Interne competitie 2006-2007: ronde 6

uitslagen ---------- ranglijst ---------- toegang tot overige ronden

Een mooie week voor VDS. Het eerste team won op dinsdagavond in Epe met 5-3 van “De Zeven Pionnen”. Een goede prestatie van ons team. Harry Mulder was echter minder onder de indruk: “Kunst als je tegenstander met een pion minder begint.” Een uitgebreid verslag van deze wedstrijd zal stellig nog volgen.
Het tweede team speelde op de clubavond tegen schaakvereniging “Ons genoegen”. In deze wedstrijd was het volgende te beleven.

Het eerste halve punt werd door Chris Plante genoteerd. Hij speelde aan bord twee. Geheel tegen zijn gewoonte in, had Chris in de opening geofferd. Hij was na de partij nog steeds over zichzelf verwonderd. Hij had op f7 ingeslagen. Dit had tot gevolg dat de stelling erg ingewikkeld werd. De zwarte koning van de tegenstander kwam wel onbeschermd te staan maar aan de andere kant dreigde zwart doorslaggevend materiaalwinst te behalen. Door herhaling van zetten werd remise bereikt. Gezien de analyse achteraf was Chris wel tevreden met het resultaat. De stand in de wedstrijd: ˝ - ˝

Arie van Veen haalde vervolgens met zwart, op bord 3, een heel punt binnen. Er werd een Franse partij gespeeld waarop op een gegeven moment de zwarte Dame kon inslaan op b2. Dit patroon komt vaker voor als wit zijn loper naar e3 speelt. Vaak een vergissing van de witspeler en meestal kan dan probleemloos worden ingeslagen. Gezien deze ervaringen had Arie bijna impulsief de pion gepakt maar hij besloot, gelukkig, op het laatste moment nog maar eens goed te kijken. Het bleek allerminst een vergissing te zijn van wit. Het nemen van de pion had zonder meer tot dameverlies geleid! In het middenspel was de materiaalverhouding gelijk maar wit had het initiatief. Wit maakte een foutje door zijn beide torens op een witte diagonaal te plaatsen. De zwarte loper op het witte veld (niet moeilijk toch?) pende de torens en kwaliteitsverlies was voor wit niet meer te voorkomen. In een reflex sloeg wit met een loper een pion van het bord om compensatie te halen maar dit pakte helemaal verkeerd uit. Voordat Arie de kwaliteit nam pende hij ook nog de loper. Hierna gaf de tegenstander op: 1˝ - ˝.

Door een tactische manoeuvre van onze teamleider speelde André Schols op bord zes. Vanaf het begin was het rendement duidelijk. André kwam goed uit de opening en won al snel een pionnetje. Gaandeweg bouwde André het voordeel steeds verder uit zodat op het laatst de tegenstander in arrenmoede opgaf: 2˝ - ˝.

Hans Hertgers speelde op bord 1. Geen tactische maar een psychologische zet. Hans is op zijn sterkst als het echt nodig is. Althans volgens onze teamleider. Hij had het goed gezien. Hans speelde een degelijke partij en kwam remise overeen op een moment dat dit, gezien de tussenstand, verantwoord was: 3 – 1.

Onze teamleider zelf, Frank Nelemans, speelde op bord 4. Een mengeling van tactische en psychologische gedachten. Dit leidde tot een partij tegen de teamleider van de tegenstanders. Kennelijk een teamleider van het zelfde kaliber voor wat betreft de tactische en psychologische kwaliteiten. Ook qua schaken deden ze niet voor elkaar onder. Toen het 3-1 stond had Frank al eens remise aangeboden maar daar wilde zijn tegenstander, ook niet dom, niets van weten. Later, toen hij zag dat er niets meer viel te verdienen, berustte hij toch in een puntendeling en was de wedstrijd voor VDS 2 gewonnen: 3˝ - 1˝.

Johan van Ommen, aan bord vijf, moest het langst doorschaken om het laatste punt binnen te halen. Halverwege de partij zag de stelling er al goed uit voor Johan. Hij stond een pion voor en had een sterk ogende aanval op de koningsvleugel van de tegenstander. Deze wilde zich echter niet zomaar gewonnen geven en hoopte kennelijk op een zwak moment van Johan. Zoals wij wel weten, een hopeloze gedachte. Gedegen schaakte Johan de partij uit. Eindstand: 4˝ - 1˝.
Tot ons genoegen.

In de interne competitie waren nog de volgende partijen aan de orde:

Frans van den Berg – Harry Mulder: 1 - 0
Harry kwam niet goed uit de openingen moest een witte pion op d6 gedogen, waarna wit ook nog een paard op e7 wist te krijgen. Uit wanhoop offerde Harry een stuk maar moest uiteindelijk capituleren voor een witte vrijpion op g6, die niet meer te stoppen was.
Aldus Frans.

Bram Rook – Rein Takken: 1 - 0
Op een bepaald moment zag de partij er remiseachtig uit. Beiden hadden een toren, evenveel pionnen en een loper met wisselende kleur. Op welke wijze de winst naar Bram is gegaan heb ik helaas niet meegekregen.

Gerald Visch – Frits Wilbrink: 0 - 1
Een spectaculaire partij waarbij Gerald goed schaakte en een vol paard voor kwam te staan. Bovendien stonden de twee paarden van Gerald goed samen te werken in de aanval. De winst voor Gerald zat er dik in maar op een bepaald moment kwam zijn Dame buitenspel te staan. Met een vlijmscherpe damezet van Frits sloeg de partij genadeloos om en kwam Gerald pardoes verloren te staan.

Erwin Greven - Sander van Westreenen / Gerard van Tongeren
Erwin was oneven en speelde daarom tegen Sander en Gerard. Buiten de normale luidruchtigheid van Sander heb ik geen opwinding gehoord. Het zal wel 2-0 geworden zijn.

Arie van Veen

top


OVERZICHT VOOR RONDE 6, GESPEELD OP 19-10-2006

Wit

 

Zwart

Uitslag

Frans van den Berg

-

Harry Mulder

1-0

Gerald Visch

-

Frits Wilbrink

0-1

Bram Rook

-

Rein Takken

1-0

 

Bert Meester

-

Afwezig met geldige reden

 

Carlo Buijvoets

-

Afwezig met geldige reden

 

Harm Schoten

-

Afwezig met geldige reden

 

Frank London

-

Afwezig met geldige reden

 

Erwin Greven

-

Oneven

 

Sander van Westreenen

-

Afwezig met geldige reden

 

Gerard van Tongeren

-

Afwezig met geldige reden

 

 

Hans Hertgers

-

Externe wedstrijd

˝-˝

Chris Plante

-

Externe wedstrijd

˝-˝

Arie van Veen

-

Externe wedstrijd

1-0

Frank Nelemans

-

Externe wedstrijd

˝-˝

Johan van Ommen

-

Externe wedstrijd

1-0

André Schols

-

Externe wedstrijd

1-0

top

Ranglijst Interne Competitie 2006-2007: bijgewerkt t/m ronde 6

Nr

Naam

Punten

Wa

Gsp

Gw

Rm

Vl

Af

Perc

1

Bert Meester

114,00

30

4

4

0

0

0

100,0

2

Johan van Ommen

94,83

29

4

4

0

0

0

100,0

3

Erwin Greven

92,17

28

5

2

2

1

0

60,0

4

Frans van den Berg

87,50

27

6

2

4

0

0

66,7

5

Hans Hertgers

74,00

26

6

2

3

1

0

58,3

6

Carlo Buijvoets

73,00

25

4

2

0

2

0

50,0

7

André Schols

65,50

24

6

3

1

2

0

58,3

8

Frank London

65,50

23

3

1

2

0

0

66,7

9

Frits Wilbrink

57,50

22

6

2

2

2

0

50,0

10

Arie van Veen

45,50

21

5

2

1

2

0

50,0

11

Frank Nelemans

42,33

20

5

1

1

3

0

30,0

12

Chris Plante

42,33

19

5

1

2

2

0

40,0

13

Gerald Visch

38,00

18

6

2

0

3

1

33,3

14

Harry Mulder

36,33

17

5

0

2

2

1

20,0

15

Harm Schoten

32,00

16

0

0

0

0

0

0,0

16

Bram Rook

24,00

15

4

1

0

3

0

25,0

17

Rein Takken

17,83

14

4

0

1

3

0

12,5

18

Sander van Westreenen

16,33

13

1

1

0

0

0

100,0

19

Gerard van Tongeren

4,00

12

1

0

0

1

0

0,0

top