Interne competitie 2006-2007: ronde 18

uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang tot overige ronden

Zes partijen voor de interne competitie stonden deze avond op het programma en bovendien werden er twee bekerwedstrijden gespeeld. Maar voorafgaand aan de avond werd mij duidelijk gemaakt dat de afgebroken partij van Arie van Veen tegen Bert Meester van een week eerder, inmiddels remise was gegeven, een resultaat waar Arie zeer tevreden mee was en dat hij ten volste verdiend had. Zo blijft de competitie spannend!

Bekerwedstrijden
Bert Meester – Chris Plante
Hoewel Chris optisch nog wel een poosje mee kon komen met Bert, werd hij toch kansloos met 2-0 opzij gezet. Bert gaat dus door naar de halve finale en Chris kan zich weer helemaal richten op de interne competitie.

Erwin Greven – Frits Wilbrink
Erwin en Frits hadden een week eerder ook al tegen elkaar gespeeld voor de interne competitie en toen werd het remise. Erwin was daardoor wellicht extra gemotiveerd om nu orde op zaken te stellen. De eerste partij lukte hem dat prima, voorzover ik dat heb kunnen beoordelen. Frits raakte in de problemen en werd van het bord geschoven.
In de tweede partij had het er alle schijn van dat Erwin op remise aanstuurde waarmee hij naar de halve finale zou gaan. Frits had echter aan een remise helemaal niets had en hij moest forceren. Zoals zo vaak werkt dat averechts en werd hij ook op een tweede nul getrakteerd door een tegenstander die deze avond geen cadeautjes, zelfs geen halve, wenste weg te geven. Dus ook Erwin dringt door tot de halve finale van de bekercompetitie.

De partijen voor de interne competitie
André Schols – Frans van den Berg
André haalde tegen Frans natuurlijk weer zijn Sokolski uit de kast en klaarblijkelijk heeft Frans zich stukgebeten op deze opening. Het volle punt ging aar André.

Hans Hertgers – Arie van Veen
Na zijn prachtige resultaat van een week eerder was het Arie deze week niet gegund om tot scoren te komen, hoewel hij wel kansen gehad moet hebben. Dat maakte ik op uit zijn opmerking: "Ik had die toren moeten slaan!" In de partij had Hans enig materieel voordeel gekregen of veroverd, dat weet ik niet. Ik dacht dat hij een stuk tegen enkele pionnen had. Toen Arie een penning over het hoofd zag en een fraaie centrumpion verloor die o zo nodig was voor de opmars naar de promotie, had ik de indruk dat het uit was. De partij ging nog wel een tijdje verder, maar het door mij verwachtte resultaat kwam inderdaad op het scorebord.

Harry Mulder – Carlo Buijvoets
Deze avond ging dus eindelijk de lang gekoesterde wens van Harry in vervulling: hij mocht tegen een van zijn "Franse vrienden" spelen. Voorafgaand aan de partij vond ik het nodig om nog even wat zout bij Harry in de wonde te strooien door Arie welgemeend te bedanken voor de perfecte manier waarop hij mij had waargenomen de afgelopen weken. Dat deed Harry natuurlijk pijn, want in zijn verslag van een week eerder begon hij tegen Arie al dezelfde verdachtmakingen te uiten als hij al weken tegen mij doet. Is dat terecht?
Als door de ALV gekozen bestuurslid in de functie van competitieleider geniet ik natuurlijk het vertrouwen van de meerderheid van de VDS'ers, want anders zat ik niet op deze plaats. Wanneer Harry dan weer eens een seizoen het voetbal laat voor wat het is en bij ons lekker achter een schaakbord plaatsneemt, dan merk je meteen dat de schaakcultuur niet aan voetballers besteed is. Harry kan begrijpelijkerwijs niet al zijn energie kwijt als hij de hele avond op een stoel moet zitten en niet achter een bal aan kan hollen om die, zo gauw hij hem heeft, weer weg te schoppen (Wat daar nou de lol van is???). Bovendien laat hij maar al te duidelijk blijken dat hij het moeilijk kan stellen zonder de omgangsvormen die tegenwoordig zo "gewoon" zijn in het voetbal. Hij loopt de competitieleider op de club nog net niet voor "HONDE…" uit te schelden, maar zijn wekelijkse e-mailberichten, die ik als onpartijdig redacteur trouw op de website plaats, liegen er niet om. De ene verdachtmaking na de andere en geen enkel vertrouwen in de competitieleiding. Ik kan hier op deze plaats natuurlijk heel gemakkelijk tegen ingaan, maar dat doe ik niet graag. Uiteindelijk heb ik een dubbelfunctie tegenover Harry, want naast competitieleider ben ik natuurlijk ook een van zijn Vrienden Door Strijd, hoewel Harry het begrip "vriend" de laatste tijd behoorlijk bezoedeld als hij weer heel dubbelzinnig over zijn "Franse vrienden" schrijft. Maar toch, tot dusverre heb ik gemeend mij vooral terzijde te moeten houden en mij als vriend op te moeten stellen en niet als competitieleider. Laat ik het in voor Harry begrijpelijke taal zeggen: tot dusverre heb ik de kaarten op zak gehouden!
Deze week is het echter anders. Want nu was ik niet alleen de competitieleider maar tevens de tegenstander van Harry (met dank aan Keizer en Arie die de indeling had gemaakt). Natuurlijk heb ik, en de laatste weken Arie, de competitie-indeling niet naar mijn hand gezet. "Keizer works in mysterious ways!" Wij, trouwe bezoekers van VDS en schakers in hart en nieren, weten dat. Voor een passerende voetballer zal dat moeilijker zijn om te begrijpen. Toch hoop ik van ganser harte dat die verdachtmakingen van Harry nu voor eens en voor altijd uit de lucht zijn.
Dan is daar nog de door Harry gebezigde toevoeging "Franse" als hij het over zijn zogenaamde vrienden heeft. Klaarblijkelijk heeft deze aanvallende speler niet alleen iets tegen de competitieleider maar ook tegen de Franse verdediging. Harry dacht de absolute weerlegging van de Franse verdediging te hebben gevonden toen hij mij onlangs tijdens het snelschaaktoernooi op niet mis te verstane wijze in een oeroud valletje van het Frans liet lopen. Maar daarmee zet hij toch niet de Franse verdediging te kakken. Natuurlijk niet, "een vergissing van de bank in uw voordeel," dat was het en niet meer dan dat. En Arie dacht er net zo over. Dus er was helemaal geen vooropgezet plan om Harry niet tegen zijn "Franse vrienden" te laten spelen totdat hij helemaal murw was, om hem met zwart de hele top 5 van de ranglijst te laten afwerken. Het was allemaal Keizerlijke gerechtigheid dat hij daar, met nul punten en zwaar gedesillusioneerd, uit tevoorschijn kwam en dat hij daarna met wit tegen de hoogstgeplaatste Fransspeler moest aantreden.
De Fransspeler die Harry nu wel eens de finesses van deze opening hardhandig onder de neus zou wrijven, dat werd ikzelf dus. Dat dacht ik tenminste, maar groot was mijn verbazing na de eerste zet van Harry. Na al die zwartpartijen wist hij helemaal niet meer hoe hij met wit de Franse verdediging tegen zich kon krijgen. Dat moge blijken uit zijn eerste zet: de absolute weerlegging van het Frans bestaat bij hem uit 1. d4?? In plaats van 1. e4!! Dat komt ervan als je de competitieleider tegen je in het harnas jaagt. Ik, wetend dat Harry altijd graag een pionnetje in de opening achter komt te staan, vergroot zijn verwarring en desillusie door meteen te antwoorden met 1. …  e5!! Harry nam de pion en ik peper het hem meteen in: "Tja Harry, je wilt altijd een pion achter komen in de opening, en nu sta je er een voor. Gevoelsmatig sta je er dus nu eigenlijk twee achter hè!" Harry liet er door middel van zijn lichaamstaal geen twijfel over bestaan dat hij inderdaad helemaal onzeker was geworden na deze ferme riposte van zwart en hij was de rest van de partij druk bezig om zijn materiële voorsprong, die voelde als een achterstand, ongedaan te maken. Het was een aandoenlijk gezicht om hem zo te zien modderen. Ik was zo zeker van mijn zaak dat ik het zelfs aandurfde om mijn loper van f8 op de vierde zet te ontwikkelen naar d6 terwijl mijn pion nog op d7 stond. Dat oogt natuurlijk verschrikkelijk, maar mijn lef miste zijn effect niet. Harry raakte nog meer het spoor bijster. Hij gaf het een na het ander weg: eerst een pion, direct gevolgd door een kwaliteit. Ik had dus een gemakkelijk avondje ('een inkoppertje' zou Harry zeggen in zijn jargon) en kon al bijtijds een overwinning in mijn boekje noteren nadat Harry als laatste zet in zijn wanhoop ook nog een loper geofferd had. Toen ik ook dat offer aannam gaf de arme ziel meteen op. Ik moet eerlijk toegeven dat ik ook nog wel medelijden met hem had. Kijk, hij moest natuurlijk verliezen deze avond. Daar was lang genoeg naar toe geleefd. Maar zo hard en zo vernederend? Dat was nou ook weer niet de bedoeling. Sorry, Harry.
Harry sputterde na de partij natuurlijk nog wel wat over gemiste kansen en dat soort dingen, maar hij was de rest van de avond toch behoorlijk stil. Terechtgewezen, noem ik dat!
Laten we eens even kijken hoe lang die stilte duurde. De volgende dag bereikte mij natuurlijk weer een bericht van het front per e-mail. Meestal mailt Harry mij rond het middaguur maar dit keer kwam het onvermijdelijke bericht pas na vijf uur 's middags. Het was dus duidelijk dat Harry na deze gevoelige nederlaag weldoordacht in de pen is geklommen. Hij probeert zijn gezicht te redden door het volgende te melden aan de club.

Donderdag  1-2-2007.
Vandaag kon er gelukkig niets misgaan. Het was tenslotte een bekerwedstrijd waar tegenstander én datum vaststaan.
Eindelijk geen gesjoemel met de indeling! Mis!!!
Mijn tegenstander was er vanavond niet. Vorige week zei mijn tegenstander nog “tot volgende week”. Dus wat er nu weer gebeurd was, Joost mag het weten. Volgens mij wist Joost het niet, maar anderen binnen de vereniging wel. Het vermoeden bestaat dat mijn tegenstander gebeld is met de mededeling dat hij maar een avond vrijaf moest nemen. (?)
Ik moest vanavond dus gewoon een partij spelen voor de interne competitie. De computer had mij gekoppeld aan niemand minder dan mijn grote vriend de competitieleider: Carlo. Wat een toeval!
Ik denk dat de verpletterende nederlaag hem nog steeds dwars zat. Hij kan het schijnbaar niet uitstaan dat ik het Franse systeem, zijn paradepaardje, op een dusdanige manier te kijk had gezet en de incorrectheid hiervan had aangetoond, dat hij nu koste wat kost een sportieve revanche wilde. In zo’n geval kun je een paar dingen doen.
Of je kunt zo iemand weer keihard de hoek in knallen. Dus hem weer laten zien dat “Frans” echt weerlegd is. Een voordeel hiervan is dat je erg gemakkelijk de punten in de knip hebt. Een nadeel is dat die jongen, komend vanuit Deventer, na een half uurtje weer, zeer gefrustreerd, huiswaarts kan.
Je kunt er ook voor kiezen om zo’n jongen het plezier in het schaakspel terug te geven en zorgen, door bijvoorbeeld een andere opening te spelen, dat hij niet weer dezelfde fout maakt. Voor deze laatste optie heb ik maar gekozen.
Toen ik opende met 1. d4 zag ik de vertwijfeling in zijn blik. Hij zocht direct contact met zijn “Franse vriend” Arie en deze reageerde ook ietwat paniekerig. Had ik soms hiermee hun plannetje in de war geschopt? Wilden ze dan zo graag “hun Frans” nog eens een keer proberen? Arme drommels!
Gelukkig zag ik ook dat Carlo toch wel opgelucht was dat ik hem een kans bood. Hij begon praatjes te krijgen en het zweet verdween van zijn voorhoofd. Toch leuk om te zien dat hij weer kon lachen. Ik heb daarom maar besloten om het spelletje mee te spelen en tijdens de partij een kwaliteitsoffer te plaatsen om hem zodoende de kans te geven om de partij in zijn voordeel te beslechten.
Ik moet zeggen dat de opening van de partij voor Carlo was. Hij verraste mij met een gambietje. Even dacht ik dat hij al in de opening slecht stond maar de loper die de d-pion blokkeerde had meer kracht dan ik had verwacht. Ondanks het feit dat ik het spelletje mee speelde moest ik toch alle zeilen bijzetten om niet te vroeg de handdoek in de ring te gooien. Toen ik uiteindelijk besloot om tot afruilen over te gaan pakte dit finaal verkeerd uit. Carlo pakte maar al te graag de kwaliteit aan en dirigeerde zijn stukken naar de juiste strategische vakken van het schaakboord. Ik probeerde nog een paar wanhoopspogingen maar moest concluderen dat Carlo de situatie meester was en de partij niet meer uit handen liet glippen. Proficiat Carlo!! Goed afgemaakt.
Het deed mij toch wel deugd dat hij vrolijk het pand verliet en hopelijk geeft hem dit weer dat stukje zelfvertrouwen dat hij en het eerste team volgende week in de thuiswedstrijd tegen Pallas nodig zullen hebben. Succes.

Rein Takken – Bram Rook
Deze partij eindigde heel laat op de avond in remise nadat Bram zich lange tijd in uitzichtloze positie (een kwaliteit en een pion achter) als een leeuw had verdedigd. Bram werd dus voor zijn vasthoudendheid en vechtlust beloond. Rein had natuurlijk verdiend om te winnen, maar dan moet je het wel afmaken!

Frits de Heus – Frank Nelemans
Ik kwam op een bepaald moment bij dit bord kijken en had toen sterk de indruk dat Frits de partij zou gaan winnen. Hij had een hele sterke vrije h-pion op de zesde rij staan waarvan ik dacht dat hij probleemloos naar h8 kon opstomen, gesteund door een paard op f6. Hoe, dat is mij een raadsel, maar het is Frank wel weer gelukt om zich uit de nesten te werken en hij won alsnog de partij. Frank beschrijft het als volgt:
Het was een gelijk opgaande strijd met aan het einde goede kansen voor wit. Weliswaar promoveerde Frits wel tot dame, maar hij ging direct daarop mat… Remise was een rechtvaardiger uitslag geweest.

Gerard van Tongeren – Sander van Westreenen
Sander laat er geen enkel misverstand over bestaan dat hij de Zonnehuistitel dit jaar wil prolongeren. Na opnieuw een overwinning leidt hij nu met 5-0.

Carlo Buijvoets

top

OVERZICHT VOOR RONDE 18, GESPEELD OP 01-02-2007
Wit		Zwart	Uitslag
André Schols	-	Frans van den Berg	1-0
Hans Hertgers	-	Arie van Veen	1-0
Harry Mulder	-	Carlo Buijvoets	0-1
Frits de Heus	-	Frank Nelemans	0-1
Rein Takken	-	Bram Rook	½-½
Gerard van Tongeren	-	Sander van Westreenen	0-1
Bert Meester	-	Bekerwedstrijd: winst
Chris Plante	-	Bekerwedstrijd: verlies
Erwin Greven	-	Bekerwedstrijd: winst
Frits Wilbrink	-	Bekerwedstrijd: verlies
Harm Schoten	-	Afwezig met geldige reden
Frank London	-	Afwezig met geldige reden
Johan van Ommen	-	Afwezig met geldige reden
Gerald Visch	-	Afwezig met geldige reden

top

Ranglijst Interne Competitie 2006-2007: bijgewerkt t/m ronde 18

Nr	Naam	Punten	Wa	Gsp	Gw	Rm	Vl	Af	Perc
1	Bert Meester	305,50	30	12	8	3	1	0	79,2
2	Erwin Greven	297,67	29	14	8	5	1	0	75,0
3	Johan van Ommen	276,50	28	11	9	1	1	0	86,4
4	André Schols	250,00	27	14	9	2	3	0	71,4
5	Carlo Buijvoets	219,00	26	13	9	0	4	0	69,2
6	Hans Hertgers	216,33	25	15	6	6	3	0	60,0
7	Frans van den Berg	198,00	24	13	4	5	4	0	50,0
8	Frank London	166,83	23	10	2	7	1	0	55,0
9	Frits Wilbrink	161,50	22	13	4	5	4	0	50,0
10	Harm Schoten	159,50	21	2	0	2	0	0	50,0
11	Arie van Veen	143,00	20	14	4	5	5	0	46,4
12	Harry Mulder	135,50	19	14	3	4	6	1	35,7
13	Frank Nelemans	130,50	18	16	4	4	7	1	37,5
14	Chris Plante	116,83	17	10	2	2	6	0	30,0
15	Frits de Heus	96,67	16	4	1	1	2	0	37,5
16	Bram Rook	86,00	15	12	3	1	8	0	29,2
17	Rein Takken	77,00	14	9	0	4	5	0	22,2
18	Gerald Visch	71,00	13	14	3	0	9	2	21,4
19	Sander van Westreenen	67,00	12	5	5	0	0	0	100,0
20	Gerard van Tongeren	3,67	11	5	0	0	5	0	0,0

top