijst Interne Competitie 2006-2007: bijgewerkt t/m ronde 23

Nr	Naam	Punten	Wa	Gsp	Gw	Rm	Vl	Af	Perc
1	Bert Meester	418,00	30	17	12	4	1	0	82,4
2	Erwin Greven	342,17	29	19	9	7	3	0	65,8
3	Johan van Ommen	321,67	28	15	9	2	4	0	66,7
4	André Schols	318,50	27	18	11	3	4	0	69,4
5	Carlo Buijvoets	306,00	26	18	11	2	5	0	66,7
6	Hans Hertgers	281,17	25	19	6	10	3	0	57,9
7	Frans van den Berg	272,50	24	17	5	6	6	0	47,1
8	Frank London	233,67	23	14	4	9	1	0	60,7
9	Frits Wilbrink	220,00	22	18	5	8	5	0	50,0
10	Arie van Veen	208,50	21	19	8	5	6	0	55,3
11	Harm Schoten	202,33	20	5	1	3	1	0	50,0
12	Harry Mulder	181,67	19	17	4	5	7	1	38,2
13	Frank Nelemans	169,00	18	21	6	6	8	1	42,9
14	Chris Plante	157,33	17	12	3	3	6	0	37,5
15	Gerald Visch	118,00	16	19	6	1	10	2	34,2
16	Bram Rook	110,50	15	17	4	2	11	0	29,4
17	Rein Takken	99,33	14	10	0	4	6	0	20,0
18	Frits de Heus	82,67	13	9	1	1	7	0	16,7
19	Sander van Westreenen	67,00	12	6	5	0	1	0	83,3
20	Gerard van Tongeren	15,67	11	6	1	0	5	0	16,7

top