Interne competitie 2006-2007: ronde 21

uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang tot overige ronden

Bijna een hele gewone competitieronde met uitzondering van de laatste bekerwedstrijd uit de tweede ronde en een onverwachte, maar daarom niet minder welkome gast. André Schols en Harm Schoten moesten onderling uitmaken wie naast Johan van Ommen, Bert Meester en Erwin Greven de vierde halve bekerfinalist zou gaan worden. Frans van den Berg was oneven en zou de minisimultaan tegen de Zonnehuisdelegatie spelen, maar door het verschijnen van ex-lid Maarten Zalme speelde Frans drie partijen simultaan, dus ook tegen Maarten.
Wat is een clubavond tegenwoordig als Harry -Je hoort mij niet klagen- Mulder afwezig is? Dan missen we toch wel iets. Maar omdat zijn afmelding gepaard ging met een klacht aan het adres van de schaakcorrespondent, hoeft dit verslag niet zonder een bijdrage van hem te blijven. Tevens zal ik aan de klacht van Harry het antwoord van de volstrekt onpartijdige competitieleider toevoegen, dat hij hem per e-mail heeft doen toekomen. De competitieleider ontving het volgende bericht:

Carlo,
Bij dezen moet ik aankomende donderdag, helaas, afzeggen in verband met verplichtingen elders. Tevens wil ik mij bij het bestuur beklagen over de schaakcorrespondent die verslag heeft gedaan van afgelopen OSBO-wedstrijd ASV-VDS. Ik heb het niet over de andere partijen. Ik vind het zelfs knap dat hij van deze saaie en wel erg gemakkelijke gemaakte/gegeven remises nog iets leuks op papier weet te zetten. Hij moet hier zeker mee door gaan! Toch krijg ik het idee dat deze correspondent niet geheel onpartijdig verslag uitbrengt over partijen die ondergetekende afwerkt. De schaakwereld wordt op deze wijze niet juist geďnformeerd, waardoor fraaie schaakpartijen verloren gaan. Het lijkt erop of deze correspondent nog steeds iets niet lekker zit. Ik proef, met name bij mijn verliespartijen, een zeker leedvermaak. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat mijn partijen boven zijn pet gaan en hij derhalve niet in staat is de juiste analyses te geven. Een hele goeie mogelijkheid.................
Ik zal de voorzitter eens benaderen en zijn menig hierover vragen.
Groet en tot over een week.
Harry

De competitieleider heeft Harry het volgende geantwoord:

Harry,
Ik weet toevallig dat de voorzitter en de schaakcorrespondent "goede vrienden" zijn. Zij spreken elkaar regelmatig tijdens bestuursvergaderingen en nuttigen dan ook vaak een alcoholische versnapering tezamen. Wat bezegelt een vriendschap beter dan samen het glas te heffen! Met andere woorden, ik denk dat je gang naar de voorzitter bij voorbaat een nutteloze zal zijn! Maar mijn zegen heb je. Ik kan me ergens wel indenken dat je je een beetje tekort gedaan voelt door deze "onpartijdige" schaakcorrespondent!
Als competitieleider zal ik a.s. donderdag met je afmelding rekening houden.
Overigens kan het best zo zijn dat ik je bericht zelf al doorsluis naar het volledige ledenbestand van VDS. Ik zal het nog overwegen.
Groet,
Carlo

Ik weet niet of het toeval is, maar er werd voor ronde 21 van de competitie geen enkele Franse partij gespeeld. Harry heeft wat gemist!

Bekercompetitie
Harm Schoten - André Schols
De aanwezigheid van Harm is dit seizoen al een opmerkelijk feit en nog opmerkelijker is het als zijn tegenstander ook nog aanwezig is. André zal nooit onaangekondigd verstek laten gaan en dus ook vanavond niet. Toch sloeg de competitieleider even de schrik om het hart toen hij om circa kwart over acht zag dat Harm nog steeds rond liep zonder dat zijn tegenstander aanwezig was. Zou het dit keer dan weer zo zijn dat… Even geďnformeerd bij Frits Wilbrink die mij terstond gerust stelde. "Nee, André komt wel. Hij heeft vertraging met de trein. Harm is al op de hoogte!" Waarom weet iedereen altijd meer dan ik? Maar mijn zorgen waren weggenomen en ik kon mij met een gerust hart op mijn eigen partij gaan concentreren.
Even na half negen kwam André inderdaad binnen en omdat Harm zo sportief was geweest om de klok niet alvast in werking te stellen kwam André niet meteen in tijdnood. Een bekerpartij duurt immers slechts twee keer drie kwartier (ook al schijnen sommigen van ons daar om te malen!). Dus gauw loten en beginnen. Harm lootte wit in de EERSTE PARTIJ en opende met d4. André greep naar een solide verdediging met d6 en c6 en het werd een loopgravengevecht. Harm kwam daaruit tevoorschijn met een pion meer dan André en die voorsprong behield hij tot in het eindspel. André had weliswaar wat meer tijd op de klok, maar Harm had zijn tijd goed besteed. Op een bepaald moment, met enkel nog koningen en pionnen op het bord, koos Harm voor de damevleugel om daar eerst met zijn koning pionnen te ruimen en vervolgens met zijn eigen pionnen op te marcheren. Hij haalde een dame op b8. André moest noodgedwongen tot een soortgelijke actie op de koningsvleugel overgaan, maar kwam daarbij twee tempi tekort op de h-lijn tot promotie te komen. Vervolgens zette Harm zijn dame zo neer dat elk gevaar op promotie van André geneutraliseerd werd. Daarna maakte Harm duidelijk dat hij ook met zijn a-pion een dame zou gaan halen. Dat dreigement vond André wel overtuigend genoeg en hij streek de vlag. Harm nam een 1 ‑ 0 voorsprong.
In de TWEEDE PARTIJ had André dus wit en op de heenweg in de auto hadden Harm en ik al over mogelijke weerleggingen van de Orang Oetang gesproken. André speelt immers ALTIJD 1. b4. Niet dus. De tweede partij was net begonnen toen ik Harm smekend mijn naam hoorde roepen. Ik ging natuurlijk direct een kijkje nemen om te zien wat er aan de hand was en de schrik sloeg ook mij om het hart. André had 1. e4!! gespeeld. Op zich natuurlijk een heel goede zet, eigenlijk de enige voor wit is mijn overtuiging, maar als André dat speelt, dan is hij niet in zijn gewone doen. Het verrassingswapen sorteerde effect! In deze tweede partij, waarin Harm zich van de Siciliaanse verdediging bediende, was het André die een pion won en ook in deze partij kwamen er vrijpionnen voor wit op de a- en de b-lijn te staan. Harm liet het, mede door tijdgebrek, niet zo ver komen als André in de eerste partij en capituleerde zonder zich te laten bewijzen dat die pionnen in dames konden veranderen: 1 ‑ 1.
In de daaropvolgende BARRAGEPARTIJ lootte Harm weer wit. Hoeveel geluk kan iemand hebben? Harm verwierf zich daarmee niet alleen psychologisch voordeel (wit had immers twee keer gewonnen) maar tevens de zekerheid dat er geen apen uit de mouw getoverd werden. Ik was veel te druk met mijn eigen partij om iets van de barrage te kunnen zien, maar het was inderdaad opnieuw de witspeler die aan het langste eind trok en bekerschaker-pur-sang André werd dus uitgeschakeld. Harm dringt door tot de halve finale.
Na het schrijven van bovenstaand verslag van de bekerwedstrijd trof ik in mijn mailbox onderstaand verslag van de hand van André Schols aan.

Beker 2e ronde 2006 – 2007
Harm Schoten – André Schols
Het is al weer lang geleden dat ik (André) niet minstens de halve finale haalde in het bekertoernooi. De laatste twee seizoenen lukte het zelfs de finale te halen. Afgelopen donderdag werd ik uitgeschakeld. Ik verloor niet van de eerste de beste. Harm is immers oud clubkampioen (2003 – 2004) en 70 ratingpunten rijker.

Bij het loten voor de kleur was het geluk aan de zijde van Harm. Hij mocht met de witte stukken beginnen. Uiteraard was ik graag met de mij bekende opening voor wit begonnen! Ik speelde op zeker en deed de mij zeer bekende zetten in De Leeuw. Na de 16e zet van wit staat de stelling van het diagram op het bord. Een stelling waarbij Fritz 10 voor het eerst enig voordeel van betekenis geeft aan een van de twee spelers. Volgens Fritz 10 is deze stelling voor 0.75 (1.00 is een pion) in het voordeel van zwart. Maar dan had zwart 16. … Lxf3 moeten spelen en niet 16. … d5. Hierop reageert Fritz met 1.12 in het voordeel van wit, wat hij heel snel bijstelt naar 0.60 voor wit. Blijkbaar heeft zwart enige compensatie voor zijn ingeleverde pion. Waarvan ik overigens dacht die terug te kunnen winnen, maar dat bleek een rekenfout. Vervolgens liep ik alleen nog maar achter de feiten aan. Harm maakte het goed af en bracht de pion tot winst. Voor de omstanders kon het allemaal nog wel beter maar die voelen de druk van de klok ook niet.

 

In de tweede partij ging het anders. Twee weken geleden speelde ik een paar vluggertjes tegen Harm en wist dus dat hij voor de Siciliaan kiest op 1.e4. De mogelijkheid Het Roel van Duin Gambiet in de praktijk te brengen. In de vluggertjes kwam Harm er niet echt lekker uit bij het aannemen van de gambietpion. Ik meldde hem ook nog dat Bert Meester in onze laatste confrontatie de pion niet meer had aangenomen. Dat was waarschijnlijk de reden dat hij ook nu de aangeboden pion niet wilde nemen. Na de 9e zet van wit staat de stelling van het diagram op het bord. Zwart heeft enkele keren met het paard van g8 gespeeld wat op c7 kwam en heeft hierdoor wat ruimte moeten inleveren. Door veel af te ruilen probeerde Harm zich enig spel te verschaffen. Ik heb genoteerd tot de stelling links. De twee aaneengesloten pionnen waren voldoende om de winst binnen te halen.

 

Zo werd een barrage nodig om te bepalen wie er naar de halve finale mocht. Ook nu weer wist Harm bij de loting de witte stukken de zijne te maken. Was dat een voorbode? Ook nu koos ik weer voor De Leeuw en ik was met de stelling van het diagram noch tevreden noch ontevreden. Ik maakte hier echter een enorme blunder en speelde Pb6. Harm dacht niet lang na en speelde Lc7. Het paard staat dan gepend en twee keer aangevallen. Bovendien staat mijn pion op d5 niet meer zo lekker. Gezien de slechte stelling kwam ik er nog niet eens zo slecht uit, maar moest de twee centrumpionnen inleveren en dat betekende wel dat Harm de terechte winnaar werd en dus doorgaat naar de halve finale. Ja, als je zulke blunders maakt hoor je ook niet in de halve finale te spelen. Gefeliciteerd Harm.

Interne competitie
Bert Meester - Johan van Ommen
Tja, dit is dan zo'n partij waarbij iets op het spel staat, namelijk de revanche. Johan had in hun eerste treffen dit seizoen de partij van Bert gewonnen en dat zal onze clubkampioen niet lekker hebben gezeten. Hij is niet gewend te verliezen en zal dan ook zeker gemeend hebben vanavond iets recht te moeten zetten. In de partij kwam Bert ook wel een pion voor te staan, maar Johan had daarvoor in mijn ogen voldoende compensatie. Hij had druk op de dubbele c-pion van Bert en verhinderde daarmee ook lange tijd de ontwikkeling van de loper op c1. Uiteindelijk, zo heb ik begrepen, heroverde Johan dan ook zijn pion en was de veilige remisehaven in zicht, ware het niet dat Johan op een bepaald moment een pion naar g6 speelde in plaats van zijn koning naar f8. Volgens zijn eigen zeggen was dat de beslissende fout waardoor Bert de overwinning naar zich toe kon trekken.

Van Bert ontving ik de volgende bijdrage betreffende het slot van deze partij, beginnend in het diagram links dat de stelling weergeeft na het gewraakte 28. … g6.
Nadere analyse leert dat niet de zet g6 maar het terugnemen van een giftige pion uiteindelijk de oorzaak van het verlies was. De partij ging verder met 29. Kf1 f6 30. Ke2 e5 (Geeft de dekking van zijn paard op waardoor wit op de 33e zet een dodelijke valstrik kan zetten) 31. Kd3 Kf7 32. Txa7! (Beter dan 32. Kc4 Ke6 waarna wit niet meer kan profiteren van het ongedekt staan van het paard op d5. Als zwart 28. … g6 achterwege had gelaten zou zijn koning al op e6 hebben kunnen staan en had ik deze truc niet kunnen spelen.) 32. … Txa7 33. Pxa7 Pxb4+ ? (Trapt in de valstrik!. Doordat het zwarte paard op d5 geen dekking heeft en dus niet terug kan, gaat het in het vervolg zwerven en kan wit met zijn koning de zwarte stelling binnen dringen. Echter, na 33. … Ke6 is niet goed te zien hoe zwart verder had kunnen komen.) 34. Kc4 Pc2 35. Kd5 Pd4 36. Kd6 Pf3 37. Kc7 Pxd2 38. Kxb6 Pe4 39. Kc6 Pxf2 40. b6 e4 41. b7 e3 42. b8D e2 43. Db3+ 1-0

Carlo Buijvoets - Erwin Greven
Ik mocht dus met wit tegen Erwin en ik probeer dan altijd het Morra Gambiet op het bord te krijgen. De partij had het volgende verloop en is ook na te spelen in het partijvenster (Database: Carlo Buijvoets). 1. e4 c5 2. d4 cxd4 3. c3 dxc3 Erwin neemt het Morra Gambiet aan, een sympathiek en moedig gebaar. Hij heeft het eigenlijk altijd moeilijk tegen mij in deze opening maar toch probeert hij het telkens weer. 4. Pxc3 e6 5. Pf3 Pc6 6. Lc4 a6 7. 0–0 Dc7 8. De2 Ld6 Ik vond dit een beetje een vreemde zet. De gedachte erachter is me wel duidelijk, maar, zoals later zal blijken, als deze loper toch op c3 tegen het paard geruild gaat worden, waarom dan niet meteen Lb4 gespeeld? De dreiging op h2 heeft niets om het lijf. 9. Td1 Pe5 10. Pxe5 Lxe5 11. g3 Pe7 12. Le3 b5 Wellicht had Erwin hier of op de volgende zet Lxc3 moeten spelen omdat ik dan met de pion terug moet nemen, wat niet alleen een verzwakking van mijn pionnenstructuur betekent maar tevens dat mijn toren op de c-lijn minder dreiging krijgt richting de zwarte dame. 13. Lb3 0–0 14. Tac1 Pc6 15. Dg4 Hoewel ik nog steeds een pion achter sta, geeft Fritz in deze stelling slechts een heel klein plusje aan zwart. Als ik hier f4 gespeeld had, zou wit zelfs een klein plusje krijgen van Fritz. 15. ... Kh8 Fritz geeft hier de voorkeur aan 15. ... d6. Erwin heeft een minder goed plan dat hij met de tekstzet voorbereidt. 16. f4 Nu is de stelling volgens Fritz in evenwicht. 16. ... f5 (zie diagram rechts) Na deze zet, die niet mogelijk was geweest met de koning nog op g8, krijg ik van Fritz een plus terwijl ik nog steeds een pion achter sta. Wit kan nu het centrum openbreken en zijn lopers veel kracht terwijl zwart zodadelijk niet beter heeft dan zijn actieve loper te ruilen voor het paard op c3. 17. exf5 exf5 18. De2 Lxc3 19. Txc3 Nu staat mijn toren dreigend op dezelfde lijn als de zwarte dame. Bovendien hebben mijn lopers nu allebei vrij spel richting de zwarte koning en staat de zwarte loper nog thuis op c8. Wit heeft alles wat je van een gambiet hoopt: ontwikkelingsvoorsprong, ruimte en initiatief, maar ook nog steeds een pion achter. Wit krijgt van Fritz, ondanks zijn materiële achterstand, +0,8, dus ruimschoots voldoende compensatie. Geen wonder dat Erwin over zijn volgende zet lang moest nadenken en hij deed dat zo'n twintig minuten. Ongeveer de hele voorsprong in tijd die hij had opgebouwd in het voorgaande ging daarmee verloren. 19. ... d6?? (zie diagram links) En dit was het resultaat van al dat gepieker: een blunder. Nadat Erwin deze zet gespeeld had keek ik hem even aan, denkend dat er meer achter zat dan ik tot op dat moment kon doorgronden, waarop hij tegen mij zei: "Is er iets?" Ik zei dat ik deze zet absoluut niet verwacht had, waarbij ik in eerste instantie meende dat ik gebruik zou kunnen maken van de penning van het paard op c6 waar zwart zojuist een essentiële dekking van heeft weggegeven. Na enig denken kwam ik met de volgende zet. 20. Txc6! Dit moet voor Erwin als een koude douche hebben gevoeld, getuige zijn opmerking: "En daar denk je dan zo lang over na...". Ik had natuurlijk op de penning kunnen spelen met 20. Ld5 Lb7 21. Tdc1 enz., maar de tekstzet is veel dwingender en wint op slag een stuk. 20. ... Dxc6 21. Ld5 De8 22. Lxa8 Le6 Gespeeld in de hoop dat wit in de fout gaat en denkt een pion te kunnen veroveren met Txd6 met aanval op de loper op e6. Zwart redt dan echter eerst de loper door Lc4 met aanval op de dame te spelen, om daarna de loper op a8 te slaan. 23. Ld5 Hoewel ik wel graag mijn loperpaar op het bord had gehouden had ik hier geen andere keus dan de ruil aan te bieden. De rest van de partij is een kwestie van techniek, waarbij wat mij betreft de angst voor de blunder en voor eeuwig schaak goeddeels mijn voorzichtige spel dicteerde. 23. ... Lxd5 24. Txd5 Tf6 25. Kf2 h6 26. Dd1 Dc6 27. Dd3 Kg8 28. Db3 Kh7 29. Ld4 Tf7 30. Lc3 Te7 31. Dd1 Te6 32. Dd3 Db6+ Op dit moment zat Erwin in vliegende tijdnood. Hij had nog ongeveer een minuut op de klok en ik een kwartiertje. Nu kon er niets meer mis gaan, helemaal niet na zwarts laatste zet. 32. ... Kg8 had de ongelijke strijd nog even kunnen rekken. 33. Ld4 Da5 34. Dxf5+ Tg6 35. Ke2 Misschien had Txd6 hier ook al wel gekund, maar ik was nog steeds bang voor eeuwig schaak. Fritz geeft 35. Lc5 als beste mogelijkheid voor wit. Dat soort avontuurlijke zetten heb ik in dit stadium al helemaal niet overwogen. Ik was niet op zoek naar de snelste, maar naar de meest zekere manier om te winnen. Eigenlijk best wel laf van mezelf, maar Erwin is best wel een trofee in je prijzenkast om trots op te zijn! Volgens Fritz geeft dus 35. Lc5 de tegenstander geen kans. 35. ... dxc5 36. Td6 Hier blijkt de pointe van het loperoffer op c5. Zwart heeft nu geen schaakje op d2 en kan de toren op g6 niet meer dekken. 35. ... Dxa2 35. ... Dc7 Had nog geprobeerd kunnen worden. 36. h4 De7+ 37. Kf3 De6 36. Txd6 Dc4+ 37. Kf2 Db3 38. Dxg6+ 1–0
Hier hield Erwin het terecht voor gezien. Hij gaat mat op de volgende zet.

Frank London - Frits de Heus
Het was UEFA-cup avond, voor Frank reden genoeg om te proberen vroeg thuis te zijn. AZ en Ajax moesten aan de bak. Frank had het geluk dat hij met wit mocht spelen, want dan kan hij het Koningsgambiet spelen, een opening die over het algemeen vrij snel tot een beslissing kan leiden als gevolg van de complicaties op de koningsvleugel en het agressieve spel van wit. Het kwam tegen Frits ook helemaal uit. Frits zei over deze partij tegen mij dat hij compleet overspeeld was. Dat kan gebeuren als je tegen het Koningsgambiet aanloopt. Frank zei na afloop van de partij tegen mij: "Ik schrijf dit keer niets in de map. Onthoud één woord met betrekking tot deze partij: Koningsgambietje! En ik hoef ook nog niet eens af te wassen." Dat klopte, en ik verdenk Frank ervan dat hij de winst enigszins uitgesteld heeft om onder die afwas uit te komen. Meestal is hij toch vast lid van de afwasbrigade. Die eer viel nu te beurt aan de beide spelers van de volgende partij.

Frits Wilbrink - Hans Hertgers
De afwasploeg van deze avond bestond dus uit Frits en Hans. Ze staan niet bekend als spelers die altijd vroeg klaar zijn, maar een avondje voetbal doet klaarblijkelijk wonderen. (Moet Harry zich toch in goed gezelschap voelen bij VDS!) Nog ruim voor negen uur zag ik dat op dit bord al een eindspel werd gespeeld. Achteraf hoorde ik dat een massale afruil van stukken onontkoombaar was geweest voor Frits en het resterende toreneindspel leek helemaal in evenwicht. Het duurde dan ook niet lang of de vrede werd getekend.

Arie van Veen - Gerald Visch
Van Arie komt het volgende verslag van deze partij, waarin we duidelijk de ex-politieman herkennen:
Gerald speelde Siciliaans, dus gewoon een maffiamaatje. Op een bepaald moment stond de zwarte koning onbeschermd. Met een paardoffer kreeg ik steeds meer druk op de koning, hetgeen uiteindelijk tot de winst leidde. Dus het recht had zijn loop, met de groeten aan Moscowicz.

Bram Rook - Frank Nelemans
Frank schrijft over deze partij:
Een mooie onregelmatige partij met over en weer heel wat (mogelijke) valletjes. Frank had één val meer…

Frans van den Berg - Sander van Westreenen
Frans van den Berg - Gerard van Tongeren
Frans van den Berg - Maarten Zalme
Zoals gezegd, Maarten was weer eens op de club, slechts op bezoek, en zo kon het gebeuren dat Frans, die deze avond oneven was geloot, niet tegen twee  maar tegen drie tegenstanders een simultaan mocht afwerken. Frans pakte de zaak serieus aan en ik hoorde hem Gerard telkens manen toch vooral na te denken en rustig te spelen. In hoeverre Gerard dat advies ter harte heeft genomen weet ik niet. Wel weet ik dat het toch niets geholpen heeft want Frans won alledrie partijen en ging dus met 100% naar huis.

Carlo Buijvoets

top


OVERZICHT VOOR RONDE 21, GESPEELD OP 22-02-2007

Wit

 

Zwart

Uitslag

Bert Meester

-

Johan van Ommen

1-0

Carlo Buijvoets

-

Erwin Greven

1-0

Frank London

-

Frits de Heus

1-0

Frits Wilbrink

-

Hans Hertgers

˝-˝

Arie van Veen

-

Gerald Visch

1-0

Bram Rook

-

Frank Nelemans

0-1

 

Harm Schoten

-

Bekerwedstrijd: winst

 

André Schols

-

Bekerwedstrijd: verlies

 

Frans van den Berg

-

Oneven

 

Chris Plante

-

Afwezig met geldige reden

 

Harry Mulder

-

Afwezig met geldige reden

 

Rein Takken

-

Afwezig met geldige reden

 

Sander van Westreenen

-

Afwezig zonder kennisgeving

 

Gerard van Tongeren

-

Afwezig zonder kennisgeving

 

top

Ranglijst Interne Competitie 2006-2007: bijgewerkt t/m ronde 21

Nr

Naam

Punten

Wa

Gsp

Gw

Rm

Vl

Af

Perc

1

Bert Meester

363,50

30

15

10

4

1

0

80,0

2

Erwin Greven

326,67

29

17

9

6

2

0

70,6

3

Johan van Ommen

309,17

28

13

9

1

3

0

73,1

4

André Schols

287,50

27

16

10

3

3

0

71,9

5

Carlo Buijvoets

274,00

26

16

10

2

4

0

68,8

6

Hans Hertgers

249,17

25

17

6

8

3

0

58,8

7

Frans van den Berg

238,00

24

15

4

5

6

0

43,3

8

Frank London

204,33

23

13

4

8

1

0

61,5

9

Frits Wilbrink

197,50

22

16

4

8

4

0

50,0

10

Harm Schoten

195,00

21

4

1

3

0

0

62,5

11

Arie van Veen

184,00

20

17

7

5

5

0

55,9

12

Frank Nelemans

164,00

19

19

6

5

7

1

44,7

13

Harry Mulder

156,50

18

15

3

4

7

1

33,3

14

Chris Plante

134,33

17

10

2

2

6

0

30,0

15

Bram Rook

103,50

16

15

4

1

10

0

30,0

16

Rein Takken

99,00

15

9

0

4

5

0

22,2

17

Frits de Heus

88,83

14

7

1

1

5

0

21,4

18

Gerald Visch

87,00

13

17

4

1

10

2

26,5

19

Sander van Westreenen

67,00

12

5

5

0

0

0

100,0

20

Gerard van Tongeren

3,67

11

5

0

0

5

0

0,0

top